HEARTLESS GUY 10

LYDIA

.

.

#

Chain CN

Yesterday at 9:57 PM

หิว

-PHOTO-

Tina Amgray and 7.9K others like

View previous comments...

R ray

หิวอะไร?

Jjjj jwis

แคปชั่นมึงกับรูปนี่คือโคตรเข้ากันมาก

Grand PM

พี่เชนนนนนน คือขนาดไม่เห็นหน้ายังหล่ออออ

Noobee BEE

กรี๊ดดดด คนนี้ของช้านนนน

Karaked Nong’ying

นายทำร้ายจิตใจกันอีกแล้ว

Praery Girana

พี่เชนทร์ คือหิวด้วยอีกคนเลยยย><~~~

Chain CN

หิวข้าวไงครับสัสเรย์ R ray

Chain CN

กูก็คิดว่างั้นJjjj jwis

Jjjj jwis

กูประชดครับไอ้เหี้ย Chain CN

...

ฉันนั่งส่องเฟสพี่เชนทร์จนนิ้วเมื่อยหมดแล้ว คำถามที่ค้างคาอยู่ในใจฉันมันก็ยังไม่ได้คำตอบสักที ว่าตกลงฉันควรทำยังไง

"ทำไรอ่ะ"

"ว้าย!"

ฉันสะดุ้งจากเก้าอี้แทบไม่ทันเพราะอยู่ๆพี่เชนทร์โผล่เข้าห้องมาแบบไม่ทันตั้งตัว นี่เขาเห็นมั้ยไม่รู้ ว่าฉันส่องเฟสเขาอยู่

"ตกใจอะไร ขวัญอ่อนจังนะไอ้เตี้ย"

"พี่เช...ว้าย!"

ความจริงฉันตั้งใจจะเงยหน้าขึ้นไปเอาเรื่อง เรื่องที่โดนเรียกว่าไอ้เตี้ย แต่กลับกลายเป็นว่าฉันต้องเอามือตะครุบปิดตาแทบไม่ทัน เพราะอะไรรู้มั้ย ก็พี่เชนทร์ไง เล่นนุ่งผ้าขนหนูผืนเดียวเข้ามาแบบนั้นฉันก็กลัวเป็นตากุ้งยิงน่ะสิ

"อะไรของเธอวะเตี้ย ถอยซะห่างขนาดนั้น ฉันไม่ใช่ผีนะเว้ย"

"ก็พี่เชนทร์โป๊อ่ะ ใส่เสื้อผ้าเดี๋ยวนี้เลยนะผู้ชายหน้าไม่อาย!"

"ก็ไม่มีชุดเปลี่ยน"

รู้สึกว่าเสียงพี่เชนทร์เฉยมาก เหมือนไม่ทุกข์ไม่ร้อน ส่วนฉันตรงข้ามอย่างสิ้นเชิง ไม่ใช่ว่าหน้าบางนะ แต่ฉันไม่เคยเจอเหตุการณ์แบบนี้จริงๆ 

"ก็ชุดเดิมไงคะ"

ตอนนี้ฉันยังปิดตาอยู่นะ เสียงสั่น(มาก)ด้วย

"เรื่องอะไร ทีเธออ่ะ ไม่เห็นใส่ชุดเดิมเลย"

จริงสินะ ลืมบอกไปว่าตอนนี้ฉันอาบน้ำเสร็จแล้ว แต่เดี๋ยวนะ คือเขามีสิทธิ์อะไรมาย้อนฉันแบบนี้ มันไม่เห็นเกี่ยวกันซะหน่อยจริงมั้ย

"ไม่รู้ล่ะค่ะ ใส่ชุดเดี๋ยวนี้นะ แบบนั้นมันประเจิดประเจ้อค่ะ"

"แล้วไง ถึงยังไง ไม่วันนี้ก็พรุ่งนี้ เธอก็ต้องเห็นฉันในสภาพนี้อยู่ดี อ้อ! ไม่สิ เธอจะเห็นชัดกว่านี้ต่างหาก เพราะฉะนั้น เอามือออก"

"ว้าย!"

