บททั้งหมดของ BONDAGE มาเฟียพันธนาการรัก: บทที่ 191 - บทที่ 200

เบรย์ตันวิ่งกลับมาพร้อมหมอและพยาบาลแต่พวกเขาทั้งสามคนต้องหยุดนิ่งค้างที่หน้าประตู เพราะเสียงของโรมิโอที่ทะเลาะกับลูกดังลั่นสนั่น พวกเขาไม่กล้าเปิดประตูเข้าไป“เอ่อ เราควรเข้าไปข้างในนะครับ อย่างน้อยก็ควรห้ามพวกเขา” หมอวัยห้าสิบเอ่ยบอกเสียงเรียบด้วยเสียงสั่นๆ“คุณหมอ จะดีเหรอคะ..” พยาบาลสาวที่กลัวจนตัวสั่นไม่อยากเข้าไปด้วยเลย“เป็นอะไรกัน!” เสียงนิ่งเรียบเอ่ยพูดจากด้านหลัง คนที่เอ่ยทักไม่ใช่ใครอื่นแต่คือคาร์ลเตอร์ที่มาเยี่ยมลูกแก้ว“เอ่อ คือ”ไม่ต้องรอให้เบรย์ตันอธิบาย คาร์ลเตอร์ที่ได้ยินเสียงโวยวายดังออกมาจากห้องก็รับรู้ว่ามีคนทะเลาะกันอยู่ก่อนจะมาเขาก็ได้รับรู้เรื่องราวการเกิดอุบัติเหตุมาบ้างแล้วก็รู้ว่าช่วงนี้โรมิโอกับลูกแก้วอยู่ในช่วงที่ไม่เข้าใจกัน จะว่าทะเลาะกันก็ได้ เพราะสองวันก่อนโรมิโอมาดื่มเหล้าที่คลับของคาร์ลเตอร์ เล่าให้ฟังแต่ไม่ได้ลงรายละเอียดมาก“ถอย!”คาร์ลเตอร์ใช้เสียงเข้ม บอดี้การ์ดและหมอก็รีบพากันหลบถอยหนีทันที เพราะคนตรงนี้ก็น่ากลัวไม่ต่างจากคนที่อยู่ในห้องเลย“ทำตัวเป็นพวกปอดแหกกันอยู่ได้!”เขารีบเดินตรงเข้าไปในห้อง เมื่อเห็นว่าโรมิโอกำลังกดร่างบางกับเตี

นับจากวันที่คาร์ลเตอร์กับโรมิโอทะเลาะกันก็ผ่านมาสองวันแล้ว คราวนี้โรมิโอไม่มาหาเธอเลย แต่คาร์ลเตอร์ก็มีมาหานะ แต่บอดี้การ์ดโรมิโอไม่ให้เข้ามาเยี่ยม จะเข้ามาได้ก็ต้องมีบอดี้การ์ดเข้ามาด้วย เพราะว่าได้รับคำสั่งมาอีกทีว่าไม่ให้พวกเขาอยู่ด้วยกันสองต่อสองวันนี้ครบกำหนดที่ลูกแก้วสามารถออกจากโรงพยาบาลได้แล้ว แต่ยังต้องใส่เฝือกที่แขนไปอีกประมาณสามอาทิตย์หรือก็คือหนึ่งเดือนลูกแก้วนั่งบนเตียงมองแหวนประจำตระกูลที่โรมิโอมอบให้ด้วยแววตาเศร้า หมอนำมาคืนให้เธอเมื่อสามวันก่อน เพราะวันเกิดเหตุเธอใส่ไว้ที่นิ้วนางข้างซ้าย ตอนนี้เธอเปลี่ยนมาใส่ที่นิ้วนางข้างขวาก่อน“เขาจะยอมเชื่อสิ่งที่ฉันจะพูดไหมนะ.. คงมองว่าฉันเป็นยัยจอมหลอกลวงไปแล้วตอนนี้”ตลอดสามวันเธอก็พยายามคิดอยากจะอธิบายว่าเธอไม่ได้รู้เรื่องแผนการอะไรเลย แต่เพราะภาพและสิ่งที่ไทม์ทำมันฟ้องเหมือนกับว่าเธอร่วมมือกับเขา“พี่โรม ลูกแก้วขอโทษ..”ก็อกๆ“ขออนุญาตครับ วันนี้ออกจากโรงพยาบาลได้แล้วครับ”ดันเต้เดินเข้ามาพร้อมพยาบาลผู้หญิงที่คอยดูแลมาตลอดทั้งห้าวัน เป็นพยาบาลที่โรมิโอสั่งให้คอยดูแลโดยไม่ให้รู้ว่าตัวเองสั่งไว้ “เปลี่ยนเสื้อผ้ากัน

