Semua Bab นางร้ายเช่นข้าก็เหนื่อยล้าแล้วเช่นกัน: Bab 11 - Bab 20

39 Bab

ถูกตาต้องใจ ตอนต้น

ชั้นล่างของร้านอาภรณ์ซึ่งแต่เดิมเต็มไปด้วยเสียงพูดคุยจอแจ แต่เมื่อได้ยินเสียงน่าเกรงขามของเสนาบดีฝ่ายขวาของแคว้น ประกอบกับใบหน้าบึ้งตึงเขม็งเครียดของบุรุษผู้ขึ้นชื่อว่าเป็นหลานรักของฮ่องเต้ ผู้คนจึงเงียบเสียงลงด้วยนึกหวั่นเกรงในอำนาจ“ข้าถูกผลักให้ล้มลงจริง ๆ เจ้าค่ะ ข้าเห็นฉีเหม่ยหลันยืนอยู่ไม่ไกลเลยคิดว่า…”ถึงแม้จะนึกหวั่นเกรงบุรุษตรงหน้าไม่ต่างจากคนอื่น ๆ แต่ซูชิงโม่ยังหลงเหลือความมั่นใจในตนเองอยู่บ้าง“แค่คิดแต่ประกาศก้องเสียงดัง ให้ผู้คนในร้านคิดไม่ดีกับฉีเหม่ยหลันเช่นนั้นหรือ”หางตาคมเหลือบไปเห็นเจ้าของอาภรณ์สีม่วงอ่อน ยืนอยู่หน้าร้านขายอาภรณ์ จึงเพิ่มน้ำเสียงให้ดังกว่าในยามปกติ“หากไม่ใช่นางแล้วจะเป็นผู้ใดเจ้าคะ”“ข้าไม่มีหน้าที่ให้คำตอบแก่เจ้า หากยังไม่รู้แน่ชัดสมควรแล้วหรือที่กล่าวปรักปรำผู้อื่นจนเสื่อมเสียเกียรติ”กล่าวจบเรือนกายสูงใหญ่ก็เดินจากไปทันที เพราะเห็นว่าใครบางคนเดินออกไปจากร้านแล้วกลุ่มคนจากตระกูลฉีไม่ได้ยืนรอรับฟังคำตัดสินของผู้ใด ทั้งหกต่างเร่งฝีเท้าเดินหายเข้าไปในตรอกลึกลับแห่งหนึ่ง เป้าหมายคือร้านขายยาสมุนไพรเก่าแก่ซึ่งเป็นร้านประจำที่พ่อบ้านตระกูลฉีไว้ใจมาน
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-02-01
Baca selengkapnya

ถูกตาต้องใจ ตอนปลาย

เวลาบ่ายคล้อยมาเยือน หลังจากสองพี่น้องตระกูลฉีนั่งจิบน้ำชาพลางชื่นชมบรรยากาศกลางเมืองหลวงจนหนำใจ ประจวบกับสาวใช้ที่ออกไปซื้ออาหารแห้งตามมาสมทบที่โรงน้ำชา คนตระกูลฉีทั้งหกจึงชวนกันเดินทางกลับจวนเมื่อเดินมาถึงบริเวณใกล้กับบันไดทางลงไปชั้นล่าง หางตาของฉีเหม่ยหลันก็มองเห็นเสนาบดีฝ่ายขวาของแคว้น กำลังนั่งจิบน้ำชาตรงจุดที่อยู่ในมุมส่วนตัว คล้ายไม่อยากให้ผู้ใดพบเห็นการมาเยือนของเขานางไม่ได้เดินเข้าไปทักทาย เพราะถือว่าวันนี้ทำความเคารพกันไปหนึ่งรอบแล้วโฉมสะคราญหันกลับมามองบันไดทางลง แล้วเดินจากไปด้วยฝีเท้าอันคล่องแคล่วว่องไว ผู้ใดจะอยากพบเจอหน้าคนที่ทำให้เสียใจอยู่บ่อยครั้งกันเล่า!“นางมองไม่เห็นหัวข้าหรือ”คำถามเลื่อนลอยดังขึ้นท่ามกลางความเงียบสงบเมื่อครู่เขาสบตากับนางแล้วด้วยซ้ำ เหตุใดจึงไม่เดินมาทักทายกันอย่างที่ควรจะเป็น“ผู้ใดมองไม่เห็นหัวใต้เท้าหรือขอรับ!”ฉินเซียวที่มัวแต่มองผู้คนเดินขวักไขว่ไปมาบนท้องถนน รีบหันกลับมาซักถามผู้เป็นนายด้วยความงุนงงสงสัยเขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าโรงน้ำชาแห่งนี้ มีคนตระกูลฉีและบุรุษในราชวงศ์มานั่งดื่มน้ำชายามเที่ยง“ช่างเถอะ ข้าอยากกลับจวนแล้ว”“ขอรับ ๆ”กลา
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-02-01
Baca selengkapnya

