All Chapters of THE BILLIONAIRE’S TOY: Chapter 1 - Chapter 10

38 Chapters

ENCOUNTER

THE BILLIONAIRE'S TOY Hindi ko alam kung bakit ako narito sa isang club sa BGC, Metro Manila. Pagmamay-ari ito ng kaibigan kong si Rama—isang kilalang playboy na walang ibang ginagawa sa buhay kundi mambabae. Ilang oras na ako sa aming mesa, dahan-dahang humihigop ng paborito kong luxury whiskey na malapit ko nang maubos. Anyway, money is not my problem. Ako si Maverick Vijay Thalapathy, ang bilyonaryong binata na kilala sa loob at labas ng bansa. Iyan ang dahilan kung bakit lahat ay nahuhumaling sa akin. Masyado akong pinalaki ng aking mga magulang na may kakaibang pagkatao. Isa akong Thalapathy na kinatatakutan sa larangan ng negosyo, kaya siguro nahihirapan ang iba na makibagay sa akin. “Hey, Vijay! Narito ka para mag-enjoy, hindi para mag-isip tungkol sa mga negosyo mo,” puna ni Rama sa akin. Masyado siyang workaholic, anang isipan ni Rama. Sa edad niyang ito, walang babaeng tumatagal sa kanya dahil sa ugali niya. “Don’t mind me, Rama. Mag-enjoy lang kayo ni Piper, parang hi

ACCEPTANCE

Ang Desisyon at ang Kasunduan Shalavi’s POV Namamangha pa rin ako sa lalaking nakausap ko sa club kagabi. Hindi ko akalain na may ganoon talagang tao sa totoong buhay. Akala ko sa mga kuwentong nababasa ko lang o napapanood sa YouTube nangyayari ang ganoon. Pagbabasa at pakikinig ng mga love stories ang tanging libangan ko, kaya naman sa edad kong ito, hindi halata na simula pagkabata ay hindi pa ako nakakaranas magkaroon ng karelasyon. Subalit, nagdadalawang-isip ako kung tatanggapin ko ang kanyang alok. Parang may mali. Bakit ako pa? Marami namang ibang babae sa loob ng club na mas nakakaakit. Habang malalim ang iniisip sa loob ng aking silid, biglang tumunog ang phone ko. Sabado ngayon kaya wala akong pasok. Nang makita ko kung sino ang tumatawag, agad ko itong sinagot. “Nanay, kamusta po kayo?” agad kong tanong. “Anak... pasensya na kung naistorbo ko ang pahinga mo,” wika ni Aling Elma sa kabilang linya. “Ayos lang po, ‘Nay. Kakagising ko lang din po,” tugon ko. “Gan

UNANG DATE

Ang Init sa Gitna ng Lamig Dahil sa pagnanais na mas makilala ang isa’t isa bago tuluyang magsimula ang anim na buwang kontrata, napagkasunduan nina Vijay at Shalavi na mag-date muna. Lingid sa kaalaman ni Vijay, ang ideyang ito ay nakuha lang ni Shalavi sa mga love stories na kanyang pinapanood at binabasa. Sa Baguio nila napiling pumunta dahil ayaw ni Shalavi sa matataong lugar. Ramdam niya ang bigat ng pangalang dala ni Vijay sa lipunan, kaya mas pinili niya ang katahimikan ng North. Naging maganda ang kanilang unang paghaharap sa labas ng club; tila unti-unti nilang natutuklasan na sa kabila ng magkaiba nilang mundo, may mga bagay silang pagkakapareho. Matapos ang isang masarap na hapunan, napagpasyahan nilang maglakad-lakad. Habang binabaybay ang tahimik na kalsada, hindi napigilan ni Vijay na abutin ang kamay ni Shalavi. Ramdam niya ang panginginig nito dahil sa manipis na kasuotang hindi sapat para labanan ang sikat na lamig ng Baguio. Noong una ay tila nahiya pa si Sh

