บททั้งหมดของ ตำให้นัวรัวให้ลึก: บทที่ 11 - บทที่ 20

43

Chapter 4 - พ่อน้องออนิว 3/3

แตงหวานนั่งสงบอยู่ที่เบาะผู้โดยสารข้างคนขับในรถ BMW Series 7 ของเล้ง ดวงตายังจับจ้องไปยังท้ายกระบะออนิวที่เพิ่งแล่นออกไปจนลับสายตา สีหน้าเธอเจือความตึงเครียดปนโล่งอก ก่อนจะขยับตัวเหมือนจะลงจากรถ ทว่าเล้งเอื้อมมือไปสัมผัสเบาๆ ที่หลังมือของเธอไว้“ให้ผมไปส่งดีกว่านะครับคุณแตงหวาน เผื่อหมอนั่นย้อนกลับมาอีก”“แต่ฉันเกรงใจคุณ”“เรื่องหน้าสิ่วหน้าขวานแบบนี้ ไม่ต้องเกรงใจหรอกครับ”“ถ้างั้น...ฉันขอบคุณคุณมากนะคะ ที่ช่วยเล่นละครตบตาไอ้แฟนเก่าเฮงซวยนั่น แล้วก็ขอโทษที่พาคุณซวยไปด้วย” แตงหวานว่าพลางยกมือไหว้เขา ทั้งขอบคุณและขอโทษในเวลาเดียวกัน“ไม่เป็นไรหรอกครับ ผมดีใจที่ได้ช่วยนะ ถ้ามันทำให้เขาไม่ต้องมายุ่งกับคุณอีก”“ฉันเองก็หวังว่าทุกอย่างจะจบลงในเร็ววันะค่ะ” แตงหวานพูดพลางทอดสายตามองออกไปนอกกระจกหน้ารถ ดวงตาเปี่ยมด้วยความเหนื่อยล้า “เมื่อก่อนฉันกับเขากู้หนี้นอกระบบมาด้วยกัน เงินที่ได้มา ฉันใช้ลงทุนเปิดร้านนี้ ส่วนเขาเอาไปแต่งรถ พอถึงเวลาต้องใช้หนี้คืน ฉันก็ฝากเงินให้เขาเอาไปจ่ายคืนเจ้าหนี้ แต่เขากลับไม่เอาไปจ่าย ปล่อยให้ทั้งต้นทั้งดอกบานเบิกจนกลายเป็นปัญหายืดเยื้อมาจนถึงทุกวันนี้น่ะค่ะ”เล้งน
อ่านเพิ่มเติม

Chapter 5 - คุณอ่อยผมเหรอ 1/2

ผิวเนื้อนวลเนียนของแตงหวานลอยพ้นจากขอบเสื้อสายเดี่ยวผืนบาง เผยให้เห็นเนินอกอวบอิ่มที่ขยับขึ้นลงตามจังหวะหายใจอย่างล่อแหลม แม้จะไม่ถึงขั้นเปิดเผยจนหมดเปลือก แต่ก็เพียงพอจะทำให้เล้งเผลอชะงักกึก ดวงตาเขากวาดผ่านผิวเนียนละเอียด หลุดโฟกัสไปกับภาพตรงหน้าโดยอัตโนมัติแม้พยายามละสายตาแล้ว แต่ใจเขากลับเต้นแรงจนมือที่กำลังถือสำลีชุ่มน้ำเกลือสั่นไหว ริมฝีปากเม้มแน่นพยายามควบคุมตัวเอง ก่อนที่เสียงขำเบาๆ ของแตงหวานจะดังขึ้น เรียกให้เขาเงยหน้าขึ้นสบตากับเธอ“ไหวไหมคะคุณเล้ง มือสั่นเชียว คุณกลัวเลือดเหรอ หรือว่า...” เธอถามพลางเลิกคิ้วอย่างรู้ทัน รอยยิ้มซนปรากฏอยู่ที่มุมปาก“ปะ...เปล่าครับ ไม่ได้กลัวอะไรเลยครับคุณแตงโม เอ๊ย! คุณแตงหวาน” เขาตอบเสียงตะกุกตะกัก เรียกชื่อเธอผิดๆ ถูกๆ พลางหลบตาเธออย่างเขินอาย กลับกันกับเธอที่หัวเราะพรืดออกมาเสียงดัง สะท้อนอยู่ในบรรยากาศชวนให้อารมณ์ดี ก่อนจะยกมือเท้าสะเอวแล้วแกล้งเบิกตาโต“อ๋อ...ที่เรียกแตงโมเพราะนมฉันใหญ่เท่าลูกแตงโมใช่ไหมล่ะ เห็นเรียกอยู่หลายทีแล้วนะคุณ”เล้งพอรู้ว่าถูกจับได้ก็หน้าเหวอทันที สีหน้าที่มั่นใจเมื่อครู่หายวับไป เหลือเพียงความลนลาน รีบปฏิเสธเส
อ่านเพิ่มเติม