ระยะเวลาหนึ่งเดือนที่ลูกแก้วได้ถูกลดสถานะจากนายหญิงมาเป็นเพียงสาวใช้ และควบคู่กับการเป็นพี่เลี้ยงเด็ก คอยเลี้ยงหลานให้โรมิโอ ในเดือนแรกที่เธอยังใส่เฝือกเขายังไม่ได้สั่งให้เธอทำงาน แล้วอีกเรื่องคือ…โรมิโอก็ไม่เคยอยู่คฤหาสน์เลยตั้งแต่วันที่พาเคลร่ามาประกาศว่าเป็นคู่หมั้น ลูกแก้วคิดในใจว่าอาจเป็นเพราะว่า เขาไม่สามารถทนมองเห็นหน้าเธอได้ คนที่เขาปักใจเชื่อว่าเป็นฆาตกร เป็นคนที่เขาเกลียดที่สุดในตอนนี้ โรมิโอไม่ยอมกลับมาที่คฤหาสน์เลยแต่ความเป็นจริงที่ลูกแก้วไม่รู้ คือที่โรมิโอหายหน้าหายตาไป คือเขาออกไปตามหาตัวไทม์ ต้องฆ่ามัน! เขาถึงจะพอใจหนึ่งเดือนแล้วล่ะที่เธอได้ถอดเฝือกออก คุณหมอบอกว่ากระดูกเธอติดกันเร็วมากอาจจะเพราะว่าได้รับการบำรุงดีจากยาและอาหาร และตรงที่กระดูกหักไม่ได้รุนแรงมาก แต่ว่าก็ยังต้องคอยระวังไปอีกหนึ่งถึงสองเดือน ซึ่งนับจากวันนั้นนี่ก็ผ่านสองเดือนกว่าแล้ว เธอก็คิดว่ากระดูกน่าจะติดสนิทแล้วล่ะอีกเรื่องคือเธอไม่ได้ทำงานที่บริษัทของสองแฝดแล้ว โรมิโอให้เธอลาออกจากงาน พอเขารู้ว่าเธอถอดเฝือกก็ให้กองทัพที่เป็นบอดี้การ์ดมาคอยมอบงานให้ทำ ให้ไปทำความสะอาดห้องหนังสือบ้างล่ะ ห

