All Chapters of เกมรักร้ายของนายอินทัช(20+)🔥🔥: Chapter 11 - Chapter 20

“งั้น...วันนี้เดี๋ยวดิฉันจะพามาดูเชฟอีกท่านแล้วกันนะคะ คนนี้ก็กำลังทำอาหารฝรั่งเศสอยู่เช่นกันค่ะ”หัวหน้าเชฟหาทางเอาตัวรอดให้กับลูกน้องตัวเองสุดฤทธิ์ สุดความสามารถที่มีอยู่ “อืม...เชิญครับ”อินทัชยอมแต่โดยดี เธออาจจะกลัวเขาเรื่องในอดีตก็เป็นได้ เขาทำกับเธออย่างไม่น่าให้อภัย ความผิดของเขาชดใช้ด้วยสิ่งไหนก็คงจะไม่เพียงพอ “เชิญด้านนี้ค่ะ...แนะนำเลยนะคะ นี่คือเชฟธนวันต์หรือเชฟท็อปค่ะ...เป็นเพื่อนสนิทกับเชฟเดียร์ค่ะ ทั้งสองคนเข้ามาทำงานพร้อมกันเรื่องฝีมือเก่งพอกันเลยนะคะ...วันนี้เมนูอะไรคะเชฟ...”พรลภัสส่งไม้ต่อให้กับลูกน้องสุดแสบของเธออย่างทันที โดยที่ยังไม่ทันได้ตั้งตัว ธนวันต์กลับตกใจกับสิ่งที่เจ้สุดโหดของเขาในการส่งบทมาให้เขากระทันหัน... “เอ่อ...สวัสดีครับ...วันนี้เมนูของผมที่กำลังปรุงอยู่ คือ สปาเกตตี้บาร์บีคิว...ครับ วัตถุดิบส่วนหลักๆ ก็มีเส้นสปาเกตตี้ พริกหวาน หอมหัวใหญ่ พาร์สลีย์ $%!#&%$#$%@*”ธนวันต์เองก็ทำหน้าที่ได้อย่างทันทีแบบงงๆ สายตาของเขาเหลือบไปเห็นสาวสวยหุ่นดีเข้าโดยไม่ตั้งใจ แต่ทว่าเมื่อสบตากับเธอคนนั้นเข้า มันก็เหมือนมีบางอย่างแล่นเข้ามาในร่

@ ร้านอาหารแห่งหนึ่ง... “ฉันไม่คิดเลยนะ ว่าไอ่บ้าที่มันข่มขืนแกเมื่อแปดปีที่แล้ว จะกลายมาเป็นเจ้าของโรงแรมที่เราทำงานอยู่...และนางฟ้าของฉันก็ดันกลายมาเป็นพี่สาวไอ่หื่นกามนั่นอีก...”ธนวันต์พูดด้วยความรู้สึกที่หดหู่ปนความเสียใจอย่างบอกไม่ถูก สิ่งที่เปมิกาบอกกับเขานั้น มันทำให้ธนวันต์แทบไม่อยากเชื่อเลย ว่าสิ่งที่เพื่อนเขาพูดออกมานั้นคือความจริง!! “ฉันจะทำยังไงดีท็อป...ฉันหนีเรื่องราวพวกนี้มาตลอด เขาทำเหมือนกับว่าต้องการที่จะตอกย้ำความรู้สึกของฉันไปอีก เขาจำฉันได้ และเขาคอยพยายามที่จะทำให้ฉันยอมรับว่าฉันคือคนที่เขาข่มขืนเมื่อแปดปีที่แล้ว...” “เขาจะทำแบบนั้นทำไม...จริงๆ เขาหาเรื่องใส่ตัวนะ ถ้าเกิดตอนนั้นแกกล้าที่จะแจ้งความล่ะก็ เขาก็คงจะได้รับโทษไปแล้ว แต่เรื่องราวมันผ่านมาตั้งหลายปี เขาไม่น่าที่จะเอาเรื่องนี้มาตอกย้ำแกอีกนะเดียร์...ฉันคิดในมุมมองของผู้ชายด้วยกันนะ ฉันคิดว่าเขาจะต้องสนใจแกว่ะ...” “จะสนใจฉันทำไม...เราจบกันไปแล้วและเขาก็สร้างบาดแผลให้ฉันมาตลอด จนฉันไม่กล้าที่จะเปิดใจรับใครเลยนะท็อป” “ผู้ชายเวลาได้ชอบและถูกใจใครนะโว้ย...เขาจะ

