All Chapters of หมิงเอ๋อทะลุมิติมาหนีสงคราม: Chapter 41 - Chapter 50

รองแม่ทัพเซียะฟงเมื่อถึงเมืองเซียงสุยก็ถามสถานการณ์"เป็นไงบ้าง พวกโจรมันออกปล้นล่าสุดเมื่อไร?""พวกมันออกอาละวาดเมื่อสองวันที่แล้วขอรับ..พวกข้าน้อยพยายามจะตามมันให้ทัน แต่พวกมันใช้ความชำนาญของท้องทะเลหนีไปได้"รองแม่ทัพฟังรายงานของลูกน้องไปด้วยตาก็มองแผ่นที่ของท้องทะเลจูไฮที่มีความซับซ้อน เพราะมีหมู่เกาะมากมาย และบางเกาะก็ไม่สามารถนำเรือใหญ่เข้าเทียบท่าได้กลับมาครั้งนี้เขาจะต้องปราบโจรสลัดซุ้มนี้ให้ได้ รองแม่ทักเซียะฟงใช้เวลาถึงสองเดือนครึ่งกว่าจะปราบโจรสลัดซุ้มนี้ได้หมดไม่เหลือแม้สักคนและก็เป็นดั่งที่เขาคาดการณ์ ความดีในการปราบโจรครั้งนี้ เขาถูกเรียกกลับเมืองหลวงเพื่อทูลขอรางวัลได้หนึ่งอย่างเมื่อเดินทางมาถึงเมืองหลวงก็ตรงไปเข้าเฝ้าองค์ฮ่องเต้อู๋หลงทันทีโดยยังไม่แวะสกุลเซียะ"ถวายบังคมพะยะคะ"รองแม่ทัพคุกเข่าคารวะองค์เหนือหัว"ลุกขึ้นเถอะ รองแม่ทัพเซียะ ผลงานเจ้าครั้งนี้เป็นที่น่าพอใจมาก เราจะเลื่อนขั้นให้เจ้าเป็นแม่ทัพบูรพา""ขอบพระทัยฝ่าบาทพะยะคะ""แล้วเรายังให้รางวัลเจ้าอีกข้อ เจ้าจะขออะไรก็ได้"องค์ฮ่องเต้ผายพระหัตถ์เป็นการอณุญาติ"กระหม่อมไม่มีอะไรอยากได้พะยะคะ แต่ถ้าจะเป็นพระ

เรื่องหมั้นหมายของหลัวหนิงเหม่ยไม่ได้เป็นที่พูดถึงมากนักเพราะเด็กสาวทำตัวปกติ มีแค่สหายทั้งสามเท่านั้นที่รู้ "และแล้วเจ้าก็มีคู่หมั้นก่อนใครจริงๆ คนต่อไปจะเป็นใครนะ?"เจียวเจียวเอ่ยขึ้นพร้อมขนมที่นำมาจากบ้านให้สหายได้กินกัน"ทำพูดไป เจ้ายังพูดอยู่วันก่อนว่ามีแม่สื่อมาทาบทามอยู่มิใช้หรือ?"เออหนางจินเฉินหันไปถามสหาย"เขาแค่มาทาบทามเฉยๆ สกุลเฮอยังไม่ได้มาพูดคุยอะไรเพิ่ม"เจียวเจียวพูดอย่างไม่ใส่ใจ "สกุลเฮอเหรอ คุณชายบ้านนี้เด่นทุกคนเลยนะ เขาทาบทามคนไหนนะ คงไม่ใช้คุณชายรองนะ อิอิ"หลูอี้ทำท่าทางฝันหวาน "เจ้าชอบคุณชายรองเฮอหรือ?"ชินเฉินถามสหายพร้อมทำตาโตอย่างตื่นเต้น"เจ้าอย่าเสียงดังไปสิ"หลูอี้เอานิ้วแตะริมฝีปากให้สหายเบาเสียง"อิอิ..และแล้วคุณหนูอินก็มีชายในดวงใจ ช่างน่าอิจฉานัก"เจียวเจียวหยอกเย้าสหาย ก่อนจะเปิดบทกลอนที่เหล่าคุณชายเขียนมาเกี้ยวหนิงเหม่ยส่วนพี่น้องหลัวก็มองหน้ากันโดยไม่พูดอะไร ด้วยสตรีที่เรียนในสำนักสตรีมักจะเป็นที่หมายตาของเหล่าฮูหยินทั้งหลายที่มองหาลูกสะใภ้ในอนาคตเหอซูชินที่นั่งกับกลุ่มสหายของตนก็ฟังสิ่งที่ห้าสาวพูดคุยเรื่องคุณชายสกุลเฮอ นางได้แต่คิดว่าคงไม่ใช่คุณชาย

