Todos os capítulos de หย่ารักทวงใจ: Capítulo 911 - Capítulo 920

หรงซูกำลังจะเคาะประตูประตูห้องเปิดออกจากด้านใน มือหรงซูค้างอยู่กลางอากาศ เธอเงยหน้ามองชายหนุ่มตรงหน้า สีหน้าเย็นชาเคร่งขรึมของเขาผ่อนคลายลง ถามว่า “ทำไมยังไม่พักผ่อนอีก?”หรงซูลดมือลง พูดว่า “ฉันมีเรื่องจะคุยกับคุณ”เซิ่งถิงเชินพูดว่า “ตอนนี้ฉันมีเรื่องต้องไปจัดการ รอฉันกลับมาแล้วค่อยคุยกัน ไปพักผ่อนเร็วหน่อย” พูดแล้วก็จับไหล่หญิงสาว ก้มหน้าจูบหน้าผากเธอ จากนั้นก้าวยาว ๆ ออกไปหรงซูยืนอยู่ที่เดิมเงียบไปครู่หนึ่งแล้วหันกลับเข้าห้องนอนวันรุ่งขึ้นเมื่อหรงซูตื่น ข้างกายไม่มีใคร เห็นได้ชัดว่าเมื่อคืนเซิ่งถิงเชินไม่ได้กลับมา เธอลุกจากเตียง ล้างหน้าแปรงฟัน เตรียมตัวแล้วกินมื้อเช้าขณะเก็บสัมภาระ เธอเปิดกระเป๋าตรวจบัตรประชาชนกับหนังสือเดินทาง ถึงพบว่าหนังสือเดินทางและบัตรประชาชนของตัวเองหายไปไม่ต้องคิดก็รู้ว่าใครเอาไปเธอหยิบโทรศัพท์โทรหาเซิ่งถิงเชินเมื่อสายเชื่อมต่อ เสียงเหนื่อยล้าแหบพร่าของชายหนุ่มก็ดังมาว่า “มีอะไร?”หรงซูฟังน้ำเสียงของเขา ถามว่า “คุณเอาบัตรประชาชนกับหนังสือเดินทางของฉันไปใช่ไหม?”เซิ่งถิงเชินไม่ได้ปฏิเสธ “อืม รอฉันเสร็จงานทางนี้ พวกเราค่อยกลับด้วยกัน อ

หรงซูพูดว่า “พอดีมีเรื่องจะบอกคุณ พรุ่งนี้ฉันจะกลับประเทศ ทางบริษัทมีโปรเจกต์ที่ฉันต้องจัดการด้วยตัวเอง”เซิ่งถิงเชินเงียบไปครู่หนึ่งแล้วพูดว่า “ได้ งั้นเธอกลับประเทศก่อน ฉันจะให้คนจองตั๋วเครื่องบินให้”เมื่อได้ยินหรงซูมองสำรวจเขาอย่างละเอียด แปลกใจที่เขาตอบตกลงง่าย ๆ แบบนี้เห็นปฏิกิริยาของเธอ ชายหนุ่มก็ยกมุมปากหัวเราะเบา ๆ พูดว่า “สายตาเธอนี่อะไร กลัวฉันกลับคำเหรอ”หรงซูพูดว่า “คุณรู้ดีไม่ใช่เหรอว่าฉันเชื่อถือคุณน้อยมาก” พูดจบเธอก็หันตัว “ควรลุก...”ยังพูดไม่ทันจบจู่ ๆ ชายหนุ่มก็จับข้อมือเธอ เขาออกแรงเล็กน้อย หรงซูก็ล้มลงบนเตียง พิงอยู่ในอ้อมกอดเขา เธอเงยหน้าขึ้นมองชายหนุ่มด้านหลังทันที ปลายจมูกเขาแทบชิดหน้าผากเธอ ลมหายใจรินรดแก้มของเธอ“แล้วต้องทำยังไงให้เธอเชื่อถือฉันมากขึ้น?” น้ำเสียงทุ้มต่ำเย้ายวนของชายหนุ่มกระทบแก้วหูเธอหรงซูอดเกร็งไปทั้งตัวไม่ได้ เมื่อสบดวงตาลุ่มลึกของชายหนุ่มที่ราวกับมองทะลุใจคน เธอพยายามข่มอารมณ์อย่างเต็มที่ ใช้มือยันตัวจะลุกขึ้นนั่ง หันกลับไปมองเขา “คุณฉลาดมากไม่ใช่เหรอ ไม่ต้องบอกก็น่าจะรู้”เซิ่งถิงเชินยกยิ้ม พูดว่า “ที่แท้ในใจเธอ ฉันเก่งขนาดนี

