All Chapters of ให้รักฉันได้ฮีลใจนายเย็นชา: Chapter 1 - Chapter 10

58 Chapters

ตอนที่1

“ขอทางหน่อย มามุงอะไรกันเนี่ย”ดาหวันหญิงสาววัย24ปีตะโกนขอทางกลุ่มคนที่กำลังยืนมุงอยู่หน้าประตูห้องเช่าของเธอ คนเหล่านั้นกำลังให้ความสนใจกับชายร่างท้วมสองคนที่กำลังรื้อข้าวของในห้องของเธออย่างเมามัน โดยไม่สนใจสายตาหลายคู่ที่จับจ้องอยู่เลย“หยุดนะ! พวกแกทำอะไร ออกไปเลยนะ” ดาหวันปรี่เข้าไปผลักชายร่างท้วมที่กำลังรื้อกรอบรูปติดผนังลงมา แต่ด้วยร่างบอบบางของเธอมีหรือจะสู้แรงชายที่ตัวใหญ่กว่าได้ ไม่ทันไรเธอก็ถูกชายผู้นั้นสวนผลักกลับมาจนล้มคะมำ มือเล็กๆ ก็ถูกเศษกระจกของกรอบรูปที่แตกกระจัดกระจายตามพื้นบาดเข้าให้“ถ้าพวกแกไม่หยุดฉันจะโทรแจ้งตำรวจแล้วนะ”“งั้นก็แจ้งเลย!” หญิงวัยกลางเดินฝ่ากลุ่มคนเอ่ยแทรกขึ้นมา เธอไม่ได้รู้สึกกลัวการข่มขู่ของดาหวันเลยแม้แต่น้อย แถมหนำซ้ำยังท้าทายอีกด้วย“เจ๊ก้อย นี่เจ๊สั่งให้พวกนี้มาพังห้องฉันเหรอ เจ๊ทำแบบนี้ทำไม” ดาหวันถามต่อหญิงคนดังกล่าวด้วยความขุ่นข้อง“ก็เธอค้างค่าเช่าไม่ยอมจ่ายมา6เดือนแล้ว เจ๊ก็ต้องเก็บกวาดห้องนี้เพื่อให้ผู้เช่าใหม่มาอยู่นะสิ ไหนๆ เธอก็มาแล้วงั้นก็เก็บของของเธอออกไปสิ ส่วนค่าห้องที่ค้างเจ๊จะยึดเอาจากค่ามัดจำ ที่เหลือก็ถือว่าเจ๊ใจดีทำบุญให้แ
last updateLast Updated : 2026-03-01
Read more

ตอนที่2

“ดาหวัน เธอไปรบกับใครมาทำไมผมกระเซอะกระเซิงแบบนี้” มินตาเอ่ยทักเมื่อเห็นผมเผ้าของเพื่อนสาวที่ดูยุ่งเหยิงผิดปกติไป“ก็ตื่นสายนะสิ อาบน้ำแต่งตัวเสร็จก็รีบออกมาเลยไม่มีเวลาจะส่องกระจกด้วยซ้ำ”“ก็ยังดีที่อาบน้ำ รีบจัดการตัวเองเดี๋ยวนี้ ขืนไปเจอเจ้านายฉันในสภาพนี้มีหวังเธอโดนไล่กลับแน่ ยิ่งเจ้านายฉันเป็นคนเนี้ยบอยู่ด้วย แล้วนี่คราบอะไร” มินตาสังเกตเห็นว่าบนเสื้อของเพื่อนสาวมีคราบจุดเป็นวงๆ อยู่“น่าจะเป็นคราบกาแฟน่ะ ไม่เป็นไรนิดเดียวเองล้างก็ออกแล้ว”“เธอเนี่ยนะ ก็ฉันบอกแล้วไงว่าเจ้านายฉันน่ะ….”“เข้าใจแล้วค่ะคุณมินตา มัวแต่พูดเดี๋ยวฉันก็ไปสัมภาษณ์ไม่ทันพอดี” ดาหวันเอ่ยขัดเพื่อนสาวที่เอาแต่จุกจิกกับเธอหลังจากจัดการดูแลตัวเองแล้วดาหวันก็มานั่งรอที่โซฟาที่จัดเตรียมไว้ให้ผู้ที่มาสัมภาษณ์งาน หญิงสาวรู้สึกโล่งใจที่ยังมาได้ทันเวลา เธอมองไปรอบๆ สังเกตเห็นว่าคนที่มาสัมภาษณ์งานนั้นล้วนแต่เป็นสาวสวยกันทั้งนั้น แต่ละคนแต่งตัวแต่งหน้าจัดเต็มแบบไม่มีใครยอมใคร ก็คงมีแค่เธอนี่แหละที่แตกต่างออกไป หญิงสาวไม่เข้าใจว่าการจะเป็นพี่เลี้ยงเด็กทำไมต้องแต่งตัวจัดเต็มขนาดนี้กันด้วยระหว่างนั้นเองหญิงสาวก็เหลือบไป
last updateLast Updated : 2026-03-01
Read more

