Semua Bab ระวังโดนผมตกนะ: Bab 21 - Bab 27

ท่าทางยียวนแบบนั้นหัตถเห็นแล้วมันเขี้ยวเขายื่นมือไปผลักหน้าไอดอลหนุ่มเต็ม ๆ จนหงายหลัง พอเห็นว่าเจ้าเด็กจะเซไปชนรถด้านหลังที่กำลังเคลื่อนตัวเข้ามาใกล้เขาก็รีบคว้าตัวน้องไว้ กลายเป็นว่าผู้ชายตัวโตสองคนกำลังยืนกอดกันกลางลานจอดรถเสียงั้นหัตถขยับถอยหลังออกหน้าแดงแก้มแดงลมหายใจติดขัดทั้งที่หัวใจเขายังเต้นรัวอยู่ ดูเหมือนว่าอาการของเขาชักจะหนักขึ้นแล้วไม่ได้ ๆ ต้องรีบรักษาแล้ว “รีบเดินไปเลยก่อนมึงจะได้กินตีนกู” หัตถหันหลังกลับแล้วรีบเดินเข้าห้างไป กรบอกกับหัตถว่าวันนี้เขาอยากกินอาหารเกาหลี จึงไม่เสียเวลาเลือกนาน พวกเขาตรงไปร้านอาหารเกาหลีที่มีเพียงร้านเดียวในห้างนี้ “มึงสั่งให้กูด้วยเลย กูไม่ค่อยได้เข้าร้านแบบนี้เท่าไร” ร้านมีสาขาก็ใช่ว่าหัตถจะไม่เคยกินแค่มันไม่ใช่สไตล์เขา เขาน่ะนะชอบแบบส้มตำร้านข้างทางมากกว่า กรเลือกสั่งอาหารที่คิดว่าหัตถน่าจะกินได้สองสามอย่างไม่ลืมแซลมอนที่ตัวเองชอบ ระหว่างที่นั่งรออาหารมีสาวน้อยสองคนเดินเข้ามาหาพวกเขา “พี่เคใช่มั้ยคะ” สาวคนที่ 1 ถาม “ครับ” กรหันไปตอบพร้อมรอยยิ้ม

กรพอใจในคำตอบที่ได้ยินไม่น้อย อดรู้สึกผิดไม่ได้ที่ตัวเองทั้งดุและตะคอกคนตัวเล็ก “ผมขอโทษนะ ทั้งที่ตั้งใจจะช่วยพิทักษ์น้ำตาพี่ไม่ให้ไหล แต่เกือบเป็นต้นเหตุที่ทำให้พี่เข้าโรงพยาบาลเองเสียแล้ว” “มึงต้องจดจำความผิดนี้ไปชั่วชีวิตเลยนะ ทำหน้าที่ผู้พิทักษ์น้ำตาให้ดีกว่านี้ด้วย” หัตถได้ทีชี้นิ้วคาดโทษ กรจับนิ้วคนพี่ไว้ “ได้ดิ ชั่วชีวิตผมหลังจากนี้เป็นของพี่คนเดียว” อีกแล้ว โรคหัวใจกูกำเริบอีกแล้ว หัตถกำมือน้อยทุบตรงหัวใจเบา ๆ แก้มแดงหูแดงเขารู้สึกร้อนขึ้นมาที่หน้า “กูง่วงแล้วอะ ขอไปนอนก่อนนะ” กรยกยิ้มพอใจ ท่าทีแบบนั้นเขารู้ดีว่าคนพี่กำลังเขินเขา “หน้าแดงขนาดนั้นสงสัยจะมีไข้พี่อย่าลืมกินยานะครับ” หัตถไม่ตอบอะไรได้แต่ยกมือโบกไปมารัว ๆ กลับให้เขา เขาปล่อยให้พี่ได้นอนพักไป ส่วนตัวเองก็เก็บกวาดทำความสะอาดบ้าน เสร็จพอดีกับผ้าที่เอาใส่เครื่องไว้ก่อนหน้านี้ เขาเอาเสื้อผ้าทั้งของตัวเองแล้วก็ของหัตถไปตาก บ้านของหัตถเหมือนจะไม่ใหญ่มากแต่ก็ไม่เล็กเลยสำหรับการทำความสะอาด เขาทำงานบ้านเพลินจนเย็น ความหิว