หรงซูตกใจ เงยหน้าขึ้นทันที สบสายตากดดันของชายหนุ่ม“คุณ...”“แค่งั้น ๆ จริงเหรอ?”ชายหนุ่มโน้มตัวลงมาเรื่อย ๆ ใบหน้าหล่อเหลาอ่อนโยนเรียบเฉย ดวงตาดำจ้องเธอเขม็ง หรงซูรู้สึกอึดอัดในอก หายใจไม่ค่อยออก เธออยากหลบ แต่จู่ ๆ ชายหนุ่มก็ยื่นมือกดต้นขาเธอไว้ ไม่ให้เธอขยับหรงซูรีบยกมือยันไหล่ชายหนุ่มโดยไม่ทันคิด ได้ยินเขาถามย้ำว่า “งั้น ๆ จริงเหรอ?”ราวกับว่าหากไม่ได้คำตอบที่พอใจ ชายหนุ่มจะไม่ปล่อยเธอไปง่าย ๆหรงซูเกร็ง จ้องชายหนุ่ม “ดูดีมาก พอใจหรือยัง?”ชายหนุ่มไม่มีทีท่าจะปล่อย น้ำเสียงทุ้มต่ำ “แค่ดูดี?” เห็นได้ชัดว่าคำว่า “ดูดี” ไม่ใช่คำตอบที่เขาต้องการหรงซูขมวดคิ้วเล็กน้อย ไม่มีทีท่าจะยอม พูดว่า “เซิ่งถิงเชิน ถ้าคุณยังเป็นแบบนี้ ก็เดินเที่ยวคนเดียวไป”เซิ่งถิงเชินมองใบหน้าหญิงสาวที่แดงก่ำ จึงหัวเราะเบา ๆ “ให้เธอชมสักคำนี่ยากจริง ๆ”เขาชักมือกลับ ยืดตัวตรง หันเดินไปที่ห้องเปลี่ยนเสื้อผ้าหรงซูจึงผ่อนลมหายใจยาวอย่างโล่งอกชุดที่สองเซิ่งถิงเชินไม่ได้ลอง ให้พนักงานห่อทั้งหมดได้เลยหรงซูมองเขา ขณะเขาเตรียมจ่ายเงิน พนักงานก็ยิ้มพูดอย่างสุภาพว่า “คุณผู้ชาย ภรรยาของคุณจ่ายแล้วค่ะ”

