เพื่อเธอ (ลูก) คนเดียวเท่านั้น의 모든 챕터: 챕터 121 - 챕터 130

"ปราย ทำไมข้อมูลสำคัญของบริษัทถึงหายไปหมดล่ะ ทำไมทำงานชุ่ย ๆ แบบนี้""หายหรือคะ ไม่นะคะ เมื่อวานปรายก็ยัง..." ปรายฟ้ารีบไปที่คอมพิวเตอร์ของตัวเองอย่างรวดเร็ว ไม่ว่าจะกดไฟล์ไหนก็มีแต่ความว่างเปล่า"เมื่อวานปรายก็ทำอยู่นะคะพี่แนน""ถ้าทำแล้วมันจะหายได้ไง""รู้ไหมว่าเอกสารชุดนี้พี่ทำมาครึ่งปีนะปราย เธอจะรับผิดชอบไหวได้ยังไง""ปรายควรทำยังไงดีคะ""หายไปทั้งไฟล์แบบนี้ก็ต้องมีนกต่อน่ะสิ ว่ายังไงล่ะปราย เธอเป็นนกต่อหรือเปล่า""พี่แนน หนูจะทำแบบนั้นได้ยังไงคะ""ถ้าไม่ใช่เธอแล้วจะเป็นใคร เธอก็น่าสงสัยนะปราย ไม่ใช่ว่าแสร้งทำตัวเป็นคนขยัน แต่ความจริงแล้วก็มีจุดประสงค์ไม่ดีใช่ไหม ที่เลิกงานหลังเพื่อนทุกวันก็เพื่อจะเเอบเอาข้อมูลของบริษัทออกไปสินะ""ไม่ใช่นะคะพี่แนน เข้าใจผิดไปกันใหญ่แล้วค่ะ""งั้นขอถามหน่อย ถ้าไม่ใช่เธอแล้วจะเป็นใคร มีใครที่กลับช้าบ้างหรือเปล่า""ก็มีแค่คุณนัทที่กลับพร้อมกัน แต่คุณนัทเขาไม่เคยมายุ่งที่คอมพิวเตอร์ของปรายเลยนะคะ""นั่นไงล่ะ งั้นก็เป็นเธอคนเดียวนั่นแหละที่เป็นคนแอบเอาข้อมูลของบริษัทไป""ปรายสาบานได้นะคะพี่ ปรายจะทำแบบนั้นไปทำไมคะ ก็ปรายน่ะ...""อะไร? เธอทำไม""เอ่อ..

"พี่คิณอย่ามานะคะ" ปรายฟ้าใจเต้นแรง เมื่อได้ยินเสียงของภาคิณดังมาตามสาย"ตอนนี้น้ำหวานอยู่ที่...นะคะ ถ้าพี่คิณจะมาช่วยภรรยาสุดที่รักก็รีบมาเลยค่ะ ถ้าทันน่ะนะ""อย่าทำอะไรเมียฉันเลยนะ ฉันขอล่ะ""เอาอะไรมาเดิมพันดีล่ะคะพี่คิณ""อะไรที่เธออยากได้ก็เอาไปเลย ขอแค่ให้เมียฉันปลอดภัย ฉันก็ให้ได้ทั้งนั้น""หวานต้องการตัวพี่คิณ ให้ได้ไหมล่ะคะ""เราจบกันไปนานแล้วนะ ฉันก็มีครอบครัวแล้ว ขออย่างอื่นเถอะนะ เธออยากได้อะไรฉันให้ได้ทั้งนั้น""ถ้าไม่ใช่พี่คิณ หวานก็จะไม่หยุดหรอกนะคะ ขอให้คุณภรรยาที่แสนซื่อของพี่คิณโชคดีค่ะ" น้ำหวานวางสายทันทีก่อนจะหันไปสั่งน้องชาย"ฉันให้นายจัดการต่อนะ อย่าทำพลาดล่ะ เดี๋ยวฉันจะออกไปหาอะไรดื่มฆ่าเวลาระหว่างรอพี่คิณมาก่อน เอาให้มันหมดสภาพไปเลยนะ เอาให้มันบอบช้ำทั้งร่างกายและจิตใจไปเลยยิ่งดี" หลังจากพี่สาวออกไปแล้ว นัททิวก็สั่งให้ชายหกคนที่พี่สาวเรียกมาออกไปก่อน"พวกนายออกไปก่อน ถ้าถึงเวลาจัดการแล้วฉันจะเรียก""คุณนัทคะ เป็นคุณจริง ๆ ใช่ไหมที่ขโมยข้อมูลของบริษัทไปน่ะ""แล้วมันยังไง!""ฉันคิดว่าคุณนัทเป็นคนที่น่านับถือมาโดยตลอด แต่ทำไมถึงทำแบบนี้ล่ะคะ""ฉันไม่ได้ต้องการคำชื

