All Chapters of หมิงเอ๋อทะลุมิติมาหนีสงคราม: Chapter 31 - Chapter 40

"นางยังสลบอยู่ ข้าผ่าคลอดให้นาง เพราะฉะนั้นต้องอยู่รักษาที่บ้านข้าสักหลายวัน เพื่อเฝ้าดูบาดแผล ข้าขอเข้าไปดูนางก่อนนะเจ้าคะ"นางอธิบายให้สามีคนไข้ก่อนจะเดินกลับเข้าไปดูอาการคนไข้ซุนถานฟงเดินเข้าไปดูบุตรชายทั้งสองที่ตอนนี้ตัวอมชมพูโดยที่ไม่รู้ว่าตอนคลอดเนื้อตัวซีดเขียวเหมือนจะไม่รอด ชายหนุ่มมองบุตรชายทั้งสองพร้อมยิ้มออกมา "เดี๋ยวพวกข้าจะป้อนนมให้พวกเขาก่อน บุตรสาวข้านางเตรียมนมไว้ให้แล้ว เช่นไรก็ไปรอที่เรือนรับรองก่อน"แม่หลัวพูดขึ้นพร้อมส่วนวงสุราก็มีอันต้องยุติ คนงานทั้งสามเมาเกินกว่าจะกลับบ้านได้ พ่อหลัวจึงให้ไปนอนที่เรือนหลังบ้าน แล้วตอนแรกพ่อหลัวจะเดินไปส่งพรานมัว แต่ชายหนุ่มกลับบอกปัด"บ้านข้าใกล้แค่นี้เองขอรับ เดินกลับไปสบายอยู่ ท่านดูแลทางนี้ดีกว่า "พูดจบก็เดินเซกลับบ้านพ่อหลัวเดินมาดูที่เรือนรักษา เขาเห็นภรรยาและสาวใช้อุ้มทารกไว้แล้วบุตรสาวเดินกลับเข้าไปที่เรือนรักษา"เป็นเช่นไร ปลอดภัยทั้งแม่ทั้งลูกมั้ย?""ทารกน้อยตอนนี้ปลอดภัยแล้วเจ้าคะ ตอนนี้ต้องดูอาการผู้เป็นมารดา แต่หมิงเอ๋อบอกนางจะไม่เป็นอะไรเจ้าคะ"แม่หลัวอธิบายให้สามีฟัง"เช่นนั้นเจ้าก็สบายใจได้ บุตรสาวของข้าเก่งมาก

"ท่านป้าบอกได้มั้ยว่าข้ารักษาแบบไหนให้สามีท่านและจ่ายยาอะไรไป"เด็กสาวยังพูดด้วยน้ำเสีนงนิ่งๆ"เออ..เจ้าแค่ตรวจตาเฒ่าข้าแบบส่งๆ แล้วจ่ายยามาแค่ห่อเดียว""แล้วพวกท่านมาหาข้าเมื่อไร?""เมื่อเดือนที่แล้ว""เอาละ ทีนี้ก็มาถึงคนที่ยกมือเมือครูก้าวออกมา2,3คนเจ้าคะ ข้าขอสอบถามแค่ไม่กี่ข้อ"พูดจบก็มีคนออกมาถึง5คน"พวกข้าเคยให้ท่านหมอน้อยรักษา ขอยืนยันว่าท่านหมอน้อยรักษาคนได้จริงๆ ขอรับ""ข้าขอถามท่าน ข้าตรวจแบบใดให้ท่านเจ้าคะ""ท่านหมอน้อยเริ่มจากถามอาการก่อนแล้วใช้แถบผ้ามาลัดแขนจนแน่น ก่อนจะใช้อะไรไม่รู้เป็นเหมือนเครื่องช่วยฟังเสียงมาฟังตรงหน้าอกข้าแล้วให้ข้าหายใจลึกๆ"ชายวันกลางคนพูดอย่างละเอียด"จากนั้นนางถึงจะเริ่มตรวจชีพจร แล้วถามอาการไปด้วย ข้าถูกท่านหมอน้อยรักษาด้วยการฝังเข็ม แล้วมีการประคบสมุนไพรด้วยเจ้าคะ"หญิงอีกคนเอ่ยขึ้น"ส่วนข้า ท่านหมอน้อยจัดกระดูกใหม่ให้ข้า จากแขนที่หักผิดรูปนางสามารถรักษากลับมาให้หายเป็นปกติได้ แบบนี้จะบอกว่านางหลอกลวงได้ไง""บิดาของขาเวียนศีรษะอยู่เสมอ ได้ท่านหมอช่วยรักษาและยังบอกวิธีดูแลท่านพ่ออีกด้วย ตอนนี้ท่านพ่อของข้าดีขึ้นมากเชียวเพราะท่านหมอน้อย""ท่านหมอน

