All Chapters of กรุ่นกลิ่นไอริส NC 25+ ซีรีส์ Strong Heart 6 : Chapter 251 - Chapter 260

ทำให้สเปนเซอร์ยิ้มพอใจออกมา มืออุ่นลูบไล้ไปทั่วร่างหล่อนเหมือนเป็นสิ่งที่เขาไม่อาจหยุดได้ แต่ก็ไม่เห็นเขาจะเรียกร้องอะไรมากไปกว่านั้น"พรุ่งนี้คุณอาจจะเจ็บหน่อยนะ...อย่าโกรธกันล่ะ"เขาเอ่ยบอก แคลร์หันหน้ามาซุกต้นแขนล่ำ"ไม่ใช่เด็กน่า รู้แล้ว...ถ้าเห็นฉันเดินผิดปกติห้ามแซวก็แล้วกัน ไม่งั้นเป็นเรื่องแน่"หล่อนเอ่ยแล้วก็พลิกตัวหันหลังให้ สเปนเซอร์ดึงผ้าห่มมาคลุมทั้งเขาและหล่อน ขยับไปนอนโอบซ้อนด้านหลังร่างนุ่ม พาดแขนไปรอบเอว เวลานี้เห็นชัดว่าสะโพกหนั่นแน่นน่ากัดนั้นมีขนาดใหญ่กว่าเอวหล่อนอยู่หลายนิ้ว...แม่ตุ่มมีเอวของเขาสเปนเซอร์ยิ้มแล้วซุกหน้ากับต้นคอหอมกรุ่น มือลูบไล้หน้าท้องกลมกลึงที่เขาติดใจ แอบบีบเบาๆ อย่างมันเขี้ยว"หยุดขยำเซลลูไลต์ฉันได้แล้ว...จะนอนแล้วนะ เหนื่อยและง่วงสุดๆเลยคุณ เซ็กส์มันดีอย่างนี้นี่เอง"หล่อนหันหน้ามาพูด ทำให้สเปนเซอร์รู้สึกหมั่นไส้จึงจับหน้าหล่อนให้หันมาแล้วเขาก็ปล้ำจูบปากอิ่มของหล่อน ไปๆ มาๆ ก็จับหล่อนหันมานอนหงายทั้งตัวแล้วเขาก็มุดหายเข้าไปใต้ผ้าห่มแคลร์หลับตาแล้วก็ร้องครางพลิ้วออกมาอย่างต่อเนื่อง ผ้าห่มขยับไปมาตรงที่มีร่างสูงใหญ่นอนคว่ำหน้ากินหล่อนอยู่ภายใต

สเปนเซอร์เดินเข้าไปในห้องผู้ป่วยพิเศษวีไอพีของโรงพยาบาลเอกชน เสียงอื้ออึงในนั้น มีเสียงของสเตฟาน แม็คเคนซี่และเบอร์นาโด คอสต้าที่ดังที่สุด ชายหนุ่มเดินถือกระเป๋าเอกสารตรงไปหาเจฟิโอที่นั่งมองไอริสอุ้มลูกน้อยใบหน้ายิ้มกริ่มมีความสุข"อ้าว มาแล้วเหรอ ขอบใจมาก"เจฟิโอหันมาเห็นเขาก็รีบลุกขึ้นแล้วเอ่ยทัก ทุกคนมองเขาแล้วยิ้มให้อย่างเป็นกันเอง สเปนเซอร์ยิ้มและค้อมศีรษะเล็กน้อยทักทายตอบชีวิตเด็กกำพร้าที่ไม่รู้จักแม้บิดามารดา เติบโตมาในสถานเลี้ยงเด็ก ไม่มีครอบครัวฟอสเตอร์ไหนที่ต้องการรับเลี้ยงเขาอย่างถาวร เขาจึงอยู่ที่บ้านเด็กกำพร้าเป็นส่วนใหญ่ ต่อมาเมื่อจับพลัดจับผลูได้เข้าไปในวงการแฟชั่น นั่นเองที่ทำให้เขามีโอกาสเติบโตและสร้างชื่อเสียง รวมถึงสร้างความมั่นคงในด้านที่เขาขาดแต่ทั้งนี้ทั้งนั้น ความมั่นคงที่ว่า มันหมายถึงเพียงแค่เรื่องของเงินทองและวัตถุเท่านั้น ส่วนความมั่นคงทางอารมณ์ความรู้สึก หัวใจที่โหยหาสิ่งที่เรียกว่าความรักและความอบอุ่นนั้น เขาเพิ่งได้มาเรียนรู้และถูกเติมเต็มจากการที่บังเอิญได้รู้จักกับสเตฟาน แม็คเคนซี่นี่เองเป็นความบังเอิญที่ครั้งสุดท้ายที่เขาได้รับงานเด