ยามเช้าก่อนที่พี่น้องหลัวจะไปเรียน หมิงเอ๋อก็วิ่งไปส่งข่าวให้บ้านมัวได้รู้"พี่อินฮวาเจ้าค่ะ "เด็กสาวร้องเรียกอยู่หน้าบ้าน"อ้าว..หมิงเอ๋อ ไม่ไปเรียนหรือวันนี้?"มัวอินฮวากับมัวฉีผิงที่คอยเฝ้าดูจือซวานน้อยเล่นม้าโยกที่พ่อหลัวทำมาให้หลานชายเล่น ตอนนี้จือซวานอายุ1ขวบกับอีก3เดือน วัยกำลังซน บ่อยครั้งที่แม่หลัวพาเด็กน้อยสี่คนมาเล่นบ้านมัวเพื่อนให้จือซวานมีสหายจะได้ไม่เหงา ตงฝูที่ตอนนี้ก็โตขึ้นมากเป็นเด็กอายุ1ขวบ เพราะหมิงเอ๋อนำนมผงกับขวดนมมาให้พี่ฉีผิงไว้ชงให้บุตรชายกินเป็นประจำ ตงฝูถึงจะอายุน้อยสุด แต่ก็ชอบเล่นม้าโยกกับพี่ๆ "ไปเจ้าค่ะ แต่ข้าจะมาบอกว่าผ้าของท่านสามารถนำไปประมูลได้ ท่านพ่อรู้ทีเจ้าค่ะ ท่านทอไว้อีกสัก2,3พับ เดี๋ยวให้ท่านพ่อพาไปเจ้าค่ะ"อินฮวาพอได้ยินว่ามีหอประมูลก็ดีใจเป็นอย่างมาก"จริงเหรอ แบบนี้ก็ดีสิ ขอบใจเจ้ามากนะ"อินฮวาเข้ามากอดเด็กสาวอย่างดีใจ"เช่นนั้นข้าไปเรียนก่อนนะเจ้าค่ะ"พูดจบนางก็วิ่งไปขึ้นรถม้า ที่มีหงซีกับเจ้าสามขนนั่งบนรถม้าเพื่อไปส่งเจ้านายอินฮวาก็กลับไปนั่งคัดเมล็ดของฝ้ายก็กำลังคิดว่าจะทอผ้าฝ้ายดู นางอยากรู้ว่ามันจะทอออกมาได้แบบไหนถึงสำนักศึกษานายท่านซงก็ไ

