“I’m just telling the truth,” wika ni Pamelle habang nakatayo sa tabi ni Ton, “pero curious ako... why are you here, Uncle?”Bahagyang ginalaw ng lalaki ang kanyang kamay, dahilan para mag-umpugan nang bahagya ang mga sandalwood-colored na beads na nakapulupot doon. Mukhang luma na ang mga beads, bakas ang madalas na paggamit, at nagtataglay ng isang uri ng bigat at dignidad. Sa pulso ni Ton, ang mga ito ay tila isang banal na selyo kaysa alahas. Napansin ni Pamelle noon pa na hindi ito kailanman tinatanggal ng lalaki.Naisip niya kung sino ang nagbigay nito—siguradong napakahalaga nito sa kanya.“Hindi mo na kailangang malaman,” malamig na sabi ni Ton. Pumunta lang siya rito para bigyang-pugay ang pamilya Rolando bilang pasasalamat sa mga naitulong nila noon.“Kung ayaw mong sabihin, ayos lang. May mga bagay na mas mabuting manatiling misteryo,” magaan na sagot ni Pamelle.Bahagya siyang lumapit, nalalanghap ang kakaibang bango na nananatili sa mga damit ng lalaki. Hindi maayos ang t
ปรับปรุงล่าสุด : 2026-04-06 อ่านเพิ่มเติม