All Chapters of กรุ่นกลิ่นไอริส NC 25+ ซีรีส์ Strong Heart 6 : Chapter 261 - Chapter 270

"อาว์..." หล่อนหนีบมือของเขาเอาไว้ รู้สึกเสียวมาก เขาจึงคุกเข่าลงไปอีกครั้ง ยกขาอวบข้างหนึ่งพาดไปบนไหล่แล้วทำการกินหล่อนจนแคลร์ร้องกรี๊ดลั่นห้องน้ำด้วยอาการถึงจุดสุดยอดแห่งอารมณ์เขาลุกขึ้น แคลร์จึงเอื้อมมือไปกอบกุมอาวุธร้ายแล้วเริ่มทำการให้ความสุขเขาบ้าง เป็นกิจกรรมที่มองตาก็รู้ใจกันอย่างแท้จริงๆ ไม่มีคำพูดอะไรมากมายที่จะกล่าว แต่เต็มไปด้วยความร่วมมือประสานใจเป็นทีมเวิร์กที่ดี ร่างสูงเด้งสะโพกโยกใส่มือหล่อนเพื่อระบายความเสียว แคลร์ขยับเร่งจังหวะจนกระทั่งเขาตัวสั่นเทิ้มปลดปล่อยออกมาจนเต็มมือของหล่อน"คุณเป็นนักเรียนเกรดเอพลัสจริงๆ"เขากระซิบแล้วหอมแก้ม จากนั้นก็ชำระล้างทำความสะอาดแคลร์ออกจากห้องน้ำก่อนเขา รีบสวมเสื้อคลุมเปิดประตูออกจากห้องของเขากลับไปยังห้องของตัวเอง จัดการแต่งตัวด้วยเสื้อสีชมพูเข้มกับกระโปรงสีดำทรงเอ สีเสื้อขับผิวของหล่อนให้ขาวเนียนกระจ่างมีออร่ายิ่งกว่าเดิมอีกเป็นสองเท่าตั้งแต่รู้จักกับอินทิรัศม์ แคลร์เอาใจใส่เรื่องเสื้อผ้าขึ้นมาอีกนิดหนึ่ง อินทิรัศม์ถึงกับส่ายหน้าเมื่อรู้ว่าทางโรงแรมไม่ได้บังคับว่าแคลร์จะต้องใส่สูทสีเทาตลอดเวลาเหมือนพนักงานระดับล่าง แต่แคลร์ชอบคว

กะเวลาได้แม่นยำว่าพนักงานเสิร์ฟจะต้องมาเคาะประตูแคลร์ค้อนใส่แผ่นหลังของร่างสูงที่เปิดประตูให้คนเข็นรถอาหารเข้ามา เขาเล่นอะไรเป็นเด็กๆ แบบนี้ได้ยังไง มันทำให้หล่อนสับสนและไปไม่เป็น ตกลงเขาคิดยังไงกันแน่ แคลร์หยุดความคิดไว้เพียงแค่นั้น เมื่อพนักงานลับหายไปจากห้อง ทั้งสองก็นั่งทานอาหารเช้าด้วยกัน"นั่นของคุณ อะไรก็ได้แต่นิดเดียว"เขาเอ่ย ชี้ไปที่ซีเรียลธัญญาพืชกับนมหนึ่งแก้ว แคลร์เหลือบมองดูอาหารเช้าของเขา จานเปลใบใหญ่มีไข่ดาว ไส้กรอก แฮม เบคอนพร้อมกับขนมปังปิ้ง แคลร์กลืนน้ำลายแต่ก็ไม่ได้ว่าอะไร ตักกินอาหารที่เขาสั่งมาให้ รู้ว่าเขาหวังดีและก็อดค้อนให้คนที่สั่งของอร่อยให้ตัวเองแล้วมานั่งกินตรงหน้าไม่รักษาน้ำใจกันบ้างเลยแบบนี้"อ้าปากสิ"เขาเอ่ยแล้วก็จิ้มไส้กรอกมาจ่อปากอันหนึ่ง กลิ่นของมันหอมจนแคลร์น้ำลายพล่าน หญิงสาวจึงอ้าปากรับทันที สีหน้าค่อยดีขึ้นหน่อย หล่อนชี้มือว่าขออีกอัน เขาส่ายหน้า"ไม่ได้คุณ อันเดียวเท่านั้น กินนั่นให้หมด อย่าลืมดื่มนมด้วยล่ะ"เขาเอ่ยสั่งเสียงเรียบเหมือนกำลังทำหน้าที่เทรนเนอร์ส่วนตัวอยู่ แคลร์เลียปากด้วยความเสียดาย รสชาติของเจ้าไส้กรอกนั่นมันยังคงอร่อยติดอยู่ที่