เมื่อได้รูปตามที่ต้องการแล้วสเปนเซอร์ก็ขอตัวกลับทันที ให้เหตุผลที่ทุกคนยอมรับฟังว่าเขาจะต้องกลับไปดูแลออฟฟิศและรันงานที่โรงแรมให้เจฟิโอแคลร์ตื่นขึ้นมาเวลาเจ็ดโมงครึ่งก็ต้องตาลีตาเหลือกลุกพรวดจากเตียง ร่างกายบางส่วนรู้สึกผิดแปลกไปจากปกติ ทำให้หญิงสาวหน้าแดงทันที ร่างสูงที่ซุกซนเกือบทั้งคืนนั้นเวลานี้ไม่ได้อยู่ที่นี่แล้ว เขาเขียนโน้ตทิ้งไว้ว่า...ต้องไปโรงพยาบาลผมจะรีบกลับอย่าเพิ่งทานเช้านะ รอผมก่อนอยากทานข้าวพร้อมคุณ... สเปนเซอร์แคลร์รีบอาบน้ำแต่งตัว ปกติหล่อนจะต้องไปเดินเอ้อระเหยอยู่ที่ชั้นออฟฟิศก่อนแปดโมง โชคดีที่ไม่ได้อยู่ที่อพาร์ตเม้นต์เดิม ไม่อย่างนั้นคงจะต้องสายอย่างที่แคลร์ต้องหงุดหงิดกับความไม่เป็นมืออาชีพของตัวเองแน่ หล่อนถือมากในเรื่องของเวลา เพราะโดยหน้าที่แล้ว แคลร์จะต้องเป็นคนควบคุมเวลาให้บอสอย่างเจฟิโอ ถ้าหากตัวหล่อนต้องมาเป็นคนผิดเวลาหรือสายเสียเองนี่ แคลร์จะไม่ให้อภัยตัวเองเลย7.55 นาฬิกา ลิฟต์เปิดออกที่ชั้นออฟฟิศ จอร์แดนเลิกคิ้วเมื่อเห็นร่างอวบกลมกลึงของแคลร์ก้าวออกมาหน้าตาตื่นปนกระหืดกระหอบ หล่อนเดินก้าวฉับออกจากลิฟต์ได้ก้าวเดียวแล้วก็หยุดกึก นิ่วหน้าเหมือนเจ็บขาห

