เพียงรักหมดใจ のすべてのチャプター: チャプター 11 - チャプター 20

23 チャプター

ตอนที่ 5/2 ซ้ำรอยเดิม

‘พี่เลิกงานแล้ว เพียงจะมาตอนไหน’‘ซื้อกับข้าวมาด้วย’‘รออาบน้ำพร้อมพี่นะ’‘เมื่อยขา ยืนในห้องผ่าตัดหลายชั่วโมง...’‘...เพียงขึ้นให้พี่นะวันนี้’เขาเป็นฝ่ายโทรตื๊อให้มาหาที่ห้องมันก็ดีอยู่หรอกถ้าก่อนมีอะไรกัน กับหลังจากทำเสร็จไปแล้วเขาปฏิบัติกับเธอดีสักนิด ไม่ใช่ว่าไล่เธอให้ไปอาบน้ำแต่งตัว เพราะเตรียมจะกดเรียกรถมารับเธอกลับไปส่งบ้านหลายวันมานี้เพียงพิณไม่ไปหาปัณณ์ที่คอนโดฯ เขาโทรมาเธอไม่รับสาย เขาส่งข้อความมาเธอตอบวันละหนึ่งครั้ง อ้างกับเขาว่ารู้สึกไม่ค่อยสบาย ปัณณ์ตอบแค่ให้เธอไปหาหมอ ไม่ได้มีน้ำใจจะมาเยี่ยมหรืออาสาพาเธอไปโรงพยาบาลเลยเธอร้องไห้ และนอนซมอยู่ในห้องนอนทั้งวันทั้งคืน จากที่รู้สึกว่าเหนื่อยเพราะพักผ่อนไม่เพียงพอ กลับกลายเป็นว่าไข้ขึ้นสูงในตอนกลางคืนจนขยับตัวไม่ได้ ตัวเธอร้อนเหมือนถูกย่างสด ลมหายใจผ่านจมูกร้อนลวกอยู่บนริมฝีปากบนที่บวมเจ่อถ้าไอญารินทร์ไม่แวะมาดูในตอนเช้าเพราะไม่เห็นเธอลงไปกินข้าว เพียงพิณก็คงจะไข้ขึ้นสูงจนช็อกตายอยู่ในห้องนอนไปนานแล้ว“รู้สึกดีขึ้นหรือเปล่า พี่เข้ามาดูหลายครั้งแล้วเหมือนไข้น้องเพียงจะยังไม่ลด ก็เลยช่วยเช็ดตัวให้”“ขอบคุณนะคะ พี่ไอ...”ไอญ
last update最終更新日 : 2026-02-27
続きを読む

ตอนที่ 6/1 จากไปไม่ลา

ระยะทางระหว่างโรงพยาบาลที่ปัณณ์ทำงาน กับโรงพยาบาลที่ท่านเข้ารับการรักษาห่างกันไม่ถึงสิบกิโลเมตร แต่เพราะการจราจรในช่วงเย็นวันวานติดขัดเข้าขั้นอัมพาต กว่าปัณณ์จะมาถึงก็ล่าช้าไปกว่าครึ่งชั่วโมง เขาวิ่งไปถึงโถงกว้างที่ไม่มีญาติเลยสักคน จะมีก็แต่เพื่อนสนิทที่ออกมายืนเฝ้าหน้าประตูและมองมาทางนี้“เต! คุณปู่เป็นยังไงบ้าง แล้วมึงมายืนทำอะไรตรงนี้ ทำไมไม่ไปอยู่ดูแลท่าน!”“ปัณณ์...” ใบหน้าปัณณ์ชาจนเกือบจะร้าว เนื้อตัวแข็งทื่อถึงขั้นก้าวขาไปจากตรงนี้ไม่ได้ เขาเหมือนจะเข้าใจความหมาย ประกอบอาชีพแพทย์ เห็นคนเป็นคนตายมานับไม่ถ้วน แต่เมื่อเกิดกับคนใกล้ตัวมันยากที่จะทำใจยอมรับ“ไม่จริงใช่มั้ยวะเต” “เสียใจด้วยนะปัณณ์ คุณปู่ของมึง...”“...”“ท่านเสียแล้ว”การสวดอภิธรรมในคืนแรกผ่านพ้นไป แขกเหรื่อที่มาร่วมฟังสวดศพทยอยออกไปจากศาลาวัด บริเวณนี้จึงเหลือแค่หลาน ๆ ของคุณปู่ที่พร้อมใจกันลงจากเก้าอี้ คลานเข่าเข้ามานั่งเฝ้าหน้าโลงศพของท่าน“ฮือ ๆ ทำไมถึงทิ้งน้องเพลง คุณปู่ขา น้องเพลงคิดถึงคุณปู่...”ปัณณ์กับพัฒนะตามมานั่งประกบข้างเพลงพฤกษา เธอเป็นลมถึงสองครั้ง ครั้งแรกในช่วงเย็นวันวาน และครั้งที่สองในช่วงบ่า
last update最終更新日 : 2026-02-27
続きを読む

