All Chapters of ตำนานรักฮองเฮาเหนือแผ่นดิน: Chapter 1 - Chapter 10

สวัสดีครับนิยายเรื่องนี้แต่งโดยจินตนาการของผู้เขียนไม่ได้อ้างอิงประวัติศาสตร์ใดๆทั้งสิ้น ขอให้ทุกท่านที่เข้ามาอ่าน อ่านเพื่อความสนุกเท่านั้นงดดราม่าทุกกรณีครับนิยายเรื่องนี้เป็นแนวการเมือง สงคราม แนวชิงรักหักสวาทในวังหลวง และขอบอกเอาไว้ตรงนี้เลยนะครับว่า นิยายเรื่องนี้ดราม่าเป็นอย่างมากครับ ถ้าใครกลัวตับพังขอให้รักษาตับตัวเองก่อนค่อยเข้ามาอ่านครับและก็ขอบอกเอาไว้ตรงนี้เลยนะครับว่านิยายเรื่องนี้ไม่มีพระเอกนางเอกมีเพียงแค่ตัวละครหลักเท่านั้น สปอยเนื้อเรื่อง"ทหาร!!! ลากตัวคนแพศยานี่ออกไปให้พ้นทางข้า!! "ฮ่องเต้ของแคว้นตะโกนออกมาด้วยความหงุดหงิด "พวกเจ้าไม่ต้องมาจับตัวข้าพวกเจ้าก็รู้ว่าข้าคือผู้ใดต่อให้พวกเจ้าทั้งหมดรุมข้าก็อย่าหวังว่าจะแตะต้องได้แม้แต่เพียงปลายเล็บ" ฮองเฮาได้เชิดหน้าแล้วกล่าวออกมาด้วยน้ำเสียงที่เย่อหยิ่ง เมื่อเหล่าทหารได้ยินเช่นนั้นก็ยืนนิ่งทำอะไรไม่ถูก"พวกเจ้าออกไปให้หมดถ้าต้องการคุยกับฝ่าบาทเพียงลำพัง" ฮองเฮาได้เอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงที่เรียบนิ่งและเยือกเย็นเมื่อเหล่าทหารได้ยินเช่นนั้นก็พาทำการคารวะแล้วรีบวิ่งออกไปทันที "ฝ่าบาทข้าว่าพวกเรามาคุยกันให้จบภายในวันนี

วันเวลา 7 วันแห่งความเสียใจได้ผ่านพ้นไปตอนนี้เด็กน้อยทั้งสองต่างกักขังตัวเองอยู่ในห้องไม่ยอมกินและไม่ยอมพบผู้ใดเอาแต่นอนร้องไห้อยู่ภายในนั้น "อาเหมย อาอี้ พวกเจ้าทั้งสองเปิดประตูให้อาหน่อยได้หรือไม่ ข้ารู้ว่าเจ้าเสียใจเรื่องพ่อของเจ้าแต่เจ้าจะทรมานตัวเองเช่นนี้ไม่ได้ถ้าพ่อของเจ้าที่อยู่บนสวรรค์ได้รับรู้เรื่องนี้คงจะต้องเสียใจมากอย่างแน่นอน ""ตอนนี้พวกข้ายังไม่หิวเจ้าค่ะ เดี๋ยวถ้าเกิดว่าพวกข้าหิวเมื่อไหร่จะออกไปทานเองเจ้าค่ะท่านอา""เช่นนั้นอาจจะไม่บังคับพวกเจ้าแต่ห้ามทรมานตัวเองเด็ดขาดเข้าใจหรือไม่ ""เจ้าค่ะท่านอา" ผู้นำตระกูลลู่เมื่อได้ยินเช่นนั้นก็ยอมเดินออกมา"เป็นเช่นไรบ้างทั้งสองคนยอมกินอะไรหรือไม่ ""ทั้งสองคนไม่ยอมกินอะไรเลยแต่บอกว่าถ้าหิวเดี๋ยวออกมากินเองข้าก็จนใจไม่รู้จะบังคับยังไงแล้ว ""ช่างเป็นเด็กน้อยที่น่าสงสารจริงๆเหลือกันแค่สองคนคนในตระกูลที่เหลือต่างพากันไปร่วมรบจนตัวตาย ""เช่นนั้นเราต้องหาวิธีกระตุ้นทำให้เด็กน้อยทั้งสองคนมีกำลังใจในการมีชีวิตอยู่ ""แล้วพวกเราจะทำอย่างไรกันดีเล่าท่านอู่ ""เด็กน้อยทั้งสองคนเสียคนในตระกูลไปในสงครามข้าว่าพวกเขาต้องอยากแก้แค้นแน่ ถ้