INIT

Ang Init sa Gitna ng Pagpipigil Ang gabi sa mansyon ng mga Thalapathy ay tila mas mahaba kaysa sa dati. Pagkatapos ng kanilang pag-uusap sa garden, hindi na mawala sa isip ni Shalavi ang malambot na titig ni Vijay. Isang linggo na ang nakalipas simula nang pumasok siya sa kontrata, pero sa bawat araw na lumilipas, tila unti-unting nagbabago ang anyo ng kanyang "amo." Mula sa isang aroganteng bilyonaryo na nakilala niya sa club, si Vijay ay nagiging isang lalaking puno ng misteryo at hindi inaasahang kabaitan. Kasalukuyang nasa loob ng kanyang silid si Shalavi. Katatapos lang niyang maligo at suot niya ang isa sa mga sutlang pantulog na ipinabili ni Vijay—isang manipis na champagne-colored nightgown na hapit sa kanyang katawan. Habang sinusuklay ang kanyang basang buhok, narinig niya ang marahang pagpihit ng connecting door. Pumasok si Vijay. Hindi ito tulad ng unang gabi na puno ng pananakot. Ngayon, ang kanyang mga mata ay pagod, at ang kanyang polo ay lukot na—tanda ng mahaban

TINATAGONG PLANO

VijayPagkatapos ng gabing iyon, tila gumaan ang pakiramdam ko ngunit nananatili ang matinding pagnanasa sa aking puso at isipan. Habang nililinis ko ang aking sarili, ang mga salitang binitawan ko sa aking sarili ay patuloy na umuugma sa aking isipan. 'Bayad ka naman... bakit pa ako mag-aadjust?' Paulit-ulit ko iyang sinasabi upang kumbinsihin ang aking sarili na ang lahat ng ito ay bahagi lamang ng kasunduan. Na siya ay pag-aari ko, at may karapatan akong gawin ang anumang naisin ko sa kanya. Ngunit sa kabila ng pilit kong paninindigan, alam ng aking konsensya na may nag-iiba. Ang dating malamig at simpleng hangarin ay unti-unti nang nahahaluan ng damdamin na ayaw kong aminin kahit sa aking sarili.Kinabukasan, maaga akong gumising. Agad akong naligo at nagbihis ng pormal na kasuotan, ngunit hindi ako dumiretso sa opisina gaya ng nakasanayan ko. Ang aking mga hakbang ay kusang nagdala sa akin sa tapat ng kanyang pinto. Dahan-dahan akong pumasok nang hindi gumagawa ng ingay.Nandoon

GABI HINDI MALILIMUTAN

VIJAY POVTatlong araw na ang nakalipas mula noong nagkasakit si Shalavi. Ang mga araw na iyon ay inilaan ko nang buong-buo para sa kanya. Hindi ako pumasok sa trabaho, hindi ako tumanggap ng mga bisita, at halos lahat ng oras ko ay nasa tabi niya. Pinainom ko siya ng gamot, pinakain, pinalitan ng bimpo, at inalagaan nang higit pa sa inaasahan ng sinuman—kahit ako ay nagulat sa sarili kong ginagawa.Ngayong gabi, habang nakatayo ako sa balkonahe ng aking silid at nilalanghap ang malamig na simoy ng hangin, naramdaman ko ang matinding pagkainit ng aking katawan. Hindi na siya nilalagnat. Bumalik na ang kanyang dating kulay at lakas. Ang ibig sabihin nito... tapos na ang pahinga. Panahon na para isakatuparan ang matagal ko nang binabalak. Ang pangakong binitawan ko sa aking sarili noong gabing iyon ay kailangan nang matupad.Dahan-dahan akong naglakad patungo sa pinto na nag-uugnay ng aming mga silid. Hawak ko ang seradura, nananatili sandali bago ito pihitin. Ang tibok ng aking puso ay

MADILIM KWARTO

Matapos ang gabing iyon kung saan tuluyan nang naging akin si Shalavi, tila hindi pa nasiyahan ang aking puso at katawan. Ang init na dulot niya ay tila apoy na patuloy na nag-aalab sa aking kalooban, na hindi mapatay ng kahit ano. Ang bawat haplos, bawat hininga, at bawat ungol niya ay nakaukit na sa aking isipan. Sa tuwing naaalala ko ang mga iyon, lalong tumitindi ang pagnanasang angkinin siya muli—ngunit sa pagkakataong ito, sa paraang mas matindi, mas mapangahas, at mas mapusok.Mayroon akong isang silid sa kabilang bahagi ng mansyon. Ito ay katabi lamang ng aking silid, malayo sa ingay, at madalas ay nagsisilbing imbakan ng mga lumang gamit na dating pag-aari at gamit pa ng aking ama noon. Minsan, noong ako ay napadaan dito, nakita ko ang lahat ng kagamitan at natutunan ko kung paano ang mga ito gamitin sa isang babae.Madilim ito, malamig, at ang hangin ay tila puno ng hiwaga at lihim. Matagal ko nang naiisip na doon ko siya dadalhin. Nais kong iparanas sa kanya ang isang uri n