ตอนที่3

ช่วงเย็นของวัน“ทำไมวันนี้แต่งตัวเต็มยศเลยละครับคุณคราม” ขุนพลเอ่ยหยอกเพื่อนชายทันทีที่มาถึง เห็นครามอยู่ในชุดสูทภูมิฐานก็ดูไม่ค่อยจะชินตาเท่าไหร่“ไปช่วยต้อนรับเพื่อนคุณไกรภพมาน่ะ ขืนแต่งตัวซอมซ่อไปก็โดนบ่นอีก นายก็รู้นี่ว่าพ่อฉันเรื่องมากขนาดไหน”“จะเรียกพ่อหรือคุณไกรภพก็เอาสักอย่างสิ นายทำฉันสับสนนะ”“จะคุณไกรภพหรือพ่อ ก็คนคนเดียวกันมั้ย” ชายหนุ่มเน้นเสียง“งั้นก็แล้วแต่เรื่องพ่อของนายแล้วกัน” เพื่อนชายโต้กลับก่อนจะพากันหลุดขำออกมาครามชายหนุ่มวัย27ปี เป็นลูกชายคนรองของไกรภพ ความสัมพันธ์ของพ่อลูกนั้นไม่ค่อยจะลงรอยกัน ดูเหมือนว่าจะมีหลายเรื่องราวที่ทำให้ชายหนุ่มไม่ค่อยพอใจในตัวผู้เป็นพ่อเท่าไหร่นักครามใช้เวลาอยู่กับขุนพลสักพักก็ขอตัวกลับ ชายหนุ่มออกจากคอนโดก็เห็นหญิงสาวคนคุ้นเคยยืนยิ้มให้จึงไม่รีรอที่จะเข้าไปทักทาย“กลับมาแล้วเหรอมัท ทำไมไม่โทรบอกล่ะครามจะได้ไปรับ แล้วนี่มาหาขุนเหรอ”“มัทมาหาครามต่างหาก มัทรู้ไงว่าครามต้องอยู่กับขุน แล้วนี่ครามจะกลับแล้วเหรอ”“อืม แล้วมัทจะกลับเลยมั้ยเดี๋ยวครามไปส่ง หรือว่าจะเข้าไปหาขุนก่อน”“กลับเลยดีกว่า แต่ก่อนกลับครามต้องเลี้ยงข้าวมัทนะ ตอนนี้ม
last updateLast Updated : 2026-03-01
Read more

