“ไม่ผิด” หญิงสาวถอนหายใจออกมาภาพใบหน้าอันน่าหวาดกลัวของเซี่ยซีเฟิง ยังคงทำให้หัวใจของนางตื่นตระหนกทุกครั้งที่นึกถึง ความอึดอัดและความเจ็บปวด มือใหญ่ที่ให้ความรู้สึกถึงความตายที่กำลังมาเยือน ขณะที่มือข้างนั้นบีบลงไปยังลำคอเล็ก“แต่มีบางอย่างน่าแปลก”“อะไรที่ว่าน่าแปลกเจ้าคะ”“แม้ข้าจะรู้สึกกลัวเขา ราวกับว่าเขาเคยทำร้ายข้ามาก่อน แต่ในยามที่ข้าอยู่ใกล้เขา ข้ากลับ...” หญิงสาวนิ่งงันไปครู่หนึ่ง“ข้ารู้สึกว่าหัวใจของข้าเต็มไปด้วยความรู้สึกผิด มัน...เจ็บปวดและอึดอัดยิ่งนัก”แม้พยายามนึกเท่าไร แต่ทั้งหมดที่นางคิดออกมีเพียงภาพที่เขายื่นมือออกมาบีบคอนางด้วยดวงตาโกรธแค้นเท่านั้น“เขาบอกว่ากลิ่นอายในตัวข้าคือกลิ่นอายทวยเทพ แต่ข้าอาจรู้จักเขาที่เป็นอสูร เช่นนี้แล้วมีความเป็นไปได้หรือไม่ว่าข้าเองก็เป็นหนึ่งในชาวสวรรค์ที่ถูกขับไล่ให้ไปอยู่ในแดนอสูร”“นายหญิง เรื่องนี้ไม่มีทาง ตัวท่านมีแค่กลิ่นอายของความดีงาม เช่นนี้แล้วท่านจะมาจากแดนอสูรได้อย่างไร” เสี่ยวฉีไม่เห็นด้วย“แต่ข้ามั่นใจว่ารู้จักเขาแน่ๆ เซี่ยซีเฟิงผู้นั้น” หลี่เหยาหนิงเอ่ยเสียงหนักแน่น “แดนอสูรถูกปิดตายแต่เขายังสามารถออกมาได้ เห็นชัดว่าข
อ่านเพิ่มเติม
เข้าสู่ระบบ