หัตถเลิ่กลั่กไม่น้อย เขาไม่รู้หรอกว่าแบงก์มองเห็นอะไรหรือรู้อะไรมา แต่การมาพูดแบบนี้คนที่จะเสียหายไม่ใช่เขา “พูดเหี้ยไรของมึง อย่าไปทำให้น้องมันแปดเปื้อน”“พี่คิดว่ามันเป็นน้อง แล้วพี่รู้มั้ยว่ามันคิดยังไงกับพี่” แบงก์เริ่มขึ้นเสียง เขาเฝ้าแอบชอบพี่มาไม่รู้กี่ปีแต่หัตถก็เคยมีทีท่าว่าจะชอบผู้ชายด้วยกันเลยแล้วไอ้หมอนี่มันมีอะไรที่ต่างจากเขาตรงไหน มันก็เป็นผู้ชายเหมือน ๆ กันกับเขา“เรียกเขาให้มันดี ๆ หน่อยไอ่แบงก์ ยังไงเขาก็มีชื่อเสียงไม่ต่างจากมึง อีกอย่างเขาโตกว่ามึงนะ” หัตถว่า“ปีเดียวไม่นับ” เขาเถียงพี่เสียงดังขึ้น น้ำเสียงออกไปทางหงุดหงิดเล็กน้อย ที่ผ่านมาแบงก์ไม่เคยทำท่าทางแบบนี้หรือใช้น้ำเสียงแบบนี้กับหัตถเลยพอเห็นว่าน้องเริ่มงอแงไปเรื่อยหัตถจึงคิดว่าเปลี่ยนเรื่องดีกว่า “เฮ้อออ แล้วนี่มึงมางานของอะไร งานเริ่มกี่โมงป่านนี้ยังไม่ไปเตรียมตัวอีก”“แค่อีเวนต์โชว์ตัวแล้วก็เล่นเกมกับแฟนคลับกับร้องเพลงนิด ๆ หน่อย ๆ งานมีพรุ่งนี้นู่น”“เอ้า! แล้วมึงจะรีบมาทำไม”“ก็กะว่าจะมาส่งพี่แล้วก็ค้างนี่สักคืน หาเวลาพักด้วย”หัตถถอนหายใจแรงรู้สึกได้ถึงความวุ่นวายที่จะเกิดขึ้น เขาสัมผัสได้จากสีหน้าท่

หัตถก็ไม่รู้จะทำยังไงให้แบงก์เลิกรู้สึกกับตัวเขาแบบนี้สักที ปฏิเสธไปตรง ๆ ก็แล้วหรือเขาต้องมีใครสักคนแล้วจริง ๆ แบงก์ถึงจะตัดใจได้ตอนที่หัตถคิดถึงใครสักคนที่จะเป็นแฟนจริง ๆ ภาพในหัวเขากลับมีแต่หน้ากร แล้วทำไมต้องคิดถึงหน้ามันด้วยเนี่ย เพียงแค่คิดแก้มใสของหัตถก็ขึ้นริ้วสี กรยื่นหลังมือไปแตะหน้าผากหัตถทันทีที่เห็นสีหน้าเปลี่ยน เขาแน่ใจว่าไม่ใช่เมาเพราะปริมาณที่ดื่มกันตอนนี้ยังไม่มากพอให้หัตถเมาได้ “เป็นอะไรหน้าแดง”“เปล่า กูแค่ร้อน” หัตถตอบ เขาเอียงหน้าหลบสายตากรเล็กน้อยไม่อยากออกอาการมากไปกว่านี้แล้วตลอดคืนมีแค่แบงก์ที่วอแวหัตถตลอดส่วนกรเพียงแค่นั่งมองอยู่ทุกการกระทำ พอเริ่มกรึ่ม ๆ หัตถก็หยิบมือถือขึ้นมาไลว์สด ไม่ลืมยกมือจุ๊ปากให้กรเงียบ ๆLIVE (สด)“สวัสดีครับ” หัตถเริ่มต้นด้วยการกล่าวทักทาย ก่อนจะเงียบแล้วเพ่งสายตาอานคอมเมนต์ที่วิ่งเร็วมาก“ทุกคนพิมพ์เก่งกันจังครับ อ่านไม่ทันเลย”“น้องหัตถดื่มเหรอ อุ๊ย ทุกคนรู้ได้ไงครับได้กลิ่นเหรอครับ” หลังจากนั้นคอมเมนต์ก็เต็มไปด้วยเลข 5 เต็มไปหมดตามด้วยคำว่าน่ารัก“ทำไมทุกคนบอกว่าผมน่ารัก ผมต้องหล่อสิครับ”“น้องหัตถเจอกับแบงก์หรือ