อยู่ๆมือเย็นๆทั้งสองข้างของพี่เชนทร์ก็จับข้อมือฉัน ไม่ใช่จับอย่างเดียวนะ แต่ดึงออกด้วย

"พี่เชนทร์ปล่อยนะ ปล่อยมือ"

ฉันโวยวายออกไปทั้งๆที่ยังปิดตาอยู่อย่างนั้นแหละ

"ลืมตา"

"ไม่"

"บอกให้ลืมตา!"

"บอกว่าไม่ไงคะ"

"งั้นฉันจูบนะ"

ประโยคนั้นทำฉันลืมตาแทบไม่ทัน

"หึ เชื่อฟังดีมาก"

"อื้อ!"

อยู่ๆพี่เชนทร์จูบฉันคืออะไร ไหนว่าถ้าลืมตาแล้วจะไม่จูบไง

"คนขี้โกง!"

ฉันตวาดใส่หน้าพี่เชนทร์ทันทีที่พี่เขาเอาปากออกไป ตอนนี้ทั้งโกรธทั้งอายบอกตรงๆ แถมไอ้จูบเมื่อกี้นี้ก็ทำฉันรู้สึกเสียวๆท้องน้อยแปลกๆ เป็นอะไรก็ไม่รู้ ไม่เห็นจะเคยเป็นเลย หรือมันเป็นความรู้สึกปกติเวลาคนจูบกัน ไม่รู้สิ คือฉันไม่แน่ใจ เพราะนี่มันจูบแรกของฉันเลย แต่เอ๊ะ คือเดี๋ยวนะ แบบเหมือนฉันเพิ่งนึกออกว่าโดนขโมยจูบแรก

"เขาเรียกไม่มีสัจจะในหมู่โจรต่างหาก"

แถไปเรื่อย คนอะไร ลื่นอย่างกับปลาไหล

"ว่าแต่ ไม่ตกใจแล้วเหรอ เห็นมองนมฉันตาไม่กะพริบเลย"

"บ้า!"

ฉันผลักพี่เขาออกเบาๆแล้วถอยออกมาทันทีที่โดนทัก(ได้น่าอายมาก) ไม่รู้ตัวเลยว่าฉันเผลอไปมองนมพี่เขาตอนไหน

"คำก็บ้า สองคำก็บ้า จะบอกอะไรให้นะ ว่าคนบ้าเขาไม่หล่อขนาดนี้หรอกเว้ย"

พี่เชนทร์บอกยิ้มๆ แต่ฉันไม่สนุกด้วยหรอกนะ เพราะเขาทำฉันตัวสั่นใจสั่นไปหมดแล้ว

"ไม่เกี่ยวกันหรอกค่ะ คนหล่อๆก็บ้าได้"

ฉันถลึงตาใส่ แต่พี่เชนทร์นี่หน้าด้านจริงๆนะ เพราะเขาไม่เห็นสะทกสะท้านอะไรเลย 

"เมื่อไหร่จะกลับไปสักทีคะ"

"ตอบตกลงแล้วก็ให้ฉันเอาก่อนดิ ฉันถึงจะกลับ"

"ไม่ค่ะ"

"งั้นก็ไม่กลับ"

พี่เชนทร์ยิ้มมุมปากให้ฉัน แล้วเดินไปทิ้งตัวนอนบนที่นอนฉัน เห้ย ไม่ใช่แล้ว แบบนี้มันไม่ใช่ อะไรคือเสื้อผ้าก็ไม่ใส่ แถมยังหน้าด้านไปนอนบนเตียงฉันอีก

"พี่เชนทร์ ลุกเดี๋ยวนี้นะ ถ้าพี่หื่นนัก ก็ไปหาผู้หญิงคนอื่นสิ"

"ฉันถูกใจเธอแล้ว จะเอาเธอ มีไรมั้ย"

