ณ สนามบินสุวรรณภูมิ“พี่ญ่า”“พี่ญ่าครับ...” เฮคเตอร์ตะโกนเรียกหญิงสาวตรงหน้าที่กำลังชะเง้อคอราวเธอกำลังหาใครบางคนอยู่...“พี่ฝุ่นมาไม่ทันหรอกครับ” กำปั้นยกยิ้มออกมาก่อนที่เขาจะเอ่ยบอกกับน้องสาวกลับไปด้วยน้ำเสียงที่อ่อน พร้อมกับส่งยิ้มหวานไปให้กับเขาอย่างเอ็นดู“ค่ะ”“พี่ฝุ่นมาไม่ได้เพราะพี่เขาติดสอบน่ะค่ะ” ตะวันเอ่ยบอกลูกสาวด้วยอีกคน“ญ่าทราบค่ะ...ได้เวลาแล้วพวกเราไปกันเถอะค่ะ” ฮาญาเอ่ยบอกกับคุณพ่อคุณแม่ของเธอที่กำลังจะเดินทางไปส่งเธอถึงประเทศอังกฤษ“...” หญิงสาวโบกมือลาพี่ชายและน้องชายของเธอด้วยสีหน้าที่เศร้าหมอง ก่อนที่ร่างบางจะชะงักนิ่งงันไปชั่วครู่ทันทีที่เธอเห็นชายหนุ่มที่เธอคุ้นเคยเป็นอย่างดียืนอยู่ห่างออกไปไกลค่อนข้างไกล ก่อนที่ผู้คนมากหน้าหลายตาที่เดินผ่านไปผ่านมาจะบดบังเขาให้หายไปจากสายตาของเธอ‘เราต้องตาฝาดไปแน่ๆ’“มีอะไรรึเปล่าครับ?” ฮันเตอร์เอ่ยถามลูกสาวออกมาด้วยความสงสัย“ไม่มีค่ะพวกเราไปกันเถอะ”“ครับ”“ญ่าไปก่อนนะคะ”“เดินทางปลอดภัยครับ” กำปั้นเอ่ยลาน้องสาวของเขาด้วยน้ำเสียงที่อ่อนลง พร้อมกับโบกมือลงน้องสาวของตัวเองอยู่อย่างนั้น“ไม่มีพวกเราอยู่ด้วย พี่ญ่าต้องดูแลตัวเอ
อ่านเพิ่มเติม