โรมิโอกลับมาจากการไปตามสืบหาตัวไทม์แต่ก็ยังไม่พบความคืบหน้าอะไรเพิ่มเติมเลย นอกจากวันที่ไทม์มาหาลูกแก้วที่โรงพยาบาล อย่างกับว่ามีคนที่คอยช่วยเหลือแล้วรอพามันหนีก็คิดไว้แล้วว่ามันไม่น่าจะทำอะไรแบบนี้ได้ด้วยตัวคนเดียวได้ แล้วใครล่ะ ใครอีกที่คอยช่วยเหลือมัน เพราะตอนนี้เขารู้แล้วว่าคนที่ช่วยมันที่แน่นอนคือเธอ! ลูกแก้วผู้หญิงที่เขารัก ไม่สิ ต้องบอกว่าแค่คนที่เคยรักกันเขาจะไม่หลงเชื่อผู้หญิงคนนี้ และจะไม่ฟังอะไรอีกต่อไป!คนที่เขาไว้ใจ กลับหักหลังกันได้!ต้องยอมรับว่ามันเจ็บ เจ็บทุกสิ่งทุกอย่างที่เธอทำกับเขา นับจากนี้ก็ถึงคราวให้เขาเอาคืนอย่างสาสม!“เธออยู่ไหน”น้ำเสียงเข้มเอ่ยถาม ความรู้สึกโกรธตีตื้นขึ้นมา นี่อาจเป็นผลมาจากฤทธิ์แอลกอฮอล์ที่ดื่มเข้าไปเป็นขวด“กล่อมคุณชายน้อยอยู่ที่ห้องครับ ห้องด้านซ้ายสุดของคฤหาสน์เลยครับ”“ตามที่นายท่านสั่งให้จัดเตรียมทุกอย่างไว้ให้ ส่วนห้องใหม่ของนายหญิง..เอ่อ คุณลูกแก้วเป็นห้องด้านข้างที่สามารถเปิดประตูเชื่อมไปหากันได้” กองทัพตะกุกตะกักเมื่อเผลอตัวพูดว่านายหญิงต่อหน้านายท่านมาเฟียหนุ่มเดินก้าวเท้าไปอย่างรวดเร็ว แต่ต้องหยุดชะงักเมื่อได้ยินเสีย

ตั่บๆ ตั่บๆ ปักๆๆ ปักๆๆแก่นกายใหญ่ยังคงกระหน่ำกระแทกไปพร้อมกับจูบอันร้อนแรง“อ่าส์ เธอก็มีดีนะ แค่เรื่องบนเตียง”ทุกท่วงทำนองที่เธอได้ขยับไปตามจังหวะเดียวกับเขา ต้องยอมรับว่าโรมิโอติดใจร่างกายนี้มากไม่ว่าจะครั้งแรกหรือครั้งไหน เขาชื่นชอบร่างกายของเธอ ยิ่งในตอนที่เขารักเธอ…ไม่ต่างจากลูกแก้ว ร่างกายเธอเริ่มทำไปตามอารมณ์ แม้ว่าสมองจะพยายามบอกว่าไม่ต้องการแต่ร่างกายไม่ได้บอกแบบนั้นเลยน้ำหวานใสมากมายไหลผสมกับน้ำเชื้ออย่างดีจากชายหนุ่มปักๆ ปักๆ“ฮึก ไม่ไหวแล้ว อ๊ะ อ๊างง” เธอร้องครางไปตามอารมณ์ไม่อาจห้ามได้แล้ว“ฉันควรหยุดไหมนะ?”“อื้อ ไม่ อย่าหยุดค่ะ พี่โรม..”“หึ เผยธาตุแท้ออกมาแล้วสินะ!” สองมือใหญ่บีบเคล้นคลึงเต้านมทั้งสองเต้าที่ใหญ่ล้นมือ นิ้วโป้งปักๆ ตั่บๆ ปักๆอีกนิดเดียวเธอจะไปถึงปลายทางแล้วอีกแค่นิดเดียว“อื้ออ!!!”“หยุดทำไมคะ..??”“ขอร้องสิ แล้วฉันจะทำต่อ”“อึก ได้โปรด พี่โรม ได้โปรดกระแทกมันเข้ามาเลยค่ะ”“หึ!”โรมิโอจับขาเธอรวบตึงชิดไว้พาดมาตรงบ่าตัวเองแล้วกระแทกแก่นกายใหญ่เข้าไปรัว ๆ และเน้น จนพวกเขาทั้งคู่ได้ไปถึงจุดหมายปลายทางเขาฟุบหน้าลงข้างซอกคอ กลิ่นห