ตอนที่ 6/2 จากไปไม่ลา

ปุณณ์ตอบไปตามเนื้อผ้า เขาไม่ได้สนิทกับหญิงสาว แต่เคยพูดคุยและเคยเจอหน้าเป็นครั้งคราว เพราะเขาสนิทกับพี่ชายบุญธรรมของเธอ ส่วนคนที่สนิทกับเพียงพิณมากที่สุด ก็คือคนนู้นนนนน คนที่กำลังกอดกับน้องเพลงอยู่กลางศาลาวัด“นายว่างอยู่ใช่มั้ยปุณณ์”“พ่อให้ไปช่วยพ่อปิติกับคุณลิส่งแขก”“ตรงนั้นแค่พ่อปิติกับคุณลิก็พอแล้ว วานนายไปส่งน้องเพลงที่บ้านหน่อยสิ น้องไม่ไหวแล้ว ฉันกับพี่ปัณณ์มีธุระอื่นให้ต้องจัดการ”“เอางั้นก็ได้ ฝากบอกพ่อกับคุณย่าหน่อยแล้วกัน”“ได้”พัฒนะจับตามองน้องสาวบุญธรรมของเตชธรรมในทุกการเคลื่อนไหว สงสัยว่าอาจจะเป็น ‘เพียงพิณ’ ผู้หญิงที่คุณปู่กับคุณย่าพูดถึงในคืนนั้น ท่านระบุแค่ชื่อ แต่เขาไม่รู้ว่าเธอคือใครชายหนุ่มแอบมองหญิงสาวนานมาก กว่าเธอจะแยกออกจากกลุ่มเดินไปทางศาลาริมน้ำที่ไร้ผู้คนจึงตามไป“คุณคือคุณเพียงพิณ ลูกสาวคุณเพียงฟ้า อนุภรรยาของคุณบดินทร์ ลูกชายของท่านเจ้าสัวทองดีและคุณธาราใช่มั้ยครับ”“...”“ผมชื่อพัฒน์ครับ พัฒนะ ลูกชายคุณปิติ ทนายประจำตระกูลทองบริสุทธิ์ ผมเองก็เป็นทนาย ได้รับความไว้วางใจจากท่านเจ้าสัวให้เข้ามาดูแลพินัยกรรมของท่าน ผมทราบเรื่องคุณมาจากท่านเจ้าสัวเพียงสอง
last update最終更新日 : 2026-02-27
続きを読む