หมิงเอ๋อแวะตรวจครรภ์พระชายาจีชูทุกวันเช้าเย็น เพราะต้องคอยตรวจสภาวะรกต่ำสายวันหนึ่งก็มีแม่สื่อมาขอพบแม่หลัว แม่สื่อลิ้มมาเจรจาทาบทามหลัวหนิงเหม่ยเป็นรอบที่3 เพราะทุกครั้งแม่หลัวก็จะบอกปัดโดยให้เหตุผลว่าบุตรสาวยังเยาว์ไว้ค่อยมาพูดเรื่องนีี้ทีหลัง แต่วันนี้แม่สื่อมาเจรจารอบใหม่เสนอให้เด็กทั้งสองได้รองเจอหน้ากันก่อน ค่อยตัดสินใจ "คุณชายเฮอพร้อมมาเจอตัวคุณหนูหลัว เช่นไรก็ให้ทั้งสองลองพบปะกันสักครั้ง ดีมั้ยเจ้าคะ"แม่หลัวตอนแรกก็อยากจะปฏิเสธ แต่เห็นว่าแม่สื่อลิ้มมาหลายครั้งแล้ว จึงคิดว่าลองให้บุตรสาวเจอกับคุณชายเฮอก็ไม่น่าจะมีอะไรเสียหาย นางให้เฒ่าหม่าไปสืบประวัติของคุณชายเฮอซุยเหยียนผู้นั้นแล้ว เป็นคุณชายสายรองที่สกุลเฮอที่อดีตนายท่านเฮอจั๋วฝานเป็นเสนาบดีกรมโยธา มีบุตรชายคนโตเป็นถึงชิวซื่อ ส่วนบิดาของเฮอซุยเหยียนมีขั้นที่สูงกว่าคือชุนซื่อ ส่วนตัวเฮอซุนเหยียนกำลังจะเข้ากองทัพ แถมยังเป็นคุณชายที่ไม่มีประวัติเสียหายอะไร สายรองไม่เด่นเท่าสายหลัก คงไม่น่าจะมีปัญหาอะไร"เช่นนั้นคงต้องรอให้เหม่ยเอ๋อปิดภาคเรียนก่อน อีกเดือนกว่าๆเจ้าคะ"แม่หลัวตอบแบบถนอมน้ำใจแม่สื่อลิ้มพอได้ฟังก็ยิ้มอย่างดีใจ น

