Todos los capítulos de ต้องห้ามรัก: Capítulo 11 - Capítulo 20

“น้ำฟ้า พอใจมากันแล้วเหรอ” ฮาญาร้องเรียกน้องสาวของเธอทั้งสองออกมาด้วยความดีใจ ก่อนที่ขาเรียวจะรีบก้าวลงมาจากชั้น 2 ของบ้านอย่างรวดเร็ว‘น้ำฟ้า’ เป็นลูกสาวเพียงคนเดียวของหมอเพิร์ชกับน้ำมนต์ ส่วน ‘พอใจ’ เองก็เป็นลูกสาวเพียงคนเดียวของสกายและชูใจลูกพี่ลูกน้องของตะวันคุณแม่ของฮาญา ในขณะที่หมอเพิร์ชและสกายเองก็เป็นเพื่อนรักเพื่อนตายของฮันเตอร์คุณพ่อของฮาญาเช่นกัน“พี่ญ่าสวัสดีค่ะ / สวัสดีค่ะ”“สวัสดีค่ะ พี่คิดถึงทั้งสองคนมากๆ เลย”“ฮ่าฮ่าฮ่า พี่ญ่าพูดเหมือนว่าพวกเราไม่ได้เจอกันหลายวัน...” พอใจหัวเราะออกมาเบาๆ ก่อนจะเอ่ยบอกพี่สาวคนสวยของเธอกลับไปเสียงใส“นั่นสิคะ พวกเราพึ่งเจอกันเมื่อ 2 วันก่อนเองนะคะ” มือบางของน้ำฟ้าดันแว่นตาของตัวเองขึ้น ก่อนที่เธอจะเอ่ยบอกกับร่างบางตรงหน้าด้วยน้ำเสียงที่นุ่มนวลอย่างเช่นทุกครั้ง พร้อมกับริมฝีปากบางค่อยๆ ปรากฎรอยยิ้มหวานขึ้นมา“2 วันก็ถือว่านานแล้วค่ะ...”“ก่อนที่ผู้ใหญ่จะมา พวกเรารีบไปจองที่นั่งกันก่อนดีกว่า” ฮาญาเอ่ยขึ้นมาก่อนที่เธอจะเดินเข้าไปควงแขนของน้องสาวทั้งสองคนเอาไว้ทั้ง 3 คนพากันเดินมาหยุดอยู่บริเวณทางเดินเล็กๆ ที่เชื่อมระหว่างสวนหย่อมกับคฤหาสน์

ณ คาเฟ่หน้าคอนโดไต้ฝุ่น“จำไว้ฮาญาไม่ว่าพี่ฝุ่นจะมีแฟนหรือไม่ มันก็ไม่เกี่ยวอะไรกับเธอ” ฮาญาเอ่ยขึ้นมาในขณะที่สายตายังคงจับจ้องไปยังเงาของตัวเองที่สะท้อนอยู่บนกระจกตรงหน้า“ยิ้มเข้าไว้คนเก่ง”ฮาญาเอ่ยบอกกับตัวเองอยู่ภายในใจพร้อมกับริมฝีปากบางค่อยๆ ยกยิ้มหวานออกมา ก่อนที่เธอเดินออกมาจากห้องน้ำในทันที“...” หญิงสาวเดินตรงไปยังโต๊ะที่เธอวางกระเป๋าผ้าใบใหญ่ของตัวเองเอาไว้ ก่อนที่ขาเรียวจะชะงักไปทันทีที่เธอเห็นชายหนุ่มที่เธอคุ้นเคยเป็นอย่างดีกำลังเดินเข้ามาในคาเฟ่แห่งนี้“ฮาญา!”“พี่ฝุ่น!”“อะ เอ่อน้องกำลังจะโทรหาพี่อยู่พอดีเลยค่ะ” ฮาญายกยิ้มออกมาก่อนที่เธอจะเอ่ยบอกกับเขาออกไปเสียงตะกุกตะกัก ร่างบางรีบวิ่งเข้าไปหาเขาในทันทีเพื่อให้เขาไม่ทันสังเกตพิรุธที่เธอกำลังแสดงมันออกมา“น้องพึ่งมาถึงเมื่อสักครู่นี้เองค่ะ”“จริงเหรอคะ?”“เมื่อครู่พี่พึ่งโทรคุยกับคุณแม่...ท่านบอกว่าน้องกับคุณพ่ออกมาจากบ้านนานแล้วนี่คะ?”“จริงค่ะ ว่าแต่พี่ไต้ฝุ่นเถอะค่ะลงมาทำไมเหรอคะ?” ฮาญาเอ่ยถามร่างสูงตรงหน้าด้วยน้ำเสียงที่สดใสอย่างเช่นทุกครั้ง พร้อมกับส่งยิ้มหวานไปให้กับเขา“...” ตั้งแต่เล็กจนโตฮาญาเป็นคนอย่างไรพี่ชาย

