เจ้านายสายฟ้าแลบ のすべてのチャプター: チャプター 551 - チャプター 560

654 チャプター

บทที่ 551

“แล้วแม่บ้านฉู่จะจ้องเล่นงานเพียวเพียวไปทำไมกัน? ฉันไม่คิดว่าจวีเยี่ยฝานจะเป็นคนบงการหรอกนะ”ในจุดนี้ อาจวีกลับมองเห็นความจริงทะลุปรุโปร่ง“นั่นก็เพราะเธอนึกว่าตัวเองเป็นแม่สามีของคุณนายน้อยไปแล้วน่ะสิคะ บนโลกออนไลน์เขาพูดกันว่า ถ้าเจอแม่บ้านนิสัยแย่ ก็เหมือนไปอัญเชิญแม่สามีที่บ้านอื่นเขาโละทิ้งมาคอยควบคุมกฎเกณฑ์ใส่ตัวเองนั่นแหละค่ะ”แม่บ้านฉู่เป็นแบบนั้นจริง ๆ แต่ในเมื่อตัวต้นเหตุถูกนำตัวไปสอบสวนแล้ว จะคิดมากไปก็ไร้ประโยชน์ไม่กี่วันต่อมา เจ้าหน้าที่ตำรวจเดินทางมาถึงบ้าน พร้อมแจ้งข่าวสำคัญว่า สิ่งของที่แม่บ้านฉู่ขโมยไปนั้น มีชิ้นหนึ่งที่เป็นของสะสมของฮั่วหง ซึ่งหากอยู่ในมือของนักสะสมทั่วไปมันก็เป็นเพียงของสะสมธรรมดา แต่นิยามของมันจะเปลี่ยนไปเมื่อถูกนำไปจัดวางในพิพิธภัณฑ์ สิ่งนั้นก็กลายเป็นโบราณวัตถุอันล้ำค่านี่ยังไม่รวมถึงมูลค่าความเสียหายที่เกิดขึ้น ในตอนนี้ของชิ้นนั้นยังหาไม่พบ ซ้ำร้ายมีความเป็นไปได้สูงว่าถูกลักลอบส่งออกไปต่างประเทศแล้วฮั่วหงตัดสินใจอย่างเด็ดขาด เขาเลือกที่จะติดตามคดีนี้ให้ถึงที่สุด และประกาศต่อหน้าเจ้าหน้าที่ตำรวจทันทีว่า หากติดตามกลับคืนมาได้ เขาขอมอบส
続きを読む

บทที่ 552

ในการประชุมประจำสัปดาห์ในวันรุ่งขึ้น สวี่เพียวเพียวได้นำประเด็นนี้มาปรึกษาหารือกับทุกคนในทีม“ถึงแม้บัญชีเหยียนเฟิงจะเป็นตัวฉันเอง แต่สำหรับฉันแล้ว มันมีคุณค่าและความหมายพิเศษไม่ต่างไปจากแบรนด์ àl'aube เลย”เธอครุ่นคิดอยู่นานก่อนจะตัดสินใจว่าจะไม่ใช้เหยียนเฟิงมาทำหน้าที่เป็นพรีเซนเตอร์เชิงพาณิชย์โดยตรง แต่จะกำหนดให้ทุกครั้งที่มีการเปิดตัวคอลเลกชันใหม่ เหยียนเฟิงจะวาดภาพประกอบออกมาเพียงหนึ่งชุดเพื่อเป็นการโปรโมทเท่านั้นฉีเหมี่ยวทำตาเป็นประกายทันที “งั้นลดราคาให้เราหน่อยไม่ได้เหรอคะ? ค่าตัวของเหยียนเฟิงนี่แพงเอาเรื่องอยู่นะคะ”ในบรรดานักวาดภาพประกอบทั่วประเทศ ราคาค่าจ้างของเหยียนเฟิงนั้นจัดอยู่ในระดับที่สูงลิ่วในฐานะคนคุมฝ่ายการเงิน พอฉีเหมี่ยวคิดว่าจะต้องเบิกงบจำนวนมหาศาลออกไปเช่นนั้น เธอก็รู้สึกปวดใจแทนสวี่เพียวเพียวถึงกับหลุดขำ “ถือว่าเป็นงานจ้างวานแบบมิตรภาพก็แล้วกัน ฉันไม่คิดค่าใช้จ่ายหรอก”ผลงานที่เธอเผยแพร่ออกสู่สาธารณะก่อนหน้านี้ ล้วนเป็นภาพที่วาดขึ้นตามความพึงพอใจ บางครั้งเป็นเพราะแรงบันดาลใจชั่ววูบ หรือบางครั้งก็เป็นภาพที่วาดขึ้นเพื่อตอบแทนคำขอของเหล่าแฟนคลับแต่ไม
続きを読む

