บททั้งหมดของ เล่ห์มารซาตานทมิฬ: บทที่ 51 - บทที่ 60

ภัทรวนันต์ผวากอดรัดแนบแน่น เสียวซ่านสุดขั้วหัวใจเมื่อแรงกระแทกดำเนินมาถึงจังหวะสุดท้ายของเกมรัก“พร้อมกันนะคนดี” ภัทรวนันต์ครางรับสะบัดหน้าไปมา กายสาวโยกคลอนไปตามแรงพิศวาสที่ถาโถมโจนทะยานควบขี่บี้ลงมาไม่ยอมหยุด“พี่คุณขา... พอก่อน ใจจะขาด”“แล้วเห็นเร่งพี่ให้จัดหนัก... หึหึ” คุณธรรมเย้าแหย่ จึงโดนกำปั้นเล็กๆ ทุบเข้าหา เขาเร่งเครื่องเสียบกายเข้ามา ก่อนจะกอดรัดกันกลมดิก หอบหายใจระรัวประสานกัน“เรื่องติวหนังสือ เอาไว้ก่อนแล้วกัน พี่ยังต้องการพัดอีกรู้ไหม”“พี่คุณขี้โกง” ภัทรวนันต์ตาโตเมื่อรู้สึกว่าแก่นกายชายของเขาแข็งกร้าวอยู่ในซอกกายของเธอ“ขี้โกงตรงไหน ไม่เห็นเข้าใจ”“เดี๋ยวพัดอ่านหนังสือไม่ทัน” คนใต้ร่างเริ่มไม่ยอมขึ้นมาบ้าง“อีกนิดนะ แล้วจะติวให้” ยังต่อรอง ไม่ปล่อยให้เธอประท้วงนานช้อนขาทั้งสองขึ้นอุ้มแล้วจับกระแทกพร้อมๆ กับเดินไปยังโต๊ะมุมห้อง ภัทรวนันต์ครวญครางไปตลอดจากแรงเสียดสีที่แสนกระสันรัญจวน เขาจับท่อนขาของเธอพาดบนเท้าแขนของเก้าอี้ที่จะติวหนังสือให้ แล้วย่อตัวลงโยกคลอนกายสอดรักหนักเน้น“อ๊ายย... พี่คุณ” ภัทรวนันต์ครางเสียงดังเมื่อกายเปิดรับเขาเต็มสตีม“เดี๋ยวก็ชอบเหมือนทุกคืน

“ถ้าฉันสลัดเดียร์ไม่ออก แกก็แห้วโว้ย” เมื่อโดนเอาหลักฐานมาต่อรอง คุณธรรมก็ขู่กลับ คนอย่างเขาหรือจะยอมง่ายๆ คุณธรรมเดินหนีออกมานอกบ้าน เพราะดูเหมือนเพื่อนจะเซ้าซี้มากเกินไปแล้ว“เฮ้ย! ไอ้คุณ ถ้าแกไม่เคยบอกว่าไม่ชอบหน้าน้องพัด ฉันคิดว่าแกหวงก้างว่ะ” คุณธรรมสะดุ้งตามคำพูดของเพื่อน แต่ก็เฉไฉไปเรื่อย คนอย่างเขาเหรอจะยอมเสียฟอร์มให้ใครหัวเราะได้“เปล๊า แกพูดบ้าอะไร ฉันจะหวงก้างยัยเด็กขี้เหร่นั่นทำไม” คุณธรรมรีบปฏิเสธ คนที่เดินออกมาจากบ้านถึงกับชะงัก ภัทรวนันต์เม้มริมฝีปากเข้าหากันแน่น รู้สึกเจ็บจี๊ดที่หัวใจ หัวตาร้อนผ่าวเหมือนจะร้องไห้“อ้าว... น้องพัด จะเข้าไร่เหรอครับ” ธนายุทธหันไปเจอกับเด็กสาวเข้าพอดี รีบทักทายและเดินเข้าไปหา คุณธรรมหันไปตามคำพูดของเพื่อน แต่ภัทรวนันต์ไม่มองมาที่เขา กลับไปคุยกับเพื่อนของเขาแทน“ค่ะพี่ยุทธ”“พี่ไปด้วยได้ไหมครับ” ธนายุทธรีบช่วยถือของให้อย่างมีน้ำใจ“ไม่เป็นไรค่ะ พัดถือเองได้ แต่พี่ยุทธจะไปชุดนี้เหรอคะ” ภัทรวนันต์มองชุดเครื่องแบบเต็มยศของอีกฝ่าย ขณะดึงของในมือกลับมา“น้องพัดรอพี่แป๊บเดียวนะครับ พอดีพี่เพิ่งปฏิบัติภารกิจเสร็จสิ้น” ธนายุทธบอกเด็กสาว ก่อนจะเดิ