Chapter 5 - คุณอ่อยผมเหรอ 2/2

เล้งเดินกลับเข้ามาพร้อมรอยยิ้ม ยื่นปิ่นโตให้ด้วยสีหน้าคาดหวังเล็กๆ แต่ทันทีที่แตงหวานได้ถอดเถาปิ่นโตออก เธอก็ทำหน้าเบ้โดยไม่ปิดบังความรู้สึก เมื่อเปิดฝาออกและพบว่าข้างในคือ ลาบเป็ดกับน้ำตกคอหมูย่าง“ในเมื่อคุณไม่ยอมสอนผมสักที อย่างน้อยก็ช่วยชิมฝีมือผมสักหน่อยได้ไหม” เล้งพูดขึ้นขณะถอดปิ่นโตอีกเถาที่ด้านในมีอาหารง่ายๆ หลายอย่างในนั้น “จะติ จะชม หรือจะแนะนำอะไรได้เต็มที่เลยนะครับ เผื่อมันจะดีขึ้นบ้าง”เขาว่าเสียงนุ่มแต่แฝงความคาดหวังอยู่ในแววตา ก่อนจะนั่งลงตรงข้าม ยิ้มอย่างเก้อๆ รอให้เธอตักกินสักคำจนเธอใจอ่อนในที่สุด หยิบช้อนขึ้นมาตักลาบเป็ดคำหนึ่งเข้าปาก เคี้ยวอย่างตั้งใจพลางเลิกคิ้วขึ้นน้อยๆ แล้วเปรยด้วยน้ำเสียงราบเรียบ“ลาบนี่จืดไปหน่อยมาก รสชาติไม่ถึง กลิ่นเครื่องเทศแทบไม่มาเลย” จากนั้นก็หันไปตักน้ำตกคอหมูย่างอีกคำ ลิ้มรสอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะส่ายหน้าช้าๆ “ส่วนอันนี้กลิ่นสมุนไพรมันแรงไปจนกลบกลิ่นเนื้อสัตว์ไปซะหมด เครื่องก็เยอะเกินไปด้วย กินแล้วรู้สึกเหนื่อยคุ้ยออกมากกว่าจะอร่อยน่ะค่ะ”เล้งยิ้มเจื่อน แต่ยังไม่ละความพยายาม เขาถอนหายใจเงียบๆ แล้วพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงจริงใจ“งั้น...ช่วยสอนผม
อ่านเพิ่มเติม

