All Chapters of Bad Guy กาฝาก (ไร้รัก): Chapter 21 - Chapter 30

"พี่วิน...ทำไมใจร้ายกับเอยนัก" น้ำตาเม็ดโตไหลออกมาจากหางตาเธอ "เอิงเอยเมามากแล้ว..." ผมพยายามจะแกะมือเธอออกเพื่อรักษาความเป็นสุภาพบุรุษ แต่เธอกลับยื้อไว้และกอดคอผมให้โน้มลงไปหาจนหน้าเราห่างกันเพียงลมหายใจกั้น "พี่ไม่รักเอยเลยใช่ไหม" "ใครบอก..." ผมถามเสียงพร่า "พี่ไง...พี่พูด.." "พี่รักเอย..รักม

"เอย...อ๊าาสส!" "กรี๊ดด...!!.." "แตกแล้ว...อื้อ.." ผมฟุบหน้าลงกับซอกคอหอมพลางหอบหายใจ "พี่ต่อเลยนะ" ผมกระซิบถามพลางเริ่มขยับอีกครั้ง "พี่วิน..พะ..พอแล้ว..เอยไม่ไหว" เอยท้วงเสียงแผ่ว "เพิ่งจะยกเดียวเอง...อดทนหน่อยนะครับ" "อื้อ..พี่วิน...อ๊ะ..." คืนนั้นผมตักตวงความหวานจากร่างเล็กอยู่นานหลายยกต่

ผมลุกพรวดขึ้นถามไอ้คินทันทีหลังจากได้ยินสิ่งที่มันหลุดปากออกมา "อะไรของมึง..." : คินมองผมอย่างงงๆ "ที่มึงพูดเมื่อกี้..เอยให้สถานะมึงแค่พี่รหัส คืออะไร!" ผมคาดคั้น "นี่มึงเป็นคนเข้าใจยากตั้งแต่เมื่อไหร่วะไอ้วิน" : คินตอบกวนๆ "มึงกับเอยไม่ได้คบกัน?" ผมถามย้ำ เสียงเริ่มสั่นด้วยความคาดหวัง "เออ..ไม

เมื่อคืนผมนอนไม่หลับเลยทั้งคืน ความเงียบในห้องนอนมันตอกย้ำถึงความว่างเปล่าที่ไม่มีร่างบางอยู่อ้อมกอด พอข่มตาหลับลงด้วยความเพลียก็ฝันถึงแต่เอิงเอย ในฝันเธอยืนร้องไห้จนตัวโยน สายตาที่มองมาเต็มไปด้วยความตัดพ้อและเจ็บปวด เธอถามคำถามเดิมๆ ซ้ำไปซ้ำมาว่าทำไมผมถึงใจร้ายกับเธอนัก... ทำไมต้องหลอกให้เธอรักแล้ว

"เอย..ระวัง!!!!" เสียงตะโกนก้องของพี่วินดังเสียดแทรกผ่านโสตประสาทของฉัน ในวินาทีแห่งความเป็นตายนั้น ฉันหลับตาลงแน่นและร้องกรี๊ดออกมาด้วยความขวัญเสีย หัวใจหล่นวูบไปอยู่ที่ตาตุ่ม ร่างกายแข็งทื่อรอรับแรงกระแทกที่กำลังจะเกิดขึ้น แต่แล้วกลับสัมผัสได้ถึงแรงเหวี่ยงกระชากเข้าสู่อ้อมกอดที่คุ้นเคย กลิ่นน้ำหอ