(ยังไม่ได้แก้คำผิด)หลังจากที่ชิงอี้ได้รับรู้แล้วว่ามีผู้ใดบ้างที่คิดทรยศร่วมมือกันกับกองทัพศัตรูนางก็ได้จดบันทึกชื่อของคนเหล่านั้นไว้ในส่วนลึกของจิตใจ"ข้าบอกเจ้าไปแล้วทีนี้ถึงเวลาที่เจ้าต้องทำตามสัญญาที่ตกลงกันไว้แล้ว ""ได้เจ้ามีสิ่งใดจะสั่งเสียหรือไม่ ""ไม่มีเจ้ารีบลงมือเถอะข้าอยากไปอยู่กับชิง เอ๋อของข้าจะแย่แล้ว" จักรพรรดิอู๋ตี้ได้เอ่ยออกมา"ได้สิข้าจะทำความปรารถนาของเจ้าให้เป็นจริง" เมื่อกล่าวจบรอบตัวของนางนั้นก็มีแมงมุมขนาดใหญ่ปรากฏขึ้นมา 5 ตัวแล้วปล่อยใยรัดที่ข้อเท้าทั้งสองข้าง รัดแขนทั้งสองข้าง แล้วก็รัดคอของอีกฝ่ายเอาไว้ "เจ้าจะทำอะไร!!! "จักรพรรดิอู๋ตี้ได้เอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงที่หวาดระแวง "ข้าสัญญาว่าจะฟังเจ้าไว้ที่สุสานเดียวกับบิดาของข้าแต่ไม่ได้บอกว่าจะฝังเต็มร่าง" เมื่อกล่าวจบนางก็ได้ออกคำสั่งให้แมงมุมยักษ์ทั้ง 5 ดึงส่วนที่ใหญ่มัดอยู่ทันที "อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก"จักรพรรดิอู๋ตี้กรีดร้องออกมาเมื่อแขนของตนนั้นค่อยๆตึงออกไปเรื่อยๆแล้วฉีกกระชากออกจากร่างอย่างแรงแล้วเลือดก็โพยพุ่งออกมาราวกับส่ายน้ำ เช่นเดียวกันกับขาทั้งสองข้างที่ถูกฉีดกระชากออกไปเลือดนั้นไหลอาบย้อมไ