Chapter 6 - ตำอะไรต่อดี 1/3

หลังจากที่ตกลงกันว่าเล้งจะช่วยจ่ายหนี้แทนแตงหวานได้ในวันนั้น ไม่กี่วันถัดมา เขาก็ทำตามสัญญาโดยพาแตงหวานไปพบเฮียอ่ำถึงที่ ชำระหนี้ที่เหลือ พร้อมกับยื่นหนังสือสิ้นสุดสภาพหนี้ที่เขาเตรียมไว้ให้ทั้งสองเซ็นรับรองอย่างเป็นทางการ เฮียอ่ำแม้จะเป็นเจ้าหนี้ปากจัด แต่พอเห็นสภาพแตงหวานที่หลุดพ้นจากนัทมาได้ก็เปรยออกมา“ข้าดีใจกับเอ็งนะ แตงหวาน ที่หลุดพ้นจากไอ้นัทได้ซะที ต่อจากนี้ก็ขอให้เอ็งได้ใช้ชีวิตอย่างที่ควรจะเป็น มีความสุขอย่างที่สมควรจะได้รับ” เฮียอ่ำเอ่ยด้วยน้ำเสียงเข้มทว่าแฝงความเมตตา ไม่ต่างจากพ่อคนหนึ่งที่เป็นห่วงลูก ก่อนจะหันไปมองเล้งด้วยแววตาจริงจัง “ไอ้หนุ่ม เอ็งเป็นผัวใหม่มันใช่ไหม”“อะ...เอ่อ...ครับ” เล้งตอบรับไปตามบทบาท“เอ็งดูแลแตงหวานมันดีๆ ล่ะ พ่อแม่มันตายตั้งแต่เด็ก ปากกัดตีนถีบกว่าจะตั้งตัวได้ เอ็งอย่าทำให้มันต้องเสียน้ำตาอีกเข้าใจไหม”เล้งที่ยังต้องรับบทเป็นสามีจำเป็นต่อหน้าชายวัยใกล้แซยิด รีบพยักหน้ารับโดยไม่ลังเล เพื่อให้ทุกอย่างจบลงด้วยดี แม้จะไม่ได้วางแผนจะสวมบทนี้นานนัก แต่เขาก็รู้ดีว่าการจบเรื่องหนี้สินให้แตงหวานได้ในคราวนี้ จะทำให้เขาได้เริ่มต้นเรียนรู้การทำอาหารอีสานจ
อ่านเพิ่มเติม

Chapter 6 - ตำอะไรต่อดี 2/3

“ไม่ง่ายเลยนะครับเนี่ย”“ถ้าน้ำปลาร้ามีกลิ่นแปลก หรือรสมันแรงไป ฉันจะเติมน้ำส้มสายชูหรือน้ำมะขามลงไปช่วยกลบรส กลบกลิ่น แถมยังดึงรสให้มันนัวขึ้นอีกต่างหาก” แตงหวานพูดพลางหยิบวัตถุดิบวางเรียงตรงหน้า ก่อนเหลือบตามองเล้ง “คุณต้องรู้จักเลือกของ อย่างมะนาว กระเทียม พริกแห้ง กุ้งแห้ง พวกนี้ส่งผลหมด ถ้าใช้ของถูก ของไม่มีคุณภาพ หรือใส่เยอะไป น้อยไป รสชาติมันก็พังได้เหมือนกัน”พูดจบเธอก็ยืนเขย่งปลายเท้า มือเอื้อมเปิดตู้เก็บของเหนือเคาน์เตอร์ พยายามเอื้อมมือไปหยิบอุปกรณ์ทำครัว แต่ด้วยความที่เธอมีส่วนสูงเพียงร้อยหกสิบเซนติเมตร จึงค่อนข้างทุลักทุเล กะละมังสแตนเลสใกล้จะร่วงลงมาใส่หัวอยู่รอมร่อ โชคดีที่เล้งยืนอยู่ใกล้ เขาเห็นท่าไม่ดีจึงรีบก้าวเข้ามาประชิดทางด้านหลัง มือหนึ่งยื่นขึ้นคว้าของจากชั้นสูง“มาครับ เดี๋ยวผมหยิบให้”สัมผัสจากแผ่นอกอุ่นๆ ที่แนบหลังอย่างไม่ได้ตั้งใจทำเอาเธอชะงัก หัวใจเต้นแรงขึ้นเล็กน้อย เธอรีบเบือนหน้าหนี แล้วกลบเกลื่อนอาการเขินด้วยการยื่นมีดกับมะละกอให้เขาแทน“ลองสับมะละกอให้ฉันดูหน่อยค่ะ”เล้งรับมะละกอกับมีดจากมือเธอโดยไม่อิดออด ทว่าเมื่อเริ่มลงมือสับ ความจริงก็ปรากฏออกมาในท
อ่านเพิ่มเติม

