BAD ENGINEER วิศวะร้ายลองเล่นเพื่อน 3P のすべてのチャプター: チャプター 101 - チャプター 110

วันต่อมา...“เราไปกันเถอะ” เมื่อเดินลงจากรถกันแล้ว พอร์ชก็เอ่ยพูดกับแฟนสาวที่ยืนรอเขาอยู่ โดยพอเขาพูดออกไปแบบนั้น คนที่อยู่ด้านข้างก็พยักหน้า ชายหนุ่มจึงเลือกที่จะยื่นมือไปจับมือของเธอ พร้อมกับเดินจูงเข้ามาในบ้านของตัวเอง“คุณป้าสวัสดีค่ะ”แม่ของเขาที่กำลังนั่งพูดคุยอยู่กับพัชพี่สาวฝาแฝดของเขานั้น พอได้ยินเสียงของเด็กสาวที่ยืนอยู่ด้านข้าง ก็รีบหันมามอง พร้อมกับลุกขึ้นเดินมาหา“น้องแสนรักลูก ป้าคิดถึงจังเลย”“หนูก็คิดถึงคุณป้าเหมือนกันค่ะ หนูแวะซื้อขนมมาฝากด้วย” แสนรักยื่นกล่องขนมที่ตัวเองตั้งใจแวะซื้อ ในขณะนั่งรถมาที่บ้านให้กับแม่ของแฟนหนุ่ม ซึ่งท่านเห็นแล้วก็ยิ้ม พร้อมกับยื่นมือมารับ“ไม่เห็นต้องลำบากซื้อมาเลยลูก”“ขนมร้านนี้อร่อยค่ะ หนูอยากให้คุณป้าได้ชิม”“น่ารักจริง ๆ เลยเด็กคนนี้ ไปนั่งกันค่ะ”แม่ของเขาเดินจูงมือแฟนสาวเขาไปนั่งลงบริเวณโซฟา ซึ่งเขาก็เดินตามไปนั่งลงติด ๆ ก่อนจะหันไปพูดคุยกับพี่สาวฝาแฝดตัวเองที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม“กลับมาบ้านตอนไหน”“เมื่อเช้านี้เอง หม่าม้าโทรไปตามว่านายกับน้องแสนรักจะมา ฉันก็เลยมา”“ทำไมต้องรอให้ม้าโทรไปตามด้วย”“จะต้องบ่นให้ฉันทำไม ทั้งที่นายก็ไม่

“แค่ปากแตะก็จะไม่ไหวแล้ว...” พอร์ชพึมพำเสียงแหบพร่าได้ยินแบบนั้นแสนรักก็พอมีกำลังใจ เธอคลี่ยิ้ม แล้วค่อย ๆ อ้าปากรับมันเข้าไป ริมฝีปากนุ่มลื่นเคลื่อนไปตามความยาวทีละนิด ลิ้นของเธอสัมผัสไปทั่วลำเอ็นอย่างเชื่องช้า ออกแรงดูดเบา ๆ ก่อนจะกลืนลึกเข้าไปมากขึ้นเรื่อย ๆ ตามที่เคยศึกษามาจากอินเทอร์เน็ตเขากัดฟันแน่น กล้ามท้องเกร็งขึ้นทันทีที่รู้สึกถึงความร้อนชื้นรัดรอบลำเอ็น ปลายนิ้วจิกเบา ๆ ลงบนที่นอนเมื่อเธอเริ่มขยับศีรษะเข้าออกอย่างเป็นจังหวะ“อืม… นั่นแหละ...” ชายหนุ่มครางในลำคอเบา ๆ ขณะที่เด็กสาวดูดแรงขึ้นเล็กน้อย แล้วเริ่มใช้ลิ้นเล็กเลียวนรอบส่วนปลายหัวอย่างเร้าอารมณ์เสียงน้ำลายเฉอะแฉะในปากของหญิงสาวผสมกับเสียงหอบของชายหนุ่มทำให้บรรยากาศในห้องยิ่งร้อนแรง ร่างเขาสั่นเทิ้มเล็กน้อย เมื่อเธอเริ่มเร่งจังหวะ ขยับศีรษะเร็วขึ้น ทั้งห่อปากดูด ทั้งใช้ลิ้นเลีย ในจังหวะเดียวกันดูช่ำชองจนพอร์ชอดรู้สึกหวงไม่ได้… “พะ…พอได้แล้ว ซี้ด…หนูครับ”แสนรักเงยหน้าขึ้นสบตาเขา พร้อมรอยยิ้มบาง ก่อนจะกดปากลงไปใหม่ ลึกกว่าเดิม รัดแน่นกว่าเดิม จนพอร์ชทนไม่ไหวอีกต่อไป“แสนรัก…ถ้าหนูไม่หยุด... พี่จะ...อื้มมม!!!”เขาคร