แล้วหมิงเอ๋อก็กลับมาใช้ชีวิตตามปกติอีกครั้งวันนี้เริ่มมีการสอบ ช่วงเช้าเป็นการสอบตรวจพิษของแมงป่องสีฟ้าและวิธีการรักษา ซึ่งหมิงเอ๋อก็ทำได้ พิษของแมงป่องสีฟ้าตอนโดนมันต่อยครั้งแรงจะยังไม่มีอาการมาก แต่รู้สึกเจ็บๆคัดๆ ถ้าไม่เห็นตัวก็จะคิดว่าเป็นแมลงทั่วไป จึงปล่อยไม่คิดรักษา แต่นานไปผิวจะเริ่มแดงและอักเสบจนเป็นสีม่วง บาดแผลจะเริ่มเป็นหนองและพิษก็จะค่อยๆกัดกินเนื้อดี การสังเกดอาการของคนโดนแมงป่องสีฟ้ากัดคือต้องสังเกดที่บาดแผล มันจะเริ่มมีอาการให้เห็นถ้าสังเกดดีๆ คือรอยโดนพิษจะมีเลือดที่เริ่มเปลี่ยนสีคล้ำๆให้เห็นแต่ไม่มาก ต้องสังเกดให้ดีๆส่วนขั้นตอนการรักษาถ้ารู้แต่แรกจะรักษาง่าย แค่ใช้ยางของดอกอี้ฮวาผสมกับแป้งข้าวสาลีก็สามารถช่วยระงับพิษได้ แต่ถ้าทิ้งไว้นานการรักษาจะยาก เพราะต้องคว้านเนื้อที่ตายออก แล้วใช้ยางดอกอี้ฮวาผสมกับยาสมานแผลทารอบๆแผลห้ามโดนแผลโดยเข็ดขาด เพราะจะยิ่งทำให้แผลเน่ามากขึ้น ต้องคว้านเนื้อที่เน่าออกแล้วปล่อยให้มันสมานแผลเอง การรักษาทำได้แค่ทายาป้องกันไม่ให้มันขยานวงกว้างขึ้นเท่านั้น สิ่งสำคัญคือแผลห้ามอับชื่นเพราะจะยิ่งทำให้แผลเน่าง่ายขึ้นหมิงเอ๋อเขียนคำตอบแถมวาดรูปด

เมื่อทั้งหมดชวนกันเดินมาที่โรงทาน ฮูหยินผู้เฒ่าก็เห็นเด็กๆบ้านหลัวนั่งกันเรียบร้อย พอนำอาหารเจมาวาง ก็นั่งกินกันอย่างเรียบร้อยไม่มีงอแงว่าไม่ชอบกินผัก ส่วนบุตรสาวทั้งสามก็นั่งกินกันเงียบๆ ด้วยกิริยาน่าชม ถ้าพาออกงานถือว่าไม่อับอายหนิงเหม่ยไม่ได้คิดสนใจว่ามีคนมองตนเองตลอด นางทำตัวปกติ นั่งกินข้าวก็ช่วยมารดาดูแลน้องๆ หลีซานกับเหวยเหว่ยยังจับตะเกียบไม่ค่อยถนัด จึงต้องใช้ช้อนตักผิดกับหงซีที่ใช้ตะเกียบถนัดมากกว่า หนิงเหม่ยคอยช่วยดูไม่ให้น้องๆกินเละเทะเฮอซุนฮั่นเห็นเด็กสาวมัวแต่ดูแลน้องๆไม่ได้สนใจถ้วยข้าวของตนเอง เขาจึงคับผัดผักให้สาวน้อยเป็นการผูกไมตรีหนิงเหม่ยหันมายิ้มแทนการขอบคุณ เด็กหนุ่มเห็นก็ยิ้มตอบ ทั้งสองไม่ได้พูดคุยอะไรกัน แต่การกระทำของเด็กหนุ่มที่มีต่อสาวน้อยก็ทำให้ฮูหยินผู้เฒ่าพอใจ หมิงเอ๋อมองเด็กวัยยังไม่สวมกวาน บุคลิกท่าทางใช้ได้ แต่เรื่องนิสัยต้องดูกันยาวๆ นางมองจากภายนอกก็เป็นเด็กหนุ่มที่ดูมีอนาคต แต่ถ้าอนาคตเขาเป็นแม่ทัพใหญ่จะทิ้งพี่สาวนางหรือไม่ หมิงเอ๋อกังวลเรื่องนี้ กว่าทุกคนจะกินอาหารเจหมดและใส่กล่องทำบุญ ฮูหยินผู้เฒ่าก็ได้ทำความรู้จักกับครอบครัวหลัวค่อนข้างหลา