ตอนที่4

ดาหวันหนีออกมาจากครามก็เจอเข้ากับแม่บ้านที่กำลังตามหาเธอเพื่อแจ้งว่าคริสได้มาถึงแล้ว หญิงสาวจึงไม่รีรอที่จะรีบกลับไปยังบ้านหลังใหญ่“คุณไปไหนมาเหรอ” คริสเอ่ยถามดาหวันทันทีที่มาถึง“ฉันออกไปเดินเล่นรอบๆ บ้านมาค่ะ ขอโทษนะคะที่เสียมารยาทไปหน่อย”“ไม่เป็นไร ดาหวันนี่คุณคีรนาแม่ของหนูครีม ส่วนนี่หนูครีมเด็กที่คุณต้องมารับหน้าที่เป็นพี่เลี้ยง” เพื่อไม่ให้เสียเวลาคริสรีบแนะนำดาหวันให้รู้จักกับผู้เป็นพี่สาวและหลานสาวคนโปรดของเขา“สวัสดีค่ะคุณคีรนา ทักทายคุณหนูครีมด้วยนะคะ” ดาหวันรีบยกมือไหว้ทักทายหญิงสาวอาวุโสกว่า ก่อนจะหันมาโบกมือยิ้มแย้มให้กับเด็กน้อยที่ยืนอยู่ข้างๆ ผู้เป็นแม่“หนูครีมไปทักทายพี่ดาหวันสิลูก" คีรนาบอกต่อผู้เป็นลูกสาว เด็กน้อยจึงทำตามที่ผู้เป็นแม่บอกทันที“สวัสดีค่ะพี่สาวคนสวย หนูชื่อครีมค่ะ ตอนนี้อายุ5ขวบแล้ว”“น่ารักจังเลย” ดาหวันนั่งยองยิ้มแป้นลูบแก้มเด็กน้อยด้วยความเอ็นดู เธอรู้สึกถูกชะตากับหลานสาวของบ้านอิชญามากอยู่ทีเดียวคีรนาเองเห็นว่าผู้เป็นลูกสาวดูชอบใจกับพี่เลี้ยงคนใหม่ก็คลายความกังวลลงได้มาก ก่อนนี้เธอค่อนข้างหนักใจเพราะลูกสาวของเธอนั้นดูจะเข้ากับคนได้ยากสักหน่อย
last updateLast Updated : 2026-03-01
Read more

ตอนที่5

ดาหวันเอาแต่ครุ่นคิดถึงเรื่องความสัมพันธ์ของคริสกับครามแต่ก็ไม่กล้าที่จะเอ่ยถามออกไป เธอก็เป็นแค่คนนอกไม่ควรเข้าไปก้าวก่ายเรื่องของครอบครัวคนอื่น หรือบางทีอาจจะเป็นเธอเองที่คิดมากเกินไป“คิดอะไรอยู่เหรอ ตั้งแต่ออกมาจากบ้านคุณไม่คุยกับผมเลย หรือว่าโกรธที่ผมไปส่งคุณแทนที่จะเป็นคราม”“ทำไมคิดแบบนั้นคะ ฉันดีใจต่างหากที่เป็นคุณ”“ก็เห็นคุณนั่งเงียบไม่พูดอะไรก็นึกว่าคุณจะไม่พอใจผมซะอีก งั้นผมถามได้มั้ยว่าคุณกำลังคิดอะไรอยู่”“ฉันแค่กลัวคุณเหนื่อยค่ะเลยไม่อยากชวนคุย คุณพึ่งมาถึงบ้านเองแต่กลับต้องขับรถไปส่งฉันอีก ที่จริงคุณให้ฉันลงปากทางข้างหน้าก็ได้นะคะ ตรงนั้นน่าจะเรียกแท็กซี่ได้ง่ายอยู่”“ดาหวัน คุณชักจะเกรงใจเกินไปแล้วนะ ทำไมผมรู้สึกว่าคุณเหมือนจะอึดอัดเลยเวลาที่ต้องอยู่กับผม ผมดูน่ากลัวขนาดนั้นเลยเหรอ”“ไม่ใช่สักหน่อยคุณใจดีมากต่างหาก ฉันแค่เกรงใจคุณจริงๆ ฉันรู้สึกว่างานของฉันมันไม่คุ้มกับเงินเดือนที่คุณให้เลยด้วยซ้ำ”“แล้วเวลาอยู่กับครามคุณเกรงใจแบบนี้มั้ย พวกคุณสองคนสนิทกันเหรอ”“สนิทที่ไหนคะ ฉันกับคุณครามเราแทบจะไม่รู้จักกันเลย ดูคุณครามเขาแตกต่างจากคุณมากเลยนะคะ ทั้งนิสัยใจคอ การใช้ช
last updateLast Updated : 2026-03-01
Read more

