All Chapters of คุณนายเอมอร: Chapter 1 - Chapter 10

“ถ้าทำงานชุ่ยขนาดนี้ ก็เชิญไปทำปั๊มอื่นไป!!” เสียงตวาดก้องกังวานของสตรีในชุดสูทสีดำเข้มตัดเย็บประณีต ทำเอาคนงานนับสิบชีวิตในไซต์ก่อสร้างกลางปั๊มน้ำมันขนาดใหญ่ต้องก้มหน้ามุดดิน เจ้าของประโยคแข็งกร้าวเมื่อครู่นี้ ผู้คนแถวนี้เรียกเธอว่า คุณนายเอมอร เพราะนอกจากมีธุรกิจปั๊มน้ำมันแล้ว เธอยังมีอีกหนึ่งธุรกิจคือการปล่อยเงินกู้ และถึงแม้เจ้าตัวจะไม่ชอบสรรพนามนี้เท่าไหร่นัก แต่ก็ขี้เกียจมาอธิบายอะไรให้มากความ ใครพึงพอใจจะเรียกเธอแบบไหนก็แล้วแต่สะดวก ขอแค่จ่ายเงินคืนเธอตรงเวลาก็พอเอมอรยืนกอดอกมองความล่าช้าของงานรีโนเวทด้วยสายตาคมกริบที่พร้อมจะสับทุกคนให้เป็นชิ้น ๆรองเท้าส้นสูงสีดำขลับแวววาวบดขยี้ไปบนเศษปูนอย่างไม่นึกเสียดาย แม้อายุจะล่วงเลยมาถึงสี่สิบหกปี แต่กาลเวลากลับทำอะไรผู้หญิงคนนี้ไม่ได้เลย ใบหน้าที่ได้รับการดูแลอย่างดีหันไปถลึงตาใส่หัวหน้าคนงานที่ยืนตัวสั่น“ฉันจ้างมาทำงาน ไม่ได้จ้างมาให้นั่งดมฝุ่น ถ้างบมันบานปลายแม้แต่บาทเดียว ฉันจะยกเลิกงานนี้!”“แต่คุณนายครับ คือสถาปนิกคนเก่าเขา...”“ฉันไม่ฟังข้ออ้าง!” เอมอรยกนาฬิกาหรูขึ้นดู “แค่สิบนาทีเท่านั้นที่ฉันจะยืนรอตรงนี้เ

ภายในห้องประชุมที่เปิดเครื่องปรับอากาศจนเย็นเฉียบ แสงไฟสลัวลงเพื่อให้ภาพบนจอโปรเจกเตอร์โดดเด่นมากขึ้น ภาพจำลองสามมิติของออฟฟิศใหม่และห้องรับรองระดับพรีเมียมปรากฏแก่สายตา มันไม่ใช่แค่ความหรูหราฟุ่มเฟือยแบบที่คุณนายเอมอรเคยชิน แต่มันคือความ เท่ ที่แฝงไปด้วยความอบอุ่นอย่างประหลาด“นี่คือโครงสร้างที่ฉันปรับปรุงใหม่ค่ะ” กนกอรเอ่ยด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่กังวาน “ฉันเลือกใช้กระจกตัดแสงบานใหญ่เพื่อเปิดรับวิวด้านนอก ปั๊มน้ำมันของคุณนายตั้งอยู่ทิศทางที่ลมพัดผ่านดีที่สุด ถ้าเราใช้ประโยชน์จากแสงและเงา ออฟฟิศนี้จะไม่ใช่แค่ที่ทำงาน แต่มันจะเป็นหน้าตาที่บอกรสนิยมของคุณนายโดยไม่ต้องเอ่ยปากให้เหนื่อยค่ะ”เอมอรจ้องมองภาพบนจออย่างไม่วางตา เธอพยายามจะหาจุดตำหนิเพื่อหักหน้าผู้หญิงตรงหน้าตามนิสัยเสียของตัวเอง แต่กลับพบว่าทุกรายละเอียดตั้งแต่โทนสีเทาควันบุหรี่ที่ดูภูมิฐาน ไปจนถึงการจัดวางเฟอร์นิเจอร์ไม้โอ๊คเนื้อดี มันช่างเข้ากับตัวตนของเธอเหลือเกิน“ทำไมเธอถึงเอาสีเทามาใช้เยอะขนาดนี้ มันดูหม่นหมองไปรึเปล่า” เอมอรแสร้งขมวดคิ้ว “ฉันชอบอะไรที่มันดูสว่าง ๆ ดูรวย ๆ”“รวยไม่จำเป็นต้องตะโกนเสมอไปค่ะ”กนกอรขยับตัว เด

