Todos os capítulos de พลั้งพลาดรักสามีไร้ใจ: Capítulo 21 - Capítulo 29

เมื่อภูริขับรถออกมาจากคอนโดของอัญญาเขาก็มุ่งหน้าไปยังบ้านของเขาห้องรับแขก“แม่ได้ข่าวว่าหนูแพรวหย่ากับสามีแล้ว” เมื่อคนเป็นลูกนั่งเรียบร้อย คนเป็นแม่ก็พูดเข้าประเด็นสำคัญทันที“ใช่ครับ”“พอรู้ว่าหนูแพรวหย่ากับสามี ลูกก็โกหกคนที่เป็นภรรยาเพื่อไปหาหนูแพรวอย่างนั้นเหรอ ที่ลูกทำอยู่มันถูกแล้วเหรอ”“ผมรู้แล้วว่าผิดครับ”“หนูอัญญาต้องการหย่ากับลูก”“อัญญาพูดเรื่องหย่ากับผมมาหลายครั้งแล้วครับ แต่ผมบอกว่าไม่หย่า”“ถ้าลูกไม่แอบไปหาหนูแพรวบ่อยๆ หนูอัญญาคงไม่ขอหย่ากับลูกหรอก”“…” เขานิ่งยอมรับความผิดโดยไม่มีข้อโต้แย้งอะไรทั้งนั้นเพราะเขาทำผิดจริง“แล้วเรื่องหนูอัญญาลูกจะเอายังไงต่อไป”“ผมจะไม่หย่ากับอัญญาครับ แม่ช่วยพูดกับอัญญาให้หน่อยนะ”“จะให้แม่พูดยังไงล่ะ”“แม่ช่วยพูดเกลี้ยกล่อมอัญญาให้ล้มเลิกความตั้งใจที่จะหย่ากับผมทีนะครับ”“เมื่อกี้แม่ก็ถามหนูอัญญาว่าคิดดีแล้วเหรอที่จะหย่า แต่หนูอัญญาก็ยังยืนยันที่จะหย่า”“แม่เคยพูดให้อัญญาแต่งงานกับผมได้ แม่ก็ต้องพูดไม่ให้อัญญาหย่ากับผมด้วยสิ”“แม่ว่าที่หนูอัญญาอยากหย่ามันไม่ใช่แค่เรื่องที่ลูกโกหกอย่างเดียวหรอก แต่แม่ว่าหนูอัญญาเห็นว่าลูกยังตัดใจจากหนูแ

“ฉันกับคุณภูริต้องแต่งงานกันเพราะความจำเป็นค่ะ เมื่อสองปีก่อนแฟนของคุณภูริไปแต่งงานกับคนอื่น คุณภูริเสียใจมาก ดังนั้นแม่ของคุณภูริก็เลยขอให้ฉันแต่งงานกับเขาเพื่อให้เขาลืมแฟนของเขาค่ะ…”“เมื่อเดือนก่อนแฟนของเขาหย่ากับสามีแล้วกลับมาหาเขา เขาโกหกฉันว่าไปทำธุระ แต่เขาไปหาแฟนของเขาค่ะ พอฉันรู้ก็เลยเลิกค่ะ”“คุณได้บอกเรื่องตั้งครรภ์กับสามีไหมครับ”“ฉันไม่อยากบอกเขาค่ะ”“ทำไมล่ะครับ”“เขาเคยพูดว่าไม่อยากมีลูกกับฉันค่ะ อันที่จริงฉันกินยาคุมทุกวันนะคะ แต่ก็พลาดท้องจนได้”“ไม่มีการคุมกำเนิดชนิดไหนที่จะป้องกันการตั้งครรภ์ได้ร้อยเปอร์เซนต์หรอกครับ แต่ถ้าเขาอยากจะมาเกิดกับคุณก็เป็นเรื่องที่น่ายินดีนะครับ…”“ว่าแต่…คุณคิดจะบอกพ่อของลูกเมื่อไหร่ครับ”“ฉันไม่อยากบอกเขาค่ะ เพราะถึงจะบอกไปเขาก็ไม่ได้ยินดีที่รู้ว่าจะมีลูกที่เกิดจากฉัน”“ถ้าอย่างนั้นผมจะช่วยเหลือคุณเองจนกว่าคุณจะคลอด คุณอย่าปฏิเสธความช่วยเหลือจากผมนะครับ”“หมอโฮปอย่าลำ…” เธอยังพูดไม่ทันจบ เขาที่รู้ว่าเธอจะพูดอะไรจึงพูดดักคอขึ้น“ผมไม่ลำบากเลยครับ คุณอัญญาอย่าเกรงใจผมเลยนะครับ ตอนนี้ผมไม่ได้มีภาระอะไรมากมาย ดังนั้นผมจึงช่วยเหลือคุณได้โดยไ

