Alle Kapitel von เมื่อตัวมัมคว้าตัวท็อป: Kapitel 71 – Kapitel 80

“กูบอกมึงแล้วไง ว่าอย่ามายุ่งกับคนของกู ไอ้เหี้ยเจ”เจ้าของร่างสูงใหญ่ผมสีควันบุหรี่มองพี่ชายต่างสายเลือดด้วยสายตาเย็น ส่วนคนที่ถูกผลักให้ล้มลงไปกองกับพื้นถึงกับยกยิ้ม รู้สึกสนุกที่ได้เห็นจุดอ่อนของน้องชายเข้าให้แล้ว“หึ คนอย่างมึงเนี่ยนะ ชอบแดกของเหลือเดนจากกูไม่เลิกเลยนะไอ้น้องชาย” เจเดนยกยิ้มตรงมุมปากอย่างเจ้าเล่ห์ ทว่าอีกคนกลับไม่เล่นกับเขาเสียด้วยสิ“...”“มึงไม่รู้หรือไงว่ามันเข้าหามึงก็เพราะอยากใกล้ชิดกู เมื่อเดือนก่อนมันยังมาสารภาพรักกับกูอยู่เลย”เมื่อเจเดนเผยธาตุแท้ออกมาพระพายก็ถึงกับผงะ นี่น่ะหรือคนที่เธอแอบชอบมาตลอดสามปี ความคิดอุบาทว์แถมยังหลงตัวเองอีกต่างหาก นี่เธอชอบคนแบบนี้ไปได้อย่างไรกัน“แต่ตอนนี้เธอเป็นของกู มึงไม่มีสิทธิ” เลโอชี้หน้าคาดโทษ เขาย้ำเตือนว่าเธอเป็นของเขา และเจเดนไม่มีสิทธิมายุ่งวุ่นวายกับของของเขาอีก“...”“อย่าให้กูรู้ว่ามึงมายุ่งกับพระพายอีก ไม่อย่างนั้นอย่าหาว่ากูไม่เตือน”น้ำเสียงจริงจังแฝงไปด้วยความน่ากลัว เป็นครั้งแรกเลยที่พระพายรู้สึกกลัวรุ่นน้องคนนี้ แต่ถ้าหากเทียบกันแล้ว เธอขออยู่ข้างเลโอดีกว่า อย่างน้อยเขาก็ไม่เคยดูถูกใครแบบเจเดนแต่แล้วร่างบ

สายตาของเหล่านักศึกษามองผ่านคนทั้งคู่ไป หลายคนหันไปกระซิบกระซาบกันต่อ เมื่อเห็นว่าเดือนวิศวะปีที่แล้วอย่างเลโอกำลังจูงมือหญิงสาวต่างคณะที่ไม่มีใครรู้จักความแปลกใจก่อเกิด อยากจะรู้ว่าคนที่พิชิตใจคนที่ได้ฉายาว่า ‘เจ้าชายหัวใจน้ำแข็ง’ นั้นคือใครเจ้าของผมสีน้ำตาลเดินเข้าไปส่งงานอาจารย์พิศมัยเป็นที่เรียบร้อย ก่อนจะเดินออกมาเห็นหนุ่มรุ่นน้องกำลังยืนเอาหลังผิงกำแพง ยืนกอดอกรอเธออยู่ด้านนอกห้องพักอาจารย์“นายจะตามฉันมาทำไม” เธอเอ่ยถามด้วยความอยากรู้ หลังจากที่แกล้งทำเป็นมองไม่เห็นแล้วเดินออกมา โดยที่เลโอเดินตามหลังมาไม่ห่างคิ้วหนาขมวดแน่นทันทีหลังจากที่เธอหันมาถาม นี่หรือคือค่าตอบแทนที่พาอีกฝ่ายไปถึงฝั่งฝัน โดยที่เขายังค้างเติ่งอยู่ตรงนี้อย่างนั้นหรือ“คิดว่าได้ผมแล้วจะหนีกันง่ายๆ เลยเหรอครับ พี่พาย” เขายกยิ้มร้ายพระพายหันมองซ้ายขวากลัวว่าใครจะได้ยินเพราะเมื่อครู่เลโอพูดดังพอสมควร จนเธอต้องรีบเดินเข้าไปประชิดร่างสูงที่ยืนยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์“อย่าพูดแบบนี้นะ เดี๋ยวคนอื่นก็เข้าใจผิดกันหมดหรอก” ใบหน้าหวานแดงระเรื่อพร้อมกับกำชับไม่ให้เลโอพูดแบบนี้อีก“แล้วเรื่องที่ลิฟต์ล่ะ เธอลืมแล้วเหรอ?” คำพ