ออกเดินทาง ตอนต้น

เมื่อรถม้าเดินทางมาถึงจวนตระกูลฉี ร่างสูงใหญ่ก็กระโดดลงมาก่อน เขายืนรอช่วยเหลือสตรีในรถม้าอย่างใจจดใจจ่อ และครั้งนี้ก็ไม่ผิดไปจากที่คาดการณ์“ข้าลงเองได้เจ้าค่ะ รถม้าไม่ได้สูงขนาดนั้น”น้ำเสียงแผ่วเบาดังขึ้นชิดแผงอกหนั่นแน่น เพราะถูกวงแขนแกร่งตวัดรัดแล้วอุ้มลงจากรถม้าโดยไม่ทันตั้งตัว“ใช่เจ้าค่ะ รถม้าไม่ได้สูงเลยสักนิด ข้าขาสั้นกว่าพี่สาวยังกระโดดลงเองอย่าง่ายดาย” เสียงเล็ก ๆ ของสตรีอีกคนดังขึ้นทางด้านหลัง“พี่สาวเจ้าเพิ่งหายป่วย ต้องระวังไม่ให้ศีรษะกระทบกระเทือนเพิ่ม เจ้าไม่รู้เลยหรือ”“อ่า…ข้าขออภัยเจ้าค่ะที่ไม่ทันคิดถึงเรื่องนั้น คงต้องรบกวนใต้เท้าพาพี่สาวไปส่งถึงเรือนนอน”คนพูดแค่อยากกลั่นแกล้งบุรุษหน้าเคร่งเครียด ทว่าเขากลับอุ้มร่างนุ่มนิ่มเดินนำหน้าเข้าไปข้างในจวนอย่างหน้าตาเฉย“นี่ท่าน!”ฉีเฟยเฟิ่งพูดค้างไว้เพียงเท่านั้น สองขารีบก้าวเดินตามร่างสูงใหญ่ไปให้ทัน“ข้าเดินเองได้เจ้าค่ะ ศีรษะหายดีแล้วไม่ได้กระทบกระเทือนส่วนไหนเลย”ฉีเหม่ยหลันจ้องตาคนที่กำลังอุ้มนางอย่างโกรธเคือง ขนาดเดินผ่านบ่าวไพร่ในจวนหลายต่อหลายคน เขายังไม่รีบวางนางลงอีก“วันนั้นข้าขอโทษ”การที่ได้เอ่ยคำ ๆ นี้ออกไ
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-02-01
Baca selengkapnya