สเปนเซอร์ผ่านมันมาก่อนทั้งหมด แต่เขาผ่านการแข่งขันที่ค่อนข้างสูงและแรงกว่าหล่อนมาก เรียกว่าครั้งสุดท้ายแทบเอาชีวิตไม่รอด แต่เขาไม่ได้ตราหน้าว่าวงการนี้แย่หรือไร้ศีลธรรมแต่อย่างใด เพราะมันไม่ได้เกี่ยวกับวงการ แต่มันเกี่ยวกับคนที่มีจิตใจอิจฉาริษยาผิดมนุษย์มนาต่างหาก คนที่สามารถทำได้ทุกอย่างเพื่อให้ตนเองได้มาซึ่งในสิ่งที่ต้องการ สามารถสั่งกำจัดใครก็ได้ที่กำลังขวางทางมันอยู่ทีมงานต่างทราบกันดีว่า หากวันไหนแคลร์ทำงาน จะต้องมีร่างสูงของสเปนเซอร์มายืนมองอยู่เงียบๆ เช่นนี้ ทุกคนจำเขาได้เป็นอย่างดี แต่เขาไม่ได้แสดงตัวว่าเป็นอดีตนายแบบดัง เขาทำหน้าที่เป็นบอดีการ์ดและคนสนิทของเจ้าของโรงแรมแห่งนี้ คนหลายคนที่เคยเป็นแฟนคลับของเขาต่างก็แอบกรี๊ดดีใจที่ได้พบตัวจริงของสเปนเซอร์มายืนให้เห็นอย่างใกล้ชิดเช่นนี้ เพราะหลังจากที่เขาออกจากวงการ ก็ไม่มีใครได้ยินข่าวคราวของเขาอีกเลย เชื่อว่านั่นคงเป็นเพราะอิทธิพลของเจ้าของโรงแรมที่อาจจะมีการเตือนสื่อไม่ให้ยุ่งเรื่องของสเปนเซอร์"ขอถ่ายรูปหน่อยได้มั้ยคะคุณสเปนเซอร์"เสียงเอ่ยเบาๆ ใกล้ตัวทำให้สเปนเซอร์กระพริบตาดึงความคิดให้มาอยู่กับปัจจุบัน เห็นว่าเป็นทีมงานของ