“นายไม่ต้องห่วงอินทัช ฉันกับเวย์น่ะ ทะเลาะกันไปแบบนั้นแหละ จริงๆ แล้วฉันกับเวย์รักกันนะโว้ย...ฉันห่วงเวย์มันจะตาย เรื่องที่ฉันชอบแหย่มันก็แค่เล่นขำๆ แต่ความเป็นจริงแล้วมันคือเพื่อนที่ดีที่สุดของฉันเลยนะโว้ย” “ฉันไม่อินกะนายด้วยนะกันต์ นายชอบหาเรื่องกับฉันตลอดจนบางครั้ง ฉันยังคิดว่านายไม่ชอบในสิ่งที่ฉันเป็นด้วยซ้ำ แต่ก็นั่นแหละนะ อาจเป็นเพราะเราสนิทกัน แต่ว่าฉันก็มองนายไม่ต่างไปจากนายหรอก เราคือเพื่อนกันฉันไม่ถือสาคนบ้าๆ อย่างนายหรอก” “อ่าวเวย์...เป็นงั้นไป มันดูแปลกนะโว้ย ที่นายพูด” “ไม่แปลกหรอก สิ่งที่นายทำกับผู้หญิงมากมาย นายยังไม่เจอผลกรรมนั้นไง นายเลยไม่รู้สึกอะไร ฉันขอบอกนายไว้เลยนะกันต์ ถ้าวันหนึ่งนายเจอผู้หญิงที่ใช่สำหรับนาย แล้วผู้หญิงคนนั้นไม่ได้สนใจนายอย่างที่นายคิด วันนั้นแหละเวรกรรมได้ตามทันนายแล้ว” “โอ้โห...นายนี่ไปบวชได้แล้วนะเวย์ พ่อพระชัดๆ” “ฉันคิดเหมือนที่เวย์มันพูดเหมือนกันนะกันต์ อย่างฉันเองเมื่อก่อนก็เพลย์บอยมาเยอะ คบผู้หญิงเหมือนผักเหมือนปลา ใช้เงินฟาดอย่างเดียว วันหนึ่งฉันเจอผู้หญิงที่ใช่ เขาไม่ได้มองที่ความร่ำรวย

@ แผนกห้องครัวโรงแรม... “วันนี้มีเด็กฝึกงานสองคน เข้ามาฝึกงานที่แผนกของเรานะ ใครจะรับเด็กสองคนนี้ไปเทรนด์อาสามาเร็ว” “ผม...ขอบายครับไม่มีเวลาเทรนด์ใครครับ” “เอาตัวรอดตลอดเลยนะแก...ท็อป” “ผมรับหนึ่งคนครับเจ้”ชนาธิปอาสาทันที เขานึกถึงตัวเองตอนสมัยเป็นเด็กฝึกงาน เคยเจอประสบการณ์ที่ไม่ดี เขาเองก็ไม่อยากให้เด็กฝึกงานพวกนี้เจอแบบเขาเลย “อืม...ดีมากปอนด์...ไปเมวิกาเธอไปอยู่กับเชฟปอนด์...ส่วนวาริศาเธอไปอยู่กับเชฟเดียร์แล้วกันนะ”หัวหน้าเชฟจัดแจงทุกอย่างให้ลูกน้องสุดที่รักของเธอนั้น ได้หัดเป็นครูฝึกบ้างจะได้รู้ว่าต้องใช้ความอดทนขนาดไหนที่จะฝึกเด็กพวกนี้ได้ “ค่ะเจ้...มาวาริศามาอยู่กับพี่”เปมิกาเรียกเด็กฝึกงานเข้าไปหาเธอ ดูหน่วยก้านเธอคนนี้ไม่เหมาะที่จะเรียนทำอาหารเลย แบบเด็กคนนี้น่าจะไปเป็นดารานางแบบซะมากกว่า “สวัสดีค่ะคุณเชฟเดียร์”เด็กฝึกงานยกมือไหว้ครูฝึกของตัวเองอย่างนอบน้อม “ไม่ต้องเรียกพี่คุณหรอก เรียกพี่ว่า พี่เดียร์ก็ได้ กันเอง น้องอายุเท่าไหร่คะ มีชื่อเล่นไหม” เปมิกามองเด็กสาวหน้าตาน่ารักคนนี้อย่างชื่นชม

“เมื่อก่อนฉันชอบนาย...น่ะใช่! แต่ตอนนี้ฉันชักไม่แน่ใจตัวฉันเองแล้ว ว่าผู้ชายบ้าๆ แบบนายเหรอวะที่ฉันเคยชอบ สงสัยเมื่อก่อนฉันคงตาบอดน่ะ ตอนนี้ฉันตาสว่างแล้ว” “ฮ่า ฮ่า ถูกใจอีเจ้นักแล...ปอนด์น่ารักมากวันนี้ พูดได้ดีมากเลยนะลูกสาวแม่...” “เออ...เข้าไปกันเถอะ ไม่อยากคุยแล้ว”เพลย์บอยหนุ่มทนการโดนรุมในบทสนทนาไม่ไหวจำเป็นต้องเปลี่ยนเรื่องทันควัน อีกด้านหนึ่ง... “วันนี้นายเลี้ยงเมาฉันได้แล้วนะอินทัช ฉันได้ข้อมูลทุกอย่างมาให้นายหมดแล้ว สรุปเธอโสดไม่ได้มีใครอย่างที่นายคิด สบายใจได้หรือยัง”บทสนทนาผ่านทางวีดีโอคอลของสามหนุ่มเกิดขึ้น ชนกันต์ทวงสัญญาจากอินทัชทันที เมื่อเขาได้ไปสืบข้อมูลของเด็กมอ-ปลายคนนั้นให้กับเพื่อนของเขาเรียบร้อยพร้อมรายงาน “ไม่ได้เห็นแก่กินเลยนะกันต์”เสียงของธีรุตม์เหน็บเพื่อนขึ้นโดยอัตโนมัติ “ใช่! เพราะเข้าเดือนที่สองแล้วที่ฉันห่างหายจากสิ่งพวกนี้ ทำงานหนักจนไม่มีเวลาสังสรรค์กับพวกนายเลยว่ะ” “งั้นวันนี้ที่เดิมของเรานะ...เต็มที่” “ต้องอย่างนี้สิ...เพื่อนฉัน!” “ฉันขอบายนะวันนี้”