คุณพยาบาลจ๋าช่วยรักษาผมที의 모든 챕터: 챕터 11 - 챕터 20

ท่ามกลางม่านหมอกที่โอบล้อมระเบียงไม้หลังใหญ่ แสงเทียนสีส้มรำไรบนโต๊ะอาหารพลิ้วไหวตามแรงลมภูเขา ส่งให้ใบหน้าคมของภาคินัยดูหล่อเหลาอย่างมีเสน่ห์ เขาขยับกายเล็กน้อยก่อนจะเอ่ยถามหญิงสาวตรงหน้าด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ“ดินเนอร์ใต้แสงเทียนแบบนี้... เจนชอบมั้ย”“ชอบค่ะ... เจนเพิ่งรู้นะคะว่าผู้ชายกะล่อนอย่างคุณ จะมีมุมโรแมนติกกับเขาด้วย” เธอเย้าพลางยิ้มละมุน นัยน์ตาสดใสสะท้อนแสงเทียนเป็นประกาย“ผมเป็นได้มากกว่าที่คุณคิดอีกนะ” เขาหัวเราะในลำคอก่อนจะชูขวดแก้วทรงสูงขึ้น “คุณชอบไวน์แดงหรือไวน์ขาวครับ”“ขอเป็นไวน์ขาวดีกว่าค่ะ” ภาคินัยรินของเหลวสีทองใสลงในแก้วทรงสวยอย่างบรรจง “เมนูสเต็กเนื้อทานคู่กับไวน์ขาวหรือไวน์แดงก็เข้ากันได้ดีทั้งนั้นครับ ยิ่งบรรยากาศดีๆ แบบนี้ รสชาติยิ่งล้ำลึก”บนโต๊ะเรียงรายไปด้วยอาหารเลิศรสที่เขาตั้งใจสั่งมาเอาใจเธอ ทั้งฟิชแอนด์ชิปกรอบนอกนุ่มใน คาลามารี กุ้งผัดซอสสไตล์หลุยเซียนาที่ส่งกลิ่นหอมกรุ่น ไปจนถึงสเต็กปลากะพงขาวเนื้อแน่น“มื้อหน้า... คุณพาเจนไปทานขันโตกบ้างสิคะ มาทางเหนือทั้งที เจนอยากทานอาหารแบบพื้นเมืองดูบ้าง”“ได้สิครับ” ภาคินัยเอื้อมมือไปกุมมือบางบนโต๊ะอาหาร นิ้วหั

พายุอารมณ์ที่ยังคงคุกรุ่นทำให้ความเหนื่อยล้ากลายเป็นเพียงเรื่องรอง ภาคินัยไม่รอช้าที่จะสานต่อความปรารถนา เขาจัดการเปลื้องชุดนอนของเจนจิราออกอย่างรวดเร็ว ก่อนจะเริ่มพรมจูบเล้าโลมไปทั่วทุกตารางนิ้วบนผิวเนื้อเนียนละเอียด จนหญิงสาวบิดกายเร่าด้วยความเสียวซ่านที่พุ่งทะยานเขาประคองร่างบางให้มานั่งลงบนโซฟาตัวยาว ภาคินัยจับเรียวขาคู่สวยแยกออกกว้างพาดไว้กับพนักเท้าแขน เผยให้เห็นดอกไม้แสนสวยที่ฉ่ำชื้นไปด้วยน้ำหวาน ชายหนุ่มโน้มใบหน้าลงไปใช้ลิ้นร้อนผ่าวตวัดเลียจนเจนจิราต้องส่งเสียงครางประท้วง นิ้วแกร่งสอดแทรกเข้าไปในความอุ่นนุ่มขณะที่ปลายลิ้นรัวระริกอยู่บนจุดกระสัน ดูดดึงและตวัดไปมาอย่างช่ำชอง“คุณภาคย์ขา... เจน... เสียวเหลือเกิน...”เสียงหวานสั่นพร่าเมื่อนิ้วของเขาเริ่มเร่งจังหวะเข้าออกถี่ยิบ ปากหนาทำหน้าที่ปรนเปรอจนคนใต้ร่างถึงฝั่งฝัน น้ำหวานใสไหลอาบชโลมง่ามขาขยาบตามแรงอารมณ์ ภาคินัยจูบซับบริเวณเนินเนื้อแสนรักนั้นอย่างแสนประคอง“คุณเจนครับ... ต่อไปนี้ผมขอเอาบ่อยๆ ได้มั้ยครับ...” เขาเงยหน้าขึ้นสบตาด้วยแววตาอ้อนวอนแต่ทว่าเร่าร้อน“ไม่ได้ค่ะ เอาบ่อยเจนเสียเปรียบ... ต้องให้แม่มาขอก่อน” เจนจิราตอบเส

