บททั้งหมดของ Bad Guy กาฝาก (ไร้รัก): บทที่ 41 - บทที่ 50

@อนาวิน หลังจากที่ผมจัดการปราบพยศเอิงเอยในอ่างอาบน้ำจนเสร็จสิ้น ร่างเล็กที่เคยอวดดีเมื่อครู่ถึงกับเข่าอ่อนแรง เนื้อตัวเนียนละเอียดเปียกชุ่มไปด้วยหยาดเหงื่อผสมกับหยดน้ำ กลิ่นหอมจางๆ ของฟองสบู่ยังคงอบอวลไปทั่วกาย ทั้งหมดนี้เป็นเพราะบทรักที่ร้อนแรงนับ 2 ชั่วโมงเต็มที่ผมมอบให้เธอด้วยความคิดถึงและความหึ

@1 สัปดาห์ต่อมา ~วันหยุด ~ แสงแดดยามเช้าสาดส่องผ่านผ้าม่านเนื้อบางเข้ามาในห้องนอนหรู ผมตื่นขึ้นมาก่อนคนตัวเล็กด้วยความรู้สึกอิ่มเอมใจ จึงอดไม่ได้ที่จะย่องเข้าไปหาเธอในห้องนอน ร่างบางยังคงจมอยู่ในห้วงนิทราดูน่ารักน่าเอ็นดูจนผมใจสั่น ผมค่อยๆ ล้มตัวลงนอนข้างๆ จ้องมองใบหน้าหวานที่หลับสนิทไม่วางตา มือหน

@บนรถยนต์ส่วนตัว บรรยากาศภายในรถยนต์คันหรูที่กำลังมุ่งหน้าสู่มหาวิทยาลัยอบอวลไปด้วยความเงียบที่น่าอึดอัด ผมจดจ่ออยู่กับการขับรถด้วยใบหน้าที่เรียบเฉย จนกระทั่งเอิงเอยที่เป็นฝ่ายทนความเงียบไม่ไหวเอ่ยทักขึ้น "พี่วินเป็นอะไรคะ..งอนเอยเรื่องเมื่อคืนเหรอ" เธอถามด้วยน้ำเสียงอ่อยๆ พลางลอบสังเกตปฏิกิริยาขอ

@อนาวิน ผมยืนกระวนกระวายใจอยู่หน้าห้องนอนของเอิงเอยอยู่นาน สองจิตสองใจว่าจะไขกุญแจเข้าไปหาเธอดีไหม แต่ใจหนึ่งก็กลัวว่าการบุกรุกเข้าไปในยามที่เธอกำลังบอบช้ำจะยิ่งทำให้คนตัวเล็กโกรธและผลักไสผมมากขึ้นกว่าเดิม สุดท้ายผมจึงทำได้เพียงนั่งลงพิงประตูห้อง พิงกายกับความเย็นเฉียบของไม้ แบกรับความรู้สึกผิดและแ

~ สวบ ~ เสียงเนื้อกระทบกันดังสะท้อนภายในรถยนต์คันหรูที่จอดสงบนิ่งอยู่ข้างทาง ผมคุมเกมด้วยการจับเอวบางของเอิงเอยให้มั่นคง ก่อนจะประคองร่างเล็กให้เริ่มขยับโยกคลอนขย่มลงบนท่อนเอ็นร้อนผ่าวของผมอย่างหนักหน่วง "อ๊าส.....อื้อ...ตับ..ตับ..ตับ!" "อ๊ะะ..อ๊าาา..พี่วิน......เอยเสียว" เสียงหวานครางกระเส่าพึมพ