หรงซูใจหายวาบ กดเปิดข่าว เมื่อคืนเรือสำราญหรูลำหนึ่งที่แล่นอยู่ในมหาสมุทรแอตแลนติกเผชิญพายุรุนแรง ส่งผลให้มีผู้สูญหายห้าสิบคน บาดเจ็บร้อยกว่าคนหรงซูกำโทรศัพท์แน่น โทรหาเดวิดทันทีสายเชื่อมต่ออย่างรวดเร็ว“เอเวอลิน”“เดวิด เมื่อคืนคุณอยู่กับเซิ่งถิงเชินเหรอ?”เดวิดย่อมฟังออกว่าน้ำเสียงเธอผิดปกติ “เดิมทีตั้งใจจะนั่งเฮลิคอปเตอร์ขึ้นเรือวันนี้ ตอนนี้ผมก็ติดต่อถิงเชินไม่ได้ หน่วยลาดตระเวนทางทะเลกำลังค้นหาอยู่ ผมก็เพิ่มคนเข้าไปอีก”จู่ ๆ เขาก็พูดด้วยน้ำเสียงล้อเล่นว่า “ถ้าถิงเชินเกิดเรื่องขึ้นมาจริง ๆ เอเวอลิน คุณก็หย่าได้อย่างสมเหตุสมผลแล้วสิ”เมื่อได้ยินน้ำเสียงหรงซูเย็นลง “เดวิด! ล้อเล่นก็ดูกาลเทศะด้วย”เดวิดยิ้ม พูดว่า “ผมผิดไปแล้วโอเคไหม วางใจเถอะ เจ้าถิงเชินดวงแข็งมาก ไม่เป็นอะไรหรอก อย่ากังวล เจอตัวแล้วผมจะติดต่อคุณอีกที”หรงซูลดโทรศัพท์ลง ปลายนิ้วที่กำโทรศัพท์แน่นซีดขาวเล็กน้อยเธออ่านรายงานข่าวอย่างละเอียดอีกครั้ง เรือสำราญไม่ได้ล่ม เพียงแต่ตัวเรือได้รับแรงกระแทกอย่างหนักสูญหายก็คือตกทะเล ทะเลลึกกว้างใหญ่ในยามค่ำคืน เธอคิดต่อไปไม่ไหวแต่เซิ่งถิงเชินมีความสามารถเอาตัว

หรงซูมองเขา เขาระแวดระวังเธอ เธอเองก็เชื่อใจเฮ่อหมิงทั้งหมดไม่ได้ แม้จะเป็นคนสนิท แต่ตอนนี้คือเวลาที่จะได้เห็นใจคน เธอจึงจำเป็นต้องหาโอกาสหยั่งเชิงเขาหลังพูดคุยกันอยู่พักหนึ่งหรงซูยืนยันว่าเลือกเชื่อใจเฮ่อหมิงได้ คนที่เป็นผู้ช่วยของเขาได้ ย่อมเป็นคนที่เขาไว้ใจแน่นอนว่าไม่ใช่เพียงหรงซูที่สงสัยเขาเฮ่อหมิงเองก็เชื่อใจหรงซูทั้งหมดไม่ได้ทั้งสองต่างยืนกรานในคำพูดของตัวเองและหยั่งเชิงกันหากเป็นคู่สามีภรรยาที่รักกันลึกซึ้ง เมื่อสามีหายตัวไป ย่อมไม่มีทางตั้งสติได้เร็วขนาดนี้ บนใบหน้าเธอไม่มีความเศร้าโศกเลย บ่อยครั้งคนข้างกายต่างหากที่ต้องระวังมากที่สุดแต่หลังพูดคุยกัน สุดท้ายเฮ่อหมิงก็เลือกเชื่อใจหรงซู สิ่งที่เธอพูดล้วนถูกต้อง ฟังออกว่าเธอเป็นคนระดับแนวหน้าของวงการนี้เช่นกันเมื่อลองคิดให้ดีภรรยาของประธานเซิ่งก็ควรเป็นคนที่รับมือเรื่องต่าง ๆ ได้แบบนี้ ไม่ใช่แม่บ้านเต็มเวลาที่พอเกิดเรื่องก็ตื่นตระหนกจนทำอะไรไม่ถูกหรงซูพูดว่า “คุณเอาข้อมูลทรัพย์สินทั้งหมดกับโปรเจกต์สำคัญของเขาทางนี้มาให้ฉัน”เฮ่อหมิงพยักหน้า “ครับ ผมจะไปเตรียมเดี๋ยวนี้ คุณนายรอสักครู่ครับ”ขณะพูดเขาลุกขึ้นก