“ฮาญา...”“พี่ฝุ่น!” ฮาญาร้องเรียกชื่อชายหนุ่มออกมาเสียงหลงด้วยความตกใจ ร่างบางชะงักนิ่งงันไปในทันทีเธอไม่กล้าแม้แต่จะหันกลับไปมองร่างสูงที่ก้าวเข้ามาหยุดอยู่ด้านหลังของเธอเลยแม้แต่น้อย“เมื่อสักครู่น้องพูดว่าอะไรนะคะ พอดีพี่ฟังไม่ค่อยถนัด”“มีแฟนที่อบอุ่นยังไงก็ดีกว่าค่ะ” ฮาญาถอนหายใจออกมาเบาๆ ก่อนที่เธอจะหันกลับมาเผชิญหน้ากับเขา หญิงตอบร่างสูงตรงหน้ากลับไปด้วยน้ำเสียงที่อ่อนลง“น้องจะรู้ได้ยังไงว่าคนคนนั้นรักน้องจริง รักมากจนสามารถทำทุกอย่างเพื่อน้องได้...”“คงเป็นการกระทำของล่ะมั้งคะ”“...”“พูดแบบนี้แสดงว่าพี่ญ่ามีคนนั้นแล้วเหรอครับ?” เฮคเตอร์ที่ยืนเงียบอยู่นานเอ่ยถามพี่สาวของเขาขึ้นมาด้วยความสงสัย“มี เมอ ที่ไหนกันล่ะคะ พี่ก็แค่หมายถึงเฉยๆ”“มองหน้าน้องแบบนี้หมายความว่าไงคะ?” ฮาญาตอบคำถามของน้องชายกลับไป ก่อนที่เธอจะเอ่ยถามไต้ฝุ่นออกมาด้วยความสงสัย“น้องไม่รู้หรอกค่ะว่าความรักของคนอื่นจะเป็นอย่างไง แต่ความรักของน้องคงจะเป็นการกระทำที่ทั้งสองคนแสดงออกมาค่ะ”“.../.../.../...”“เหมือนที่คุณพ่อคุณแม่ของพวกเราแสดงออกมาไงคะ”“ฟ้าเห็นด้วยค่ะ”“พอใจก็คิดเหมือนพี่ญ่าค่ะ คุณพ่อกับคุณแม่ของ