"พี่คิณคะ งั้นพิมกลับกรุงเทพฯ ก่อนนะคะ""ฝากดูแลเพชรกล้าด้วยล่ะ แล้วมึงจะไปค้างที่กรุงเทพฯ ด้วยหรือเปล่าวะ""กูว่าจะกลับไปเยี่ยมบ้านสักหน่อยน่ะ คงจะอยู่จนถึงวันที่จะพาลูกชายมึงกลับโน่นแหละ""ก็ดีแล้วละ กูจะได้วางใจ งั้นก็เดินทางกันระวังด้วยล่ะ""พี่คิณไม่ต้องห่วงหรอกค่ะ พี่ดูแลปรายฟ้าให้หายเถอะ เธอก็พักผ่อนให้มาก ๆ ล่ะปราย""ขอบใจนะที่มาเยี่ยม ฝากดูแลตัวแสบด้วยนะ""เฮ้ยไอ้คิณ แล้วเรื่องยัยน้ำหวานอะไรนั่นมึงจะเอายังไงต่อไปวะ" ทั้งสองหนุ่มแอบคุยกันเบา ๆ ให้ได้ยินกันแค่สองคน"ยัยนั่นบังอาจมายุ่งกับเมียกู กูคงจะสั่งสอนให้หนักเลย กูให้ไอ้เชนที่เป็นตำรวจตามสืบหาอยู่""เออ…จัดการให้เด็ดขาดด้วยล่ะ เดี๋ยวเมียมึงก็จะไม่ปลอดภัยอีก ถ้าเหตุการณ์วันนั้นไม่มีคนมาช่วย มึงคิดดูแล้วกันว่ามึงจะทนได้ไหม สภาพจิตใจของเมียมึงจะเป็นยังไง""เออ…กูจะจัดการให้สาสมแน่นอน เพราะมันบังอาจมาทำให้เมียกูต้องตื่นกลัวและฝังใจกับเรื่องแบบนี้""เลวระยำสุด ๆ ยัยนั่นมันคิดได้ไงวะ ผู้หญิงเหมือนกันแท้ ๆ ทำไมไม่เห็นอกเห็นใจกันบ้าง""เออ…ไว้กูบอกถ้ากูจัดการเสร็จ มึงพาเพชรกล้าไปเถอะ เดี๋ยวจะมืดค่ำซะก่อน" ภาคิณพยุงปรายฟ้าเข้าไปใน