หลังจากเรียนจบคาบสุดท้ายแล้ว แสนรักกับโอบอุ้มก็เดินลงบันไดอาคารเรียนเพื่อจะไปชั้นล่าง ซึ่งขณะที่เดินนั้น หญิงสาวก็บังเอิญเจอเข้ากับพี่รหัสตัวเอง จึงยกมือไหว้ทักทาย เพราะนี่เป็นการเจอกันครั้งแรกของวัน“เลิกเรียนแล้วเหรอเรา”“ใช่ค่ะ แล้วนี่พี่พัชเลิกยัง”“ยังเลยค่ะ พี่เลิกตอนห้าโมงเย็น”“......”“แล้วนี่จะกลับกันเลยเหรอคะ”“ใช่ค่ะ หนูจะกลับเลย”“โอเค งั้นพี่ไปก่อน ใกล้ถึงเวลาเรียนแล้ว”“ค่ะ” แสนรักยิ้ม แล้วเดินลงบันไดต่อมาเรื่อย ๆ จนถึงชั้นล่าง“ฉันขอไปซื้อน้ำแป๊บหนึ่งนะ หิวน้ำ”“ได้สิ เดี๋ยวฉันนั่งรอตรงนั้นก็แล้วกัน” แสนรักชี้ไปยังโต๊ะม้าหินอ่อนเพื่อบอกเพื่อนว่าเธอจะไปนั่งรอเพื่อนตรงนั้น ซึ่งโอบอุ้มเห็นก็พยักหน้า แล้วรีบเดินออกไป เธอจึงล้วงหยิบโทรศัพท์ตัวเองขึ้นมาเล่นฆ่าเวลาครืด! ครืด!โทรศัพท์ที่อยู่ในมือก็ขึ้น พร้อมกับเบอร์ของสกายโชว์ขึ้นมา หญิงสาวจึงรีบกดรับสาย (ทำอะไร) “นั่งรอเพื่อจ๊ะ พอดีเพื่อนไปซื้อน้ำ” (เวลานี้ไม่เรียนหรือไง) “เลิกแล้ว กำลังจะกลับบ้านแล้วเนี่ย” (เลิกแล้วเหรอ งั้นไปกินขนมเค้กกัน) “ขนมเค้กที่ไหน” (ร้านประจำสมัยเราเรียนมัธยมไง) “คิดถึงร้านนั้นจัง ตั้งแต่มา

