Semua Bab คืนหิ้วรัก: Bab 31 - Bab 40

วิโรจน์อยากจะจัดการชายตรงหน้านี้หนัก มันชักจะกล้าดีมากไปแล้ว แต่ด้วยรู้ถึงอิทธิพลของครอบครัวนี้ และเขาต้องอาศัยดอกเตอร์หนุ่มหล่อในหลายเรื่อง จึงจำต้องปล่อยให้โรสหลุดมือไป เมริกาต้องเจอดีแน่ ทำยังไงถึงปล่อยให้มีคนมาขัดขวางความสุขของเขา สวรรค์ตรงหน้าแท้ๆ แต่คว้ามาไม่ได้กฤษณ์อุ้มคนหมดสติขึ้นรถ หันไปเห็นเมริกาตั้งกล้องมือถือถ่ายซูมเก็บภาพไว้เผื่อได้ใช้ประโยชน์ ดอกเตอร์หนุ่มกัดฟันกรอดเดินเข้าหาตัวร้ายที่วางแผนเอาโรสมาที่นี่โดยทันที หญิงสาวจะขับรถหนีแต่เขาไม่กลัวตายยืนขวางหน้าเอาไว้"ผมรู้ว่าทุกอย่างเป็นแผนการของคุณ! ผมจะหาหลักฐานเอาพวกคุณเข้าคุกให้ได้! "ปัง!! ตวาดเสียงดังพร้อมทุบกระโปรงหน้ารถ"ก็เอาสิ! ถ้าพี่กฤษณ์แจ้งตำรวจ ยัยทิพย์เมียพี่ก็โดนด้วย"กลัวแต่ทำเป็นตวาดกลับ แล้วในหัวก็นึกได้ว่าจะโยนบาปให้ใคร"เกี่ยวอะไรกับทิพย์? "ภรรยาของเขาเป็นคนบอกให้มาช่วยโรส จริงสิ! เธอรู้ได้ยังไง"ทิพย์ร่วมมือกับริก้าด้วย ความจริงทิพย์จะให้ริก้าทำมานานแล้ว ก็ผัวยังหลงเมียเก่าไม่เลิกแบบนี้ เป็นใครก็อยากกำจัดนังโรสแหละ ริก้ามีหลักฐาน"ว่าแล้วก็ลงจากรถ เปิดไลน์ที่แชทคุยกับทิพย์อาภา ยื่นมือถือให้ชายหนุ่มดู

ถามเสียงสั่นเครือ ทั้งโกรธและเสียใจ เรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้น เป็นเพราะการกระทำของผู้หญิงคนนั้น อีกทั้งเอเดรียนยังเชื่อเมริกาจนบุกมาถึงที่นี่"ใช่! ผมไม่คิดหรอกว่าจะเจอคุณจริงๆ แต่คุณปิดเครื่องหนี ก็เลยต้องมาดูให้เห็นกับตา"เอเดรียนแผดเสียงกร้าวด้วยความเคียดแค้นใจ ไม่เคยมีใครหน้าไหนกล้าสวมเขาให้เขาแบบนี้ ถ้าเธอเป็นเพียงผู้หญิงที่ทำสัญญาคู่ควง เขาคงเดินจากไปอย่างไม่แยแส แต่โรสถูกยกขึ้นเหนือผู้หญิงพวกนั้น"ฮึ! เวลาเรามีความสุขกัน ก็ไม่อยากให้ใครรบกวนเป็นธรรมดา"คำเย้ยหยันจากชายอีกคน ทำให้เอเดรียนหันขวับผลัวะ!หมัดหนักซัดเข้าที่มุมปากดอกเตอร์หนุ่ม ที่บังอาจมาแตะต้องผู้หญิงของเขา แล้วยังกล้าเสนอหน้าเยาะเย้ย ชายร่างใหญ่เซถลา แว่นสายตากระเด็นหลุด กฤษณ์พยุงตัวลุก ยกมือขึ้นกุมมุมปากตัวเอง วันนี้เป็นไงเป็นกัน เขาจะสู้จนถึงที่สุด เพื่อให้ได้โรสกลับมา"ฉันไม่ยอมแพ้หรอก ไอ้คนกระจอก! เกิดอะไรขึ้นกับโรสแกยังไม่รู้เลย ถ้าฉันไม่มาช่วยไว้ โรสก็ตกเป็นของนายวิโรจน์ไปแล้ว จากนี้ไปโรสจะเป็นของฉัน! ""เป็นของแกเหรอ! ไอ้สารเลว! "เอเดรียนถามเสียงคำรามพร้อมพุ่งเข้าหา ปัดกำมือของฝ่ายตั้งรับ แล้วชกเข้าอีกหมัดท