ออกเดินทาง ตอนปลาย

เมื่อทุกคนขึ้นนั่งประจำที่ตามที่ตกลงกันไว้อย่างลงตัว รถม้าทั้งสี่คันจากจวนเสนาบดีฝ่ายขวา พร้อมกับม้าของผู้ติดตามก็ออกเดินทางมุ่งหน้าสู่เมืองถังหัวเมืองทางทิศเหนือ ซึ่งต้องใช้เวลาเดินทางราว ๆ สี่ถึงห้าวันบรรยากาศภายในรถม้าคันใหญ่ เต็มไปด้วยความเงียบสงบ ประกอบกับท้องฟ้ายังไม่ค่อยมีแสงสว่าง จึงมองเห็นเพียงดวงตาสองคู่ที่ยามนี้จ้องมองออกไปคนละทิศทางฝ่ายหญิงจ้องมองออกไปนอกหน้าต่างรถม้า ซึ่งเปิดแง้มไว้เล็กน้อยเพื่อให้อากาศถ่ายเทได้สะดวก ส่วนฝ่ายชายจ้องมองไปยังทิศทางใดก็ไม่มีผู้ใดรู้แน่ชัด รู้แค่ว่าในมือของเขาถือจอกน้ำชายกขึ้นจิบอยู่อย่างนั้น“หากเมื่อยหลังก็เอนกายลงนอนพักได้ ระยะทางยังอีกยาวไกลกว่าจะถึงจุดจอดพักรถม้า”“เจ้าค่ะ”สองมือเอื้อมไปแกะห่อผ้าห่มที่ถือติดมือมาด้วยออก เมื่อนึกขึ้นได้ว่าตนเอาหมอนเก็บไว้ในรถม้าขนของ จึงห่มผ้าแล้วเอนหลังพิงกับผนังรถม้า ไม่ได้ล้มตัวลงนอนอย่างที่ตั้งใจไว้แต่แรกนางตื่นแต่เช้ากว่าปกติย่อมง่วงนอนเป็นธรรมดา อีกทั้งเมื่อคืนกว่าจะจัดแจงของใช้จำเป็นแล้วเสร็จ ประกอบกับตื่นเต้นที่จะได้เดินทางไกล กว่าจะข่มตานอนหลับได้จึงผ่านพ้นวันใหม่ไปแล้วเอนหลังไม่นานลมหายใจขอ
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-02-01
Baca selengkapnya

เจอคนน่ารำคาญ ตอนต้น

“ตื่นแล้วหรือ”แทนที่จะตอบคำถามเรื่องกลิ่น แต่บุรุษหน้านิ่งกลับถามคำถามที่เขารู้อยู่แล้ว“ขออภัยเจ้าค่ะ เมื่อคืนข้านอนดึกเลยมาหลับต่อบนรถม้า”กลิ่นที่ว่าหายไปแล้วคนที่เพิ่งตื่นนอนเลยไม่ได้ใส่ใจอยากรู้ต่อ ใบหน้านวลก้มลงต่ำเพราะนึกได้ว่าตนไม่สมควรนอนหลับต่อหน้าคนผู้นี้“ง่วงก็นอนข้าไม่ได้ว่ากล่าวอันใดสักหน่อย อีกสักพักจะถึงจุดพักรถม้า เจ้าลงไปล้างหน้าล้างตาที่ลำธารเถิด”“เจ้าค่ะ”ช่วงสายของวันขบวนรถม้าของเสนาบดีฝ่ายขวาก็เดินทางมาถึงเนินโล่ง ๆ ซึ่งผู้เดินทางมักจะใช้เป็นจุดพักรถม้าระหว่างการเดินทางฉีเหม่ยหลันกระโดดลงจากรถม้าด้วยตนเอง สองขาเรียวยาวก้าวเดินไปหาน้องสาวกับสาวใช้คนสนิท เพื่อชักชวนกันไปล้างหน้าล้างตาที่ลำธารซึ่งมองเห็นอยู่ไม่ไกล“เฟิ่งเอ๋อร์ไปล้างหน้าและทำความสะอาดฟันกันเถิด จะได้รีบมากินอาหารมื้อเช้ากัน ท่านแม่เตรียมสิ่งใดมาบ้างข้ายังไม่ได้แกะดูเลย”“พี่ใหญ่เป็นอย่างไรบ้างท่านกับใต้เท้าซ่ง รู้สึกอึดอัดใจที่ต้องอยู่ในรถม้าคันเดียวกันหรือไม่”“ปกติดี ข้านอนหลับเลยไม่ได้พูดคุยสิ่งใดกับเขาสักเท่าไหร่”“ถึงว่าเสียงเงียบสนิทเลย”“แอบฟังหรือเด็กน้อย”“ข้าแค่เกรงว่าพวกท่านจะทะเลาะกัน
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-02-01
Baca selengkapnya