"ท่านแม่...ท่านแม่"หนูน้อยซีซีร้องเรียกมารดาก่อนจะดิ้นจนพรานมัวต้องปล่อยให้นางลงแล้ววิ่งไปหามารดาหม่าจิวฟางที่รู้สึกเจ็บท้องก็หันไปตามเสียงเรียก "หงซี..ลูกแม่ เป็นเจ้าจริงๆด้วย เจ้ามาอยู่นี้ได้ไง!?"จิวฟางพูดด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา นางรู้สึกปวดหนวงๆในท้อง"เด็กที่ไหนมาเกะกะ ลากออกไป แล้วเอานางจิ้งจอกไปขาย"แม่บ้านมู่สั่งลูกน้อง"เจ้าจะขายเท่าไร ข้าจะซื้อนางเอง"แม่หลัวพูดออกมา นางคิดเอาตัวบังสองแม่ลูก แต่พ่อหลัวกับพรานมัวเดินมาบังด้านหน้าก่อน"พวกเจ้ามีปัญญาซื้อนางเหรอ อีกอย่าง นางเป็นนางจิ้งจอกระวังสามีเจ้าให้ดีเถอะ"หญิงวัยกลางคนพูดขึ้น"เรื่องนั้นข้าจัดการเอง เจ้าแค่บอกราคามา""ได้..ข้าไปซื้อนางมา40ตำลึง ข้าขายให้พวกเจ้า60ตำลึง ไม่มีลด"แม่บ้านมู่พูดพร้อมเท้าเอวมอง"ได้..ท่านพี่จ่ายเงิน แล้วเอาใบทาสนางมาด้วย"แม่บ้านมู่ไม่อยากจะเชื่อว่าจะมีคนโง่ยอมซื้อทาสที่หมดสภาพด้วยราคานี้ นางแกล้งตั้งราคาเพื่อให้พวกนี้ไม่กล้าซื้อ แต่คนกลุ่มนี้กลับยังซื้อ ถือว่านางได้กำไรส่วนต่างไปให้นายหญิงเมื่อได้รับใบทาสมาแล้วพรานมัวก็รับหน้าที่อุ้มหญิงสาวเดินจากไป พ่อหลัวเลยอุ้มทั้งตงฝูและหงซีเดินตามไปมาถึงที่รถ

"ทังแม่""ทังแม่"สองฝาแฝดวิ่งดุ๊กดิ๊กมาหามารดาพร้อมหนูน้อยหงซีกับตงฝู"ว่าไงพวกเจ้า พากันวิ่งมาแบบนี้ หิวแล้วหรือไรกัน""หิวแย้ว"หลีซานบอกพร้อมเหวยเหว่ยก็ทำมือลูบพุงน้อยๆแล้วบอก"ท้องย้อง""จ้าๆ..เจ้าพวกลูกหมูหิวแล้ว มานั่งกันให้เรียบร้อย เดี๋ยวแม่ทำบะหมี่ไข่ให้"เสี่ยวเหลียนที่เดินเอาผ้าของเจ้านายไปซักแล้วตากก็เดินเข้ามาทันเห็นนายหญิงทำบะหมี่ จึงเดินเข้าไปช่วย"นายหญิงพักเถอะเจ้าค่ะ เดี๋ยวบ่าวทำเองเจ้าค่ะ""ไม่เป็นไร เจ้าไปดูน้ำแกงสิว่าได้ที่หรือยัง ลูกหมูทั้ง4ท้องร้องแล้ว"เมื่อบะหมี่เสร็จ หนูน้อยทั้ง4ก็นั่งกินกันอย่างเรียบร้อยตามที่แม่หลัวได้สอนสั่ง ต้องบอกว่าเด็กทั้ง4เกือบจะเป็นแม่หลัวเลี้ยงเองกับมือ แถมเด็กๆก็ติดนางด้วย เวลาไปรับสามพี่น้องหลัวถ้าพ่อหลัวไปรับเด็กๆจะวิ่งร้องขอตามไปด้วยตลอด ถ้าเฒ่าหม่าไปรับจะมีแค่หงซีไปคนเดียวเพราะเฒ่าหม่าอายุเยอะแล้วเกรงจะดูแลไม่ทั่วจนเด็กๆอาจเกิดอันตรายได้ส่วนจิวฟางก็อยู่เลี้ยงบุตรฝาแฝด พอบุตรชายหลับก็จะให้บิดาช่วยดูให้แล้วตนเองมาช่วยทำงานบ้าน การทั่ได้เจอบิดาและบุตรสาวอีกครั้งทำให้นางยิ่งมีกำลังใจมากขึ้น นางไม่ได้คาดหวังว่าคุณชายใหญ่จะมาตามหาน