Alle Kapitel von ให้รักฉันได้ฮีลใจนายเย็นชา: Kapitel 51 – Kapitel 58

ในขณะที่คู่รักกำลังเพลิดเพลินกับบทรักอยู่นั้นก็ยังมีอีกกลุ่มที่สนุกสนานกับปาร์ตี้เล็กๆ ริมชายหาด มินตายิ้มกว้างอย่างพอใจดูเหมือนว่าแผนการของเธอจะสำเร็จลุล่วงไปได้ด้วยดี“ทำไมครามกับดาหวันยังไม่ลงมาอีก” ขุนพลถามมินตาเพราะก่อนหน้านี้เขาให้หญิงสาวไปบอกครามกับดาหวันว่าคืนนี้จะมีปาร์ตีเล็กๆ ริมชายหาด แต่นี่ก็ค่ำมากแล้วทั้งสองก็ยังไม่ปรากฏตัว“อ๋อ คุณดาหวันไม่สบายคุณครามก็เลย….”“ไม่มีอะไรค่ะ คุณฟิลิปน่าจะเข้าใจอะไรผิด” มินตารีบปิดปากฟิลิปไว้ไม่ให้ชายหนุ่มพูดต่อ ไม่งั้นทุกคนก็คงรู้ถึงแผนการของเธอแน่ แต่ดูเหมือนว่าครั้งนี้ฟิลิปจะไม่ยอมฟังเธอแล้ว ชายหนุ่มรีบดึงมือหญิงสาวที่ปิดปากเขาไว้ออก“อีกอย่างคุณบอกว่าจะพาผมไปซื้อยา ไหนล่ะ ผมไม่เห็นว่าคุณจะไปซื้อยาอย่างที่บอกเลย”“ซื้อยาทำไม?” ขุนพลหันมาถามมินตาบ้าง“ก็ ก็….กำลังไปซื้อตอนนี้แหละ คุณก็มาด้วยสิพาฉันไปซื้อยาหน่อย” มินตารีบลุกขึ้นก่อนที่ความจะแตก เธอเดินออกจากกลุ่มปาร์ตี้พร้อมกับลากฟิลิปไปกับเธอด้วย“คุณจะทำอะไรกันแน่” ฟิลิปถามหญิงสาวด้วยความสงสัย ท่าทีของเธอดูแปลกไปมากจริงๆ“คุณนี่ไม่เข้าใจอะไรเอาซะเลยฉันก็แค่อยากให้คู่รักใช้เวลาอยู่ด้วยกัน

“อะไรนะคะ ฉันท้อง!”“ค่ะ สองสัปดาห์แล้ว”“แน่ใจนะคะหมอ เป็นไปได้ไงฉันกินยาคุมฉุกเฉินแล้วนี่”“แล้วยาที่คุณกินได้ซื้อตามร้านเภสัชมั้ย บางทีพวกร้านขายทั่วไปมักจะมียาที่หมดอายุค้างสต๊อกอยู่ ตอนขายให้ลูกค้าก็ไม่ได้ตรวจดู หมอเองก็เจอเคสนี้บ่อยเหมือนกัน”“มันจะบังเอิญขนาดนั้นเลยเหรอคะ”“ทุกอย่างเป็นไปได้หมดแหละงั้นจะมีคำว่าพลาดกันเหรอ ถ้ายังไม่พร้อมลองปรึกษากับสามีดูนะคะว่าจะยุติการตั้งครรภ์มั้ย”“ขอบคุณค่ะ” ดาหวันออกมาจากห้องตรวจด้วยสีหน้าสับสน ไม่คิดว่าคำพูดโกหกของเธอที่บอกเชอรีนไปจะเป็นเรื่องจริง แล้วตอนนี้เธอต้องทำยังไงต่อ หรือจะบอกแฟนหนุ่มเรื่องที่เธอท้องไปเลย แต่พอมาคิดดูแล้วปิดไว้ก่อนดีกว่า เดี๋ยวค่อยหาโอกาสบอกอีกที“ดาหวันหมอบอกว่ายังไงบ้าง” ขุนพลรีบเดินตรงมาถามหญิงสาวด้วยความร้อนใจ“หมอบอกฉันพักผ่อนน้อยค่ะไม่เป็นไรมาก คุณขุนรับปากนะคะว่าจะไม่บอกคุณคราม ฉันไม่อยากให้เขากังวลจะได้ทำงานอย่างสบายใจ”“ก็ได้ งั้นพรุ่งนี้เธอก็พักแล้วกันไม่ต้องไปทำงานหรอก”“ได้ค่ะ” หญิงสาวพยักหน้ารับ บางทีรอให้โปรเจกต์งานจบก่อนค่อยบอกครามแล้ว ถึงตอนนั้นท้องของเธอก็น่าจะยังไม่โตมากจนผิดสังเกตบริษัทอิชญา จิ