“แล้วเธอคิดว่าที่ผ่านมา ฉันพูดเล่นหรือไง”ร่างบางถึงกับผงะเมื่อเจอคำถามที่ไม่คาดคิด ขณะที่สายตาจ้องลึกเข้ามานัยน์ดวงตาของเธอบ่งบอกว่าเขาไม่ได้พูดเล่นแต่อย่างใด“แน่สิ...ก็นายชอบแกล้งฉัน” เธอพยายามแกล้งเฉไฉเปลี่ยนเรื่องอื่น เบี่ยงตาหลบสายตาคู่นั้น ด้วยความประหม่าทำให้เธอวางมือไม่ถูกว่ามันควรอยู่ตรงไหน จนอีกฝ่ายขำกับทางท่าผิดธรรมชาตินั้น“แล้วจะให้ฉันอยู่เป็นเพื่อนไหม” เลโอถามย้ำ“ขอบคุณสำหรับความหวังดี แต่ไม่ต้อง ฉันอยู่คนเดียวได้สบาย” เธอยกมือขึ้นกอดอกพร้อมเชิดหน้า คำตอบของเธอทำเอาเจ้าของร่างสูงถึงกับยกยิ้ม“แน่ใจนะ” เขาถามย้ำอีกครั้ง“แน่ใจสิ...นายดื่มเสร็จแล้ว จะกลับเลยใช่ไหม” ในคำถามนั้นเป็นการไล่ทางอ้อม จนเจ้าของคิ้วหนาเลิกขึ้นเป็นเชิงถาม“จะเร่งไปไหน กลับตอนนี้ก็รถติดสิ” เขานั่งลงพร้อมกับยกเท้าไขว้ห้างสบายๆ สายตายังกวาดสำรวจไปรอบๆ ห้องอย่างสนใจ“นี่นาย” เธอกำลังจะเอ่ยปากไล่อีกครั้ง แต่ถูกอีกฝ่ายพูดสวนกลับมา“หิว...เธอมีอะไรกินหรือเปล่า” พระพายได้แต่อ้าปากค้าง จู่ๆ เลโอบ่นว่าหิวทั้งที่เดินออกจากตรอกไปเพียงไม่กี่ก้าวก็เจอกับร้านอาหารข้างทางนับสิบแล้ว“หิวก็เดินออกไปหาอะไรกินสิ มาบอ

