Semua Bab เพียงข้ามคืนเหงา: Bab 21 - Bab 30

หัวใจป๋องแป้งมันรู้สึกโหวงๆ ภาพป๋ากับผู้หญิงสามคน และน้ำเสียงที่เขาเอ่ยไล่ ทำให้ถึงกับน้ำตารื้น รู้สึกหวงเขาจริงๆ ทั้งที่บอกกับตัวเองมาตลอดว่าป๋าไม่ใช่ของเธอ เขาไม่เคยบอกว่ารัก พูดแค่ว่าที่ทำแบบนี้เพื่อคลายเหงาให้กันและกัน เตือนตัวเองตั้งกี่ครั้งว่าเขาไม่ได้คิดอะไร กลับหวั่นไหวจนได้วันนี้ร้านปิดเร็วเพราะฝนก็กระหน่ำลงมา เป็นฝนฟ้าคะนองเสียด้วย ป๋องแป้งกลับมาที่ห้องอาบน้ำแล้วนอนกอดลูกชาย ถ้าเก็บเงินได้มากพอ เธอคงจะพาลูกย้ายไปอยู่ที่อื่น ไม่อยากให้เรื่องสัมพันธ์กับป๋าถูกพูดถึงให้เสียหายกันทั้งคู่ป๋องแป้งลุกมาแต่เช้ามืด เพราะป๋าเคาะประตูเรียกเขามีการเกณฑ์คนงานทั้งหมดไปที่สวนส้ม ไม่เคยรู้มาก่อนว่าป๋ามีสวนส้มด้วย ฝนหลงฤดูมาพร้อมลมกระโชกแรง ทำให้ส้มสายน้ำผึ้งร่วงระนาว แม้ส่วนใหญ่จะมีรสชาติหวานได้ที่แต่ผลของมันก็ช้ำทำให้ต้องรีบขายออกในราคาถูก นับว่ายังดีที่เสียหายเพียงห้าถึงหกไร่ จากสวนหลายสิบไร่นึกว่าป๋าทำแต่รีสอร์ตกับร้านคาราโอเกะ แต่ได้รู้ตอนนี้ว่าเขามีมากกว่านั้นอีก แบบนี้ยิ่งทำให้ฐานะของเธอกับป๋าต่างกันลิบลับ ไม่มีทางที่เขาจะยกหม้ายลูกติดและมีชีวิตโสมมมาก่อนอย่างเธอขึ้นมาเป็นเมียอย่างแ

“อาการแบบนี้ วิดพื้นหนักไปสิเรา”หมอรุ่นพี่ที่สนิทกันดีถามติดตลก จังหวะนั้นหญิงสาวที่ดูแลป๋าวรรธน์กลับหน้าแดงก่ำ“เกี่ยวเหรอหมออย่ามามั่ว”“แน่ะ ไม่ยอมรับอีก”เห็นท่าทางไม่อยากยอมรับยิ่งแกล้งสนุก คุณหมออารมณ์ดีจับกดเบาๆ ตามแผ่นหลังและเอว เพื่อถามว่าเจ็บตรงไหนบ้าง“เป็นอาการอักเสบเฉียบพลันนะ ตอนนี้ฉีดยาสักเข็ม เดี๋ยวจะให้ยาแก้ปวด ยาคลายกล้ามเนื้อ ไว้เริ่มกินพรุ่งนี้เช้านะกินยาหลังอาหารทันทีละเดี๋ยวกัดกระเพาะ ส่วนถ้าปวดมากก็เอาเจลประคบเย็นไว้ประคบด้วย”“แล้วป๋าจะดีขึ้นเมื่อไหร่คะหมอ”“สักสองสามวันน่าจะทุเลาแล้วล่ะ ส่วนเรื่องอย่างว่าถ้าไม่หายดีอย่าเพิ่งทำนะ”“รู้แล้ว ได้ทีเอาใหญ่นะไอ้พี่หมอ”การเย้าแหย่กันของสองหนุ่มทำเอาป๋องแป้งเขินอาย ไม่กล้ามองสบตาทั้งคู่เลย“สาวคนไหนวะ น้องหรือเปล่ามีพิรุธนะเราน่ะ”“ไอ้หมออย่าพูดมาก!” “มีแรงตะคอกแบบนี้อีกไม่นานก็หายแล้วมั้ง หมอฝากน้อง...”“ป๋องแป้งค่ะ” “เออป๋องแป้งดูแลป๋าเขาหน่อย ตอนวัยรุ่นเคยตกม้าเกือบตาย ช่วงเอวเคยบาดเจ็บรุนแรงมาก่อน ส่วนครั้งนี้อาจจะเพราะเริ่มแก่แล้วก็ได้ ถ้าหายเจ็บก็ไปตรวจที่โรงพยาบาลให้ละเอียดอีกที หมอไปแล้ว”“ขอบคุณค่ะหมอ”“คร

