Semua Bab LOVE ATTACK Hostage and the Syndicate: Bab 111 - Bab 120

Mula nga sa sasakyan ay lumabas ang galit na galit na si Leon. Nakaangat ang baril na nasa kamay nito. Ang kanyang mga mata ay diretso sa pwesto ni Cacai na hawak ng dalawang tauhan ng kanyang ama. Mas dumilim pa ang anyo ni Leon nang makitang basang basa ng luha ang mukha ng dalaga. Kaya mabilis at malalaki ang hakbang na ginawa nito “Pakawalan nyo siya.” maawtoridad na utos niya sa mga ito. Biglang nabuhayan ng loob si Cacai ng makita at marinig si Leon. Malakas niyan inigkas ang braso para makawala mula sa pagkakahawak ng mga lalaki. Nagtagumpay naman siya at nagawa niyang kumalas sa mga yun. Saka siya mabilis na tumakbo at sinalubong si Leon. Sumalpok siya sa dibdib ng binata at mahigpit na yumakap dito. Nawalang bigla ang takot nang maramdaman niyang kinabig siya ng binata gamit ang isang braso., at mahigpit na nakapulupot sa kanya. Ang isa namang nitong kamay ay nakataas pa rin habang hawak ang baril na nakatutok sa mga tauhan ng ama. Doon pa lang bahagyang bumaba

Kinaumagahan… Gaya ng dati ay wala na si Leon nang magising si Cacai. Hindi na siya nagtaka dahil lagi naman abala si Leon. Mas nagugulat pa nga siya kapag nakikita niya ito sa mansyon kapag office hours.Saglit syang nagmuni muni at inalala ang nangyari kahapon. Sobrang bigat ng sitwasyon. Akala talaga niya ay huling araw na niya dito sa mansyon. Pero heto at magigising pa siya sa kama ng binata kaya parang napakaganda ng araw niya ngayon.Masigla siyang bumangon at nag-ayos ng sarili.Pagbaba niya sa kusina ay wala nang nagbanggit pa ng nangyari sa kahapon, Balik sa usual routine ang mga tao sa mansyon. At silang mga estudyante ay magkakasunod na lumabas para maghintay sa pag-alis ng school service. Magkatabi si Dina at Cacai nang biglang makaramdam ng tawag ng kalikasan si Cacai.“Mauna ka na Dina, naiihi lang ako. Pakisabi, wag nyo akong iwan ha, mabilis lang ‘to” sabi ni Cacai at nagmamadali itong nagtungo sa pinakamalapit na banyo. Mabilis lang naman yun at nang matapos

Cacai POVNagising ako sa tunog ng digital alarm clock na nasa side table ng higaan ko.Muntik na akong mapabalikwas nang maalalang ngayon nga pala ang field trip namin, pero hindi agad ako nakabangon nang maramdaman ang mainit at malaking brasong nakayakap sa akin. Si Leon, natulog na naman siya dito sa tabi. Pagkuway naalala kong nakatulog nga pala ako kagabi pagkatapos kong yumakap sa kanya.Marahan kong inalis ang braso niya sa aking bewang., saka in-off ang alarm. Tapos ay nagtataka akong napatingin sa relo.Wala naman akong naaalala na nagset ako ng alarm ng ganitong oras. Paano ko naman yun gagawin eh nakatulog nga agad ako?Hindi kaya si Leon ang nagset ng alarm kasi nasabi ko na sa kanya kung anong oras ang alis ng bus? Napangiti tuloy ako saka tumingin sa kanya. Kahit tulog ang gwapo talaga niya, parang anghel. Pero kapag gising… hmmm, never mind… ang mahalaga gwapo siya.Maingat akong umalis sa kama. Hindi ko na binuksan ang ilaw dahil baka magising pa siya. Tapos

Hay ang saya saya ko. Pakiramdam ko ay isa akong ibon na nakawala sa hawla. Walang baril, walang tauhan, walang nakamasid. Kaya naman sobra akong nagenjoy sa biyahe kahit medyo maingay dahil sa ibang estudyante. May nagkakantahan sa bandang likod, may nagtatawanan, at merun ding mga tulogSi Dina, kasisimula pa lang ng biyahe ay tulog na agad. Samantalang ako ay nakasandal lang sa upuan, nakatingin sa bintana. At habang papalapit na kami ng papalapit sa destinasyon ay nakikita ko ang mga Pine trees, hamog, magagandang bahay na para kang nasa ibang bansa at mga matitirik na daan. Nakakatakot nung una pero habang tumatagal ay nagugustuhan ko na.Pagkatapos ng ilang oras na biyahe, pumasok ang bus sa isang malawak na parking lot ng isang media and arts center. Hindi ito raw ito ganun kasikat na tourist spot pero marami daw celebrities na pumupunta dito. Para itong maliit na museo tungkol sa local journalism at community broadcasting sa Baguio. Dito kami nagpunta kasi bahagi raw yun

“Ate?” Hindi pa rin makapaniwalang bulalas ko habang titig na titig sa kanya.Kumurap kurap pa ako para makasigurong si Ate Victoria nga ang nasa harapan ko. Kelan lang kami nagkakilala. Tapos ay mabibilang pa sa kamay kung ilang beses ko siyang nakita simula nang tumira ako sa bahay ni Papa. Lagi kasi siyang abala sa pagmomodelo niya kaya minsan lang siya umuwi.Kaya naman hindi pa ako ganun kapamilyar sa kanya, kahit sa itsura niya. So, baka naman kamukha lang niya ang babaeng ito na nakatingin din sa akin ngayon.Kahit nagulat ay nakuha ko pa rin na pagmasdan ang itsura niya. May maliit siyang nunal sa gilid ng labi. Yun agad ang napansin ko nung una ko siyang makita sa bahay ni Papa. Kasi naman, pareho kami ng nunal at sa parehong pwesto pa. Pareho naming namana yun kay Papa. May maliit na nunal din kasi si Papa sa gilid ng labi nito.Kaya naman ay nasisiguro kong siya nga si Ate Victoria. At gaya ng dati ay napakaganda pa rin niya. Yung sobrang ganda at parang Dyosa na