จนป้าแสนสุขแอบแซวเสียไม่ได้ เพราะรู้ดีว่าทั้งสองคนแอบชอบภัทรวนันต์อยู่ จึงหมั่นแวะเวียนมาที่ไร่บารมีเป็นประจำอัครเดชมองอย่างหงุดหงิดเมื่อตนุและธนายุทธเข้ามาแทรกเบียดซ้ายขวาขนาบข้างภัทรวนันต์ช่วยหญิงสาวตักโน่นตักนี่ คนงานหนุ่มๆ ทำให้เขาไม่พอใจเอาการอยู่แล้ว เพราะมองหญิงสาวด้วยสายตามีความหมาย บางคนถึงกับกล้าจีบกันโต้งๆ แต่สองคนนี้มีภาษีดีกว่าใครๆ ตรงรูปร่างหน้าตา ฐานะทางสังคมจนเขานึกกลัวใจ“น้องพัดนี่ขยันจังเลยนะครับ” ธนายุทธเอ่ยชม“พัดแค่อยากช่วยเท่านั้นค่ะพี่ยุทธ”“แถมยังเป็นแม่บ้านแม่เรือนอีกด้วย ถ้าพี่มีภรรยาแบบน้องพัดก็ดีสิครับ” ตนุรุกบ้าง“แค่กๆๆ” ธนายุทธสำลักน้ำลายตัวเอง มองเพื่อนตาขวาง ตนุยักไหล่ยียวนใส่เพื่อนจนอีกฝ่ายนึกหมั่นไส้“พี่นุก็หาสิคะ จะได้ไม่เหงา” ภัทรวนันต์ตอบยิ้มๆ“พี่เจอแล้วล่ะครับคนคนนั้นที่ถูกใจ แต่ไม่รู้ว่าเค้าจะยอมไปเป็นภรรยาพี่หรือเปล่า” ตนุพูดยิ้มๆ“ไอ้นุ พยาบาลที่แกคั่วอยู่ใช่ไหม อยู่แผนกที่แกทำงานอยู่” ธนายุทธสวนขึ้นทันควัน ตนุรู้ดีว่าเพื่อนพูดโกหกเพื่อจะทำลายคะแนนนิยมของเขา “น้องพัดเชื่อไหมล่ะครับว่าไอ้เจ้านุนี่เนื้อหอมขนาดนั้น ทั้งหมอสาวๆ พยาบาลสาวๆ คนไข