"อาอี้หลานมาทำอะไรอยู่ตรงนี้" ผู้นำตระกูลลู่แม้จะตกใจเพียงใดเขาก็พยายามควบคุมน้ำเสียงของตนให้เป็นปกติ"ลู่อู่เซิน เจ้าเลิกเสแสร้งได้แล้ว ข้ารู้ทั้งหมดแล้วว่าเจ้าทรยศ "ชิงอี้นางได้เอ่ยตอบกลับ "หลานพูดเรื่องอะไรลุงคิดว่ามันน่าจะเป็นเรื่องเข้าใจผิด "ผู้นำตระกูลู่นั้นเขาก็ยังพูดออกมาเหมือนเดิมว่าตนไม่ผิดนั่นก็ทำให้ชิงอี้โกรธขึ้นมาทันที"เจ้าเลิกเสแสร้งได้แล้วก่อนที่จักรพรรดิแคว้นอู่ตี้จะสิ้นใจตายนั้นมันได้บอกกับข้าทั้งหมดแล้วว่าใครคือผู้ทรยศบ้าง "เมื่อผู้นำตระกูลลู่ได้ยินเช่นนั้นใบหน้าของเขาก็แปลเปลี่ยนทันที "ในเมื่อเจ้ารู้แล้วจะทำอะไรข้าได้ เจ้าคิดว่าเด็กเมื่อวานซืนอย่างเจ้าจัดทำอะไรข้าที่อยู่มาครึ่งชีวิตได้แล้วอย่างนั้นหรือ" หลังจากที่เขาได้รู้ว่าชิงอี้ได้รู้แล้วว่าตนคือผู้ทรยศเขาก็ได้เอ่ยออกมา"เหตุใดเจ้าสารเลวชั่วช้าขนาดนี้บิดาของข้าก็รักเคารพเจ้าเหมือนพี่ชาย แต่เจ้าตอบแทนความความเคารพที่บิดาข้ามอบให้อย่างนี้หรือ!!!!! ""ความผิดทั้งหมดก็เพราะบิดาของเจ้านั่นแหละ!!!! เพราะถ้ามันไม่มาตำแหน่งเจ้าเมืองนี้ก็คงเป็นของข้า!!!! ข้าเฝ้าวางแผนทำทุกอย่างให้เป็นที่เคารพนับหน้าถือตาในเมืองแห่งนี้

( ยังไม่ได้แก้คำผิด)"เรื่องราวมันเป็นยังไงกันแน่ขอรับท่านพ่อเหตุใดท่านถึงดูดีใจขนาดนี้" หลังจากที่ขุนนางทั้งหลายออกไปทั้งหมดแล้วรัชทายาทหลี่หยางก็เอ่ยถามผู้เป็นบิดาทันที "เดี๋ยวข้าจะเล่าประวัติศาสตร์ราชวงศ์ให้เจ้าฟัง ตอนเริ่มก่อสร้างราชวงศ์นี้มีคนร่วมก่อสร้างด้วยกันก็คือ 2 ตระกูลตระกูลแรกก็คือตระกูล อู่ลู่ซินหยาง ของพวกเราส่วนอีกตระกูลก็คือ อูลาเร่อปา ทั้งสองตระกูลนี้ล้วนผูกมิตรกันมาตั้งแต่อดีตกาลจนก่อตั้งเป็นราชวงศ์ขึ้นมาชื่อของราชวงศ์นั้นแต่เดิมคือ อู่ลู่อู ความสัมพันธ์ของ 2 ตระกูลนี้ก็ดีกันมาตลอดจนมาถึงสมัยของฮ่องเต้ที่เป็นปู่ของพ่อหรือเป็นทวดของเจ้านั้นเขาได้กลัวว่าอูลาเร่อปามีอำนาจมากกว่าตระกูลของตน เขาก็เลยหาเรื่องจนทำให้ตระกูลนี้ถูกกวาดล้างจนต้องระเห็จระเหิดหายไปไกล แล้วก็เปลี่ยนชื่อราชวงศ์เป็นราชวงศ์ อู่ลู่ แต่ฮองเฮาในสมัยนั้นก็เป็นคนจากตระกูลอูลาเร่อปาซึ่งฮ่องเต้ก็รักฮองเฮาเป็นอย่างมากตัดสินใจที่จะประหารไม่ได้เลยประหารองค์ชายองค์หญิงที่เกิดมาจากฮองเฮาทั้งหมดแต่ก็ปล่อยให้ฮองเฮามีชีวิตอยู่ด้วยความเจ็บปวดที่ต้องสูญเสียลูกทั้งหมดไปนั่นจึงทำให้พระนางรวบรวมขุนนางและสนับสนุนเสด็จพ