ตอนที่ 7/1 พินัยกรรม

ตลอดเจ็ดวันเจ็ดคืนของการสวดอภิธรรมศพท่านเจ้าสัว เพียงพิณมาร่วมฟังสวดทุกคืนคืนไหนพี่ชายติดงานในโรงพยาบาลเธอก็จะขอให้พี่สะใภ้มาเป็นเพื่อน นั่งอยู่ด้านหลังในบริเวณที่ห่างไกลสายตาคนตระกูลทองบริสุทธิ์หลังเสร็จพิธีก็กลับบ้าน ไม่ได้อยู่ต่อหรือเข้าไปสวัสดีใครทั้งนั้น รวมถึงปัณณ์เธอก็ไม่คุยกับเขา มีแค่ปุณณ์กับพัฒนะเท่านั้นที่เข้ามาทักทายแล้วเธอเต็มใจพูดคุยท่านเจ้าสัวทองดีเป็นเศรษฐีใจบุญ ที่อุปถัมภ์เด็กยากไร้หลายร้อยชีวิตให้มีการศึกษาที่ดี ส่งเสียจากระดับประถมจนจบระดับปริญญาตรี เด็กหลายคนที่ได้รับโอกาสจากท่าน ในปัจจุบันต่างมีหน้าที่การงานที่ดีและมีครอบครัวที่อบอุ่น ในวันส่งท่านจึงมีครอบครัวของคนเหล่านั้นมาร่วมงาน เป็นจำนวนมากกว่าที่มาฟังสวดอภิธรรมหลายสิบเท่าในท้ายที่สุดร่างกายไร้วิญญาณก็แหลกสลายกลายเป็นเถ้าถ่านอยู่ในสถานที่สุดท้ายที่มนุษย์ทุกคนต้องพบเจอ“หลับให้สบายนะคะ ไม่ต้องมีห่วงทางโลก ฮึก... ฉันจะดูแลทุกอย่างแทนคุณให้ดีที่สุด”“คุณปู่ ฮือ... ไม่ต้องห่วงคุณย่านะคะ น้องเพลงจะดูแลคุณย่า”“หลานรักของย่า”คุณย่าธารากอดกับเพลงพฤกษาร้องไห้หนักจนอธิปกับปัณณ์ต้องมาประคอง แขกกลับไปกันหมดแล้วเหลื
last update最終更新日 : 2026-02-27
続きを読む

ตอนที่ 7/2 พินัยกรรม

“ทั้งหมดคือคำสั่งเสียสุดท้ายของท่านเจ้าสัวครับ ในฐานะที่ผมเป็นหนึ่งในสามคนที่ท่านพูดถึง ผมเรียนท่านเจ้าสัวไปแล้ว และจะขอเรียนให้ทราบอีกว่าผมได้สละสิทธิ์ไปแล้ว จะไม่ขอเข้าร่วม ดังนั้นผู้ที่มีสิทธิ์ครอบครองหุ้นโรงพยาบาลกรุงเทพฯ ธารา จะมีอยู่ด้วยกันสามท่าน ก็คือพี่ปัณณ์ ปุณณ์ แล้วก็คุณเพียงพิณ”“มัน... มันหมายความว่ายังไงคะพี่พัฒน์ คุณย่า! มันเรื่องอะไร!”คนในตระกูลทองบริสุทธิ์หน้าชาไปตาม ๆ กัน โดยเฉพาะเพลงพฤกษาที่แวบหนึ่ง เธอเผลอเข้าใจผิดว่าคนที่เป็นตัวแปรในเงื่อนไขนั้นคือตัวเอง เพราะเธอเป็นลูกสาวพ่อบดินทร์ และเป็นหลานสาวที่สืบสายเลือดเพียงคนเดียวของท่าน“เงียบทำไมคะ! ตอบน้องเพลงมาสิว่านี่มันเรื่องอะไร ผู้หญิงคนนี้เป็นใคร เขาไม่ใช่แค่เด็กยากไร้ที่ได้ทุนการศึกษากับคุณปู่อย่างที่น้องเพลงเข้าใจเหรอคะ ฮึก...”“คุณแม่ มันหมายความว่ายังไง! ลิต้องการคำอธิบาย! คุณปิติ คุณอธิป คุณก็รู้เรื่องนี้หรือเปล่า ที่บอกว่าเด็กคนนี้ก็เป็นหลานสาวของท่านเจ้าสัว มันจะเป็นไปได้ยังไง ในเมื่อคุณบดินทร์เสียชีวิตไปนานแล้ว เขาจะมีลูกได้ยังไง ลูกของเขามีแค่น้องเพลงคนเดียว!”ปิติส่ายหน้าแทนการตอบคำถามว่าเขา ‘ไม่รู้เร
last update最終更新日 : 2026-02-27
続きを読む