เจอคนน่ารำคาญ ตอนปลาย

ทางด้านคนตระกูลฉีซึ่งมองเห็นคนน่ารำคาญเช่นกัน จึงหันหน้าไปพูดคุยปรึกษากันด้วยท่าทางเคร่งเครียด“พี่ใหญ่หรือว่าซูชิงโม่จะออกเดินทางพร้อมพวกเรา”“คงเป็นเช่นนั้น ข้าจะกลับไปเอาผ้าห่มที่รถม้าแล้วมานั่งเบียดกับพวกเจ้า”ทั้ง ๆ ที่พยายามเข้มแข็งแล้ว แต่เมื่อพบเห็นภาพบาดตาบาดใจในช่วงเวลาที่เพิ่งผ่านพ้นไปไม่กี่วันความเศร้าซึมที่พยายามเก็บไว้ลึกสุดหัวใจ จึงเผยออกมาให้คนรอบข้างรับรู้“ไม่เบียดเลยสักนิดเจ้าค่ะ ช่วงกลางวันข้าจะออกไปนั่งข้างผู้คุ้มกันเอง”เสี่ยวหนิงกอบกุมอุ้งมือนุ่ม ๆ ของคุณหนูใหญ่ ยิ่งเห็นแววตาเศร้าลงยิ่งรู้สึกสงสารจับใจ“สูด!!!! รอข้าสักครู่เดี๋ยวข้ากลับมา”จมูกโด่งรั้นสูดหายใจลึก ๆ เข้าเต็มปอด เพื่อเรียกขวัญกำลังใจให้ตนเองฉีเหม่ยหลันดูต้นทางจนแน่ใจว่าไม่มีผู้ใดมองเห็นตน จากนั้นจึงเดินเข้าไปใกล้รถม้าคันใหญ่ ซึ่งจอดหลบสายตาผู้คนตรงบริเวณใกล้กับโขดหินร่างอรชรกระโดดขึ้นไปบนรถม้าด้วยท่วงท่าปราดเปรียวว่องไว แล้วเดินเข้าไปพับเก็บผ้าห่มสีม่วงอ่อนลงห่อผ้าดังเดิม จากนั้นจึงหมุนตัวกลับหลังอย่างรวดเร็ว นางรีบเก็บของแล้วทำท่าจะกลับออกไปทันที“อ๊ะ!” ใบหน้าเรียวเล็กชนเข้ากับแผงอกของใครบางคน
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-02-01
Baca selengkapnya

เสนอผลงานหรือเสนอหน้า ตอนต้น

การเดินทางผ่านพ้นไปห้าวันเต็ม ๆ รถม้าจากจวนเสนาบดีฝ่ายขวาก็มาจอดเทียบตรงจุดจอดรถม้า ในเขตก่อสร้างบ่อกักเก็บน้ำประจำเมืองถังเสนาบดีฉีจินผิงออกมายืนรอรับบุตรีทั้งสอง เพราะผู้คุ้มกันสองคนขี่ม้าล่วงหน้ามาแจ้งข่าว“ท่านพ่อเจ้าขา ข้ากับเฟิ่งเอ๋อร์อยากมาช่วยงานท่านพ่อเจ้าค่ะ เลยมาพร้อมกันเลย”น้ำเสียงเจื้อยแจ้วมาพร้อมกับใบหน้าหวานที่ยิ้มกว้างจนคนมองต้องยิ้มตาม“หืม เฟิ่งเอ๋อร์ หรือว่าพวกเจ้าดีกันแล้ว”“ใช่เจ้าค่ะ ข้ากับพี่สาวรักกันเหมือนคู่พี่น้องทั่ว ๆ ไป เผลอ ๆ อาจจะรักกันยิ่งกว่าคู่อื่นเสียด้วยซ้ำ”“ช่างเป็นข่าวที่ดีที่สุดในชีวิตพ่อเลย”เสนาบดีฉีจินผิงแทบอยากร่ำไห้ออกมาตรงนี้เลย เพราะไม่มีความสุขใดของผู้เป็นบิดา จะมากเท่าการเห็นบุตรสาวทั้งสองรักใคร่ปรองดองกัน“แค่ยอมอ่อนข้อให้หน่อยทำเป็นอวด เด็กแก่แดด” คนพี่เอ่ยเย้าแหย่เพื่อไม่ให้คนน้องได้ใจ“ท่านพ่อพี่สาวว่าข้า ทั้ง ๆ ที่ตนเองนั่นแหละแก่แดด!”“ห้ามหลบหลังท่านพ่อนะเด็กแสบ พี่สาวจะสั่งสอนให้เข็ดหลาบ” สองร่างวิ่งไล่กันไปรอบ ๆ บิดา เพราะเห็นว่าบิดายังคงปลอดภัยดีสองพี่น้องจึงมีความสุขยิ่งนัก“ฮ่าฮ่า เอาล่ะ ไปที่พักกันเถิดพ่อเตรียมไว้ให้พวกเ
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-02-01
Baca selengkapnya