ร่างแกร่งผละจากหน้าอกอวบสวยหลังจากที่ได้เชยชิมอยู่นานหลายนาที ภูริปลดกระดุมเสื้อเชิ๊ตแล้วถอดออกอย่างรวดเร็ว จากนั้นจึงจัดการปลดเข็มขัด เมื่อทำท่าจะดึงกางเกงออก ร่างบางที่มองอยู่ก็เอ่ยออกไป“อย่าถอดกางเกงในออกนะ”“เธออยากให้ฉันเอาเธอทั้งกางเกงในเหรอ”“ค่ะ”“แล้วเธอจะท้องได้ไง”“เอ่อ…เรื่องลูกคุณไม่ต้องรีบหรอกค่ะ ค่อยมีก็ได้”“งั้นฉันแล้วแต่เธอ…”“แต่…เธอช่วยใช้ปากให้ฉันได้ไหม” เธอจ้องใบหน้าหล่อเหลาแล้วคิดว่าเขาใช้ปากให้เธอแล้ว ถ้าเธอจะใช้ปากให้เขาเสร็จด้วยถือว่าได้แฟร์ๆกัน เมื่อคิดได้ดังนั้นเธอจึงบอกออกไป“อัญญาจะให้คุณเสร็จด้วยปากก็ได้ค่ะ แต่คุณห้ามแตกใส่ปาก”“ได้” เขารับคำทันที “งั้นก็ลุกขึ้นมาสิคะ” ว่าแล้วร่างแกร่งก็ลุกขึ้นยืนแล้วถอดกางเกงออก ก่อนจะจับแท่งร้อนหนาจ่อไปที่ปากเล็ก มือบางจับท่อนรักยาวใหญ่ที่มีน้ำสีใสไหลออกมาตรงหัว จากนั้นจึงอ้าปากแลบลิ้นเลียอย่างนุ่มนวล“ซี้ด” ร่างกายของเขาสั่นเทิ้มพลางขนลุกซู่เมื่อลิ้นเล็กๆปาดเลียที่หัวหยักอย่างนุ่มนวลหญิงสาวอ้าปากครอบครองหัวหยักพร้อมกับรูดรั้งเข้าออกด้วยความนุ่มนวลแล้วขยับเข้าออกถี่ขึ้นบ๊วบๆ อ๊อกๆ“อืม…” ภูริก้มมองปากอวบอิ่มที่ขยั