ตอนที่6

ดาหวันละสายตาจากคริสก่อนจะคลายตัวออกจากอ้อมแขนของชายหนุ่ม ท่าทีและการแสดงออกของเขาที่มีต่อเธอนั้นทำให้อดที่จะคิดเข้าข้างตัวเองไม่ได้ว่าชายหนุ่มรู้สึกพิเศษกับเธอ“ถ้าคุณไม่สบายตรงไหนต้องบอกผมทันทีนะ”“ค่ะ” หญิงสาวพยักหน้ายิ้มรับระหว่างนั้นมีแม่บ้านเดินมาแจ้งกับชายหนุ่มว่ามีคนมาหา ดาหวันจึงบอกให้ชายหนุ่มไปเจอแขกที่รออยู่ ส่วนเธอนั้นขอเดินเล่นต่ออีกสักครู่แล้วค่อยกลับห้อง วันนี้คีรนามานอนกับลูกสาวเป็นคืนส่งท้ายก่อนจะบินกลับต่างประเทศ เธออยากให้สองแม่ลูกได้ใช้เวลาอยู่ด้วยกันให้มากที่สุดคริสเดินเข้ามาในบ้านก็ถูกแขกผู้มาเยือนปรี่เข้ามาสวมกอดเอาไว้แน่น จนชายหนุ่มต้องรีบแกะมือที่โอบเอวเขาไว้นั้นออกอย่างไม่รอช้า“โตเป็นสาวแล้วนะ จะมากอดพี่แบบนี้ได้ไง”“ทำไมจะกอดไม่ได้คะ ก็พี่คริสเป็นของทิชานี่” หญิงสาวรีบสวนกลับ“พูดแบบนี้เดี๋ยวคนอื่นก็เข้าใจผิดพอดี แล้วนี่พึ่งกลับมาถึงเหรอ”“ค่ะ ถึงปุ๊บทิชาก็รีบมาหาพี่คริสเลย”ทิชา หญิงสาวในวัย23ปี เป็นลูกสาวคนเล็กของวิโรจน์เพื่อนสนิทไกรภพ ตอนยังเป็นเด็กเธอมักตัวติดกับคริสเสมอและตั้งใจอย่างแน่วแน่ว่าโตขึ้นมาต้องแต่งงานกับชายหนุ่มให้ได้ ถึงแม้ว่าไกรภพจะเห็นด
last updateLast Updated : 2026-03-02
Read more

ตอนที่7

ดาหวันลูบหน้าผากเบาๆ ตรงที่ครามฝากรอยเอาไว้ หญิงสาวหันกลับจะเข้าห้องนอนตัวเองก็เห็นคริสยืนอยู่ ชายหนุ่มเห็นทุกการสนทนาของทั้งสองเมื่อสักครู่ แม้ดาหวันจะเคยบอกว่าไม่ได้สนิทสนมกับครามแต่การกระทำกลับสวนทางกัน เลยทำให้ชายหนุ่มไม่ค่อยจะสบอารมณ์เท่าไหร่“คุณคริสมาหาน้องครีมเหรอคะ”“อืม จะแวะมาดูสักหน่อยว่าหลับยัง”“ตอนนี้น่าจะหลับแล้วค่ะ”“ก็ดี” ชายหนุ่มตอบรับก่อนจะเดินเลี่ยงหญิงสาวออกไปด้วยท่าทีเงียบขรึมดาหวันรู้สึกแปลกใจกับท่าทีแปลกไปของชายหนุ่ม ทำไมสีหน้าและแววตาของเขาเมื่อสักครู่ดูเหมือนจะไม่ค่อยพอใจเธอเลย พอเห็นแบบนี้ก็ได้แต่คิดว่าตัวเองทำอะไรให้ชายหนุ่มโกรธหรือเปล่า เพราะนี่เป็นครั้งแรกที่ชายหนุ่มเมินเฉยต่อเธอคริสกลับมาที่ห้องทิ้งตัวลงนอนที่เตียงด้วยความหวั่นใจ ชายหนุ่มได้แต่คิดว่าความสัมพันธ์ของดาหวันกับครามนั้นเป็นแบบไหน ทำไมหญิงสาวดูเหมือนไม่อึดอัดใจเลยเวลาที่อยู่กับครามตามลำพัง ซึ่งต่างจากตัวเขาที่หญิงสาวมักจะเว้นระยะห่างและเกรงใจอยู่เสมอ หรือที่ผ่านมาเขาแสดงความรู้สึกไม่มากพอเลยทำให้หญิงสาวไม่เห็นถึงความจริงใจที่เขามีให้“ดาหวัน…คุณจำผมไม่ได้จริงๆ เหรอ?”ย้อนกลับไปเมื่อ 1 ปีก่อ
last updateLast Updated : 2026-03-03
Read more

