“เหม่ยหลันเจ้าคิดสิ่งใดอยู่”“คิดว่าท่านไม่ควรบอกผู้อื่นเรื่องของเรา ข้าไม่อยากให้คนอื่นรู้” ดวงหน้าเรียวก้มหน้าลงในความมืดมิด แต่คนมองยังมองเห็นชัดเจน“ตกลง ข้าจะไม่บังคับเจ้า”ยิ่งได้ยินน้ำเสียงแผ่วเบาเขายิ่งรู้สึกโกรธตนเอง ที่ผ่านมาเขาทำร้ายหัวใจดวงน้อยนี้มากแค่ไหน นางจึงหวาดกลัวการเริ่มต้นใหม่ถึงเพียงนี้“กลับกันเถิดเจ้าค่ะ ป่านนี้ท่านพ่อคงเป็นห่วงแย่แล้ว ที่ฐานเป็นอย่างไรบ้างเจ้าคะ มีคนรู้เรื่องที่ข้าถูกปองร้ายหรือไม่”แววตาสั่นไหวระริกอย่างเป็นกังวล นางเป็นสตรีย่อมห่วงเรื่องชื่อเสียงอยู่ไม่น้อย“ข้าให้ผู้คุ้มกันปิดเป็นความลับ มีแค่บิดาเจ้าที่รู้เรื่อง อาฟงถูกวางยานอนหลับชนิดขว้างปาใส่หน้า เลยตามมาช่วยเจ้าไม่ได้”“ขอบคุณที่ท่านตามมาช่วยเหลือข้า แต่ข้ากลับ…”“ข้าเต็มใจและไม่ได้ทำเพียงเพราะอยากช่วยชีวิต”สายตาคมกริบจ้องมองประสานสายตาในความมืดมิด ต่อให้ต้องใช้เวลาพิสูจน์คำพูดเหล่านี้ไปอีกนานแค่ไหน เขาก็ไม่ยอมถอยห่างอย่างเด็ดขาด“กลับกันเถิดเจ้าค่ะ”เมื่อไม่คาดหวังนางย่อมไม่ผิดหวัง หลายปีที่ผ่านมาใช่ว่าจะลืมเลือนโดยง่ายเมื่อก่อนนางอาจจะเป็นสตรีขี้ลืม แล้วพยายามเริ่มนับหนึ่งใหม่มาโด
Terakhir Diperbarui : 2026-02-01 Baca selengkapnya