บทที่ 553

ความสัมพันธ์ระหว่างคนเรานี่ช่างน่าอัศจรรย์ใจนักจุดเริ่มต้นที่ทำให้สวี่เพียวเพียวได้รู้จักกับฉีเหมี่ยวนั้น เกิดจากการกลั่นแกล้งอย่างตั้งใจของเหอซิงทว่าในยามนี้ เมื่อสวี่เพียวเพียวได้พินิจมองฉีเหมี่ยวและน้องสาวของเธอ ก็พลันตระหนักขึ้นมาได้ว่า ตลอดระยะเวลาที่ผ่านมา ฉีเหมี่ยวต้องแบกรับความเหนื่อยยากและฟันฝ่าเส้นทางชีวิตที่หนักหนาเพียงใดมาบ้าง“ไม่ต้องคิดมาก การที่เธอคอยดูแลน้องสาว ก็เหมือนการได้โอบกอดและเยียวยาตัวเองในอดีตไปในตัว หากมีปัญหาอะไรก็บอกฉันได้เสมอ”ฉีเหมี่ยวถึงกับชะงักไปชั่วครู่สวี่เพียวเพียวพูดถูกสิ่งที่เธอทำลงไปทั้งหมดไม่ได้ต้องการสิ่งตอบแทนใด ๆ เธอเพียงแค่ต้องการโอบอุ้มและเลี้ยงดูตัวเองในอดีต ที่ต้องดิ้นรนอยู่ในหุบเขาและพยายามกระเสือกกระสนข้ามผ่านโชคชะตา ให้เติบโตขึ้นมาได้ดีกว่าเดิมอีกครั้งเท่านั้น-ยามเลิกงาน สวี่เพียวเพียวยังคงง่วนอยู่กับการทำรายงานเสียงเคาะประตูห้องทำงานดังขึ้น ก่อนที่ศีรษะของใครบางคนจะโผล่เข้ามาอย่างเกรงใจ “คุณสวี่คะ พอดีว่าในห้องรับรองมีลูกแมวอยู่หลายตัว เราเก็บพวกมันไว้ได้ไหมคะ? พี่สาวหนูบอกว่าที่บ้านเลี้ยงไม่ไหว แต่หนูจะเป็นคนดูแลพวกมัน
続きを読む