“โชคดีไป ยังไงก็ไว้ใจไม่ได้นะนายดิน ถ้ามีคนรู้ขึ้นมา เราสองคนจะแย่” ชญาณิศารู้ตัวว่าเผลอตะคอกชายหนุ่มจึงเปลี่ยนเป็นเสียงอ่อนเสียงหวานทันที เธอลอบผ่อนลมหายใจออกมาอย่างโล่งอก อย่างไรปฐพีก็ยังมีประโยชน์กับเธออีกมาก ถ้าทำให้เขาไม่พอใจอาจจะไม่ดีนัก“ผมรู้ครับ แต่ผมมั่นใจว่าไม่มีใครแน่นอน ตอนนี้ผมว่าเรามามีความสุขกันดีกว่า” ปฐพีลูบไล้เรือนร่างระหงของหญิงสาวอย่างกระหาย“คืนนี้อย่าลืมนะนายดิน” หญิงสาวย้ำอีกครั้ง“ไม่ต้องเป็นห่วง รับรองว่าผมจะไม่ทำให้คุณผิดหวังอย่างแน่นอน” ปฐพีผลักร่างหญิงสาวไปกับพื้นหญ้าริมน้ำตก มือหนากระชากเสื้อผ้าออกจากตัว ก่อนจะทาบทับตะโบมลูบไล้กายสาวอันน่าอภิรมย์ มือนิ่มลูบไปตามแผ่นหลังกว้าง เจ้าหล่อนเปิดขารอรับร่างแกร่งที่แทรกเข้ามาหานิ้วหยาบกระด้างสะกิดยอดเกสรแดงฉ่ำที่พรั่งพร้อมแล้วสอดนิ้วแข็งๆ เข้าในซอกสวาทที่แสนรัญจวน มือใหญ่กอบกุมขยำทรวงอกนุ่มหยุ่นอย่างไม่ปรานี ริมฝีปากบดจูบกันดูดดื่มเร่าร้อนแลกลิ้นพัวพันกันอย่างมัวเมา มือหนาเคลื่อนไปตามส่วนเว้าส่วนโค้งของร่างกายขาสวยเหยียดไปตามพื้นหญ้าดิ้นเร่าครางไม่ได้ศัพท์ให้เขาปรนเปรออย่างถึงอกถึงใจ ริมฝีปากยังแลกลิ้นเพื่อป้อนร

ชายหนุ่มหันซ้ายหันขวา เธอจึงหลบเข้าไปในห้อง ในใจคิดกังวลเรื่องปฐพีอยู่ลึกๆ จึงตัดเรื่องของคุณธรรมออกไปก่อน นี่เป็นครั้งแรกที่เริ่มงาน เธอควรไปดูให้แน่ใจ หญิงสาวจึงรีบแต่งกายอย่างรัดกุมเปิดประตูออกมาอีกครั้งในช่วงดึก เมื่อไม่เห็นใคร คิดว่าคุณธรรมคงเข้าไปในห้องของภัทรวนันต์เรียบร้อยแล้ว เธอเม้มริมฝีปากแน่นเมื่อเดินผ่านหน้าห้องของเด็กสาว แต่สลัดเรื่องนี้ไปก่อน อีกไม่นานเธอจะจัดการกับยัยเด็กนี่ให้พ้นทางให้ได้ร่างระหงที่สวมใส่ชุดดำรัดกุม สวมหมวกและปิดใบหน้าเห็นแค่ดวงตารีบย่องออกทางหลังบ้าน เพราะเธอดูต้นทางมาอย่างดี และมีแจ่ม สาวใช้คนสนิทที่เธอขอคุณธรรมเอาไว้ให้มาอยู่ที่นี่คอยช่วยเปิดปิดประตูให้ร่างสูงของคุณธรรมกำลังยืนหงุดหงิดอยู่ริมหน้าต่างห้องนอนเมื่อเขาไม่สามารถเข้าห้องของภัทรวนันต์ได้ ยัยเด็กนั่นล็อกกลอนประตูจากด้านใน เขาไม่รู้ว่าเธอให้ใครมาติดกลอนให้ตอนไหน น่าเจ็บใจนัก ปกติเขาจะไขกุญแจเข้าไปอย่างง่ายดาย แต่ไม่รู้ทำไมจู่ๆ ภัทรวนันต์ถึงได้เกิดแข็งข้อขึ้นมา เขาไม่มีวันยอมแพ้แน่นอน ล็อกได้ก็ปลดล็อกได้ แม้คืนนี้จะต้องนอนหนาวคนเดียวก็ตามทีสายตาคมเข้มเห็นใครบางคนที่ลัดเลาะไปทางหลังตึกใหญ่