"หนูอยู่คนเดียวไหวแน่นะคะ""ค่ะพี่คิณ พี่คิณให้ปรายพักมาตั้งหนึ่งสัปดาห์เลยนะคะ พี่คิณไปบริษัทบ้างเถอะค่ะ ไม่ต้องเป็นห่วงปรายนะคะ""ก็ได้ค่ะ ถ้าเกิดว่าหนูปวดหัวหรือมีอะไรที่ผิดปกติต้องรีบโทรหาพี่ทันทีเลยนะ""ได้ค่ะ เอ่อ...พี่คิณ เพชรกล้าไปหาปู่ย่าตั้งหนึ่งสัปดาห์แล้วนะคะ เมื่อไหร่จะกลับมาคะ ปรายคิดถึงลูกจังเลยค่ะ""ใกล้แล้วล่ะค่ะ ก็หนูเริ่มหายดีแล้วนี่คะ อ้อ…พี่ซื้อข้าวเที่ยงไว้ที่โต๊ะแล้วนะคะ อย่าลืมทานข้าวทานยาด้วยล่ะ"หลังจากที่ภาคิณออกไปทำงานแล้ว ปรายฟ้าก็นอนลงบนเตียงต่อ ถึงจะน่าเบื่อแค่ไหน แต่เธอก็ต้องพักเพราะเธอไม่อยากทำให้สามีกังวลมากเกินไป"สวัสดีค่ะ" หลังจากที่เอนตัวลงนอนก็มีเบอร์โทรศัพท์ที่ไม่ปรากฏชื่อโทรเข้ามา"น้องปราย พี่เองนะ"ตู๊ด! ตู๊ด! ตู๊ด!ปรายฟ้ารีบกดวางสายทันที หัวใจของเธอเต้นแรงเมื่อได้ยินเสียงของเขาคนนั้น เสียงของเขาที่เธอไม่อยากได้ยินอีกแล้วในชีวิตนี้นัททิวพยายามกดโทรหาปรายฟ้าอีกหลายครั้ง ส่วนปรายฟ้าก็กังวลใจจนตัดสินใจปิดเครื่องหนีทันที'ทำไมเขายังโทรมาอีกล่ะ เขาต้องการอะไรจากเราอีกกันแน่' หนึ่งชั่วโมงผ่านไป ปรายฟ้าก็ตัดสินใจเปิดเครื่องอีกครั้ง เพราะกลัวว่าภาค

เนื่องจากวันนี้พี่เลี้ยงของเพชรกล้าติดธุระหนึ่งวัน ภาคิณจึงพาเพชรกล้าไปทำงานที่บริษัทด้วยร่างสูงสง่าในชุดสูทหรู กำลังอุ้มลูกชายไว้ในอ้อมแขน ส่วนมืออีกข้างก็หิ้วกระเป๋าเป้เด็ก ใครที่เห็นก็ต้องบอกตรงกันว่าเป็นภาพที่น่าอบอุ่นมาก สาว ๆ ในบริษัทต่างก็พากันคว้าโทรศัพท์ขึ้นมากดถ่ายบอสใหญ่ของที่นี่ ที่กำลังหยอกล้อกับลูกชายขณะที่กำลังเดินไปที่ลิฟต์ห่างออกไปเล็กน้อยก็เป็นภรรยาสาวที่เว้นระยะห่างเล็กน้อย แล้วค่อย ๆ เดินตามสามีไปที่ลิฟต์"ป๊ะป๋า นม นม" หลังจากที่ถึงห้องทำงานแล้ว ภาคิณก็วางเพชรกล้าไว้บนโซฟานุ่ม ส่วนเพชรกล้าก็ร้องหิวนมทันที ส่วนปรายฟ้าที่ยังเดินมาไม่ถึงห้อง จึงทำให้เขาต้องรับบทเป็นคุณพ่อจำเป็นไปก่อนภาคิณอุ้มลูกชายให้นั่งบนตัก แล้วเอาขวดนมมาถือแล้วป้อนใส่ปากลูกชาย ส่วนผู้ช่วยเลขาจึงถือวิสาสะเปิดประตูเข้ามา เพราะเคาะประตูไปแล้วหลายครั้งก็ไม่มีสัญญาณตอบกลับอะไรของเจ้านายตัวเองภาพของชายที่เป็นบอสใหญ่ของบริษัท ต้องปกครองดูแลพนักงานในบริษัทหลายร้อยชีวิต แต่กำลังนั่งป้อนนมลูกชายด้วยความตั้งใจ เขาตั้งใจมากจนถึงขนาดที่ไม่ได้ยินเสียงผู้ช่วยเลขาเคาะประตูเลยแม้แต่น้อย ขนาดผู้ช่วยเลขาแอบถ่าย