ตอนที่8

ดาหวันเห็นว่าคริสค่อยๆ โน้มหน้าเข้าใกล้เธอมากขึ้นเลยรีบถอยหลังออกห่าง ไม่ทันระวังก็สะดุดขาตัวเองเกือบหงายหลังแต่ยังดีที่มีคริสเข้าประคองโอบเอวบางของเธอเอาไว้ได้ทัน และตอนนี้ใบหน้าทั้งสองแทบแนบชิดกันมากขึ้นกว่าเดิมพร้อมกับสบตากันอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ ดาหวันเองพอสัมผัสได้ถึงลมหายใจอุ่นๆ ของชายหนุ่มก็รีบผละตัวออกจากอ้อมแขนของเขาอย่างไม่รีรอ“เดี๋ยวฉันไปดูน้องครีมก่อนนะคะ” หญิงสาวบ่ายเบี่ยง เธอจำไม่ได้ด้วยซ้ำว่าก่อนหน้านี้คริสถามอะไรเธอไว้“ตอนนี้คุณยังจำผมไม่ได้ไม่เป็นไร ไว้ค่อยๆ นึกไปก็คงจำได้แหละ คุณเข้าไปหาน้องครีมเถอะ”“ค่ะ” หญิงสาวพยักหน้ารับและรีบเดินตรงเข้าไปในบ้าน ดาหวันสับสนและไม่เข้าใจในสิ่งที่คริสพูดเท่าไหร่นัก คำพูดของชายหนุ่มนั้นเหมือนกำลังบอกว่าเขาและเธอเคยเจอกันมาก่อนที่เธอจะมาเป็นพี่เลี้ยง แล้วถ้าเป็นแบบนั้นจริงๆ ทำไมเธอถึงนึกไม่ออก“พี่ดาหวันมาดูหน่อยสิคะว่าน้องครีมวาดสวยหรือเปล่า” เด็กหญิงตะโกนเรียกดาหวันที่เอาแต่ยืนใช้ความคิด เธออยากอวดพี่เลี้ยงของเธอในฝีมือการวาดรูปที่พึ่งวาดเสร็จไป“ไหนให้พี่ดาหวันดูหน่อยซิ ว้าว…สวยมากเลยค่ะน้องครีม แล้วนี่วาดใครบ้างคะ”“คนนี้น้าคราม
last updateLast Updated : 2026-03-04
Read more