ทันทีที่ป๋องแป้งออกไปพ้นจากห้อง สองอาหลานก็มองหน้ากัน มายด์สังเกตว่าป๋าดูห่วงใยป๋องแป้งกับลูกมาก“ยังไงกันเนี่ยป๋า พี่เขามีลูกมีสามีแล้วเหรอ”“มีแต่ลูก ไม่มีสามี”“ค่อยยังชั่ว มายด์รู้อยู่แล้วว่าป๋าของมายด์ไม่แย่งแฟนใครหรอก ออกจะหล่อ เฮ้ย! ดูดีๆ ป๋าหล่อขึ้นมาก ทรงแดดดี้แบบนี้กำลังเป็นที่นิยมเลย”“จะแซวป๋าอีกนานไหมยัยจอมจุ้น”“ก็มายด์ตื่นเต้นนี่หน่า มายด์กำลังจะมีความสุขที่สุดในชีวิต ก็เลยอยากเห็นป๋ามีความสุขด้วยแต่งพร้อมกันเลยไหมป๋า”วรรธน์ยิ้มพราย เป็นรอยยิ้มของคนที่กำลังตกหลุมรักอย่างชัดเจน เขาเพิ่งรู้ใจตัวเองว่าเผลอให้ป๋องแป้งแทรกซึมเข้ามาตอนไหนก็ไม่รู้“รุ่นป๋าไม่แต่งแล้ว จับจดทะเบียนสมรสเลย”“ว้าว มายด์อยากให้ป๋ามีคนดูแล ถ้าแต่งกับพี่แป้งนะ ได้แม่แถมลูกด้วยนะป๋า น้องริวน่ารักมากช่างพูดด้วย”ที่ม้านั่งข้างโรงจอดรถ ธนาใช้สำลีชุบน้ำเกลือเช็ดล้างรอยแผลถลอกตามเนื้อตัวของเจ้าริวน้อย แล้วจึงใช้สำลีจุ่มเบตาดีนป้ายซ้ำอีกทีเด็กชายหน้าเหยเก สูดปากด้วยความเจ็บแสบ แต่ไม่ร้องไห้ออกมา ธนาช่วยเป่าที่แผลให้ทุเลาความเจ็บลง ธนาใช้ผ้าก๊อชปิดแผลที่หัวเข่าให้อย่างเรียบร้อย ส่วนที่ข้อมือแผลเปิดเล็กน้อ