บทที่ 554

แสงสว่างจากหน้าจอโทรศัพท์อาบไล้ไปบนใบหน้าของซูหว่านในชั่วขณะนั้น เธอรู้สึกมึนงงใครกันที่เป็นคนโอนเงินจำนวนมหาศาลนี้มาให้?เธอรีบกดเข้าไปในแอปพลิเคชันธนาคารทันที ทว่าเมื่อได้เห็นชื่อผู้โอน เธอจึงหยุดชะงักลงซาลวี่เอินนอกจากชื่อบัญชีแล้ว ยังมีบันทึกช่วยจำสั้น ๆ แนบมาด้วยเพียงสามคำว่า เต็มใจให้นั่นหมายความว่า การโอนเงินก้อนนี้มา ซาลวี่เอินไม่ได้มีความคิดที่จะเรียกร้องให้เธอคืนเลยแม้แต่น้อยเขารู้ได้อย่างไรว่าตอนนี้เธอต้องการเงิน?ยิ่งไปกว่านั้น จำนวนเงินที่เขาโอนมายังเป็นตัวเลขที่ปิดช่องโหว่ปัญหาการเงินของเธอได้อย่างพอดิบพอดีซูหว่านเม้มริมฝีปากแน่น ก่อนจะเอ่ยเรียกสวี่เพียวเพียว“เพียวเพียว คุณเป็นคนบอกซาลวี่เอินหรือเปล่าคะว่าฉันกำลังเดือดร้อนเรื่องเงิน?”สวี่เพียวเพียวเพียงหันกลับมาส่งยิ้มให้“ไม่ได้บอกนะ อย่าว่าอย่างนั้นอย่างนี้เลย แค่ช่องทางการติดต่อของซาลวี่เอิน ฉันยังไม่มีเลยด้วยซ้ำ”ความสัมพันธ์บางอย่างจำเป็นต้องมีการเว้นระยะเพื่อหลีกเลี่ยงข้อครหา ถึงแม้ว่าทั้งสองฝ่ายอาจจะไม่ได้ใส่ใจเรื่องคำนินทา แต่สวี่เพียวเพียวก็ยังยึดมั่นที่จะวางตัวให้เหมาะสมในฐานะที่ควรจะเป็น
続きを読む

บทที่ 555

ซาลวี่เอินมองวิธีดังกล่าวด้วยความรู้สึกว่ามันเชย เขาจึงปฏิเสธที่จะทำตามในใจพลางนึกว่า ผู้หญิงยุคนี้ เขายังชอบมุกเชย ๆ แบบนั้นกันอยู่อีกเหรอ?ซูหว่านขยับถอยหลังไปก้าวหนึ่ง “ฉันว่า ฉันคืนพี่ดีกว่าค่ะ”พูดตามตรง แม้ในเวลานี้เธอจะได้ครอบครองหุ้นของตระกูลซูมาอยู่ในมือแล้ว แต่ลึก ๆ เธอกลับไม่มั่นใจเลยว่าจะพลิกฟื้นบริษัทเหล่านั้นให้กลับมาทำกำไรได้เมื่อไหร่ บางทีหลังจากซื้อหุ้นไป สุดท้ายแล้วผลลัพธ์อาจจบลงด้วยการขาดทุนย่อยยับก็ได้ซาลวี่เอินจ้องมองคนตรงหน้าเขม็งก่อนจะหลุดหัวเราะออกมา “ไม่ต้องหรอก แค่เธอมีความสุขก็พอ เงินเพียงเท่านี้ สำหรับพี่มันไม่ได้สำคัญอะไรเลย”คำพูดนั้นทำเอาความรู้สึกในใจของซูหว่านสั่นไหวอย่างประหลาดผู้ชายที่อยู่ตรงหน้าเธอคนนี้ ดูราวกับมีทุกอย่างที่สมบูรณ์แบบไปเสียหมดทว่าเขากลับไม่เข้าใจเลยว่า สำหรับเธอแล้ว เหตุผลที่อยากนำเงินก้อนนั้นมาคืนเขานั้นคืออะไรกันแน่บางที ต่อให้เธอเอ่ยปากพูดออกไป ซาลวี่เอินก็คงไม่มีวันเข้าใจอยู่ดีภายในตัวรถที่ไร้แสงไฟ มีเพียงแสงสลัวจากไฟริมทางที่สาดส่องเข้ามากระทบลงบนใบหน้าของซาลวี่เอิน แววตาของเขาสั่นไหวไปด้วยความอ่อนโยน และสายตาทั
続きを読む