เสนอผลงานหรือเสนอหน้า ตอนปลาย

“ใต้เท้าซ่งมาไม่ให้เสียงข้าตกใจหมด พวกข้ากำลังกล่าวถึงท่านอยู่พอดี เชิญมาพูดคุยปรึกษาหารือกันทางด้านนี้เถิด ข้าอยากสอบถามความคิดเห็นของใต้เท้าซ่งอยู่พอดี”“ยินดีขอรับ”บุรุษอายุน้อยก้มหัวลงน้อมรับคำเชิญเสนาบดีรุ่นพี่ หางตาของเขาเหลือบไปมองชายอาภรณ์สีดำสนิท หากมองไม่เห็นรองเท้าถักสีม่วงอ่อนเขาคงไม่รู้เช่นกันว่ามีคนอยู่ข้างในเมื่อคนทั้งสี่เดินจากไปแล้ว ผู้ที่หลบซ่อนอยู่ในซอกของโขดหิน จึงเดินออกมาสูดอากาศบริสุทธิ์เข้าเต็มปอด“เฮ้อ! เกือบไปแล้ว ทำไมต้องมาพูดคุยกันตรงที่ข้ายืนอยู่ด้วยเล่า ท่าทีมีพิรุธถึงเพียงนั้นข้าก็ต้องแอบฟังเป็นธรรมดา”ดวงหน้าหวานงอง้ำขัดใจ แต่เมื่อนึกถึงท่าทีเข้าหาเพื่อเสนอผลงานเกินพอดีของศัตรูคู่แค้น ดวงตาเรียบเฉยก็ฉายแววดุดันออกมาทันที“หรือจะเป็นเจ้าซูชิงโม่ ที่เข้ามายุ่งกับแบบก่อสร้างจนเกิดความเสียหายครั้งใหญ่”เสียงหวานพึมพำแผ่วเบากับตนเองเสนาบดีฝ่ายขวารับแบบก่อสร้างจากเสนาบดีกรมโยธามาอ่านด้วยความสนใจ เมื่อรู้ว่าเป็นฝีมือของสตรีที่เขามอบตำแหน่งยอดพธูให้จึงกล่าวชื่นชมอย่างจริงใจ“คุณหนูซูช่างมากฝีมือ เหมาะสมแล้วที่ได้รับตำแหน่งยอดพธู”“แสดงว่าแบบของข้าได้รับการยอ
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-02-01
Baca selengkapnya

