ภรรยาแสนดี แม่ทัพผู้นี้ไม่หย่ากับเจ้า! のすべてのチャプター: チャプター 101 - チャプター 110

ข่าวลือที่ชุยซือจิ้งปล่อยออกไปคล้ายไม่ตั้งใจที่ร้านเครื่องประดับแพร่กระจายไปทั่วเมืองหลวงภายในเวลาเพียงไม่กี่วันก่อนหน้านี้ผู้คนในหลินอานที่ไม่ได้อยู่ในแวดวงขุนนางรับรู้แค่ว่าฮ่องเต้พระราชทานสมรสให้หลิวเยี่ยนและชุยซือจิ้ง แต่ไม่ค่อยมีคนรู้ว่าชุยซืออวิ๋นขอให้ฝ่าบาททรงกำหนดเงื่อนไขป้องกันไม่ให้ชุยซือจิ้งได้รับความไม่เป็นธรรมหากต้องแต่งเข้าจวนตระกูลแม่ทัพหลิวจนกระทั่งมีผู้ได้ยินคำบ่นของคุณหนูใหญ่สกุลชุยที่เอ่ยกับท่านหญิงซ่งอวี่ถงในร้านเครื่องประดับ ถึงได้รู้ว่าที่แท้ขุนนางชุยซืออวิ๋นวางแผนปกป้องน้องสาวเอาไว้อย่างดีทีเดียวยิ่งสดับรับฟังถึงเสียงเล่าลือในช่วงที่ผ่านมาว่าหลิวเยี่ยนคลุกคลีกับฉินอี้จนกลายสภาพเป็นปีศาจสุราและแม่ทัพเจ้าสำราญไปแล้วก็เริ่มมีหลายคนสงสัยว่าสมรสพระราชทานครั้งนี้จะยังได้จัดอยู่อีกหรือไม่ในเมื่อตระกูลชุยมีคทาหรูอี้ที่ได้รับพระราชทานจากเกาจงฮ่องเต้ หากชุยซือจิ้งไม่ประสงค์จะแต่งงานกับแม่ทัพเสเพลที่เคยมีประวัติการเข่นฆ่าอันโหดเหี้ยมก็ใช่ว่าจะเป็นไปไม่ได้เพียงนางถือคทาหรูอี้ไปขอเข้าเฝ้าเกาจงฮ่องเต้และบอกเล่าพฤติกรรมอันเหลวไหลของแม่ทัพจงเจียนเจียงจวินในช่วงที่ผ่านมาก็น

หลังจากหารือแผนการที่เรือนเฉิงย่วนเรียบร้อย ชุยซืออวิ๋นกับหลิวเยี่ยนก็แยกย้ายกันไปจัดการเรื่องราวตามที่เคยคุยกันเอาไว้หลิวเยี่ยนยังคงทำตัวเป็นแม่ทัพเจ้าสำราญเหมือนเดิม หน้าที่การงานในกองทัพส่วนกลางก็ยังไม่คืบหน้าเหมือนเดิมเขายังคงมุ่งมั่นกับการอ่านเอกสารเก่าๆ ไม่ยื่นมือเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับการงานในตำแหน่งปัจจุบัน แต่ปล่อยให้เจ้าหน้าที่เก่าแก่ที่เป็นคนของขั้วอำนาจต่างๆ ดำเนินการทั้งหลายต่อไปเหมือนเดิมตกเย็นก็ยังคงไปสังสรรค์กับฉินอี้และพรรคพวกเหมือนเดิมสิ่งที่แตกต่างจากเดิมคือยามนี้มีข่าวลือว่าหลิวเยี่ยนตั้งใจจะเลี้ยงดูนางโลมผู้ได้รับฉายาว่าดื่มพันจอกไม่เมาอย่างเฟยเซียง เพราะทุกครั้งที่ไปหอไจซิ่งเขาจะเรียกนางมาปรนนิบัติเสมอแต่ถ้าจะเรียกว่าปรนนิบัติก็อาจพูดได้ไม่เต็มปากเต็มคำเท่าไหร่ เนื่องจากหลิวเยี่ยนและเฟยเซียงมักใช้เวลาประลองสุราด้วยกันเสียมากกว่าทว่าประลองสุราแล้วอย่างไร ดื่มพันจอกไม่เมา แล้วถ้าดื่มหมื่นจอกเล่า?เมื่อดื่มสุรามากเข้าย่อมต้องมีเวลาที่เลอะเลือนหลงลืมตัวกันบ้าง ไม่ช้าคุณชายฉินอี้และพรรคพวกก็เริ่มส่งเสียงล้อเลียนและยิ้มกรุ้มกริ่มยามเห็นหลิวเยี่ยนล้มกลิ้งไปพร้อมกับเฟย