ตอนที่ 8/1 ยืนคนละฝั่ง

‘คงจะมีความสุขมากใช่มั้ย กับพินัยกรรมของคุณปู่’ ‘กำลังนอนกลิ้งสบายใจเฉิบอยู่บนเตียงนอนในบ้านคนอื่นแล้วร้องกรี๊ด ๆ ใช่มั้ย อย่างเธอน่ะเหรอ จะมาเป็นเจ้าของโรงพยาบาลเอกชน อย่าฝันไปหน่อยเลย มันก็แค่ฉากส่วนหนึ่งในพลอตนิยายของเธอเท่านั้น แต่ในโลกความจริงมันไม่ง่ายอย่างนั้นหรอกเพียง’‘พี่จะไม่มีวันยอมแต่งงานกับเธอเพราะอยากได้สมบัติ แล้วพี่ก็จะขัดขวางทุกวิถีทาง ไม่ให้เธอได้ของที่ไม่ใช่ของเธอ สมบัติทุกอย่างจะต้องเป็นของน้องเพลงคนเดียวเท่านั้น’ ‘เธอจะไม่มีวันได้อะไรจากคนตระกูลทองบริสุทธิ์’ ‘ถึงแม้ว่าเธอจะเป็นลูกของคุณอาบดินทร์จริง ๆ แต่พี่ก็จะขัดขวางเธอให้ถึงที่สุด!’แล้วใครว่าเธออยากได้สมบัติของคนตระกูลนั้น?หลังอ่านข้อความที่ถูกส่งมาจากปัณณ์ครบทุกบรรทัดแล้วเพียงพิณล้มตัวลงนอนร้องไห้ จริงอย่างที่เขาดูถูกที่นี่ไม่ใช่บ้านของเธอ เธอเป็นแค่ผู้อาศัยเท่านั้น บ้านที่แท้จริงของเธออยู่ภาคเหนือ บ้านชั้นเดียวหลังน้อยหลังคามุงสังกะสี ผนังบ้านเป็นไม้เก่า ห่างไกลจากความเลิศหรู ก็พอจะรู้ว่าเขาเกลียด แต่อย่าเกลียดเธอถึงขั้นตามจองเวรจองกรรมกันอย่างนี้เลย เธอทรมานจวนจะหายใจไม่ออกอยู่แล้ว“ฮือ ๆ ๆ”“อุ๊บ!”
last update最終更新日 : 2026-02-27
続きを読む

ตอนที่ 8/2 ยืนคนละฝั่ง

“พี่พัฒน์!”กำมือแน่น โกรธพัฒนะพี่พูดโพล่งหักหน้าเธอ“ถ้ามีมัน ก็อย่าหวังเลยว่าจะมีน้องเพลง ให้คิดซะว่าไม่มีน้องเพลงอยู่ในตระกูลนี้ก็แล้วกัน! พี่พัฒน์จำคำพูดตัวเองไว้ให้ขึ้นใจ รอวันไหนน้องเพลงได้ครอบครองสมบัติทั้งหมดของคุณย่า น้องเพลงจะเล่นงานพี่เป็นคนแรกเอาให้อยู่ในบ้านทองบริสุทธิ์ไม่ได้อีกต่อไป!”ขว้างระเบิดลูกใหญ่ใส่พัฒนะและทุกคนในบ้านจนพอใจแล้ว คุณหนูจอมเอาแต่ใจสั่งคนขับรถให้มายกกระเป๋า ก่อนจะก้าวขึ้นไปนั่งบนลีมูซีน สั่งให้ออกรถโดยไม่คิดจะเหลียวหลังมองกลับไปทางคฤหาสน์หลังใหญ่“คุณย่า!”รถคันนั้นพาเพลงพฤกษาไปไกลแล้ว หางตาปัณณ์เหลียวเห็นย่าธาราเข่าอ่อนล้มลงในอ้อมแขนปุณณ์จึงเข้าไปอุ้มท่านเข้ามานอนพักในบ้าน หายาดมสมุนไพรมาแกว่งใต้ฐานะจมูกให้ท่านรู้สึกดีขึ้น ตามด้วยยากินแบบน้ำเพื่อช่วยบำรุงร่างกายส่งหญิงชราเข้านอนกลางวันเรียบร้อยแล้ว สามหนุ่มมานั่งล้อมวงประชุมกันกลางบ้าน“พี่จะตามไปดูแลน้องเพลง”ข้อสรุปนั้นมาจากปัณณ์“อเมริกาน่ะเหรอ ไม่ต้องถึงขนาดนั้นก็ได้มั้งพี่ปัณณ์”“สองถึงสามปีเชียวนะครับ กว่าน้องเพลงจะเรียนจบปริญญาโท”“เราสลับเวรกันบินไปเยี่ยมทุก ๆ สองเดือนก็ได้ ผมโอเค พัฒน์ก็คงโ
last update最終更新日 : 2026-02-27
続きを読む