Chapter 6 - ตำอะไรต่อดี 3/3

“อ้าว แล้วแบบนี้จะให้ผมตำ…เอ๊ย จะให้ทำอะไรต่อดีล่ะครับ” เล้งยกคิ้ว แกล้งเอียงหน้าเข้ามาใกล้จนได้กลิ่นหอมอุ่นจากผิวเธอ น้ำเสียงลากยาวเจือแววล้อ แต่ก็แฝงความทุ้มต่ำจนฟังแล้วขนลุกแตงหวานเหลือบตามองเขา ริมฝีปากโค้งยิ้มมุมหนึ่งอย่างรู้ทัน“น้อยๆ หน่อยค่ะ คุณพูดสองแง่สองงามแบบนี้ ระวังนะ คนฟังอาจจะคิดลึกเอาได้” เสียงเธอแผ่วลงเหมือนจงใจยั่ว ขณะที่แสงสลัวทำให้ประกายตาของเธอดูลึกลับน่าค้นหายิ่งกว่าเดิม“ฮ่าๆๆ ผมว่าคุณนั่นแหละที่คิดลึก” เขาหัวเราะเบาๆ เหมือนจะกลบเกลื่อนบางอย่าง ก่อนค่อยๆ ยกมือไปปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตทีละเม็ด แล้วถอดออกอย่างไม่เร่งรีบ“หืม นั่นคุณกำลังจะทำอะไรคะ” เธอตกใจกับอากัปกิริยาของเขาที่มันค่อนข้างสุ่มเสี่ยงกับใจเธอ“ขออนุญาตถอดเสื้อออกหน่อยนะครับ เสื้อผมเปียกจนชุ่มแล้วครับ”เธอไม่ตอบอะไร แต่สายตามองเขาไม่กะพริบ ผิวสีบ่มแดดภายใต้แสงบางเผยให้เห็นแผงอกแน่นตึง และหน้าท้องเป็นลอนชัดเจน รอยสักสีเข้มที่เริ่มจากต้นแขนลากลามลงมาจนถึงช่วงอก ยิ่งตอกย้ำความน่ามอง จากที่มักเป็นเขาที่คอยแอบมองเธอมาโดยตลอด กลับกลายเป็นเธอที่มองเขาไม่ละสายตา ดวงตาเหมือนต้องมนตร์ ริมฝีปากแห้งผากจนต้องแลบลิ้
อ่านเพิ่มเติม

Chapter 7 - ตำแหลกกระแทกปาก 1/2

เสียงฝนตกกระทบหลังคายังดังต่อเนื่อง เฉกเช่นพายุแห่งความปรารถนาในอกของทั้งสองที่โหมกระหน่ำรุนแรงไม่แพ้กัน ความชื้นในอากาศประหนึ่งไออุ่นของไฟราคะที่เริ่มแผ่ลามโดยไม่มีสิ่งใดมาขวางกั้นเขากำลังโน้มตัวเข้าหาเธออย่างช้าๆ ดวงตาคมฉายแววปรารถนา ริมฝีปากหยักของตนขยับจนเกือบแตะริมฝีปากของเธอ ทว่าในวินาทีนั้น ปลายนิ้วเรียวพลันยกขึ้นแตะแนบริมฝีปากเขาไว้“เดี๋ยวก่อนค่ะคุณ สิ่งที่เรากำลังทำอยู่นี่ มันจะไม่ทำร้ายใครใช่ไหม?”“หืม” เขาชะงัก สบตาเธอด้วยความฉงน “คุณแตงหวานหมายถึงใครเหรอครับ”“ฉันขอถามตรงๆ นะคะ คุณไม่มีแฟน ไม่มีเมีย หรือใครที่รออยู่ที่บ้านใช่ไหมคือ...ฉันไม่อยากเป็นคนพังครอบครัวใครน่ะค่ะ”ที่เธอต้องถามก็เพื่อความแน่ใจ หากจะมีสัมพันธ์ลึกซึ้งกับใคร ไม่ว่าจะเป็นแค่วันไนต์สแตนด์ หรือแม้แต่จะพัฒนาไปถึงขั้นผูกพัน เธอก็อยากมั่นใจว่าเธอจะไม่กลายเป็นมือที่สาม ทำให้ผู้หญิงอีกคนต้องเจ็บปวดหรือเสียใจเพราะความสัมพันธ์ทางกายในครั้งนี้“ถ้าจะมีใครเจ็บ ก็คงเป็นแฟนคลับผมนี่แหละ คุณไม่รู้เหรอว่าสาวๆ กรี๊ดผมกันทั้งประเทศน่ะ แฮชแท็กที่สาวๆ ตั้งใจผมในโลกโซเชียลคือ อยากกินเล้ง แต่...ดูเหมือนว่า คุณจะได้กินก่อน
อ่านเพิ่มเติม