บทที่ 556

เช้าวันต่อมา สวี่เพียวเพียวติดต่อไปยังซัพพลายเออร์แต่อีกฝ่ายกลับจงใจปิดปากเงียบเกี่ยวกับสัญญาคู่ขนานนั้น และอ้างว่าเป็นเพียงความผิดพลาดจากนั้นก็เปลี่ยนท่าทีไปจากเดิมอย่างสิ้นเชิง “ราคาที่ตกลงกันไว้แต่แรก ตอนนี้เห็นทีว่าพวกเราคงทำตามนั้นไม่ได้แล้วล่ะครับ” “ราคาที่ตกลงกันไว้ก็คือราคานั้น พวกคุณคิดจะทำอะไรกันแน่? เรื่องสัญญาคู่ขนานนั่นฉันมีสิทธิ์ที่จะเอาเรื่องพวกคุณนะคะ”อีกฝ่ายหัวเราะกลบเกลื่อน “เราก็ร่วมงานกันมาตั้งหลายครั้ง นับถือกันเหมือนพี่เหมือนน้อง เรื่องสัญญานั่นมันก็แค่ความผิดพลาดเล็ก ๆ น้อย ๆ ของทางเราเอง แต่ก็นะ ตอนนี้บริษัทเรากำลังประสบปัญหาลำบากจริง ๆ ครับ”“เอาอย่างนี้ดีไหมครับ คุณสวี่ชำระเงินงวดสุดท้ายมาให้เราก่อน แล้วเราจะยอมคงราคาเดิมไว้ให้ตามที่คุณต้องการ”สวี่เพียวเพียวขมวดคิ้วมุ่นทันทีไม่ว่าจะเป็นตามตัวบทสัญญาที่ทำไว้หรือมาตรฐานการร่วมงานที่ผ่าน ๆ มา ไม่มีที่ไหนที่เขาร้องขอให้ชำระเงินงวดสุดท้ายก่อนกำหนดเช่นนี้“ตามระเบียบแล้ว กำหนดชำระเงินคือสิ้นเดือนหน้า ไม่ใช่ตอนนี้ค่ะ”“คุณสวี่ทำแบบนี้มันไม่น่ารักเลยนะครับ ช่วงหลังปีใหม่แบบนี้ พวกเราก็ต้องการเงินหมุนเวี
続きを読む

บทที่ 557

สวี่เพียวเพียวพิมพ์ตอบกลับฝ่ายกฎหมาย“ถ้าทางนั้นยืนกรานจะบีบให้เราจ่ายเงินงวดสุดท้ายให้ได้ ก็จ่ายไป แล้วหลังจากนี้ให้ขึ้นบัญชีดำ ตัดขาดความสัมพันธ์และยุติการร่วมงานกับพวกเขาถาวร”“รับทราบค่ะคุณสวี่”ฝ่ายกฎหมายจะรู้สึกอัดอั้นตันใจไม่น้อยแบรนด์ àl'aube ถูกวางตำแหน่งให้เป็นสินค้าหรูมาโดยตลอด การจะนำเครื่องประดับราคาหลักหมื่นไปกดราคาให้ต่ำลงนั้น ในแง่การแข่งขันถือว่าเสียเปรียบอย่างมาก ดังนั้นตั้งแต่เริ่มต้น àl'aube จึงเลือกยืนหยัดในตลาดระดับบนเสมอมาลูกค้าของพวกเขาไม่ใช่กลุ่มคนที่จะถูกข่าวโคมลอยปั่นหัวได้โดยง่าย ในทางกลับกัน กลุ่มคนเหล่านั้นต่างเจนโลกและรู้ดีว่าวงการไฮโซนั้นซับซ้อนเกินกว่าจะตัดสินจากข่าวเพียงผิวเผินกระทั่งลูกค้าบางรายยังแสดงจุดยืนชัดเจนด้วยการสั่งซื้อคอลเลกชั่นสวนอีเดนเข้ามาในช่วงวิกฤตนี้พอดีกลายเป็นว่าความโกลาหลที่ไม่ได้ตั้งใจ กลับนำยอดขายใหม่ ๆ มาสู่ àl'aube อย่างคาดไม่ถึงทว่าในแง่ของกระแสสังคม ปัญหานี้ยังคงสร้างความวุ่นวายใจอยู่ไม่น้อย เมื่อโรงงานอีกหลายแห่งเริ่มส่งสัญญาณเรียกร้องให้ทางแบรนด์ชำระเงินงวดสุดท้ายกันยกใหญ่ โดยอ้างเหตุผลสารพัดเพื่อป้องกันไม่ให้กร
続きを読む

