บททั้งหมดของ เกิดใหม่เป็นนางร้าย ขอหย่าให้ตายท่านอ๋องก็ไม่ยอม: บทที่ 221 - บทที่ 223

บทที่ 69: พยานรักแห่งสองห้วงเวลาหลายสัปดาห์ผ่านไป ชีวิตในจวนตระกูลไป๋กลับมาสงบสุขและอบอวลไปด้วยความหวาน เมิ่งซีกลับไปดูแลกิจการหอวิจิตรซีซีอย่างขยันขันแข็ง โดยมีไป๋อวี้เฉินคอยรับส่งและดูแลแทบไม่ห่างกายทว่าในช่วงเช้าของวันหนึ่ง ขณะที่เมิ่งซีกำลังนั่งร่วมโต๊ะอาหารกับไป๋อวี้เฉินและฮูหยินผู้เฒ่า กลิ่นปลาหนึ่งซีอิ๊วที่นางเคยโปรดปรานกลับทำให้จมูกของนางทำงานผิดปกติ“อุ๊ก...”เมิ่งซีชะงักไปครู่หนึ่งก่อนจะรีบใช้ผ้าเช็ดหน้าปิดปาก ใบหน้าของนางซีดเผือดลงทันตาเห็น รสชาติอาหารที่เคยกลมกล่อมกลับกลายเป็นความพะอืดพะอมที่พุ่งขึ้นมาจุกอยู่ที่ลำคอ“เมิ่งซี เจ้าเป็นอะไรไป!” ไป๋อวี้เฉินวางตะเกียบลงทันที มือหนาประคองแผ่นหลังบางของภรรยาด้วยความตกใจ “เจ้าหน้าซีดมาก หรือว่าพักผ่อนไม่เพียงพอ?”“ข้า... ข้าได้กลิ่นปลาแล้วรู้สึกเวียนหัวเจ้าค่ะท่านพี่” นางตอบเสียงแผ่ว ก่อนจะทนไม่ไหวต้องลุกขึ้นวิ่งไปที่กระถางต้นไม้ด้านนอกเพื่ออาเจียนออกมาจนตัวโยนชิงเยว่รีบวิ่งตามไปลูบหลังให้เจ้านายสาวด้วยความเป็นห่วง ขณะที่ฮูหยินผู้เฒ่าไป๋ซึ่งนั่งมองเหตุการณ์อยู่ตลอดกลับมีรอยยิ้มบางๆ ปรากฏขึ้นที่มุมปาก แววตาของนางวาวโรจน์ไปด้วยคว