“น้องมันชอบกินของเหลือต่อจากพี่ชาย ยิ่งเป็นคนที่พี่เจเดนคบมา...ยิ่งชอบเลย”“โชคดีที่ฉันไม่เคยคบพี่เขาไง” เธอไหวไหล่เล็กน้อย ไม่เห็นต้องกังวลใจอะไรเลย ในเมื่อเธอไม่ใช่แบบที่เด็กคนนั้นชอบสักหน่อย“แล้วทำไมน้องมันถึงต้องคบผู้หญิงต่อกับพี่ชายด้วยวะ” เจแปนเอ่ยถามด้วยความอยากรู้ เพราะก็เคยได้ยินของวีรกรรมของพี่น้องคู่นี้อยู่เหมือนกัน“เห็นเขาเล่าว่าพ่อของน้องรักลูกติดเมียใหม่มากกว่า ก็เลยจะตัดหางปล่อยวัดลูกแท้ๆ”“...”“แบบนี้แหละ เด็กขาดความอบอุ่น อยากเอาชนะพ่อกับพี่ชาย จนต้องเรียกร้องความสนใจด้วยวิธีผิดๆ”คำพูดของมีนายังคงติดค้างอยู่ภายในใจของเธอจนเจ้าตัวนอนไม่หลับ ได้แต่พลิกซ้ายพลิกขวาอยู่บนเตียงขนาดห้าฟุต ในชุดนอนหมีสีน้ำตาล“ทำไมต้องคิดถึงผู้ชายคนนั้นด้วย นอนได้แล้วยัยพาย”เธอพึมพำกับตัวเองพร้อมกับดึงผ้าห่มมาคลุมกายจนมิด พยายามข่มตาให้หลับ แต่ทว่าระหว่างที่กำลังเคลิ้มอยู่นั้นก๊อกๆๆๆๆเสียงเคาะประตูจากทางด้านล่างทำให้พระพายตกใจลุกขึ้นนั่ง ในใจนึกหวั่นว่าใครกันที่มาหาเธอในเวลานี้ ที่สำคัญบ้านหลังขนาดกลางมีเพียงเธออาศัยเพียงผู้เดียว แล้วถ้าหากเป็นขโมยล่ะ เธอจะทำอย่างไรคำถามคือ...แล้วถ้าค

ความเหงาบวกกับอยากมีใครสักคนในอ้อมกอด ทำให้ร่างบางถึงกับปล่อยตัวปล่อยใจให้ไปตามธรรมชาติรสจูบที่เต็มไปด้วยความหวานผสมกับกลิ่นเหล้าคละคลุ้ง สัมผัสอุ่นร้อนจากปลายนิ้วกำลังลูบไล้ไปตามต้นขาเนียน ปลายทางคือเนินอกใหญ่ที่ซ่อนอยู่ในเสื้อนอนตัวโคร่ง ทำเอาคนตัวเล็กสั่นสะท้านไปทั้งร่าง เสียงลมหายใจที่สอดประสานบ่งบอกความต้องการของคนทั้งคู่เกินกว่าจะหยุดยั้งได้อีกต่อไปร่างสูงถอนจูบออก จากนั้นก็ค่อยๆ เกลี่ยปอยผมสีน้ำตาลที่ระใบหน้าของเธอออกอย่างเบามือ โดยการกระทำนั้นเธอจ้องมองเขาตาไม่กะพริบต่างคนต่างเงียบ ก่อนที่มือหนาจะค่อยๆ ปลดกระดุมเสื้อของหญิงสาวออกเผยให้เห็นก้อนกลมใหญ่ที่ซ่อนไว้“ซ่อนรูปจริงๆ ด้วย” เขาพึมพำเสียงพร่าที่ได้เห็นความสวยงามตระการตา ดีดเด้งออกมาอวดปลายปทุมถันสีชมพูน่าโลมเลียคิดไว้ไม่มีผิดว่าหญิงสาวหน้าตาธรรมดาๆ ที่มีแต่ใครมองข้าม จะมีความน่าหลงใหลซ่อนอยู่ ราวกับอัญมณีที่ยังไม่ผ่านการเจียระไนอย่างไรอย่างนั้น“นายพูดว่าอะไรนะ” เธอฟังไม่ถนัดว่าเมื่อกี้เขาพูดว่าอย่างไร ทว่าอีกฝ่ายดันไม่ตอบคำถามนั้น แต่กลับใช้แขนแกร่งช้อนใต้ข้อพับขา อุ้มร่างบางขึ้นไปนั่งบนโต๊ะไม้กลมกลางห้อง“โคนมมาทั้ง