มินตายืนชะเง้อมองหาคริสด้วยความตื่นเต้น เห็นผู้เป็นเจ้านายปรากฏตัวแบบไม่ทันตั้งตัวก็ดูจะตื่นเต้นยกใหญ่ พอเห็นมาวินเดินมาก็รีบเข้าไปถามไถ่ในทันที“คุณวินแล้วคุณคริสล่ะ”“อยู่ห้องรับรองกับคุณทิชาน่ะ”“คุณทิชาก็กลับมาด้วยเหรอ งั้นก็แปลว่าคุณคริสง้อคุณทิชาสำเร็จแล้ว”“ผมก็ไม่รู้เหมือนกันเรื่องของเจ้านายไม่ค่อยอยากยุ่งน่ะ”“นี่คุณว่าฉันยุ่งเรื่องของเจ้านายเหรอ” มินตาตีไปที่แขนมาวินโทษฐานที่ชายหนุ่มพูดหยอกเธอ ความสนิทสนมของทั้งคู่ทำให้ฟิลิปที่เดินมาเห็นเข้าพอดีดูจะไม่ค่อยสบอารมณ์นัก“คุณฟิลิปออกไปกินกาแฟด้วยกันมั้ย กว่าจะเข้าห้องประชุมอีกตั้งชั่วโมง” มาวินเหลือบเห็นฟิลิปกำลังเดินมาก็รีบชวนออกไปดื่มกาแฟด้วย“ไม่ดีกว่าครับผมต้องไปหาคุณครามและก็คงไม่ได้เข้าประชุมด้วย ขอตัวก่อนนะครับ” ชายหนุ่มพยักหน้าเล็กน้อยก่อนจะเดินจากคนทั้งคู่ไป“คุณครามนี่คัดผู้ช่วยเหมือนตัวเองเปี๊ยบเลยเนาะ คุณฟิลิปเดินผ่านผมทีไรผมหนาวไปทั้งตัวเลย เวลาคุยงานกับเขาผมนี่ตัวเกร็งเชียว”“นี่คุณวินกำลังนินทาเรื่องเจ้านายอยู่นะคะ เดี๋ยวฉันก็เอาไปฟ้องคุณครามหรอก ตามสบายนะคะฉันขอตัวก่อน” พูดจบมินตาก็รีบวิ่งตามฟิลิปออกไป“คุณฟิลิปเ

ช่วงค่ำของวัน คอนโดพรีเลช“ดาหวันเกินไปแล้วนะ วันหยุดก็ยังจะเอางานมาทำอีกเก็บได้แล้ว” ครามดึงกองเอกสารที่วางอยู่บนโต๊ะหน้าโซฟาออก วันหยุดทั้งทีชายหนุ่มก็อยากให้หญิงสาวได้ผ่อนคลายบ้างไม่ใช่มัวแต่หมกมุ่นอยู่แต่กับเรื่องงาน“ไม่เห็นเป็นไรเลยงานก็ไม่ได้เครียดสักหน่อย”“ไม่ได้ก็คือไม่ได้ ฉันอยากให้ลูกของฉันได้พักผ่อน”“นี่พึ่งจะทุ่มหนึ่งเองนะคะ”“ก็นั่งเฉยๆ ไปไม่ต้องทำอะไรไง เดือนหน้าแม่ใหญ่อยากให้เราย้ายไปอยู่ที่บ้านอิชญาน่ะ เธอเองก็ท้องโตทุกวันถ้าอยู่คอนโดไม่ค่อยสะดวกด้วย ไว้ปรับปรุงบ้านเสร็จเราก็ค่อยย้ายอีกที”“แล้วคุณเห็นด้วยกับแม่คุณหรือเปล่า ถ้าคุณโอเคฉันก็โอเค ฉันอยู่ที่ไหนก็ได้ขอแค่มีคุณอยู่ด้วยก็พอ”“ฉันก็เห็นด้วยกับแม่ใหญ่นะ อยู่บ้านอิชญาจะได้มีคนคอยช่วยดูแลเธอ”“งั้นก็ตามนั้นค่ะ” หญิงสาวพยักหน้ารับ ก่อนจะลุกจากโซฟาตรงไปยังภาพวาดที่เธอถือช่อดอกแคสเปียที่แขวนไว้ตรงผนัง พอได้มองภาพนั้นความรู้สึกมากมายก็เข้ามา“ฉันที่อยู่ในภาพนี้ดูไร้เดียงสาจังเลยนะคะ แต่ตอนนี้กลับเป็นผู้หญิงที่มีภาระมากมายที่ต้องแบกรับ ถ้าไม่มีคุณฉันยังนึกไม่ออกเลยว่าตัวเองจะเลือกเดินทางไหน”“ไม่ว่าตอนไหนเธอก็เหมือ