"มีสิคะ ก็ฉันไม่ใช่ผู้หญิงขายตัว ฉันไม่ขายตัวให้พี่ ออกไปเดี๋ยวนี้เลย"

ฉันชี้นิ้วไปทางประตู แบบว่าเริ่มปรี๊ดแตก ไอ้รักก็ส่วนรักแหละ แต่อีกใจนึงก็รู้สึกไม่โอเคที่โดนดูถูก ก็บอกไปแล้วว่าในสมองฉันมันกำลังตีกันวุ่นวาย แต่สุดท้ายความโกรธมันก็เหมือนจะชนะ(มั้ง)

"โกรธจริงดิ"

"ค่ะ! ออกไปเลย"

"ไม่"

"ทำไมคะ พูดชัดขนาดนี้แล้วทำไมถึงยังไม่ไป"

"ก็บอกไปแล้วว่าฉันอยากได้อะไรก็ต้องได้"

"ว้าย!"

อยู่ๆฉันก็โดนดึงลงไปบนเตียง แถมโดนกอดไว้แน่น อะไรกัน นี่ฉันฝันรึเปล่าเนี่ย ฉันโดนพี่เชนทร์กอด เอ่อ ในสภาพล่อแหลม แล้วแบบนี้มันน่าภูมิใจงั้นเหรอ คำตอบคือไม่เลยสักนิด

"ปล่อยนะพี่เชนทร์ ปล่อย ปล่อยฉัน"

"เฮ้ อย่าดิ้นมากดิ เดี๋ยวผ้าหลุดแล้วเป็นเรื่องนะ"

พี่เชนทร์ไม่ใช่แค่พูด แต่เขามองหน้าฉันแล้วก้มลงไปที่หว่างขา แถมทำสายตาแปลกๆด้วย

"แต่ถ้าจะดิ้นก็ได้ ถ้าอยากให้ลูกชายฉันตื่น"

ประโยคนี้ที่พี่เชนทร์บอกฉัน เล่นเอาฉันแทบหยุดหายใจ คือประมาณว่าฉันเพิ่งจะรู้ตัวไง ว่าอะไรๆของเขามันแนบชิดอยู่กับฉัน เอาตรงๆนะ คือฉันกับพี่เชนทร์ตอนนี้กอดกันกลมอ่ะ เห้ย ไม่สิ เขาคนเดียวต่างหากที่กอดฉัน ส่วนฉันกำลังหาทางผลักตัวพี่เขาออกไป แค่ยังทำไม่ได้แค่นั้นเอง

"นิ่งๆแบบนี้ดิ ค่อยปลอดภัยหน่อย แต่เตือนไว้หน่อยก็ดี ว่าอย่านอนดิ้น เพราะฉันอาจจะหื่นแล้วลุกขึ้นปล้ำเธอได้ตลอดเวลา"

พี่เชนทร์กระซิบข้างหูฉัน ส่วนฉันเหรอ ก็หัวใจแทบหยุดเต้นไง จะรออะไรล่ะ ไม่งั้นคงไม่มองหน้าพี่เขาอย่างลืมกลัวขนาดนี้หรอก

"ปล้ำ พี่จะปล้ำฉันเหรอ มะ...ไม่เอานะ"

"งั้นก็นอนนิ่งๆ"

"ทำไมต้องนอนนิ่งๆคะ แค่พี่ลุกออกไปก็จบแล้ว"

ฉันถามออกไปไม่ค่อยเต็มเสียงเท่าไหร่หรอก เพราะตอนนี้ฉันเกร็งไปทั้งตัวแล้ว จะทำไงได้ ก็นอกจากพ่อแล้ว ฉันไม่เคยโดนผู้ชายคนไหนกอดเลยสักคน (ผู้ชายที่ว่าหมายถึงผู้ชายแท้ๆนะ)

"ไม่จบ เพราะฉันจะไม่ลุก"

"ไม่ลุก!?"

"อือ"

"หมายความว่า?"

