Alle Kapitel von ในฐานะเมียน้อย ( set นางร้าย ) : Kapitel 31 – Kapitel 40

หลังจากฟื้นได้สติ ฉันก็ต้องมานั่งฟังคำอ้อนวอนขอร้องต่างๆ ที่มันดูน่ารำคาญใจ เขาบอกฉันอย่างนั้นอย่างนี้ เหตุผลมากมาย แต่ทุกอย่างก็เป็นแค่ลมปากความจริงเขากับผู้หญิงคนนั้นก็มีความสัมพันธ์ลึกซึ้งกันมานานแล้ว ไหนจะลูกของเขาอีก ต่อให้เขาจะพยายามให้เหตุผลกับฉันในตอนนี้ เขาก็ยังโกหกฉันอยู่ดี ทั้งที่เราสัญญากันเอาไว้แล้ว ว่ามีเรื่องอะไรเราจะบอกกัน ไม่โกหกหรือปิดบังกัน"ผมขอร้องนะครับพิชา""ไม่ต้องมาขอ เพราะฉันไม่ให้!""พิชา ผมอยากให้คุณเชื่อใจผม ผมพูดความจริงทุกอย่างเลยนะครับ""....." ฉันมองหน้าของเขา ตอนนี้มันหลากหลายอารมณ์จนบอกไม่ถูกเลย ฉันผิดหวังกับเขา จะเกลียดเขาแต่ก็พูดไม่ได้เต็มปากหรอก มันกระทันหันจนฉันบอกไม่ได้ว่ารักหรือเกลียดกันแน่ตอนนี้ที่ผ่านมาเขาดีกับฉันตลอดเลย ดีมาก ดีจนฉันไม่ได้คิดว่าเขาจะทำแบบนี้ได้ลงคอ ทั้งที่เขาก็รู้ว่าฉันเกลียดเรื่องแบบนี้แค่ไหน แต่เขาก็ยังทำมันแถมยังให้ฉันเป็นเมียน้อยอีกต่างหากจะเชื่อเขาหรือเชื่อผู้หญิงคนนั้นดีล่ะ แต่หลักฐานต่างๆ ผู้หญิงคนนั้นก็มีมาให้หมด ยกเว้นแค่ใบทะเบียนสมรส ที่ไม่ได้จดกันเด็กคนนั้นก็หน้าตาเหมือนกับเขาราวกับถอดแบบกันออกมา แบบนี้แล้วจะไ

ย้อนกลับมาในช่วงที่พิชาออกจากบ้านของเขาไป หิรัญก็เริ่มกระวนกระวายอยู่ไม่สุขเพราะคนที่รักหายไป ติดต่อเธอไม่ได้ ข้อความที่ส่งไปเธอก็ไม่อ่าน เขาอยากให้เธอเชื่อใจแต่ก็เข้าใจเธอ เรื่องแบบนี้มันละเอียดอ่อนกับความรู้สึกของผู้หญิงมากๆ เขาไม่สามารถบังคับให้เธอเชื่อได้ และสิ่งที่เขาต้องทำในตอนนี้คือจัดการเรื่องที่เกิดขึ้นตอนนี้ให้มันถูกต้องเรื่องมีลูกแล้วเรื่องจริง ส่วนเรื่องเมียมันไม่จริง และความสัมพันธ์ไม่ได้ซับซ้อนอะไรเลย เขาแค่รับผิดชอบลูกเท่านั้นจริงๆ..ณ บ้านหลังหนึ่ง"พ่อค้าบ...สวัสดีครับ" เด็กชายวัยแปดขวบวิ่งออกมาด้วยความดีใจเมื่อเห็นรถของหิรัญขับเข้ามาในบ้าน"น้องคุณครับ คิดถึงจังเลย""คุณก็คิดถึงคุณพ่อครับ""พ่อขอคุยกับแม่เราแป๊บนึงนะครับ คุณไปเล่นก่อนนะครับ""ครับ"หลังจากนั้นหิรัญก็รีบเดินเข้าไปในบ้าน ปกติเขาจะมาที่นี่เป็นช่วงเวลาเพราะต้องทำงาน และเขาก็ไม่ได้เปลี่ยนไปเลย ยังคงทำเหมือนปกติ และจะมารับลูกชายไปอยู่ด้วยทุกช่วงปิดเทอม และจะใช้เวลาเที่ยวด้วยกัน ส่วนเสาร์อาทิตย์เขาก็จะแวะมาหาอยู่บ่อยๆ"น้ำตาลมาคุยกันหน่อย""หิรัญ"หิรัญเดินเลี่ยงไปในห้องรับแขก ก่อนที่เขาจะนั่งลงรอหญิงสาว