บทที่ 558

รถยนต์เคลื่อนเข้ามาจอดสนิทภายในโรงรถ สวี่เพียวเพียวเหลือบมองนาฬิกาบนข้อมือพลางนึกขึ้นว่าเวลานี้ก็ค่อนข้างดึกมากแล้วก่อนหน้านี้โสงเจี๋ยเพิ่งส่งข้อความมาว่า คืนนี้จะให้เหลียนฮว่าและสวี่เจินหลี่พักค้างคืนที่ตึกหลัก เธอจึงไม่ต้องแวะไปรับกลับส่วนข้อความจากฮั่วจี้เซินที่ถูกปักหมุดไว้ด้านบนสุดของหน้าจอแจ้งเพียงสั้น ๆ ว่า คืนนี้เขาติดภารกิจต้องทำงานล่วงเวลาสวี่เพียวเพียวจึงตัดสินใจก้าวลงจากรถ แล้วเลือกที่จะเดินไปตามทางเดินบรรดาคนรับใช้ของตระกูลฮั่วนั้นใส่ใจดูแลสวนให้สะอาดอยู่เสมอ ในช่วงฤดูใบไม้ร่วง พวกเขาจะคอยกวาดใบไม้แห้งโดยตั้งใจเว้นจังหวะไว้บางส่วนเพื่อสร้างบรรยากาศที่ดูอบอุ่นสบายตาทว่ายามนี้เข้าสู่ฤดูใบไม้ผลิอย่างเต็มตัวแล้ว การเดินทอดน่องกลับเข้าบ้านในยามค่ำคืนเช่นนี้ จึงให้ความรู้สึกไม่หนาวจนเกินไปนักเมื่อสวี่เพียวเพียวเดินกลับมาถึงตึกหลักอาจวีที่เห็นเธอก้าวเข้ามาก็รีบตรงเข้ามาหาด้วยความใส่ใจ “คุณนายน้อยหิวไหมคะ? ให้ป้าอุ่นอาหารไหมคะ?”“รบกวนช่วยต้มเกี๊ยวน้ำให้ฉันสักชามก็แล้วกันค่ะ ขอแบบใส่พริกเพิ่มด้วยนะคะ”“ได้เลยค่ะ ได้เลย รอสักครู่นะคะ”สวี่เพียวเพียวเดินขึ้นไปยังช
続きを読む