"ฉันจะนอนนี่ ความจริงไม่น่าถามนะ เพราะที่ทำอยู่นี่ก็โคตรชัด"

หน้าด้าน คือตอบได้ยังไงหน้าตาเฉยว่าจะนอนนี่ ฉันยังไม่อนุญาตซะหน่อย

"ไม่ได้นะคะ นอนไม่ได้"

"ก็นอนอยู่นี่ไง"

"แต่ว่า..."

"อย่าลืมนะว่าห้ามนอนดิ้น"

พรึ่บ!

อยู่ๆไฟดับเฉยเลย แต่ฉันไม่ได้ตกใจเรื่องนี้หรอก เพราะฉันเห็นพี่เชนทร์เอื้อมมือไปปิด แต่ที่ฉันตกใจคือเรื่องที่ว่าเขาปิดโดยไม่ถามฉันมากกว่า คือเหมือนอะไรๆเขาก็ตัดสินใจเอง ไม่ฟังฉันเลย ไม่ถามด้วย เผด็จการ!

"พี่เชนทร์ คือฉัน..."

"อยากให้จูบราตรีสวัสดิ์มั้ย ถ้าไม่ก็เงียบ แล้วนอนซะ ไม่งั้น..."

ถึงมันมืดฉันก็รู้สึกได้ว่าพี่เชนทร์เลื่อนหน้ามาใกล้ฉัน แล้วโดยสัญชาตญาณแล้ว ฉันรู้สึกได้ว่าเขาจะทำอะไร

"นอนก็ได้ค่ะ ไม่พูดแล้วก็ได้"

ฉันพูดพร้อมกับรีบซุกลงไปที่อกพี่เชนทร์เพื่อหลบเขา แปลกใจใช่มั้ย ว่าทำไมฉันยอมง่ายจัง คำตอบคือ ฉันกลัวจะโดนจูบอีก ยิ่งอยู่ในสภาพแบบนี้ด้วยแล้ว ขืนโดนจูบ มีหวัง ไปไกลแน่ๆ เรื่องแบบนี้มันเรื่องอ่อนไหว ฉันก็ไม่ใช่เด็กๆแล้วด้วย เรื่องแบบนี้ฉันก็พอจะรู้อยู่บ้าง เพราะฉะนั้นฉันต้องเซฟตัวเองให้ได้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ ถึงแม้ลึกๆฉันจะเริ่มร้อนๆแล้วก็ตามเถอะ ก็ไอ้อกอุ่นๆของเขานี่แหละตัวการ

"ยอมตั้งแต่แรกก็จบ"

พี่เชนทร์พูดแล้วกอดฉันแน่นขึ้น

"พี่เชนทร์ ฉันอึดอัด"

"อบอุ่นต่างหาก" 

พี่เชนทร์สวนฉันทันทีเลย

"หรือจะเถียง แต่ถ้าเถียง มีข้อแม้ว่าต้องโดนปล้ำ"

พอฉันทำท่าจะอ้าปากสวนกลับ ก็โดนประโยคนี้นี่แหละ เล่นเอาหุบปากแทบไม่ทัน ชิ ขู่ขนาดนี้ ถ้าฉันกล้าฉันก็คงต้องมั่นใจแล้วล่ะ ว่าฉันมันอึดแรงควาย แบบถ้าโดนปล้ำก็ต้องสู้เขาได้อ่ะ แต่นี่ไม่ใช่ไง ถึงได้ไม่กล้า สิ่งที่ทำได้ตอนนี้คือหลับตาแล้วนอนไปนิ่งๆ แล้วภาวนา(ในใจ)ว่าให้ถึงตอนเช้าเร็วๆ...อย่างปลอดภัย--!!!

.

.

~

เช้าวันต่อมา...

Alarmmmmmmm...!!!

เพราะไอ้เสียงนาฬิกาบ้านี่นี่แหละ ที่ทำให้ฉันสะดุ้งตื้น แต่เดี๋ยวนะ บนเตียงไม่มีพี่เชนทร์แล้วนี่นา

"หรือกลับไปแล้ว น่าจะใช่แหละ"