ชั้นล่างของร้านอาภรณ์ซึ่งแต่เดิมเต็มไปด้วยเสียงพูดคุยจอแจ แต่เมื่อได้ยินเสียงน่าเกรงขามของเสนาบดีฝ่ายขวาของแคว้น ประกอบกับใบหน้าบึ้งตึงเขม็งเครียดของบุรุษผู้ขึ้นชื่อว่าเป็นหลานรักของฮ่องเต้ ผู้คนจึงเงียบเสียงลงด้วยนึกหวั่นเกรงในอำนาจ“ข้าถูกผลักให้ล้มลงจริง ๆ เจ้าค่ะ ข้าเห็นฉีเหม่ยหลันยืนอยู่ไม่ไกลเลยคิดว่า…”ถึงแม้จะนึกหวั่นเกรงบุรุษตรงหน้าไม่ต่างจากคนอื่น ๆ แต่ซูชิงโม่ยังหลงเหลือความมั่นใจในตนเองอยู่บ้าง“แค่คิดแต่ประกาศก้องเสียงดัง ให้ผู้คนในร้านคิดไม่ดีกับฉีเหม่ยหลันเช่นนั้นหรือ”หางตาคมเหลือบไปเห็นเจ้าของอาภรณ์สีม่วงอ่อน ยืนอยู่หน้าร้านขายอาภรณ์ จึงเพิ่มน้ำเสียงให้ดังกว่าในยามปกติ“หากไม่ใช่นางแล้วจะเป็นผู้ใดเจ้าคะ”“ข้าไม่มีหน้าที่ให้คำตอบแก่เจ้า หากยังไม่รู้แน่ชัดสมควรแล้วหรือที่กล่าวปรักปรำผู้อื่นจนเสื่อมเสียเกียรติ”กล่าวจบเรือนกายสูงใหญ่ก็เดินจากไปทันที เพราะเห็นว่าใครบางคนเดินออกไปจากร้านแล้วกลุ่มคนจากตระกูลฉีไม่ได้ยืนรอรับฟังคำตัดสินของผู้ใด ทั้งหกต่างเร่งฝีเท้าเดินหายเข้าไปในตรอกลึกลับแห่งหนึ่ง เป้าหมายคือร้านขายยาสมุนไพรเก่าแก่ซึ่งเป็นร้านประจำที่พ่อบ้านตระกูลฉีไว้ใจมาน
Terakhir Diperbarui : 2026-02-01 Baca selengkapnya