All Chapters of เกิดใหม่เป็นนางร้าย ขอหย่าให้ตายท่านอ๋องก็ไม่ยอม: Chapter 221 - Chapter 225

บทที่ 68: พันธนาการแห่งรักราตรีเยือกเย็นปกคลุมไปทั่วจวนตระกูลไป๋ ทว่าภายในเรือนนอนใหญ่กลับอบอวลไปด้วยไออุ่นจากถ่านในเตาผิง แสงเทียนวับแวมส่องกระทบผ้าม่านแพรไหมสีนวลที่พลิ้วไหวตามแรงลมเมิ่งซีนั่งอยู่บนเตียงกว้าง นางเอื้อมมือไปหยิบกระเป๋าเป้ใบย่อมที่ติดตัวมาจากโลกอนาคตขึ้นมาเปิดออก ท่ามกลางสายตาใคร่รู้ของไป๋อวี้เฉินที่นั่งเฝ้าดูอยู่ข้างกาย“ท่านพี่... ข้ามีสิ่งหนึ่งอยากให้ท่านดูเจ้าค่ะ”นางกดปุ่มเปิดเครื่อง แสงสว่างวาบจากหน้าจอทำให้ไป๋อวี้เฉินถึงกับผงะถอยหลังเล็กน้อย นัยน์ตาคู่คมเบิกกว้างด้วยความอัศจรรย์ใจเมื่อเห็นภาพวาดที่ดูสมจริงเกินกว่าที่จิตรกรผู้ใดในแผ่นดินจะรังสรรค์ได้“นี่คือ... สิ่งใดกันเมิ่งซี เหตุใดจึงมีแสงสว่างและภาพคนอยู่ในกล่องกระจกเล็กๆ นี้ได้?”“นี่คือสิ่งที่เรียกว่าโทรศัพท์มือถือเจ้าค่ะ มันสามารถบันทึกภาพเหตุการณ์ต่างๆ ไว้ได้...” เมิ่งซีใช้นิ้วเรียวเลื่อนหน้าจอไปที่อัลบั้มรูปภาพ “และนี่... คือครอบครัวของข้าในโลกที่ข้าจากมาเจ้าค่ะ”ไป๋อวี้เฉินขยับเข้ามาใกล้ มองภาพสตรีวัยกลางคนที่มีรอยยิ้มใจดี และชายหนุ่มรูปร่างกำยำที่ยืนขนาบข้างเมิ่งซีในชุดแปลกตา“คนผู้นี้คือท่านแม่ของข

บทส่งท้าย: กาลเวลา ลิขิตสวรรค์ และนิรันดร์ของเราห้าปีต่อมา ณ เมืองเจียงหนานสายลมวสันต์พัดพาความอบอุ่นและกลิ่นหอมของดอกท้อให้ลอยอวลไปทั่วทั้งคฤหาสน์ตระกูลไป๋ บรรยากาศภายในจวนเต็มไปด้วยความคึกคักและเสียงหัวเราะสดใสที่ดังแว่วมาจากลานกว้างหน้าเรือนใหญ่“ท่านพ่อ! จับข้าให้ได้สิขอรับ!”เด็กชายตัวน้อยวัยสี่หนาวนามว่า ‘เสี่ยวอวี้’ วิ่งเตาะแตะหนีผู้เป็นบิดาด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้มกว้าง นัยน์ตาคมกริบและโครงหน้าหล่อเหลาที่ถอดแบบมาจากไป๋อวี้เฉินราวกับพิมพ์เดียวกัน ทำให้บ่าวไพร่ทั้งจวนต่างหลงรักและตามใจคุณชายน้อยผู้นี้จนแทบจะเสียคนไป๋อวี้เฉิน ในวัยที่เติบโตและสุขุมขึ้น แสร้งทำเป็นวิ่งตามไม่ทัน ก่อนจะรวบตัวบุตรชายตัวแสบเข้ามากอดแล้วอุ้มชูขึ้นสูงจนเด็กน้อยหัวเราะเอิ๊กอ๊าก “เจ้าลูกเต่าตัวน้อย! คิดจะหนีพ่อรึ ยังเร็วไปร้อยปี!”เมิ่งซี นั่งเอนกายอยู่บนตั่งไม้นุ่มในศาลาริมน้ำ มือบางลูบหน้าท้องที่นูนป่องขึ้นมาตามอายุครรภ์เจ็ดเดือนของลูกคนที่สอง นางมองภาพสองพ่อลูกหยอกล้อกันด้วยรอยยิ้มที่เปี่ยมไปด้วยความสุขจนล้นปรี่“ฮูหยิน ระวังลมเย็นนะเจ้าคะ ประเดี๋ยวบ่าวไปนำเสื้อคลุมมาให้” ชิงเยว่ ที่บัดนี้เป็นสาวใช้คนสนิ

ตอนพิเศษ 2: มิตรภาพข้ามเวลา และสมาคมหมูกระทะเวลาห้าปีผ่านพ้นไปราวกับสายน้ำ...ณ ลานกว้างริมสระบัวใหญ่ในจวนตระกูลไป๋ วันนี้ถูกเนรมิตให้กลายเป็นสถานที่รวมตัวของ สมาคมสตรีข้ามมิติ กลิ่นหอมฉุยของสามชั้นย่างและน้ำซุปกระดูกหมู ลอยกรุ่นมาจากเตาทองเหลืองสั่งทำพิเศษ สี่สาวเพื่อนซี้อย่าง เมิ่งซี (ขวัญ) หลินเวย (แพรว) เยว่ซิน (พิม) และ มู่หลาน (มีนา) กำลังนั่งล้อมวงคีบหมูย่างเข้าปาก พลางส่งเสียงหัวเราะพูดคุยด้วยภาษาไทยกันอย่างออกรส“น้ำจิ้มสูตรนี้เด็ดมากขวัญ! รสชาติเยียวยาจิตใจสุดๆ” พิมในร่างพระชายาเยว่ซินเอ่ยชมพลางคีบหมูสามชั้นจิ้มน้ำจิ้มรสแซ่บเข้าปาก “อยู่ที่ตำหนักอ๋อง กินแต่อาหารรสจืดจนลิ้นฉันจะพังอยู่แล้ว”“ก็ท่านอ๋องของแกห่วงสุขภาพแกนี่ยะ เอะอะก็สั่งห้องเครื่องให้ทำแต่ของบำรุง” มีนาหรือพระชายามู่หลานแซวเพื่อนขำๆ ก่อนจะหันไปชนแก้วน้ำชาที่ถูกนำมาใช้แทนน้ำอัดลมกับหลินเวย “ดื่มฉลองให้กับการรอดชีวิตและสมาคมแม่บ้านยุคโบราณของพวกเราหน่อย!”เมิ่งซีมองเพื่อนๆ แล้วหลุดหัวเราะออกมาอย่างมีความสุข นานแค่ไหนแล้วที่พวกนางไม่ได้ปลดปล่อยความเป็นตัวเองได้เต็มที่ขนาดนี้ถัดออกไปไม่ไกลนัก ลานหญ้าเขียวขจีกลายเป