หลังส่งโรสแล้วจึงกลับมาที่บ้าน ทิพย์อาภานั่งนิ่งๆ บนโซฟา ภาพที่สามีอุ้มอดีตคนรักเข้าโรงแรมทำเธอผิดหวัง ข้อความเย้ยหยันด่าทอของเมริกายาวเหยียด มาพร้อมกับคำสาปแช่งให้พี่กฤษณ์ทิ้งเธอยังวนเวียนในหัว ถ้าเขาได้สมหวังกับโรส ก็ไม่มีทางที่เธอจะแทรกระหว่างสองคนได้"มานั่งรอลุ้นเหรอ เสียใจด้วยนะ พี่ช่วยโรสออกมาทัน ไม่ได้ถูกทำลายสมใจทิพย์" ทิพย์อาภาทำสีหน้ามึนงง ไม่เข้าใจว่าเหตุใดกฤษณ์จึงเข้าใจว่า เธอจะเสียใจที่เขาช่วยโรสได้ แล้วยังพูดจากับเธอด้วยน้ำเสียงเหน็บแนม สีหน้าแววตาดูเกลียดชัง ยิ่งกว่าที่ผ่านมาเสียอีก"สมใจทิพย์ พี่หมายถึงอะไรคะ? "เธอลุกขึ้นจากโซฟาเดินเข้าหาสามี เขากัดฟันด้วยความโกรธเคือง กระชากเธอเข้ามาแนบกับอก"ว้าย! ""อย่ามาทำไขสือตีหน้าซื่อนะทิพย์ จิตใจเธอทำด้วยอะไร! ยังมีความเป็นคนอยู่ไหม ริก้าบอกพี่ และเอาหลักฐานแชทให้พี่ดูหมดแล้ว ว่าทิพย์มีส่วนในแผนการจับโรสไปให้นายวิโรจน์ ต้องเลวขนาดไหนถึงได้คิดทำลายผู้หญิงด้วยกัน ทำได้ยังไงห๊า!? "เขาถลึงตาใส่ บีบต้นแขนเล็กเต็มแรง ทิพย์อาภาปวดร้าวถึงกระดูก น้ำตาคลอเจ็บใจที่ถูกกล่าวหา ในสิ่งที่เลวร้ายเหลือเกิน ทั้งที่เธอเป็นคนมีเมตตา แม้กระทั่