เถ้าแก่หอไจซิ่งลำบากใจไม่น้อยยามที่คุณหนูใหญ่สกุลชุยบุกไปเผชิญหน้าแม่ทัพจงเจียนเจียงจวินด้วยท่าทีราวกับมาจับชู้เมื่อคราวก่อน แต่นางก็เป็นผู้นำค่าสุรามาจ่ายให้กับทางหอสุราตลอด เขาจึงไม่อาจขัดขวางได้อีกทั้งเขายังเลือกข้างพนันว่าพิธีสมรสพระราชทานระหว่างทั้งสองคนจะถูกยกเลิก การปล่อยให้แม่นางน้อยเห็นความจริงน่าจะช่วยให้นางตัดสินใจได้ง่ายขึ้นกลับกลายเป็นว่าพิธีสมรสยังดำเนินต่อไป เพราะแม่ทัพจงเจียนเจียงจวินยืนกรานจะแต่งกับคุณหนูใหญ่สกุลชุยให้ได้ใครเลยจะรู้ว่าเบื้องหลังมีคนมากมายเท่าไหร่ถูกเขาบังคับยัดเยียดเพื่อให้งานแต่งนี้ลุล่วงด้วยดี“เจ้าต้องช่วยข้า!”หลิวเยี่ยนแผ่รังสีพิฆาตออกมาในยามเอ่ยประโยคนั้นต่อหน้าฉินอี้“จะให้ข้าช่วยอะไรหรือ”แม้จะร่วมวงสุรากันมาหลายเดือนจนคิดว่าสนิทสนมกันแล้ว แต่ยามหลิวเยี่ยนข่มขู่คาดคั้นคนก็ยังคงไม่ทิ้งลายแม่ทัพจอมโหดอยู่ดีที่จริงเย็นวันนี้ฉินอี้ตั้งใจจะไปสังสรรค์ที่หอเมิ่งหุยซึ่งเป็นหอคณิกา เพราะหลิวเยี่ยนไม่มาร่วมวงสุราที่หอไจซิ่งได้ครึ่งเดือนแล้วนับตั้งแต่ชุยซือจิ้งประกาศว่าจะยกเลิกงานแต่งทว่างานแต่งยังดำเนินต่อไป เพราะหลิวเยี่ยนยืนกรานว่าจะแต่ง และวันนี

