“แม่ใหญ่...”เสียงของนางไม่ดังนัก แต่กลับทำให้คนทั้งลานรู้สึกหนาววาบ“การยักยอกสินเดิมที่ระบุไว้ในสัญญาแต่งงาน ซึ่งมีตราประทับทางการกำกับ ถือเป็นความผิดร้ายแรงตามกฎหมายราชสำนัก” นางกวาดสายตามองหีบผุพังเหล่านั้น“หากท่านยืนยันว่าสินเดิมของท่านแม่ข้า มีเพียงเท่านี้จริง... เช่นนั้นข้าจะขอเก็บหีบขยะเหล่านี้ไว้เป็นหลักฐานประกอบฎีกาที่จะยื่นต่อฮ่องเต้ในบ่ายวันนี้ ให้ใต้หล้าได้รู้ว่าฮูหยินใหญ่จวนแม่ทัพยักยอกสินเดิมภรรยาคนแรก เพื่อชุบตัวตนเองและลูกสาวให้กลายเป็นภรรยาเอก”นางหันไปหาบิดาที่ยืนหน้าเขียวคล้ำ “ท่านพ่อ... ที่ท่านบอกว่าสินเดิมเหลือเพียงเศษเสี้ยว ท่านคิดจะฮุบสมบัติของคนตายจริงๆ หรือเจ้าคะ”“สามหาว เจ้ากล้าใส่ร้ายข้าหรือ” มู่หรงหรงอู่ตวาดเสียงดังลั่นจนนกบนต้นไม้บินแตกตื่น แววตาของเขาเปลี่ยนจากความรำคาญเป็นความเกลียดชังที่ปิดไม่มิด“ข้ามิได้ใส่ร้าย... ข้าเพียงพูดตามหลักฐานที่มีอยู่จริงเจ้าค่ะ” มู่หรงหลิงหันไปจ้องบิดาที่ยืนหน้าดำคร่ำเครียดด้วยโทสะ“ท่านพ่อ... ท่านจะให้คนของท่านขนสินเดิม ‘ทั้งหมด’ ออกมาวางตรงนี้ภายในหนึ่งชั่วยาม หรือจะตามไปส่งที่ตำหนักชิงหลันภายในสองวันดีเจ้าคะ แต่หากเกิ
続きを読む
