หลินซูซินจ่ายค่าแรงให้คนงานและนางก็ไม่ลืมที่จะบอกคนกลางเรื่องที่นางได้เจอวันนี้“ไม่ต้องห่วงพวกเขาไม่ค่อยสุงสิงกับคนนอก แต่ข้าจะบอกพวกเขาไว้ให้ก็แล้วกันแม่นางซูซิน”“ขอบคุณเจ้าค่ะข้าฝากด้วยเจ้าค่ะ”หลังจากแยกกันไปหมดหลินซูซินก็ไปที่บ้านของฟางหรง เพื่อจะไปรับหลินอ้ายถงมาที่บ้านหยาง“ซูซิน”“ตอนนี้ไม่ได้กินยาใช่หรือไม่”“ไม่แล้วเจ้าค่ะ พี่อยากมีข้ารับรู้มาตลอด”“แล้วตอนนี้เจ้าพร้อมแล้วหรือที่จะมีลูก” ถึงอยากจะมี แต่ก็อยากให้หลินซูซินนางพร้อมจริง ๆ“ตอนนั้นข้ายังไม่พร้อม แต่ตอนนี้ข้าพร้อมแล้วเราแต่งงานกันมาก็นานแล้ว ท่านพ่อเองก็อยากอุ้มหลาน พี่เองก็แก่แล้วด้วย”หยางไห่ฉวนพอได้ยินคำว่าแก่ก็หันหน้ามองหลินซูซินตาโต “พี่ยังไม่ได้แก่ขนาดนั้น เจ้าก็พูดเกินไปเดี๋ยวพี่จะพิสูจน์ให้เจ้าเห็นไม่ท้องก็ให้มันรู้ไป”“พี่ก็แก่จริงหนิ” หลินซูซินเอ่ยเสียงแซวไม่ได้จริงจัง นางเพียงหยอกล้อหยางไห่ฉวนเล่นเท่านั้น“ซูซิน!!” หยางไห่ฉวนหยุดเกวียนทันที เขาไม่ได้แก่ขนาดนั้นหลินซูซินนางต้องได้รับโทษสักคืนสองคืน“ปล่อยข้าเดี๋ยวนี้เลยนะพี่ไห่ฉวน กลางทางเช่นนี้เดี๋ยวใครก็ผ่านมาเห็นหรอก”“ฟอด ฟอด ฟอด” หยางไห่ฉวนหอมแก้มห
続きを読む