Chapter 7 - ตำแหลกกระแทกปาก 2/2

“อื้อ…แบบนั้น ดูดแรงๆ เลยคุณ”เธอส่งเสียงครางพร่าออกมาไม่ขาดสาย ปลายนิ้วเรียวจิกลงบนแผ่นหลังกว้างราวกับต้องการเหนี่ยวรั้งสติที่กำลังเลือนรางด้วยเพลิงราคะ ร่างกายบิดเกร็งไปตามแรงปรนเปรอที่โหมกระหน่ำจากชายหนุ่มตรงหน้า ความเสียวซ่านพุ่งทะยานจนแทบจะระเบิดออกมาทุกขณะ ก่อนมือหนาของเขาจับข้อมือเธอเบาๆ แล้วพามันไปรูดรั้งแท่งเนื้อกลางกาย ที่บัดนี้แข็งขืนราวราวสากไม้ที่เธอใช้จนคุ้นมือแค่ได้ลองสัมผัสก็รู้สึกถึงเส้นเอ็นปูดนูนพาดไปตามลำลึงค์ ที่กระตุกเต้นตุบตามแรงอารมณ์ร้อนผ่าว นิ้วมือเธอกำแน่นรอบลำกายอวบหนา ลูบไล้ช้าๆ ไปตามแนวเส้นเลือดที่เต้นระริกนั้น ปลุกเร้าให้เขาตะผละออกจากหน้าอกเธอ เงยแหงนใบหน้าหน้าครางต่ำในลำคออย่างเสียวซ่านและนั่นเป็นจังหวะเดียวกับที่การไฟฟ้าซ่อมไฟให้กลับมาใช้งานได้ปกติ แสงไฟสว่างวาบ เผยให้เห็นภาพที่ทำให้เธอถึงกับเบิกตากว้าง หัวใจเต้นแรงจนเต้นไม่เป็นส่ำยิ่งกว่าความชัดระดับ 4K แท่งร้อนของคนตรงหน้าใหญ่โตจนน่าตกใจ ลำเอ็นทั้งหนา ทั้งใหญ่ ทั้งยาว หัวถอกบานสีระเรื่อไม่ต่างจากเห็ดแชมปิญองขนาดจัมโบ้ ส่วนลำตัวมันใหญ่เสียจนเธออดที่จะเปรียบเทียบกับของบางอย่างไม่ได้“ให้ตายเหอะ คุณเ
อ่านเพิ่มเติม