ตอนที่ 9/1 เส้นขนาน

“อาเพียงจะไปจริงเหรอคะ ฮึก...” หนูไอติมปีนขึ้นมากอดคุณอาสาวที่พับเสื้อผ้าอยู่บนเตียง ใบหน้าเล็กเปรอะเปื้อนคราบน้ำตาไม่อยากให้อาเพียงย้ายออกจากบ้าน อยากให้อยู่ด้วยกันเหมือนเดิม“ไม่ไปได้มั้ยคะ หนูจะไม่ดื้อ ไม่กวนอาเพียงตอนทำงานแล้วค่ะ...”“โอ๋ อาเพียงไม่ได้ว่าน้องไอติมกวนตอนทำงานนะคะ แล้วอาเพียงก็ไม่ได้จะทิ้งน้องไอติมกับน้องอายอินสักหน่อย ไม่ต้องร้องไห้ค่ะ” เพียงพิณอุ้มหลานสาวคนโตลงมานั่งถัดจากหลานสาวคนเล็กที่แหงนหน้าขึ้นมามองเด็กน้อยวัยสองขวบไม่พูดสักคำแต่แบะปากร้องไห้ไม่หยุด น้ำตาไหลพรากจนน่าสงสาร“อาเพียงเก็บเสื้อผ้า อาเพียงไม่อยากอยู่กับหนู ฮือ...”“อาเพียงไม่ได้ไปหลายวัน ไปไม่นานก็กลับแล้วค่ะ”“จริงเหรอคะ” หนูไอติมกอดคุณอาแน่นกว่าเดิม“ไม่โกหกนะ”“ไม่โกหกค่ะ อาเพียงกลับบ้านที่เชียงใหม่ จะไปซ่อมบ้าน บ้านเก่าปลวกขึ้นเต็มไปหมดเลยค่ะ ซ่อมให้สวย ๆ วันไหนพ่อเตกับแม่ไอพาน้องไอติมกับน้องอายอินไปเที่ยวภูเขา ก็จะได้ไปนอนที่บ้านของอาเพียง ดีมั้ยคะ อยากไปเที่ยวหรือเปล่า ไหน ใครอยากไป ชูมือสูง ๆ”หลอกหลานคล่องปากเด็ก ๆ ที่ไม่รู้เรื่องชูแขนขึ้นสูงเหนือศีรษะ“หนู”เสียงใส ๆ นั้นมาจากหลานคนเล็
last update最終更新日 : 2026-02-27
続きを読む