MATINDING PAGNANASA

Inipit ko nang mariin ang kanyang utong na kulay rosas na tila hinog na presas. Kahit matagal na kaming magkasama sa ganitong gawain ay hindi pa rin lumalambot ang aking pagkalalaki. Paano naman ito hihina kung sa harapan ko ay ang pinakamasarap na nilalang na tila hindi nauubusan ng katas para lunukin ako? Alam kong sa sandaling ito pa lamang niya nararanasan ang ganitong uri ng kasiyahan at kapusukan. Alam ko... dahil siya ay birhen noong makuha ko siya at siya ay akin lamang."Vi... Ano ang ginagawa mo? Ano ang nilagay mo sa dibdib ko?" pilit na tanong niya sa gitna ng hinihingal na pag-uusap. Gayunman, sa kabila ng kanyang pagtataka ay wala siyang nararamdamang kirot o sakit, kundi matinding init at pagnanasa na tila kumakalat sa buong sistema niya kahit na madilim ang aming kinaroroonan.Tumingin ako sa kanya nang nakangisi. "Wala lang 'yan. Huwag mo nang alamin pa. Masakit ba?" tanong ko nang walang bahid ng pag-aalala sa aking tinig.Umiling siya nang dahan-dahan habang nakapik

AVAH

SHALAVI’S POVPagmulat ng aking mga mata, sinalubong ako ng hapdi at sakit na tila kumakalat sa bawat himmay ng aking katawan. Parang dinurog ang bawat buto ko, at hindi lang iyon—kahit ang aking panga ay manhid at masakit pa rin. Alam ko kung bakit. Masyado niya akong inabuso kagabi. Sa tindi ng kanyang ginawa, para bang wala siyang nakikitang tao sa kanyang harapan, kundi isang bagay na kanyang paglaruan hanggang sa mapagod siya.Wala akong karapatang magreklamo. Dahil sa simula pa lang, malinaw na sa akin ang katotohanan: Ako ay walang iba kundi laruan ng isang bilyonaryo.Sa bawat haplos, halik, at masakit na pagbayo, akala ko ay may pag-asa tayong dalawa. Akala ko, sa likod ng kanyang pagiging malupit, may bahagi siya na natututong magmalasakit o magkaroon man lang ng kahit kaunting damdamin para sa akin. Pero isa lang pala ang lahat ng iyon—isang malaking pagpapanggap. Ang lambing na ipinakita niya ay bahagi lang ng laro, at ako ang tanga na naniwala na may puwang ako sa buhay n

PAGITAN NG ALIW AT SAKIT

SHALAVI’S POV Isang linggo na ang lumipas. Ang mga pasa sa aking hita at braso ay unti-unti nang naglalaho, nagiging kulay dilaw at lunti bago tuluyang mabura sa aking balat. Pero ang paninikip ng aking dibdib ay tila lalong lumalala. Bawat sulok ng mansyong ito ay nagpapaalala sa akin ng presensya ni Maverick—ang kanyang pabango na humahalo sa amoy ng mamahaling alak, ang kanyang malamig na titig, at ang kanyang mga kamay na marunong magparamdam ng langit pero mas pinipiling manakit. “Miss Shalavi, nakahanda na po ang hapunan niyo,” bungad ni Manang Ising, ang head ng mga kasambahay. Ngumiti ako nang pilit. “Salamat po, Manang. Hindi pa po ba uuwi si... si Maverick?” Umiwas ng tingin si Manang Ising, bakas ang awa sa kanyang mga mata. “Wala pa siyang tawag, iha. Alam mo naman ang mga bilyonaryo, abala sa negosyo... o kung saan pa man.” Alam ko kung ano ang ibig niyang sabihin sa “kung saan pa man.” Hindi ako tanga. Alam kong hindi trabaho ang inaatupag ni Maverick sa laba

1 2 3 4

SCAN CODE TO READ ON APP