ทิพย์อาภาร้องไห้จนไม่เหลือน้ำตาสักหยด ทุกวันนี้เธอเอาแต่ขลุกอยู่ในห้องนอน เสียใจที่สุดคือเรื่องที่ถูกเมริกาใส่ร้ายว่าเป็นคนวางแผนทำร้ายโรส และกฤษณ์ก็เชื่อมัน คงเพราะเขาไม่เคยรัก ทั้งที่เคยช่วยพานกเอี้ยงไปหาหมอด้วยกัน ก็น่าจะรู้จักดีว่าภรรยาเป็นคนที่มีจิตใจเมตตา อ่อนโยนกับทุกสิ่ง ที่ผ่านมาเขาคงมองว่าเธอเป็นเพียงแค่นางบำเรอ ให้ความสุขทางกายเท่านั้น พยายามเอาความดีชนะหัวใจ แต่ตอนนี้รู้แล้วว่ามันไม่ได้ผล แม้กระทั่งเธอมีส่วนช่วยให้อดีตคนรักของเขาให้รอดพ้นจากอันตราย กฤษณ์ก็ยังตอบแทนด้วยการขู่ฟ้องหย่า เวลาช่วยเยียวยาจิตใจอย่างล่าช้า และถ้ามัวแต่คิดถึงเขา คงฟุ้งซ่านไม่เลิก เธอต้องการเป็นคนใหม่ เริ่มออกนอกบ้านมากขึ้น ไปช่วยงานบิดาที่บริษัท เลยตัดสินใจไปเรียนขับรถ ในระหว่างรอสอบใบขับขี่ทิพย์อาภาฝึกขับรถเองไปตามเส้นทางที่การจราจรไม่หนาแน่น เพราะยังไม่เก่ง หญิงสาวขับรถเลนซ้ายเรื่อยๆ เอื่อยๆ ทำให้สังเกตเห็นว่า มีสุนัขพันทางขนสีน้ำตาลปากมอมตัวหนึ่ง นอนอยู่ข้างถนน ท่าทางน้องหมาจะถูกรถเฉี่ยวเอาเสียแล้วเห็นแบบนี้แล้วก็ไม่อาจขับรถผ่านไปได้จึงจอดไว้ตรงไหล่ทางพร้อมเปิดสัญญาณไฟฉุกเฉิน หญิงสาวระวังเป็น

"อาการอย่างคุณว่าถ้าเป็นผู้หญิง ก็คงจะแพ้ท้องแล้วค่ะ"ซันนี่หรี่ตามองหญิงสาวตรงหน้า สีหน้าตื่นตกใจเมื่อสักครู่เปลี่ยนเป็นอมยิ้มอย่างมีนัยบางอย่าง"อาการคล้ายนะครับ ว่าแต่คุณโรสมาทำอะไรหรือ? ""ฉันมาตรวจเลือดค่ะ เอ่อ ฉันอยากจะรู้ว่าฉันเลือดกรุ๊ปอะไร"ไม่ได้คิดที่จะปิดบังที่ตั้งครรภ์ แต่ยังไม่อยากให้เอเดรียนรู้ คู่สนทนาจ้องหน้าหาพิรุธ เพราะรู้มาว่าผู้ชายสามารถแพ้ท้องแทนผู้หญิงได้จริงๆ ทำให้โรสถามเรื่องอื่นเพื่อกลบเกลื่อน"เอเดรียนกลับมาเมืองไทยตั้งแต่เมื่อไหร่หรือคะ? " "มาได้เกือบสัปดาห์แล้วครับ""งั้นหรือคะ ฉันเข้าเยี่ยมเขาได้ไหม เขาห้ามหรือเปล่า"ไม่รู้ว่าเขายังโกรธเกลียดเธออยู่ไหม ตอนนี้หัวใจเปราะบางเหลือเกิน หากเพียงได้ยินคำว่าเขาไม่ปรารถนาจะพบเธอ ก็คงเจ็บปวดมาก"ไม่เลยครับ เขาอาจจะอยากเจอคุณซะด้วยซ้ำแต่ไม่พูด""งั้นฉันขอไปรอคิวเจาะเลือดของฉันก่อนนะคะ เสร็จแล้วฉันจะไปเยี่ยมเขาค่ะ"หลังเจาะเลือดรับยาบำรุง โรสรีบไปเยี่ยมไข้คนที่เธอยากเจอเหลือเกิน คนตัวใหญ่ในชุดคนไข้ของโรงพยาบาล นอนรับน้ำเกลืออยู่บนเตียงผู้ป่วย เขามองหน้าเธอตั้งแต่เดินเข้ามาในห้องด้วยแววตานิ่ง ไม่แสดงออกถึงอาการตื่น