ท่ามกลางบรรยากาศการเดินทางกลับที่อบอวลไปด้วยไอรัก เจนจิราที่นั่งเคียงข้างบนรถหรูเริ่มนึกถึงโลกแห่งความจริงที่กำลังรออยู่เบื้องหน้า เธอช้อนสายตามองคนขับหน้าคมที่ดูจะอารมณ์ดีเป็นพิเศษ ก่อนจะเอ่ยถามเพื่อหยั่งเชิงความรู้สึก“คุณภาคย์คะ... ถ้าเจนเกิดท้องขึ้นมาจริงๆ แล้วยังไม่มีฤกษ์แต่งล่ะคะ”ภาคินัยละสายตาจากถนนเพียงครู่เพื่อสบตาเธอ น้ำเสียงที่ตอบกลับมานั้นทุ้มต่ำทว่าหนักแน่นไร้ความลังเล “ไม่เห็นต้องกังวลเลยครับ ถ้าคุณท้อง ผมจะพาคุณไปจดทะเบียนสมรสก่อนเลยทันที... ผมอยากให้ลูกของเรามีชื่อพ่อที่ถูกต้องตามกฎหมายตั้งแต่วินาทีแรก”คำตอบนั้นทำให้หัวใจของเจนจิราพองโต ชายหนุ่มรู้สึกภาคภูมิใจอย่างประหลาดเมื่อจินตนาการถึงภาพพยาบาลสาวตัวเล็กๆ ในอ้อมแขนกำลังอุ้มท้องลูกของเขา ความเป็นเจ้าเข้าเจ้าของที่เขามีต่อเธอมันรุนแรงจนเขาอยากจะประกาศให้โลกรับรู้เดี๋ยวนั้น“งั้น... เราอยู่ด้วยกันก่อนแต่งดีไหมครับ?” เขาเอ่ยถามทีเล่นทีจริง ทว่ารอยยิ้มที่มุมปากกลับดูเจ้าเล่ห์จนคนมองใจสั่น“ไม่ได้ค่ะ! แม่รู้เข้าเจนตายแน่ๆ” เจนจิราค้านทันควัน แต่ดวงตาคู่สวยกลับสั่นไหวอย่างคนที่ไม่มั่นใจนัก“ก็อย่าให้ท่านรู้สิครับ...” ภาค

ภายในห้องน้ำที่อบอวลไปด้วยไอน้ำอุ่น เจนจิราครางเบาๆ ในลำคอ เธอโอบแขนเรียวรอบคอแกร่งของสามีที่กอดประคองเธอไว้แน่น อดไม่ได้ที่จะเขย่งตัวขึ้นจุมพิตริมฝีปากหยักอย่างรักใคร่ การอาบน้ำร่วมกันในคืนเข้าหอช่างเป็นสัมผัสที่รัญจวนใจเมื่อชำระล้างร่างกายเสร็จ ภาคินัยอุ้มร่างเปลือยเปล่าของภรรยาสาวออกมาจากห้องน้ำอย่างนุ่มนวล วางเธอลงบนเตียงใหญ่ที่ถูกโปรยไว้ด้วยกลีบดอกไม้นานาพันธุ์ กลิ่นหอมอ่อนๆ ของดอกไม้และเรือนกายของเธอปลุกเร้าสัญชาตญาณดิบในกายชายหนุ่มให้ตื่นขึ้นอีกครั้ง“เมียพี่สวยเหลือเกิน” ภาคินัยพึมพำเสียงพร่า มือหนาลูบไล้ไปตามเรือนร่างอรชรอย่างหลงใหล สายตาคมกริบสำรวจทุกสัดส่วนของภรรยาด้วยความชื่นชม“ถ้าเจนท้อง พี่ภาคย์ยังจะรักเจนอยู่ไหมคะ?” เจนจิราถามเสียงแผ่ว ใบหน้าหวานเงยขึ้นสบตาเขาด้วยความกังวล“รักสิครับ... รักที่สุดเลย เราจะสร้างครอบครัวของเราไปด้วยกันนะเจน... สร้างครอบครัวที่มีเรา มีพี่ มีเจน และมีเจ้าตัวเล็กของเรา” น้ำเสียงของภาคินัยเต็มไปด้วยความจริงจังและเปี่ยมด้วยความสุข เขาก้มลงจุมพิตหน้าผากมนอย่างแสนรัก“เจนยอมมีลูกกับพี่ภาคย์ค่ะ” เสียงตอบรับนั้นแผ่วเบาแต่ชัดเจน ทำให้หัวใจของภาคิน

ตอนที่ 21 ข้าวใหม่ปลามัน NC“พี่ภาคย์ขา...เจนเสียววว..ทำแรง ๆ ได้นะ เจนไม่เจ็บแล้ว” เพราะความอยากโดนกระแทกแบบรุนแรง เธอเหลียวหน้าหันกลับไปหาภาคินัย ตั้งใจจะให้เขาทำด้วยความรุนแรง ทว่ายังไม่ทันจะเอ่ยอะไรริมฝีปากของเธอก็ถูกประกบจุมพิต ดูดดื่มทําเอาหลงลืมไปจนหมดสิ้นว่าในหัวมีคําถามใดก่อนหน้านี้“อื้มห์...ได้ที่รัก เดี๋ยวพี่จะทำให้เมียพี่มีความสุขเองนะ” พิษจูบของสามีหนุ่มช่างมีอานุภาพร้ายแรงทําลายสติสัมปชัญญะที่เหลืออยู่น้อยนิดจนแทบไม่มีเหลือ เธอทิ้งความอยากรู้อยากเห็นอื่นๆ ทั้งหมดและกลับมาให้ความสนใจกับการปะทะกระแทกของสะโพกของเขาและบั้นท้ายของตัวเองอย่างเร่าร้อน ปลายเล็บยาวสวยสะอาดจิกเข้ากับขอบเตียง ส่วนอีกข้างก็โอบรอบคอสามีเพื่ออํานวยความสะดวกทั้งตนและเขาให้จุมพิตกันได้ แบบไม่ลําบากหรือขาดช่วง“ที่รัก..ตอดผัว แรง ๆ นะ” เสียงแหบพร่าเอ่ยขึ้นบอกหญิงสาวเมื่อรับรู้ถึงการปลดปล่อยภายในร่างที่กําลังจะปะทุออกมาในไม่กี่อึดใจและแน่นอนว่าร่างบางก็หมุนตัวกลับมาในทันทีโดยจุดเชื่อมโยงของพวกเขายังคงไม่หลุดออกไปไหน เสียงครางซีดซ๊าดเพราะการเคลื่อนไหวท่าทางทําให้เขาถึงกับต้องขบกรามแน่น ใบหน้าเครียดเขม็งแล