จ้างงาน ตอนต้น

สองบุรุษกับอีกหนึ่งสตรีเดินถอยห่างจากโขดหินลับตาผู้คน แล้วมายืนพูดคุยกันอยู่ข้างลำธารในที่โล่งแจ้ง เพื่อป้องกันคำครหานินทา“ข้าขออภัยที่เดินเข้ามาได้ยินคุณหนูฉีกล่าวเรื่องพื้นหินพอดี เมื่อลองสำรวจดูก็เห็นพ้องตรงกันกับคำกล่าวของคุณหนูฉี”องค์ชายรองรีบแก้ไขความเข้าใจแรกพบ เมื่อเห็นสีหน้าตกใจของสตรีที่ตนหมายปองยิ่งมองเพ่งพิศดวงหน้าขาวนวลไร้การเติมแต่งสีสัน กายหนุ่มในวัยสิบเก้าปียิ่งตอบสนองรุนแรงรุกเร้า จนเหงื่อกายไหลท่วมแผ่นหลังซึ่งอัดแน่นไปด้วยกล้ามเนื้อ เห็นทีว่าสตรีตรงหน้าคงเป็นได้มากกว่านางสนมธรรมดาอย่างแน่นอน“ไม่เป็นไรเพคะ หม่อมฉันแค่กล่าวไปตามที่เห็น แต่หากองค์ชายรองนำเสนอเรื่องนี้ในที่ประชุม หม่อมฉันขอถวายความขอบคุณล่วงหน้าเลยเพคะ” ดวงหน้าหวานเงยขึ้นเล็กน้อยพองาม นางไม่ได้สนใจหว่านเสน่ห์ใส่บุรุษตรงหน้าเลยแม้แต่น้อย แต่การร้องขอของหญิงงามอาจเป็นประโยชน์ต่อการก่อสร้างครั้งสำคัญเพราะในดินแดนแห่งนี้สตรีไม่มีปากเสียงเท่าบุรุษ หากมีคนใหญ่คนโตช่วยนำความไปกล่าวถึง นับว่าเป็นคุณประโยชน์ต่อแว่นแคว้นยิ่งนัก“ย่อมเป็นเช่นนั้น”สายตาคมแอบจ้องมองไปทั่วกายบางอย่างแนบเนียน ริมฝีปากซึ่งมักจะ
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-02-01
Baca selengkapnya

จ้างงาน ตอนปลาย

“พวกเจ้าไปเรียกสองคนนั้นมาพบข้าที”เมื่อรู้สึกว่าผู้คุ้มกันของหลานสาวต่างแซ่ ทำงานหละหลวมมากเกินไป จึงจำเป็นต้องตักเตือนกันสักหน่อย“สองคนไหนขอรับ”“ผู้คุ้มกันตระกูลฉี”“ผู้คุ้มกันของคุณหนูใหญ่หรือขอรับ”ผู้คุ้มกันที่อยู่ใกล้ผู้เป็นนายหันไปมองหน้ากันกับสหาย เพราะยังคงสงสัยว่าเหตุใดท่านเสนาบดี จึงอยากพบผู้คุ้มกันของจวนอื่น“อืม ไปตามมา ส่วนพวกเจ้าอยู่ดูแลความปลอดภัยให้นาง เดินเข้าไปใกล้ ๆ ใกล้จนได้ยินว่ากำลังพูดคุยเรื่องใดกันอยู่”เขาอยากรู้นักว่าสามคนนั้นพูดคุยเรื่องใดกันนักหนา ถึงได้มีทีท่าสดใสร่าเริงถึงเพียงนั้น“ได้หรือขอรับ คุณหนูใหญ่จะไม่ตำหนิแน่หรือ”“บอกว่าบิดาของนางสั่งให้อยู่ใกล้ ๆ” น้ำเสียงห้วนติดหงุดหงิดเอ่ยย้ำอีกรอบใบหน้าหล่อเหลายับย่นยิ่งกว่าคนปวดหนัก ผุ้คุ้มกันทั้งสองคนจึงรีบเดินไปจัดการตามคำสั่งขณะที่ผู้คุ้มกันทั้งสองกำลังเดินถอยห่างออกไป เจ้านายก็เป่าปากเรียกให้มารับคำสั่งบางอย่าง ซึ่งถูกสั่งการด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาซ่งจือหานยืนรออยู่ไม่นานผู้คุ้มกันของหลานสาวก็เดินมาถึง พวกเขารู้จักมักคุ้นกับเสนาบดีจวนข้าง ๆ เป็นอย่างดี เลยยอมเดินตามมาพบอย่างว่าง่าย“ใต้เท้าซ่งมีธุระอ
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-02-01
Baca selengkapnya
Sebelumnya
1234
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status