"อุ๊ย...ตาบ้า!"หล่อนสะดุ้งแล้วด่าออกมาทันทีพร้อมกับหันไปมองทำตาขุ่นใส่ แต่ร่างสูงเดินลอยชายผิวปากเป็นเพลงอย่างอารมณ์ดีหายลับเข้าไปในห้องไม่ยอมหันมาฟังหล่อนด่าให้พรแคลร์ยกหลังมือขึ้นถูแก้ม รีบหันไปมองออฟฟิศอีกห้อง หวังว่าจอร์แดนจะไม่เห็นนะ หล่อนทำจ้องมองจอคอมพิวเตอร์แต่สายตาไม่ได้โฟกัสและรับรู้เลยว่ากำลังอ่านอะไรอยู่ มัวแต่รู้สึกเขินกับการที่เขาขโมยหอมแก้มหล่อนแบบนั้นวันนั้นงานทุกอย่างดำเนินไปด้วยดี เจฟิโอโทรมาหาแคลร์จากโรงพยาบาลในเวลาบ่าย เรื่องชื่อของเจ้าหนู เห็นว่ามีตัวดีแนะนำว่าหล่อนเป็นสุดยอดของความคิดสร้างสรรค์ แคลร์ค้อนให้คนที่นั่งอยู่ในห้องทำงานที่กล้าเอาชื่อหล่อนไปนำเสนอโดยไม่บอกกล่าว ทำให้แคลร์ต้องใช้เวลาเกือบทั้งบ่ายในการเสิร์ชหาชื่อเด็กจนหัวฟูไปเลยทีเดียวเวลาเลิกงาน เขาเดินออกจากห้องมาหยุดที่โต๊ะหลังจากที่จอร์แดนกลับขึ้นไปห้องส่วนตัวเรียบร้อยแล้ว"วันนี้หยุดเข้าฟิตเนสนะ คุณไม่ค่อยสบายตัวแบบนี้"เขาเอ่ย หย่อนร่างนั่งที่มุมโต๊ะ ขายาวอยู่ไม่ห่างจากขาของหล่อน แคลร์คลิกเซฟงานเสร็จก็ปิดคอมพิวเตอร์"คงจะอย่างนั้น เสียดายไม่ได้เสียเหงื่อ" หล่อนเอ่ย"วิธีการเสียเหงื่อไม่จำเป็นต้

"แล้วได้ผลหรือเปล่าล่ะ"เขาเอ่ยถามเบาๆ ไล้ปลายนิ้วไปตามแก้มอิ่ม สายตาเริ่มส่งประกายวิบวับระยิบระยับมาให้ แคลร์หน้าแดงเป็นรอบที่เลิกนับไปแล้วกับการถูกเขาทำให้เขินครั้งแล้วครั้งเล่า"ฉันจะคุยกับรัซซี่อีกที ว่าจะต้องทำยังไงบ้าง ไม่อยากให้คุณตราหน้าว่าฉันเป็นคนเห็นแก่ตัว ไม่ยอมทำเพื่อส่วนรวมน่ะ"หล่อนเอ่ยแล้วทำตาวาวน่ารัก สเปนเซอร์อดไม่ได้ที่จะก้มไปจรดปากไปบนหน้าผากมน"ผมดูคุณไม่ผิด... ดีใจที่ได้รู้จัก"เขาเอ่ยบอกน้ำเสียงจริงใจ แคลร์จึงยิ้มจริงใจรับคำพูดของเขา"ฉันหวังว่าคงจะไม่ทำให้งานเขาพัง แทนที่จะดังเปรี้ยงปร้างนะ"หล่อนเอ่ย สเปนเซอร์ดึงหล่อนเข้ามากอด โอบไปรอบเอวกลมกลึง เกยขาไปบนขาของหล่อน"ตอนนี้ขนาดยังไม่เห็นนางแบบ ยังเปรี้ยงขนาดนี้ เชื่อผมสิ คุณยอดเยี่ยมไม่แพ้ใคร...เชื่อผมนะ"เขาเอ่ยเสียงอ่อนโยน กำลังทำการสะกดจิตหล่อนอย่างเต็มที่ ซึ่งแคลร์คิดว่าเขาทำสำเร็จอีกครั้ง"เชื่อได้เหรอคุณน่ะ"หล่อนแกล้งกล่าว เงยหน้าขึ้นมองใบหน้าคมสัน เขาก้มลงมาหา เอาหน้าผากมาจรดหน้าผากหล่อน"พันเปอร์เซ็นต์"เขาเอ่ยรับรองคุณภาพของตัวเองอย่างเชื่อมั่น แคลร์หัวเราะให้กับคนหลงตัวเองเบาๆ เขาก้มมาประกบปากแล้วจุม