ภูริวางคนตัวเล็กลงบนเคาน์เตอร์แล้วจัดการถอดเสื้อผ้าของเธอและของตัวเอง เขาจับขาของเธอให้อ้าออกกว้าง มือแกร่งจับท่อนรักยาวใหญ่ถูไถในร่องกลีบสีสวยสี่ห้าครั้งจนน้ำหล่อลื่นไหลเยิ้มออกมา ก่อนที่เขาจะสอดใส่แก่นกายแข็งร้อนเข้าไปในโพรงรักที่คับแน่น จากนั้นไม่นานทั้งสองก็ได้ปลดปล่อยน้ำกามออกมาในปริมาณมากมายจนไหลย้อยลงมาเปรอะเปื้อนบนแผ่นหินอ่อนสีขาวที่ร่างบางนั่งอยู่“อาบน้ำเลยนะ เดี๋ยวค่อยไปทำต่อบนที่นอนอีก” “ค่ะ” จากนั้นทั้งสองก็อาบน้ำด้วยกันในอ่างยี่ห้อหรูเมื่อทั้งคู่ใส่เสื้อผ้าเสร็จ ชายหนุ่มก็พาคนตัวเล็กมานั่งบนโซฟาโดยภูริให้เธอนั่งบนตักแล้วสวมกอดเธอจากทางด้านหลังภูริหยิบโทรศัพท์แล้วถือไว้ตรงหน้าเธอ เขาเปิดเข้าไปในคลังภาพแล้วพูดออกไป“เธอดูรูปในนั้นสิ”“พี่จะให้อัญญาดูรูปอะไรเหรอคะ”“เธอลองเลื่อนดูสิ” จากนั้นเธอก็เลื่อนดูภาพจึงเห็นว่าในนั้นมีแต่รูปแต่งงาน แต่ไม่มีรูปเขาที่ถ่ายกับแพรว“พี่ลบรูปที่ถ่ายกับแพรวออกหมดแล้วนะ พี่ลบออกไปเกือบเดือนแล้ว” ตอนที่เขาคลื่นไส้และนอนซมอยู่แต่ในห้องสามวัน เขาได้ลบรูปที่เขาถ่ายคู่กับแพรวออกหมด“…” อัญญาที่เห็นอย่างนั้นก็รู้สึกหัวใจพองโตพลางคิดในใจว่าในที่ส

“เป็นแผนของนายงั้นเหรอ” เธอมีสีหน้างุนงง“งานเลี้ยงที่บ้านฉันคืนนั้น ฉันเป็นคนอยากให้มันมีขึ้นมาเองแหละ”“…”“คืนนั้นฉันแอบใส่ยานอนหลับในแก้วเหล้าของเธอ พอเธอหลับฉันก็พาเธอไปนอนในห้องกับฉัน เพราะอยากให้พ่อกับแม่มาเห็น เพราะถ้าพ่อกับแม่มาเห็น ฉันรู้ว่าท่านจะให้ฉันรับผิดชอบเธอด้วยการแต่งงาน”“นายทำไปเพื่ออะไร”“ฉันรักเธอตั้งแต่เธออยู่มอสี่ พอฉันรู้ว่าเธอมีแฟนฉันก็รู้สึกไม่สบายใจ พอรู้ว่าเธอจะแต่งงาน ฉันก็เลยคิดแผนการนี้ขึ้น”“โธ่…โฮป นายรักฉันมากถึงขนาดนี้เลยเหรอ” แพรวที่ได้รู้ความจริงและความในใจของโฮปก็คลี่ยิ้มแล้วสวมกอดโฮปด้วยความรัก เขาดีกับเธอเสมอต้นเสมอปลาย“เธอไม่โกรธฉันใช่ไหม” เขากอดเธอแล้วถามออกไป“ที่นายทำไปเพราะรักฉันมาก แล้วจะให้ฉันโกรธนายได้ยังไงล่ะ”“เธอรักฉันไหมแพรว”“ฉันบอกรักนายตั้งหลายครั้งแล้วนะ นายยังจะไม่เชื่ออีกเหรอ” ตอนที่อยู่ด้วยกันสองปี เธอไม่เคยบอกรักเขา แต่ตอนที่กลับมาอยู่ด้วยกันครั้งนี้เธอบอกรักเขาหลายครั้งแล้ว“ฉันรักเธอนะแพรว”“ฉันก็รักนายเหมือนกัน”“ฉันแก่กว่าเธอสามปี เธอเรียกฉันว่าพี่ได้ไหม” ตอนนี้เขาอายุยี่สิบเก้าปี ส่วนแพรวอายุยี่สิบหกปี“ได้สิ งั้นขอพูด