Chapter - 8 ซาบซ่านถึงใจ 1/2

แม้น้ำเย็นจากฝักบัวจะไหลรินรดเรือนร่าง แต่กลับไม่อาจดับเปลวไฟแห่งราคะที่โหมกระหน่ำอยู่ภายในได้แม้แต่น้อย เสียงหยดน้ำกระทบพื้นสอดประสานกับเสียงลมหายใจหอบกระชั้นและเสียงครางที่พร่าแผ่วจนแทบจะกลืนเป็นหนึ่งเดียวกับเสียงหัวใจที่เต้นระรัว บรรยากาศรอบตัวอบอวลไปด้วยความเร่าร้อน ราวกับไม่มีสิ่งใดบนโลกจะเย็นพอจะหยุดยั้งสิ่งที่กำลังเกิดขึ้นได้เขาครางต่ำในลำคอ เสียงกระเส่าไม่เป็นภาษาในขณะที่โพรงปากของเธอรัดแน่นรอบแก่นกายที่แข็งขืน ลิ้นอุ่นตวัดรัวไม่หยุดเหมือนตั้งใจจะทำลายสติของเขาให้พังทลายไปพร้อมกับแรงเสียวที่พุ่งขึ้นเรื่อยๆ“ซี้ด…แบบนั้นแหล…อึก…อ๊า…”เสียงครางครืนแหบพร่า เปล่งมาพร้อมกับลมหายใจที่เริ่มหอบและสะเปะสะปะ มือสองข้างเกร็งแน่น น้ำหนักร่างกายทิ้งลงพิงผนังเพราะไม่อาจประคองตัวได้อีกต่อไป เมื่อถูกคลื่นเสียวพัดถาโถมเข้ามาระลอกแล้วระลอกเล่า เขามองภาพตรงหน้าอย่างตื่นตะลึง หญิงสาวที่คุกเข่าลงกับพื้นกำลังปรนเปรอเขาอย่างบ้าคลั่งเสียงเฉอะแฉะดูดดังยิ่งเร่งเร้า ยิ่งเร่งลมหายใจให้กระชั้นถี่ ร่างสูงยิ่งสั่นสะท้านเมื่อเธอเร่งจังหวะขึ้นอีก ใช้ทั้งปาก ทั้งลิ้น ทั้งแรงดูดดุนที่รุนแรง ราวกับจะกลืนกินแท่
อ่านเพิ่มเติม

Chapter - 8 ซาบซ่านถึงใจ 2/2

“แบบนี้ใช่ไหม ชอบแรงๆ แบบนี้เหรอครับ”“อะ…อื้อ…ฉันชอบแบบเมื่อกี้มากเลยค่ะ” เธอส่งเสียงครางแผ่วเบาเป็นสัญญาณตอบรับ ก่อนจะรู้สึกถึงแรงกดของนิ้วกลางที่ค่อยๆ สอดแทรกเข้ามาในโพรงสวาทอย่างเชื่องช้าทันทีที่ปลายนิ้วสัมผัสเข้ากับความอุ่นชื้นภายใน ช่องสวาทของเธอก็หดรัดและตอดรับอย่างรุนแรง ราวกับกล้ามเนื้อภายในมีชีวิตและกำลังดูดกลืนความอุ่นร้อนจากนิ้วเขาไปจนหมดสิ้น ความแน่นกระชับนั้นทำให้เขาเผลอครางต่ำในลำคออย่างพึงใจ นิ้วกลางค่อยๆ ไล้ผ่านผนังด้านในอย่างอ้อยอิ่ง ลากผ่านทุกจุดสัมผัสอย่างจงใจ กระทั่งถึงจุดหนึ่ง เธอกระตุกเฮือกทั้งร่าง เสียงครางหลุดรอดจากลำคออย่างห้ามไม่อยู่“อ๊ะ…”“ตรงนี้สินะที่คุณเสียว” เสียงเขากระซิบถามแนบใบหูอย่างเย้ายวน ก่อนจะขยับนิ้วกระทุ้งเข้าออกอย่างต่อเนื่องจนเกิดเสียงเฉอะแฉะของความชื้นที่เอ่อล้นตอบสนองการรุกเร้า“อื้อ…ตะ...ตรงนั้น”“ชอบให้ผมแทงช้าๆ แบบนี้ไหมครับ...” เสียงพร่าหนักแนบชิดข้างใบหู ขณะเดียวกันนิ้วของเขาก็ยังคงขยับเข้าออกอย่างอ้อยอิ่ง เน้นทุกแรงกดให้สัมผัสทั่วผนังโพรงรัก จนเธอสะท้านเฮือก“อ๊ะ…เสียว...”“หรือว่าชอบให้ผมกระแทกแรงๆ แบบนี้…” เขาเปลี่ยนจังหวะในพริบต
อ่านเพิ่มเติม
ก่อนหน้า
12345
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status