บททั้งหมดของ The Zillionaire's Pretended Fiancée (SPG/TAGALOG STORY): บทที่ 21 - บทที่ 30

Ilang minuto akong nakatulala lang sa pulang tela na nasa loob ng box. Pakiramdam ko ay binabastos ako ni Caleb kahit wala naman siya rito. Sino ba ang matinong lalaki na magpapadala ng ganito sa fiancée niya habang nasa business trip? May kasama pang note na halatang may pagnanasa? Sabagay, si Caleb Valderama nga pala siya. Walang modo at nasa katauhan na niya ang pagiging mahilig sa babae. Siguro, ngayon, may kinakama na doon. Tsk. "Senyorita, okay lang po ba kayo? Bakit po namumula kayo?" tanong ng katulong na nag-abot ng package. Mabilis kong isinara ang box. "A-ah, wala. Mainit lang talaga ang panahon. Pakidala na lang 'to sa kwarto ko. Salamat." Halos takbuhin ko ang hagdan pabalik sa taas. Hindi ako mapakali. Tatlong araw siyang wala, pero ang presensya niya ay parang nakabuntot pa rin sa akin. Pagpasok ko sa kwarto, agad kong dinial ang number ni Liana. Hindu puwedeng wala akong gawin tungkol dito! "Hello? Lana? Why are you calling? I'm in the middle of a massage!" sagot

Mariin ang pagkakatitig niya sa akin, para bang sinusuri ang bawat kurba ng katawan ko na ngayon ay wala nang takip. Muli niyang hinuli ang dalawa kong kamay at itinaas iyon sa ibabaw ng ulo ko, dahilan para lalong lumantad sa kaniya ang hubo't hubad kong katawan. "Caleb..." hiling ko, bagaman hindi ko na alam kung ano ang hinihiling ko. Hindi siya sumagot. Sa halip, muli niyang sinakop ang mga labi ko. Pero sa pagkakataong ito, hindi na ito marahas. Dahan-dahan na ito, tipong nahihilo na talaga ako. Ganito pala mahalikan ng isang tulad niya… ang sarap. Sh*t! Bumaba ang kamay niya at hinaplos nito ang aking tiyan bago gumapang pababa ulit sa dulo ng pagkababae ko. Napasinghap ako at napakapit sa kama nang mahigpit. "C-Caleb— ugh!" "Relax, Liana. Just feel it," bulong niya sa gitna ng paghalik sa leeg ko. Ngunit ang phone ko sa ilalim ng unan ay muling tumunog. Natigil ako sa pagkagat labi at bahagyang inilayo sa kaniya ang nilalantakan na niyang leeg ko. "Caleb, wait! It might

Mabilis na nag-unahan ang pawis sa noo ko kahit napakalamig naman ng aircon dito sa loob ng kwarto. Oh my god, nakita nga niya! Nakita niya ang maliit na balat-kayom na hugis bituin sa likod ng tenga ko. Wala ngang ganoon si Liana, ako lang meron! "A-ah, ito ba?" pilit kong tawa habang marahang hinawakan ang birthmark ko. Sh*t ramdam na ramdam ko ang panginginig ng mga tuhod ko. "Hindi ba nabanggit? Baka nakalimutan lang ng doctor na ilagay sa records. Masyado kasing maliit, Caleb.” "Insurance records are meticulous, Liana. Every scar, every mark is noted for identity purposes," seryoso niyang sabi, hindi pa rin inaalis ang tingin sa leeg ko. Hinawakan niya ang panga ko at pinilig nang bahagya ang ulo ko para mas masuri ang balat ko. "And I don't remember seeing this at the party." Sa engagement party na naman?! "Gabi 'yun, Caleb, malamang hindi mo mapapansin! At saka naka-lugay ang buhok ko n’un, paano mo makikita?" mabilis kong depensa. "It's just a birthmark. Bakit sobrang big

Nagising ako kinabukasan na sobrang sakit ng buong katawan ko, lalo na ang balakang at hita ko. Sinubukan kong gumalaw pero agad akong napangiwi. Sh*t. Hindi pala biro ang ma- devirginize. Ang sakit! Bumaling ako sa tabi ko. Wala na rito si Caleb pero ang amoy niya at ang gulo-gulong kumot ay sapat na ebidensya ng nangyari kagabi. Isang gabi na dapat ay para sa kambal ko, pero ako ang gumanap. Dahan-dahan akong bumangon, hawak-hawak ang kumot para takpan ang sarili ko. Bawat hakbang ko patungo sa banyo ay parang isang parusa. Ang sakit talaga ng katawan ko. Literal na parang kinuha niya lahat ng lakas ko kagabi. Pagpasok ko sa banyo, agad akong tumingin sa salamin. Punong-puno ng mga pulang marka ang leeg at balikat ko. Napahawak ako sa mga iyon habang ang puso ko ay mabilis na tumitibok. Natatakot ako. Alam kong isang malaking katangahan na ibinigay ko ang sarili ko sa kaniya… pero anong magagawa ko? Nangyari na ang nangyari. Nang matapos akong mag-shower, isinuot ko ang isang m

Sinubukan kong i-enjoy ang natitirang oras bago ang dinner namin mamaya ni Caleb sa likod ng villa. Kahit sinabi ko nang masakit ang katawan ko ay ayaw pa rin pumermi ng mga kamay niya. Pasimple niya akong hinahawakan sa kamay, sa balakang at maging sa bandang dibdib ko. Isama mo pa ang kanina pa ako tunaw na tunaw na pagtitig sa akin, halata ang matinding pagpipigil. Kasabay ng pagganiyan niya ay hindi ko maiwasang makonsensya ng kaunti. Ewan pero ngayon lang ata ako nakaramdam ng ganito dahil lang hindi ako ang tunay na Liana na inaakala niya. Pero sa kabilang banda, hindi ko rin mapigilang isipin na kung si Liana nga ang nandito, baka puro away lang din ang mangyari sa kaniya. Kilala ko pa naman ang isang ’yun. Nang mag-gagabi na, nag-ayos ako para sa dinner namin. Isinuot ko ang isang kulay champagne na silk dress na lalong nagpalitaw sa diamond necklace na ibinigay ni Caleb. Pagbaba ko, nauna na siya sa likod ng villa kaya sumunod agad ako. Bahagyang umawang ang bibig ko na