Lahat ng Kabanata ng The Madam’s Final Move: Kabanata 101 - Kabanata 110

Huminto sandali si Grandma Cameo, parang may iniisip, saka agad ngumiti. “Okay, wendy, sige na, samahan mo muna ang kaibigan mo. Bumalik ka na lang dito at sabay tayong mag-dinner kapag may oras ka.”“Okay, Grandma,” malambing na sagot ni wendy.Pagkatapos noon, sabay nilang ibinaba ang tawag.Tahimik na napatingin si Grandma Cameo kay Thaddy cameo na nakaupo sa tabi niya. Hawak nito ang business newspaper, kunwari’y abalang-abala sa pagbabasa, pero walang kahit anong emosyon sa mukha.“Thaddy cameo,” tanong ni Grandma Cameo, medyo may pag-aalala sa boses, “nag-away ba kayo ni wendy?”Hindi man lang siya tumingin. “No.”Napangiti si Grandma Cameo, parang hindi kumbinsido. “Kilala mo ba ‘yung kaibigan ni wendy? Boyfriend ba niya ‘yun o girlfriend?”Hindi sumagot si Thaddy cameo. Parang wala siyang narinig.Napailing si Grandma Cameo, saka biglang inabot ang hawak niyang dyaryo at hinablot iyon mula sa kamay niya. “Alam mo bang baliktad ‘yang hawak mong newspaper?”Doon lang napansin ni

Bahagyang kumilos si Thaddy cameo, saka nag-gesture kay avianna—isang simpleng galaw ng kamay na parang may ipinapahiwatig.Mag-toast siya.Parang nanigas si avianna sa kinatatayuan niya.Pati si General Manager Zevy, natigilan din. Napakunot ang noo niya, halatang naguguluhan. Ano ‘to? May gusto ba si Thaddy cameo kay avianna?Kung gano’n nga… kailangan niyang umatras. Kahit kailan, hindi niya lalabanan si Thaddy cameo pagdating sa babae.“Ano pang hinihintay mo?” sabad ni General Manager Zevy, bahagyang naiinip. “Bilisan mo, mag-toast ka na kay General Manager Cameo.”Natawa ang ibang executives sa paligid, may halong panunukso. “Ang dami na naming nakitang female students na gustong mag-toast kay CEO Cameo, pero first time namin makita na may ganitong opportunity.”“Oo nga, dali na, huwag mong paghintayin si CEO Cameo.”Lahat ng mata, nasa kanya.Walang choice si avianna.Hindi niya alam kung anong iniisip ni Thaddy cameo, pero tumayo siya. Kinuha niya ang wine glass niya, saka dah

Narinig ni luna ang mahihinang halakhakan ng dalawang babaeng empleyado, kaya napalingon siya sa direksyon ng cameo Group building.Matayog.Elegant.Parang isang mundong hindi basta naaabot.Bilang isang performance student, alam na alam niya kung gaano kalakas ang impluwensya ng cameo Group—lalo na ang Global Entertainment nito. Kontrolado nito ang kalahati ng entertainment industry. Mga artista, producers, directors—lahat may koneksyon dito.Top-tier resources.Connections na kahit buong buhay mong habulin, baka hindi mo pa rin makuha.At ang lahat ng iyon…Pagmamay-ari ni thaddy.Unti-unting lumiwanag ang mga mata ni luna. Parang may bagong pangarap na nabuo sa loob niya—mas matindi, mas malinaw.…Samantala, bumalik si thaddy sa opisina niya.Pagpasok pa lang, ibinagsak niya ang mga dokumento sa mesa.Bang!Parang may galit na hindi mailabas.Kinuha niya ang cellphone niya, agad binuksan ang WeChat.Walang reply si avianna.Kumunot ang noo niya.Eksaktong sandaling iyon, kumatok

Masayang sumipsip ang pamilya Labrador ng kanilang wine. Ngunit sa sandaling iyon, napansin ni Klea si Thaddy Cameo sa tabi niya. Hindi nagsalita si Thaddy buong oras; wala siyang pakialam sa mga usapan ng pamilya Labrador at napakababang profile ang ipinapakita niya.Pagkalabas ni Aviana Labrador, patuloy siyang nakatitig sa direksyon kung saan siya dumaan, parang wala sa sarili.“Thaddy, anong problema? Akala mo ba hindi tama kung mag-invest tayo sa medical team ni C-God?” tanong ni Klea, bahagyang nag-aalala.Itinaas ni Thaddy Cameo ang kanyang guwapong mga talukap ng mata at tiningnan si C-God na nakaharap sa kanya. Medyo nahihiya si C-God; ang titig ni Mr. Cameo ay kalmado pero matalim, parang nakikita ang lahat ng itinatago niya. Parehong nakaka-intimidate ang Mr. Cameo at ang Aviana kanina sa kanya.Ngunit mabilis lang ang tingin ni Thaddy bago mabilis na lumihis ang mata niya. “Wala namang problema, magdesisyon ka sa sarili mong affairs.”Pagkatapos noon, tumayo si Thaddy Came

Umiling nang mariin si Aviana Labrador. “Hindi!” sabi niya habang umaatras para lumayo kay Thaddy Cameo. Huminto si Thaddy at tiningnan siya; ang kanyang titig ay matatag, kalmado, ngunit mahirap basahin.“Aviana… masakit ang kamay ko,” mahina niyang sinabi habang itinaas ang kanyang kaliwang kamay. Nanlaki ang mga mata ni Aviana. Hindi niya napagtanto na ang kamay nito, na nasugatan ilang araw na ang nakalipas, ay may peklat pa rin mula sa mga tahi. Ang maputlang kulay-rosas na mga linya ay parang paikot-ikot na landas sa kanyang palad. Kinagat ni Aviana ang kanyang labi, hindi sigurado sa sasabihin.Silang dalawa lang ang nasa stairwell. Napansin ni Aviana ang tibok ng sarili niyang puso; malakas ito at umaalingawngaw sa maliit na espasyo. Binasag ni Thaddy Cameo ang katahimikan. “Aviana… nakikita mo ba? Ang kamay ko… masakit ito,” ulit niya.Nagkunot ang noo ni Aviana. “Mukhang… masakit nga,” sabi niya habang itinuturo ang peklat, medyo nandidiri pero nag-aalala rin. Bahagyang tumawa