Todos os capítulos de สลับรักภรรยาลวง: Capítulo 1 - Capítulo 6

เด็กน้อยกระโดดกอดคอแม่ด้วยความดีใจและทั้งหมดนั้นอยู่ในสายตาของลุง รปภ. และคุณครูเวรที่เดินกลับเข้ามาพอดิบพอดี"สวัสดีครับคุณแม่น้องอัน" ชายหนุ่มเอ่ยทักทายร่างเล็กบางที่ใบหน้ายังเลอะไปด้วยคราบน้ำตา เขาเห็นภาพนี้บ่อยมากจากคนทั้งสอง"สวัสดีค่ะคุณครู ขอบคุณมากนะคะที่รบกวนให้อยู่ดูแลน้องอันปันให้จนถึงค่ำขนาดนี้แล้ว ฉันต้องขอโทษด้วยมาก ๆ จริง ๆ นะคะ" หญิงสาวพูดด้วยความร้อนรนและแสดงความขอบคุณอย่างสุดซึ้ง ไม่รู้ว่าถ้าเป็นโรงเรียนอื่นจะเป็นอย่างไร ไม่แน่ว่าป่านนี้ลูกของเธออาจหายไปแล้วก็ได้"ไม่เป็นไรครับ วันนี้ผมอยู่เวรที่นี่ทั้งคืนกับลุงยามอยู่แล้วเรื่องแค่นี้ไม่รบกวนเลยครับ" คุณครูหนุ่มพูดแบบนั้นยิ่งทำให้หญิงสาวรู้สึกผิด เพราะว่าหากเธอดูแลลูกให้ดีกว่านี้ก็คงไม่เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น "ผมโทรไปที่คุณพ่อของน้องแล้วนะครับ แต่ว่าติดต่อไม่ได้เลยน้องอันปันก็บอกว่าคุณพ่อจะเป็นคนมารับเพราะว่าคุณแม่ติดงานด่วนครับ ผมก็เลยไม่ได้โทรไปที่คุณแม่""ฉันต้องขอโทษคุณครูอีกครั้งนะคะ สามีของฉันก็น่าจะมีงานด่วนเข้ามาจนอาจจะเอ่อ..." ตอนที่เธอเกือบจะหลุดปากบอกคนตรงข้ามไปว่าสามีเธออาจจะลืมแต่ก็หันมาเห็นลูกของตัวเองจึงไ

หญิงสาวนั่งคิดปัญหาที่กำลังจะเกิดขึ้นอีกครั้งเมื่อมีจดหมายบางอย่างส่งมาที่บ้าน และมันเป็นสิ่งที่เธอเลี่ยงมาตลอดนั่นก็คืองานโรงเรียนของลูกที่ต้องให้มีผู้ปกครองเข้าร่วมด้วย ซึ่งหลาย ๆ ครั้งที่ผ่านมานั้นหลายครอบครัวก็มักจะมากันอย่างพร้อมหน้าพร้อมตาครบทั้งพ่อแม่ลูก แต่มันไม่ใช่สำหรับครอบครัวของเธอ"คุณแม่คะ วันงานโรงเรียนน้องอันได้ขึ้นแสดงด้วยนะคะ คุณแม่กับพ่อต่อจะไปดูน้องอันหรือเปล่า" เสียงของเด็กน้อยตัวเล็กเอ่ยถามเล่นเอาคนเป็นแม่ลำบากใจ เพราะลำพังตัวเธอย่อมต้องไปแน่นอนอยู่แล้ว เพียงแค่คนเป็นพ่อนั้นก็ไม่แน่ว่าจะไปหรือเปล่าเพราะทุก ๆ ครั้งจะจบด้วยการผิดนัดกับลูกมาเสมอและคิดว่าครั้งนี้ก็คงไม่ต่างกันเท่าไร"เดี๋ยวแม่ให้พ่อจัดการงานให้นะลูก แต่ว่าน้องอันปันจะต้องไม่เซ้าซี้คุณพ่อนะคะ เพราะว่างานก็สำคัญนะลูก""ค่ะ น้องอันทราบแล้ว" เด็กน้อยรับปากเป็นอย่างมั่นเหมาะ ทว่าคนฟังไม่รู้ว่าจะวางใจได้มากน้อยแค่ไหน"งั้นเราเตรียมตัวอาบน้ำแล้วเข้านอนกันดีกว่านะคะ" มาลินพาลูกสาววัยหกขวบของตัวเองไปยังห้องนอนที่เจ้าตัวใช้นอนด้วยกันมาตลอด ทั้ง ๆ ที่ลินเองก็มีห้องนอนร่วมกับสามีแต่เธอไม่เคยคิดจะเข้าไปนอนที่นั่น

บนเวทีไม่เล็กไม่ใหญ่ของโรงเรียนเอกชนระดับสากลกำลังมีนักเรียนจำนวนหนึ่งที่โยกซ้ายย้ายขวาส่งยิ้มด้วยความสนุกสนานเมื่อทำการแสดงให้กับบรรดาผู้ปกครองที่มาให้กำลังใจอยู่ด้านล่าง"เก่งมาเลยน้องอันปันลูกแม่" หญิงสาวยิ้มแก้มปริพร้อมตะโกนให้กำลังใจลูกสาวที่กำลังทำการแสดงอยู่บนเวทีเหมือนกับแม่ ๆ คนอื่น ๆ ซึ่งเจ้าตัวเล็กที่ได้ยินเช่นนั้นก็ดูจะชอบใจไม่น้อยเลยที่เห็นว่าแม่อยู่ใกล้ขนาดนี้แต่แล้วเด็กน้อยกลับไม่ได้สนใจเพียงแค่เธอแค่คนเดียวเมื่อสายตากลมมองไปรอบ ๆ ไกลจนสุดสายตาราวกับว่ากำลังมองหาบางคนอยู่ มาลินเห็นแบบนั้นก็สลดใจอย่างมากมันเป็นแบบนี้ทุกครั้งตั้งแต่ที่ลูกสาวเข้าเรียนแล้ว แน่นอนเธอรู้อันปันกำลังมองหาใคร"สวัสดีครับคุณมาลิน วันนี้มาดูน้องอันปันคนเดียวเหรอครับ" คุณครูประจำชั้นคนเดิมเข้ามาทักทายเธออย่างทุกครั้ง หญิงสาวที่กำลังถ่ายวิดีโออยู่ก็ถึงกับแพลนกล้องไปยังคนที่เรียกชื่อเธอเมื่อครู่เพราะว่าตกใจที่มีคนมาเรียกเธอจากทางด้านหลัง"สวัสดีค่ะคุณครูพัฒน์ ใช่ค่ะวันนี้คุณพ่อของน้องอันปันติดงานค่ะ" เป็นคำตอบที่คุณครูพัฒน์ไม่ได้แปลกใจเท่าไรเพราะว่าทุกครั้งก็ตอบแบบนี้ เขาไม่ได้ถามสิ่งไหนกับเธอต่อเพี