บ้านของกฤษณ์หิรัญพิชาเดินเข้าไปอย่างเชื่องช้า เพราะเธอไม่ได้บอกเขามาก่อนว่าเธอจะกลับมา และก็ไม่คิดด้วยว่าวันปกติทำงานอย่างนี้ เขาจะอยู่ที่บ้านพอเดินเข้าไปถึงในตัวบ้าน เธอก็ได้เห็นเด็กคนนึงกำลังนั่งเล่นอยู่ ทันทีที่ได้มองหน้ากัน เธอก็รู้ได้ทันทีว่าเด็กคนนี้คือใคร ในรูปมองว่าเหมือนแล้วตัวจริงเหมือนกว่าอีก"พี่สาว มาหาใครครับ?""เอ่อคือ..." ที่บอกว่าไม่ค่อยถูกกับเด็กน่ะเรื่องจริงนะ ไม่รู้จะรับมือยังไง ในหัวในความคิดคือเด็กจะชอบร้องไห้งอแง เอาแต่ใจเอาแต่อารมณ์ พอไม่ได้ดั่งใจขึ้นมาก็โวยวาย"ให้ผมไปตามพ่อให้ไหมครับ?""ฉัน...""เจ้าคุณครับใครมา เราคุยกับใครอยู่พ่อได้ยินเสียง" เสียงของหิรัญดังมาก่อนที่เจ้าตัวจะเดินตามเสียงมาติดๆ เขาที่ได้เห็นเธอก็มีท่าทีตกใจ ก่อนจะรีบเดินเข้ามาหา"คุณพิชา""เอ่อฉัน...ฉันมา""???""นะ นี่ลูกของคุณเหรอ?" เธอเปลี่ยนเรื่องคุยเพื่อกลบเกลื่อนน้ำเสียงอึกอักของตัวเองในตอนนี้ ถ้ายังยืนกรานจะคุยเรื่องเดิม มีหวังเธอได้พูดไม่ออกแน่ๆ"ครับ นี่เจ้าคุณครับ ลูกชายของผมเอง พอดีผม...""ไม่ต้องพูดหรอก ฉันพอจะรู้มาบ้างแล้ว""คะ ครับ รู้ได้ยังไงครับ!?""เด็กคนนี้ชื่ออะไรเหรอ เจ

"แต่งงานกับผมนะครับพิชา""!!!!" ฉันยืนอึ้งตกใจจนทำอะไรไม่ถูก ฉันกำลังถูกเขาขอแต่งงานงั้นเหรอ มันเรื่องจริงใช่ไหม ฉันไม่ได้ฝันไปใช่หรือเปล่า เรื่องแต่งงานมันเป็นเรื่องที่น่าตื่นเต้นมากนะสำหรับฉัน"คิดอะไรอยู่ครับ ผมไม่ได้พูดเล่นนะครับ""ฉะ ฉันไม่คิดไม่ฝันว่ามันจะเป็นเรื่องจริง คือฉัน..." ให้ตายสิ ฉันพูดอะไรไม่ออกเลย ตื่นเต้นจนมือสั่นไปหมด เพิ่งเคยตื่นเต้นแบบนี้เป็นครั้งแรกเลยด้วย"แต่งงานกับผมนะครับ ให้ผมได้ดูแลคุณในฐานะสามีที่ถูกต้องตามกฎหมาย""ตะ ตกลงค่ะ ฉันตกลง" ฉันรีบตอบออกไป เพราะกลัวว่าตัวเองจะมัวแต่ยืนอึ้งไม่ได้ตอบกลับเขาแหวนถูกสวมเข้ามาในนิ้วของฉัน เคยเห็นเหมือนกันนะการขอแต่งงานแบบนี้น่ะ แต่ฉันก็ไม่คิดว่าจะได้เจอกับตัวเอง ดูเหมือนว่าเขาจะเตรียมการเรื่องพวกนี้มาหมดแล้ว และฉันก็ไม่รู้เรื่องมาก่อนเลยด้วย"นี่คุณชวนฉันมาเที่ยวที่นี่ เพื่อเรื่องนี้โดยเฉพาะเลยเหรอคะ?""ครับ""......""แต่เรื่องนี้ต้องยกความดีความชอบให้กับเจ้าคุณนะครับ เขาเป็นคนวางแผนให้ผมเอง""หืม..." ฉันมองไปที่เจ้าคุณ"เจ้าคุณอยากให้ผมขอคุณแต่งงาน ก็เลยช่วยจัดการเรื่องงานตรงนี้ให้ วางแผนให้""ขอบคุณนะครับเจ้าคุณ"

สองวันถัดมา"อ้วก อ้วก อ้วก""พ่อครับมาหรือยัง พี่พิชาเหมือนจะไม่ไหวเลย"( พ่อกำลังรีบขับรถครับ คุณคอยดูพี่พิชาไว้ก่อนนะ เดี๋ยวพ่อก็ถึงแล้ว )"ครับพ่อ"วันนี้เป็นวันหยุดก็จริง แต่หิรัญมีงานด่วนก็เลยออกไปแต่เช้า แต่แล้วก็ต้องรีบกลับเพราะลูกชายโทรหาพร้อมกับบอกว่าพิชาไม่สบาย เธอกำลังโก่งคออ้วกอยู่ในห้องน้ำไม่ยอมออกมาซักที สภาพร่างกายก็ดูเหมือนว่าจะแย่แล้วด้วย หิรัญก็เลยต้องเลื่อนงานและรีบกลับอย่างเร่งดวนเพราะเป็นห่วงภรรยาจนกระทั่งเขากลับมาถึงบ้าน"คุณครับ!""พี่พิชาอยู่ในห้องครับ ออกมาแล้ว แต่นอนหลับอยู่ครับ""ครับ"หิรัญรีบเข้าไปหาภรรยาในห้องทันที เห็นเธอกำลังนอนขดอยู่บนเตียง อาการดูไม่สู้ดีเท่าไหร่ด้วย"พิชาครับ คุณไหวไหม?""อือ คุณหิรัญ..." เธอปรือตามองอย่างงงๆ คิดว่าตัวเองตาฝาดไปหรือเปล่าที่ได้เห็นเขา แต่ดูเหมือนว่าจะไม่ใช่ เพราะเขากำลังประคองเธอขึ้นมาบนอก"ไปหาหมอกันนะครับ""อือ...ฉันไม่มีแรง""คุณเป็นอะไรไปครับ""ไม่รู้สิคะ จู่ๆ ก็อ้วกแต่เช้าเลย หมดแรงยังไงก็ไม่รู้ด้วย""หรือว่าคุณจะท้องครับ""ท้อง?" เป็นการตกใจที่เสียงแผ่วมากๆ เพราะเธอหมดแรงแล้วจริงๆ"นั่นสิครับ อาการคุณมันฟ้อง ผ