ตอนที่ 9/2 เส้นขนาน

“เด็ก ๆ จะน้อยใจมั้ยคะที่ไม่ได้มาส่งเพียง” เพียงพิณมาถึงสนามบินนานาชาติสุวรรณภูมิในช่วงหัวค่ำวันต่อมา เธอเลือกบินกลับเชียงใหม่ไฟล์ทดึกที่สุดเพราะอยากมีเวลาเล่นกับหลาน และอยากให้เด็ก ๆ เข้านอนกันก่อน จะได้ไม่ต้องร้องไห้ หรืองอแงขอตามมาส่งที่สนามบิน ไม่อยากให้ไอญารินทร์ต้องเหนื่อยปลอบโยนลูกสาวทั้งสอง“ไม่ต้องเป็นห่วง ไว้พี่จะบอกเด็ก ๆ ว่ารอพี่เตว่างจะพาไปเที่ยว”“ขอบคุณค่ะพี่ไอ หลายปีมานี้ ขอบคุณมาก ๆ นะคะที่ดีกับเพียง”“ต่อมน้ำตาแตกกลางสนามบินเลยเหรอ ไม่ต้องร้อง กรุงเทพฯ เชียงใหม่ใกล้แค่นี้ ไปหากันตอนไหนก็ได้ พี่ขอแค่ให้สภาพจิตใจน้องเพียงดีขึ้นเร็ว ๆ และกลับมาเขียนนิยายได้คล่องเหมือนเดิมก็พอแล้ว จะอยู่ที่ไหน พี่กับพี่เตก็ยังรักและหวังดีกับน้องเพียงเหมือนเดิม”“ขอบคุณค่ะ” สวมกอดพี่สะใภ้ก่อนจะย้ายไปกอดพี่ชายบุญธรรมที่ใจดีกับเธอมากเหมือนเกิดจากแม่เดียวกัน“ขอบคุณพี่เตนะคะ ที่เพียงมีทุกวันนี้ได้ก็เพราะพี่เตกับแม่ลดา ครอบครัวเพียงมีแค่นี้ก็พอแล้วค่ะ เพียงจะไม่สนใจใครแล้ว เพียงจะเข้มแข็งแล้วกลับมาร่าเริงเหมือนเดิมให้ได้ พี่เตกับพี่ไอดูแลสุขภาพด้วยนะคะ”“น้องเพียงก็เหมือนกันนะ อยู่คนเดียวดูแ
last update最終更新日 : 2026-02-27
続きを読む

ตอนที่ 10/1 ยังคิดถึง

ถ้ารู้ว่าจะเก็บข้าวของและเคลียร์ห้องเสร็จเร็วขนาดนี้ เขาคงไม่เผื่อเวลาจองตั๋วเครื่องบินกลับบ้านไกลถึงสัปดาห์หน้าร่างสูงของนายแพทย์ที่มีความสามารถรอบด้านเปิดประตูกระจกไปนั่งพักนอกระเบียง บุหรี่ที่หยิบติดมือมาเขาเตรียมจะนำมาคาบไว้ในปาก‘เพียงบอกหลายครั้งแล้วว่าเป็นภูมิแพ้’‘พี่ปัณณ์ไม่เคยคิดจะสนใจเพียงสักครั้งเลย’สมองเขาเพี้ยนหรือเปล่า ได้ยินเสียงบ่นแว่ว ๆ จากผู้หญิงน่ารำคาญบอกว่าไม่ชอบกลิ่นบุหรี่ มันทำให้เธอคัดจมูกจนอาการภูมิแพ้กำเริบ ปัณณ์ตัดใจไม่สูบ บ่นเพียงพิณอยู่ในใจว่าเธอเป็นผีหรือเปล่า ผ่านมาจะสองปีแล้วยังตามมาหลอกหลอนเขาไม่เลิกPun: น้องเพลงไม่ต้องรีบกลับมาช่วยพี่เก็บของนะPun: พี่เคลียร์ห้องเสร็จแล้ว จะไปเที่ยวกับเพื่อนต่อก็ได้ไม่ได้สูบบุหรี่ก็เกิดหิวเบียร์ขึ้นมา จะหาเรื่องทำลายสุขภาพตัวเองทางใดทางหนึ่งให้ได้เลยว่าอย่างนั้น ก่อนออกจากห้อง ปัณณ์หยิบแจ็กเกตมาสวมทับสเวตเตอร์ตัวบาง ไปดื่มเบียร์ในร้านประจำที่อยู่ไม่ไกลจากอพาร์ทเม้นท์กว่าหนึ่งปีกับอีกหกเดือนที่เขาไม่ได้กลับเมืองไทย ไม่ได้คุยกับเตชธรรม กับเพียงพิณเขาก็ไม่รู้ว่าเธอสบายดีหรือเปล่ามีวูบหนึ่งที่หัวใจปัณณ์กระตุกแล้วรู
last update最終更新日 : 2026-02-27
続きを読む
前へ
123
コードをスキャンしてアプリで読む
DMCA.com Protection Status