บรรยากาศที่เคยละมุนละไมจากร้านอาหารไทยพังทลายลงทันทีที่รถยุโรปของคุณนายเอมอรเลี้ยวเข้ามาในเขตปั๊มน้ำมันทวีกิจ ดวงตาคมกริบภายใต้แว่นกันแดดราคาแพงหรี่มองรถสปอร์ตสีแดงเพลิงที่จอดขวางหน้าออฟฟิศชั่วคราวของเธออย่างเสียมารยาท และที่แย่ไปกว่านั้นคือร่างของใครบางคนที่ยืนพิงรถคันนั้นอยู่หญิงสาวร่างสูงโปร่งในชุดสูทสีเทาเข้ารูปแบบสมัยใหม่ เส้นผมซอยสั้นดูโฉบเฉี่ยว และใบหน้าที่เต็มไปด้วยความมั่นใจแบบคนรุ่นใหม่ เธอคือ แพรวพราว เจ้าของโครงการคอมมูนิตี้มอลล์ยักษ์ใหญ่ที่เพิ่งมาเปิดดักหน้าปั๊มของเอมอรไม่ถึงกิโลเมตร แน่นอนว่าเธอคือคู่แข่งตัวฉกาจที่เอมอรเกลียดเข้าไส้“อ้าว นั่นคุณแพรวนี่คะ” กนกอรเปรยขึ้นเบา ๆ“รู้จักกันด้วยเหรอ?” เอมอรเสียงแข็งขึ้นมาทันที มือที่จับพวงมาลัยเผลอกำแน่นจนเส้นเลือดขึ้นหลังมือ“รู้จักค่ะ เคยร่วมงานกันตอนโปรเจกต์คอนโดที่กรุงเทพฯ เธอเป็นลูกค้าที่ใจกว้างมากคนหนึ่งเลยค่ะ”คำว่า ‘ใจกว้าง’ และ ‘ลูกค้า’ ทำเอาคุณนายเอมอรหน้าร้อนผ่าว เธอเบรกรถกะทันหันจนตัวโก่งก่อนจะก้าวลงจากรถด้วยท่าทางดุดันราวกับจะไปออกรบ กนกอรเดินตามลงมาด้วยอาการสำรวมแต่แววตากลับฉายแววพึงพอใจบางอย่างเมื่อเห็นปฏิกิริย

นับตั้งแต่กนกอรก้าวเข้ามาทำงานที่ปั๊มทวีกิจ ดูเหมือนว่าคุณนายเอมอรก็ค่อย ๆ เปลี่ยนไป โดยที่เจ้าตัวไม่รู้ตัว เธอกลายเป็นคนใจเย็นขึ้น ไม่ออกคำสั่งเผด็จการกับลูกน้อง ความเอาแต่ใจและนิสัยขี้เหวี่ยงขี้วีนก็เหมือนจะลดลงไปมากส่วนความสัมพันธ์ของทั้งคู่ก็ยังคงอยู่ในเส้นของผู้ร่วมงานเพียงเท่านั้นแสงไฟจากโคมไฟระย้าคริสตัลในห้องจัดเลี้ยงของโรงแรมหรูใจกลางเมือง สะท้อนกับเครื่องเพชรบนคอของคุณนายเอมอรจนระยิบระยับ ค่ำคืนนี้เป็นการรวมตัวของเหล่าสมาคมนักธุรกิจหญิงระดับแนวหน้า เอมอรอยู่ในชุดสูทสีแดงไวน์ตัดเย็บเข้ารูปที่ดูภูมิฐานและทรงพลัง เธอถือแก้วแชมเปญไว้ในมือพลางปั้นหน้ายิ้มรับคำทักทายจากบรรดาคุณนายและนักธุรกิจคนอื่น ๆ อย่างคล่องแคล่วตามประสาคนในสังคมชั้นสูง“นั่นคุณนายเอมอรนี่คะ แหม...ช่วงนี้ดูผ่องใสขึ้นนะคะ ได้ข่าวว่าปั๊มน้ำมันกำลังรีโนเวทใหม่ใหญ่โตเชียว” คุณนายท่านหนึ่งในกลุ่มเอ่ยทักขึ้น“ค่ะ งานกำลังเดินหน้าไปได้ด้วยดี” เอมอรตอบด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่แฝงความภาคภูมิใจ“อ้อ... ฉันแอบเห็นในเฟซบุ๊กที่มีคนลงภาพไซต์งาน เห็นสถาปนิกที่คุมงานสวยมากเลยนะคะ ดูเด็กอยู่เลย คุณนายไปหามาจากไหนคะเนี่ย?”หัวใจ

แต่มันกลับยาก...ในค่ำคืนที่มืดสนิท เอมอรพยายามขับรถวนหากนกตามหอพักและบ้านเช่าในละแวกใกล้เคียงกับปั๊มน้ำมัน แต่เธอก็ไม่เจอวี่แววอีกฝ่ายแม้แต่น้อย สุดท้ายเอมอรจึงต้องขับรถกลับบ้านอย่างหมดหวัง และหลังจากนั้นเธอจึงได้รู้ว่า การไม่มีอยู่ของสถาปนิกสาว ทำให้หัวใจของเธอว้าวุ่นมากแค่ไหนความเงียบเชียบในห้องทำงานตลอดสองวันที่ผ่านมาเป็นสิ่งที่คุณนายเอมอรทนไม่ได้ยิ่งกว่าเรื่องกำไรขาดทุนของผลประกอบการเสียอีก เธอค้นพบว่าเสียงด่าทอหรือเสียงถอนหายใจของกนกอรยังมีค่ามากกว่าความเงียบงันที่เธอเจออยู่ตอนนี้เอมอรนั่งมองโพสต์อิทแผ่นนั้นซ้ำแล้วซ้ำเล่า คำว่า ‘คุณ’ มันช่างบาดลึกจนเธอแทบจะอยู่เฉยไม่ได้อีกต่อไปเจ้าของปั๊มน้ำมันผู้ไม่เคยง้อใคร แม้แต่ลูกค้าเงินล้าน บัดนี้กำลังทำในสิ่งที่ตัวเธอเองก็ไม่คิดว่าจะทำมาก่อนสองวันที่ผ่านมา ในตอนที่ไม่มีแม้แต่เงาของกนกอรในห้องทำงาน เอมอรสืบจากโซเชียลมีเดียของอีกฝ่ายจนรู้ว่า คนเด็กกว่าเป็นสาวกตัวยงของร้าน ‘ขนมมาการองโฮมเมด’ เจ้าดังที่ตั้งอยู่ลึกลับในซอยแคบ ๆ แถมยังจำกัดจำนวนการขายต่อวันและต้องเข้าคิวรอไม่ต่ำกว่าชั่วโมงและวันนี้เอมอรก็พาตัวเองมายังร้านที่ว่าเ