ขบวนรับตัวเจ้าสาวบรรเลงเพลงดีดสีตีเป่าไปพร้อมกันจนกระทั่งมาถึงหน้าจวนแม่ทัพหลิวฉีอย่างราบรื่น เจ้าบ่าวยั้งสายบังเหียนพลิกตัวลงจากหลังม้าสีขาวปลอดและเดินมาถึงหน้าเกี้ยวอย่างว่องไวแม่สื่อเอ่ยเตือนให้เจ้าบ่าวอย่าลืมเตะเกี้ยวเพื่อกำราบเจ้าสาวตามธรรมเนียม แต่หลิวเยี่ยนไม่สนใจ ตรงไปเลิกม่านประตูเกี้ยวแล้วยื่นมือเข้าไปรับชุยซือจิ้งด้วยตัวเอง“เหตุใดท่านไม่ทำตามที่แม่สื่อบอก”ขณะเอ่ยถามคิ้วได้รูปของชุยซือจิ้งก็ขมวดมุ่นใต้ผ้าคลุมหน้าเจ้าสาว หลิวเยี่ยนหัวเราะเบาๆ อย่างเอ็นดู แต่ประโยคถัดมากลับพูดด้วยเสียงดังกังวานอย่างจงใจให้คนรอบข้างได้ยินทั่วกัน“ข้าไม่คิดกำราบเจ้า ข้าไม่ต้องการภรรยาที่ว่าง่ายเชื่อฟัง ข้าอยากให้เจ้าเป็นคู่คิดและคู่ชีวิตที่อยู่เคียงข้างกันอย่างเท่าเทียม ข้าสุข เจ้าสุข หากมีทุกข์พวกเราร่วมแบ่งปัน ได้หรือไม่”ชุยซือจิ้งไม่อาจรักษาสีหน้าเคร่งขรึมได้อีก นางยิ้มกว้างใต้ผ้าคลุม“ได้” เสียงหวานเสนาะหูเอ่ยอย่างหนักแน่นพอกัน “เป็นเช่นนี้ดียิ่ง!”กล่าวจบเจ้าสาวก็วางมือเล็กของตัวเองลงบนฝ่ามือใหญ่ของเจ้าบ่าวแม่สื่อคิดเอ่ยเตือนให้เจ้าบ่าวเจ้าสาวจับจูงกันผ่านผ้าแพรแดงประดับดอกไม้ตามประเพณ

ในคืนเดียวกับที่แม่ทัพจงเจียนเจียงจวินเข้าหอกับภรรยา คุณชายฉินอี้แห่งจวนอัครมหาเสนาบดีตระกูลฉินก็รับคนเข้ามาในเรือนเพิ่มอีกสามคนที่จริงแล้วเขาคิดจะรับมาแค่คนเดียวคือเฟยเซียงเจ้าของฉายาร่ำสุราพันจอกไม่เมา แต่นางยังมีสาวใช้ประจำตัวตามมาด้วยอีกสองคน เขาจึงรับเข้ามาพร้อมกันโดยไม่คิดอะไรมากมายจวนตระกูลฉินมั่งคั่งร่ำรวยถึงเพียงนี้ ก็แค่มีชามข้าวเพิ่มมาสามชามและตะเกียบเพิ่มมาอีกสามคู่เท่านั้นมิหนำซ้ำหลิวเยี่ยนยังมอบร้านค้าสามร้านในเมืองหลินอานที่สามารถสร้างรายได้ต่อเดือนให้เขาอย่างใจป้ำเพื่อเลี้ยงดูหญิงงามเฟยเซียงโดยเฉพาะ เขาจะมีเรื่องขัดข้องอันใดได้ยิ่งเพ่งมองดวงหน้างดงามอย่างยั่วยวนของเฟยเซียงที่ยามนี้นั่งต่อหน้าเขาอย่างสงบเสงี่ยมก็ยิ่งคึกคักขึ้นมาในหัวใจ จนต้องเอื้อมมือไปลูบริมฝีปากแดงสดอวบอิ่มนั้นอย่างหยอกเย้าและผละจากอย่างอ้อยยิ่ง“คืนนี้หลิวเยี่ยนเข้าหอ เจ้าเศร้าใจหรือไม่ ข้าปลอบใจเจ้าได้ทั้งคืนเลยนะ”รอยยิ้มของเฟยเซียงหยาดเยิ้มและไม่ปรากฏความเศร้าในดวงตาแม้สักนิด“ข้าน้อยเป็นเพียงสหายร่ำสุราของท่านแม่ทัพ ไหนเลยจะต้องโศกเศร้าอันใด เพียงแต่ว่า...”นางหยุดพูดและเอียงคอชม้ายชายตา ฉินอ