“คุณแม่คะ”“ขาลูก...” ตะวันยกยิ้มหวานออกมา ก่อนที่เธอจะขานรับเสียงเรียกของเธอกลับไปด้วยน้ำเสียงที่นุ่มละมุนอย่างเช่นทุกครั้ง“ทำไมคุณแม่ถึงรักคุณพ่อล่ะคะ”“ทั้งๆ ที่คุณแม่เลือกที่จะหนีคุณพ่อไปแล้ว แล้วทำไมถึงยังยอมให้คุณพ่อเข้ามาในชีวิตอีกล่ะคะ” ฮาญาเอ่ยถามออกมาด้วยความสงสัย“หึหึ”“คุณแม่หัวเราะทำไมคะ หรือเพราะฮาญากับเฮคเตอร์เหรอคะ”“เรื่องของหนูก็มีส่วน แต่ที่สำคัญ...คือ แม่รักคุณพ่อของหนู รักมาก มากจนไว้ว่าจะห่างกันไกลแค่ไหน หรือห่างกันนานเพียงใดแม่ก็ยังรักพ่อของหนูอยู่”“แล้วถ้าคุณพ่อยังคงทำไม่ดีกับคุณแม่อยู่ล่ะคะ คุณแม่จะกลับมาไหม”“ไม่กลับค่ะ ถึงแม่จะรักพ่อของหนูมาก แต่แม่ก็รักตัวเองมากเหมือนกัน หากวันนั้นพ่อของหนูปรับปรุงตัวไม่ได้แม่ก็จะไม่เลือกรักเขาอีกเป็นครั้งที่ 2”“แต่คุณพ่อทำได้ใช่ไหมคะ”“ใช่ค่ะ เขาทำได้ดีมาจนถึงทุกวันนี้”“...” ฮาญามองไปยังหญิงวัยกลางคนตรงหน้า ด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความรัก แก้มแดงทั้งสองข้างของเธอป๋องขึ้นมาอย่างเขินอาย หญิงสาวพ้นลมหายใจออกมาอย่างแรงก่อนจะส่งยิ้มหวานไปให้กับคุณแม่ของเธอ“โรแมนติกจัง...เอิ่บ!!”“ไหวไหมคะ”“รู้สึกอยากอาเจียนรึเปล่าคะ”“อยาก

“...” ฮาญาเดินไปตามเสียงเรียกของไต้ฝุ่นอย่างว่าง่าย ก่อนที่ทุกคนจะเดินไปยังรถบัคกี้ของตัวเองที่จอดอยู่ไม่ไกล“หมวกกันน็อคค่ะ” ไต้ฝุ่นยื่นหมวกกันน็อคมาให้กับน้องสาวก่อนที่เขาจะเดินเข้าไปช่วยเธอใส่มันอย่างชำนาญ“ขอบคุณค่ะ”“เพื่อความปลอดภัยใส่เข็มขัดให้เรียบร้อยคะ” ไต้ฝุ่นเอ่ยบอกกับร่างบางตรงหน้า ก่อนที่เขาจะดึงมันออกมาเพื่อใส่ให้กับเธออีกครั้ง“น้องใส่เองค่ะ”“ค่ะ” มุมปากของไต้ฝุ่นยกยิ้มออกมาก่อนที่เขาจะสตาร์ทรถบัคกี้ของตัวเองในทันที เสียงรถบัคกี้ที่ถูกสตาร์ทขึ้นมาพร้อมกันเสียงดังกระหึ่มไปทั่วบริเวณ ก่อนที่รถทุกคันจะถูกขับออกไปตามลำดับ“กรี๊ดดดดด! / กรี๊ดดดดดดด!”“กรี๊ดดดดดด!! พวกเราไม่ได้ไปขับรถเล่นชิวๆ เหรอคะ” ฮาญาร้องถามออกมาเสียงหลง พร้อมกับหันไปมองน้องสาวที่นั่งอยู่คันหลังด้วยความตกใจทันทีที่เธอได้ยินเสียงกรี๊ดของคุณแม่และน้องสาวของเธอกรีดร้องออกมาด้วยความตกใจไม่ต่างกันกับเธอ“ชิวๆ เหรอคะ?” ไต้ฝุ่นเอ่ยออกมาก่อนที่เขาจะเร่งความเร็วเพื่อให้ตามรถของคุณพ่อของเขาได้ทัน“ชิวไม่ชิวเดี๋ยวน้องก็รู้”“กรี๊ดดดด! พี่ฝุ่น”“นี่แค่พึ่งเริ่มเองนะคะ จับไว้ให้แน่นๆ ของจริงกำลังจะเริ่มขึ้นต่อจากนี้