“น้องเขาตัดสายไปแล้ว ขยับถอยออกไปไกล ๆ เลย”“ทำไมต้องรีบวางสายด้วย” พอร์ชโวยวาย หลังจากแฝดตัวเองรีบวางสาย ทั้งที่เขายังอยากฟังเสียงปลายสายอยู่“ก็น้องมันไม่สบาย ก็รีบให้น้องมันไปพักผ่อนไง”“เสียงแสนรักแหบมากเลย ฉันไปหาดีกว่า” พอเขาพูดเสร็จก็ลุกพร้อมกับกำลังจะเดินออกไป แต่ก็โดนแฝดของตัวเองเดินมาขวางเอาไว้ก่อน“จะมาขวางทำไม ฉันจะไปหาแสนรัก”“ยังจะไปให้น้องมันเห็นหน้า ลืมรึไงว่าตัวเองมีความผิดอยู่”“ฉันอยากไปอธิบายให้แสนรักเข้าใจ”“หยุดก่อน ให้น้องมันอยู่กับตัวเองก่อน ถ้านายไปตอนนี้ รับรองโดนน้องมันไล่ตะเพิดกลับแน่”“ไล่ก็ไล่สิ ฉันไม่กลับซะอย่าง”“เฮ้อออ!! ฉันเหนื่อยกับนายนะพอร์ช”“.....”“ขอร้องล่ะ ให้เวลาน้องมันได้อยู่คนเดียว”“ถึงเมื่อไหร่”“อะไร”“ฉันต้องรอถึงเมื่อไหร่ถึงไปหาแสนรักได้”“ไม่รู้”“ไม่รู้? งั้นฉันไปตอนนี้แหละ” เขาพูดเสร็จก็รีบเดินผ่านแฝดตัวเองมาโดยเร็ว โดยไม่สนใจเสียงตะโกนเรียกให้เขาหยุดพอเข้ามานั่งในรถแล้ว พอร์ชก็รีบขับรถจากมหาวิทยาลัยไปยังบ้านของแฟนสาวที่อยู่ไม่ไกล ซึ่งใช้เวลาแค่ยี่สิบนาที เขาก็ขับเข้ามาในซอยบ้านของเธอ“นั่นมันแม่ของแสนรักหนิ จะไปไหนนะ” พอขับเข้าซอยม

“ดิฉันทำแผลให้เรียบร้อยนะคะ หลังจากนี้ก็พยายามอย่าใช้แรงฝั่งที่เจ็บมาก เดี๋ยวจะอาการหนักกว่าเดิม”“แล้วต้องอยู่นี่ถึงวันไหนครับ”“อยากให้ดูสักวันสองวันเพื่อดูอาการค่ะ หลังจากนั้นค่อยกลับ”“ครับ” เขาตอบพยาบาลที่ทำแผลให้พร้อมกับมองหาแฟนสาวตัวเอง หลังจากที่ก่อนหน้านี้เธอมาโรงพยาบาลกับเขา แต่หลังจากหมอเข้ามาเช็กอาการ ตอนนี้เธอก็ไม่อยู่แล้ว“มองหาน้องเหรอเรา”“ครับม้า แล้วนี่น้องไปไหน” เขาตอบแม่ตัวเอง หลังจากที่ก่อนหน้านี้พัชโทรไปหาพ่อว่าเขาเกิดอุบัติเหตุ ทำให้ทั้งสองท่านรีบมาหาเขาที่โรงพยาบาล“กลับไปแล้ว”“กลับไปแล้ว ได้ยังไง แต่ผมเจ็บอยู่นะ น้องไม่เป็นห่วงผมเลยเหรอ”“น้องเป็นห่วงลูกมาก แต่น้องมีเรียน ซึ่งมันเป็นวิชาสำคัญ”“แล้วน้องกลับยังไง อย่าบอกว่าม้าให้น้องกลับแท็กซี่” “ไม่ค่ะ ม้าให้ลุงพลไปส่งหนูแสนรักกับพัช”พอเขาได้ยินคำตอบของแม่แล้ว ชายหนุ่มก็รู้สึกโล่งอก พร้อมกับขยับลงมานอน“พัชเล่าว่าทะเลาะกับน้องเหรอ”“ครับ เรื่องนี้ผมผิดเอง”“.....”“แต่ผมพยายามอธิบายกับน้องแล้ว แต่น้องไม่ฟังเลย เอาแต่หนี”“เล่าให้ม้าฟังได้ไหมว่าเรื่องอะไร”พอร์ชพยักหน้า พร้อมกับเล่าเรื่องทุกอย่างที่เกิดขึ้นใ