บทที่ 559

ในตอนนั้น ภาพถ่ายคู่ของพวกเขานับจำนวนได้ด้วยนิ้วมือเดียว ฮั่วจี้เซินเป็นคนไม่ชอบการถ่ายรูปเป็นทุนเดิม ภาพเงาของคนสองคนเช่นนี้ จึงกลายเป็นสมบัติล้ำค่าที่เขาเก็บรักษาไว้อัลบั้มเล่มนี้หากจะเรียกว่าอัลบั้มภาพก็คงใช่ ทว่าภาพถ่ายที่อัดออกมาข้างในกลับไม่ใช่ภาพถ่ายบุคคลที่หวือหวา หากแต่เป็นบันทึกชีวิตประจำวันธรรมดา ๆ ทั้งสิ้นไม่ว่าจะเป็นภาพมื้ออาหารที่เคยทานด้วยกัน เส้นทางที่เคยเดินด้วยกัน มีเพียงภาพถ่ายคู่เพียงภาพเดียวเท่านั้นที่เป็นภาพที่ถูกคนผ่านทางแอบถ่ายให้ ซึ่งเขานำไปตั้งวางไว้ที่อพาร์ตเมนต์จนถึงทุกวันนี้สวี่เพียวเพียวคลี่ยิ้มออกมา “ฉันเป็นคนถ่ายเองตอนสมัยมหาวิทยาลัยค่ะ อัลบั้มนี้ฉันก็ตั้งใจทำขึ้นมาเองกับมือ”“อ๋า?”“กล่องใส่ปากกานี้ รวมถึงพวงกุญแจก็เป็นฝีมือฉันค่ะ”อาจวีรู้สึกแปลกใจ “แล้วเสื้อผ้าในตู้ก็เป็นคุณผู้หญิงที่ซื้อให้คุณชายหรือเปล่าคะ?”“ใช่ค่ะ ฉันเป็นคนซื้อทั้งหมด ถ้าไม่เห็นภาพพวกนี้เข้า ฉันเองก็แทบจำไม่ได้เหมือนกันว่าตอนนั้นตัวเองส่งของให้เขาเยอะขนาดนี้”อาจวีเอ่ยถาม “แล้วทางคุณชายล่ะคะ ตอนนั้นซื้อของอะไรให้คุณบ้างไหม?”“ของส่วนใหญ่ฉันส่งคืนเขาไปหมดค่ะ ตอนนั้นเขาท
続きを読む

บทที่ 560

ขณะที่สวี่เพียวเพียวกำลังไลฟ์สดเสียงเครื่องยนต์และแตรจากรถยนต์ก็ดังขึ้นจากทางด้านล่างครู่ต่อมา ร่างของฮั่วจี้เซินก็ก้าวเข้ามาระหว่างทางเข้าบ้าน เขาเห็นผ่านหน้าต่างแล้วว่าสวี่เพียวเพียวกำลังไลฟ์สดอยู่ เดิมทีเขาวางแผนว่าจะหาจังหวะที่เหมาะสมเพื่อทำการประชาสัมพันธ์แก้ไขข่าว แต่คาดไม่ถึงว่าเธอจะเปิดไลฟ์ไปเสียก่อนเขาไม่อาจปล่อยให้ภาระเหล่านี้ตกเป็นของเธอเพียงฝ่ายเดียวได้เมื่อก้าวเข้ามาถึงในห้อง ฮั่วจี้เซินจึงตรงเข้าหาเธอแล้วเอื้อมมือไปแตะชามที่วางอยู่ข้าง ๆ “เย็นชืดหมดแล้ว ยังจะทานต่อไหม?”“เกี๊ยวนี้เหลียนฮว่าเป็นคนห่อ ฉันทานต่อไม่ไหวแล้ว”ในชามยังเหลือเกี๊ยวอยู่อีกเกือบครึ่งฮั่วจี้เซินเพียงได้ยินว่าเป็นฝีมือของลูกสาว เขาก็ไม่ลังเลที่จะหยิบชามขึ้นมา ก่อนจะจัดการทานเกี๊ยวที่เหลือจนหมดจังหวะที่อาจวีกำลังเดินขึ้นมาเพื่อเสิร์ฟซุป เธอก็เห็นภาพที่ฮั่วจี้เซินจัดการเกี๊ยวที่เหลือจนหมดชาม เธอยิ้มตาหยี่ ก่อนจะเก็บชามกลับลงไปด้านล่างฮั่วจี้เซินมองดูบรรดาคอมเมนต์ที่ไหลผ่านหน้าจอโทรศัพท์ของสวี่เพียวเพียวก่อนจะเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ “เรื่องราวพวกนี้เราเคยชี้แจงไปก่อนหน้านี้แล้ว ผม
続きを読む
前へ
1
...
5455565758
...
66
コードをスキャンしてアプリで読む
DMCA.com Protection Status