“ถามตัวเองก่อนเถอะ ว่าถ้าวันนั้นธนารู้ว่าพี่ท้อง จะมองพี่เป็นคนยังไง จะไม่คิดหรือว่าพี่ท้องกับคนอื่นแล้วตั้งใจจับเธอ เพราะหลังจากมีอะไรกันเธอก็ทำเรื่องไปเรียนต่อต่างประเทศ แสดงออกชัดเจนว่าเธอรับไม่ได้ และอยากหนีไปให้พ้น”เขาเถียงไม่ออก ต้องยอมรับว่าตอนนั้นคิดแบบนี้จริงๆ“แต่ถึงอย่างนั้นก็เถอะ ทำไมพี่ถึงไม่บอกผมเราจะได้แก้ปัญหากัน…เอ่อ...”“อย่าแม้แต่คิดและอย่าพูดออกมานะธนา น้องริวคือเลือดเนื้อเชื้อไขของพี่ เป็นแก้วตาดวงใจของพี่ ในความผิดพลาดที่พี่ทำให้เขาเกิด แต่น้องริวก็เหมือนเป็นรางวัลจากสวรรค์ เป็นของขวัญที่พี่รักที่สุดในชีวิต”“ยอมรับว่าผมรู้สึกแย่ที่พี่อาจจะมีใครต่อใครตอนอยู่ที่เกาะ แต่เมื่อท้องก็ควรบอกผมสิ จะได้ตรวจ DNA เกือบห้าปีที่ผ่านมา ผมไม่เคยรู้เลยว่าผมมีลูก…”เมื่อพูดคำว่าลูก ใบหน้าเด็กชายก็แวบเข้ามาทำให้เขารู้สึกใจสั่นไหวอย่างรุนแรง ถ้าเขารู้วันนั้นและหากผลตรวจเป็นลูกของเขา เขาไม่มีวันที่จะคิดทำลายเด็กแน่นอน ป๋องแป้งหันไปเช็ดน้ำตาลวกๆ ก่อนจะตอบ“ก่อนอื่นเลยนะ พี่ไม่อยากถูกเข้าใจผิดในเรื่องยาคุมกำเนิด พี่ไม่ได้กินเอง พี่ซื้อให้ผู้หญิงของนายหัวมาร์ก ในช่วงเวลานั้นพี่ไม่เคย

“พี่ธนาบอกว่าเมื่อเช้าแอบไปคุยกับพี่แป้งมาเหรอคะ”เธอถามด้วยน้ำเสียงสั่น “มายด์…พี่…ตอนนั้นพี่กระวนกระวายใจมากเรื่องลูก พี่อยากรู้ความจริง จะได้รู้ว่าจะทำยังไงต่อ” “พี่ไม่น่าทำอะไรที่ดูเหมือลับๆ ล่อๆ ถ้าพี่ไม่มีใจกับพี่แป้งจริง” มายด์พูดตรงๆ ทั้งน้ำตาคลอ“ไม่เลยมายด์ พี่ยืนยันว่าพี่กับพี่แป้งเราไม่ได้รักกัน คืนก่อนมายด์บอกพี่เองว่าเห็นพี่แป้งจูบกับป๋า”มายด์พยักหน้าช้าๆ น้ำตาไหลอาบแก้ม ผู้หญิงที่เคยนอนกับธนา ตอนนี้รักกับป๋าวรรธน์ และจะกลายเป็นญาติผู้ใหญ่ของเธอ ถ้าแค่เคยนอนด้วยกันเฉยๆ ยังพอมองข้ามได้ แต่นี่คือเขาทั้งสองมีลูกด้วยกัน“มายด์ว่า...เราเลื่อนงานแต่งไปก่อนดีไหม มายด์อยากขอทบทวน”“ไม่นะมายด์ พี่ไม่เลื่อนเด็ดขาด พี่ไม่ได้ลังเลใจเลยที่จะแต่งกับมายด์ พี่รักมายด์มากนะครับ”“แต่พี่ยังไม่ได้เคลียร์เรื่องของลูก พี่จะทำยังไงกับเรื่องนี้ พี่คิดหรือเปล่าว่าจะรับผิดชอบเขา”เวลานี้มายด์ไม่รู้ควรรู้สึกอย่างไรดี แต่ที่แน่ๆ เธอขาดความมั่นใจว่าธนายังรู้สึกหวั่นไหวกับป๋องแป้งหรือไม่ จู่ๆ ก็รู้สึกอยากมีเวลานานกว่านี้ค่อยแต่งกับเขา ทั้งที่ผ่านๆ มาอยากให้ถึงวันแต่งเร็วๆ หลังจากพูดคุยกันมายด์ก็