"พูดบ้าๆ อะไรของคุณ คุณน่ะเหรอตัวคนเดียว แล้วครอบครัวแม็คเคนซี่ล่ะ พวกเราทุกคนที่เป็นเพื่อนคุณล่ะ คุณเอาไว้ที่ไหนหมด" แคลร์เอ่ย เขาถอนหายใจ"ผมรู้... แต่ส่วนลึกแล้วมันยังมีอะไรที่ติดค้างในใจน่ะคุณ มันสงสัยว่าทำไมเขาถึงไม่รักผม ทำไมถึงเอาผมไปไว้ที่บ้านเด็กกำพร้า หรือว่าพระเจ้าจะให้แค่ผมอาศัยเขามาเกิดเท่านั้น"เขาเอ่ยเปิดเปลือยความรู้สึกในด้านลึกเป็นครั้งแรก ไม่เคยพูดกับใครแบบนี้มาก่อน วันนี้การมาของโรสเลน มันทำให้เขาอดไม่ได้ที่จะคิดย้อนทบทวนไปถึงความหลังทั้งหมดเห็นคนรอบข้างมีครอบครัวของตัวเองที่อบอุ่น แต่เขากลับมีเพียงตัวเอง เคยคิดอยากมีครอบครัวของตัวเองกับผู้หญิงสักคน แต่ก็มาจบสิ้นกันไปอย่างที่ไม่เหลือความรู้สึกใดๆ ต่อกันไว้เลย นั่นทำให้เขารู้สึกเข็ดขยาดกับความเจ็บปวดและผิดหวัง ไม่กล้าคิดอะไรที่ไกลเกินฝัน เพราะรู้ว่าความเจ็บนั้นมันมีจริงและมันทรมานจิตใจอย่างแสนสาหัสปางตายแค่ไหน"ไม่เอาน่า เรื่องอดีตมันไม่มีประโยชน์อะไร อย่าเสียเวลาคิดถึงมันเลยคุณ คุณเองที่เป็นคนพูดแบบนี้บ่อยๆ" แคลร์เอ่ยปลอบเขา ยกมือลูบต้นแขนและหน้าอกอย่างต้องการปลอบโยน"ผมยอมรับว่าตอนนี้รู้สึกเหมือนตัวเองอ่อนแอไปนิดห

"ไม่ได้เขิน แต่...มันเกร็ง โอเค้...วันไหนที่ฉันมั่นใจแล้วจะเชิญคุณมาดูเอง...ไปได้แล้ว"หล่อนเอ่ยไล่อีกรอบ แต่ไม่ได้ทำเสียงดังนักเพราะไม่ให้ครูฝึกและคนแถวนั้นได้ยิน สเปนเซอร์จ้องมองใบหน้ากลมหวาน หล่อนเกล้าผมขึ้นไปกลางศีรษะ เขาไล่สายตาลงมามองตรงร่องอกอวบที่เผยตัวจากคอเสื้อในท่าก้ม แลบลิ้นเลียปากอย่างจงใจแกล้งให้หล่อนหน้าแดง ซึ่งก็ได้ผล ใบหน้าที่แดงอยู่แล้ว ยิ่งแดงจัดขึ้นอีกเป็นสองเท่า"คนลามก!" หล่อนด่าทันที สเปนเซอร์เลิกคิ้ว"หาความผมอีกละ...ยังไม่ได้ทำอะไรสักนิด""คุณมันคนหน้าไว้หลังหลอก! พวกพันหน้า!"หล่อนว่า เพราะโดยส่วนใหญ่แล้ว เขาชอบเก็กขรึมหน้านิ่งกับคนทั่วไป เหมือนตอนที่หล่อนยังไม่สนิทกับเขา แต่คนที่ใกล้ชิดสเปนเซอร์จะรู้ดีว่าเขาซ่อนความร่าเริง ทะเล้นทะลึ่งและตลกหน้าตายรวมถึงความช่างแกล้งเอาไว้ภายใต้สีหน้านิ่งเรียบนั้นอย่างครบครันเลยทีเดียว"พอๆ ผมไม่ได้เข้ามาให้คุณด่าเล่น จะเข้ามาบอกว่า...เมื่อคืนน่ะ...ผมมีความสุขมาก ตื่นขึ้นมาคุณก็ไม่อยู่ให้ผมบอกอะไรแล้ว ผมเพิ่งประชุมเสร็จก็รีบลงมา...อยากเห็นหน้าคุณ"เขาเอ่ย ตอนท้ายทำเสียงนุ่มซะจนทำให้แคลร์หน้าแดง หูแดง คอแดงและคิดว่าคงจะแดงไปท