ตอนที่9

มัทนากำลังหยอกล้อกับครามอย่างสนุกสนาน สายตาก็เหลือบไปเห็นดาหวันที่ยืนมองอยู่นอกหน้าต่างเข้าพอดี หญิงสาวเป็นใครทำไมถึงปรากฏตัวที่บ้านของครามได้ เพราะโดยปกติแล้วชายหนุ่มมักหวงแหนพื้นที่ส่วนตัวมากไม่ยอมใครเข้ามาวุ่นวาย“ครามนั่นใครอ่ะ” ชายหนุ่มหันมองตามเพื่อนสาวพอเห็นว่าเป็นดาหวันก็ค่อยๆ คลายยิ้มลง“พี่เลี้ยงคนใหม่ของน้องครีม แป๊บนะ” ชายหนุ่มตอบกลับก่อนจะเดินตรงมาหาดาหวันที่ยืนอยู่นอกตัวบ้าน“เธอมาทำอะไรที่นี่”“ฉันจะมาขอบคุณคุณเรื่องที่ช่วยจับขโมย น้องครีมบอกฉันหมดแล้วค่ะ”“ไม่ต้องขอบคุณหรอก ฉันก็พูดตามที่เห็น”ระหว่างที่ทั้งสองสนทนากันอยู่นั้นมัทนาที่รออยู่ในบ้านก็เดินออกมาสมทบ หญิงสาวมาถึงก็เข้าไปควงแขนครามเอาไว้แสดงท่าทีสนิทสนม เธอยิ้มกว้างทักทายดาหวันอย่างมีเลศนัย“คุยอะไรกันตั้งนาน คุณดาหวันใช่มั้ยคะ ฉันมัทนาค่ะ เข้าไปคุยกันในบ้านดีกว่า”“ไม่เป็นไรค่ะธุระของฉันเสร็จแล้ว ขอตัวก่อนนะคะ” ดาหวันรีบปฏิเสธ เธอแค่อยากมาขอบคุณครามเท่านั้น เมื่อทำในสิ่งที่ต้องการแล้วก็ไม่จำเป็นต้องอยู่ต่อดาหวันเดินออกมาได้สักพักก็คิดตกเรื่องบางอย่าง ท่าทีของมัทนาเมื่อสักครู่เหมือนแสดงความเป็นเจ้าของครามให้
last updateLast Updated : 2026-03-05
Read more

ตอนที่10

“ขอบคุณค่ะที่ให้ติดรถมาด้วย คุณจอดปากทางข้างหน้าก็ได้ค่ะเดี๋ยวฉันเรียกแท็กซี่ต่อเอง”ดาหวันบอกต่อชายหนุ่มที่นั่งฝั่งคนขับ ที่พูดไปก็แค่ตามมารยาทที่ควรจะเป็น แต่ถ้าชายหนุ่มอาสาพาเธอไปส่งให้ถึงจุดหมายก็ถือว่าเป็นน้ำใจของเขาแล้วเธอเองก็จะไม่ปฏิเสธด้วย แต่ความหวังเล็กๆ ของหญิงสาวต้องจบลงเมื่อครามจอดรถตรงปากทางตามที่เธอกล่าวไว้จริงๆ“ลงไปสิ”“คุณจะให้ฉันลงตรงนี้จริงๆ เหรอคะ”“ก็เธอบอกเองว่าจะลงตรงนี้”“ค่ะ ลงก็ลง” ดาหวันหน้างอพูดจบก็เปิดประตูลงจากรถ เธอมองครามขับรถออกไปอย่างไร้น้ำใจ ไม่คิดว่าชายหนุ่มจะซื่อตรงเช่นนี้ อยากน้อยก็ควรไปส่งเธอที่ที่มันใกล้กว่านี้หน่อยก็ยังดีครามขับออกมาได้สักครู่ก็จอดรถมองดูดาหวันผ่านกระจกรถที่ยืนอยู่ไม่ไกลนัก ชายหนุ่มเผยยิ้มเล็กน้อยด้วยความพอใจ ชายหนุ่มมองจนหญิงสาวได้ขึ้นรถแท็กซี่แล้วถึงได้ขับรถออกไป“แค่บอกให้ไปส่งมันยากนักหรือไง ผู้หญิงนี่ชอบทำเรื่องง่ายๆ ให้เป็นเรื่องยากจริงๆ” ชายหนุ่มพึมพำช่วงดึกของวัน คอนโดพรีเลชมินตากลับมาถึงห้องก็เห็นดาหวันนั่งรออยู่ที่โซฟา แต่ท่าทีของเพื่อนสาวดูไม่ค่อยสบอารมณ์เท่าไหร่นัก“ไปไหนมาฉันรอตั้งนาน โทรหาก็ไม่ติด”“ไปกินเลี้
last updateLast Updated : 2026-03-06
Read more
PREV
123456
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status