All Chapters of รักครั้งนี้ ข้าขอเป็นผู้เลือก: Chapter 1 - Chapter 10

“ยาเจ้าค่ะ พี่รองจะได้หายไว ๆ” นางยังคงทำตัวเองให้สดใส แม้ว่าความสดใสจะลดลงไปมากจากเมื่อครู่ก็ตาม“ขอบใจเจ้ามาก” นางส่งยิ้มไปให้น้องสาว พลางยื่นมือไปหยิบถ้วยยามาดื่ม“ข้าขอตัวก่อนนะเจ้าคะ” เมื่อเห็นว่าพี่สาวดื่มยาเสร็จแล้ว นางก็รีบออกไปจากตรงนี้ ไม่อยากรบกวนการสนทนาระหว่างทั้งสองจางชิงซานเมื่อเห็นว่าน้องสาวรีบออกไปก็ไม่ได้ว่าอะไร มองนางเดินออกไปด้วยแววตาเอ็นดูต่างจากมู่จือเฉิง ที่เอาแต่นั่งเงียบตั้งแต่ที่นางเดินเข้ามาเขารู้ว่านางมีความรู้สึกดี ๆ ให้กับเขา แต่เขาไม่สามารถรับมันเอาไว้ได้ เพราะเขาเป็นคู่หมั้นกับพี่สาวของนางจึงทำได้เพียงนิ่งเฉยต่อนาง ไม่ให้นางมีความหวังเกี่ยวกับตัวเขานับวันอาการของจางชิงซานยิ่งแย่ลงเรื่อย ๆ จนไม่สามารถลุกออกจากเตียงได้ทุกคนต่างหาวิธีมารักษานาง แต่ก็ไม่เป็นผล เถียนเวยเซียนจึงตัดสินใจไปไหว้พระขอพร พี่ให้สุขภาพของบุตรสาวดีขึ้นเมื่อกลับมาถึงจวน ก็ตรงไปที่เรือนของบุตรคนรองทันที“ซานเอ๋อร์ เป็นอย่างไรบ้าง”“ข้ามิเป็นอันใดเจ้าค่ะ” หญิงสาวพยายามฝืนตัวเองให้ลุกขึ้นนั่ง พลางไอออกมาเบา ๆ“นอนลงเถิด ไม่ต้องลุกขึ้น” เมื่อเห็นว่าบุตรสาวทำทีท่าว่าจะลุก ก็รีบเดินเ

“ข้าเปล่านะเจ้าค่ะ” นางตอบอย่างกล้า ๆ กลัว ๆ เรื่องแต่งงานกับเขา นางก็ได้รู้ในวันนี้เช่นกัน ไม่มีทางเป็นนางไปได้อย่างแน่นอน“ทั้งหมดเป็นแผนการของเจ้าใช่หรือไม่!!” เขาตะคอกอย่างมีโทสะ พร้อมกับยื่นมือไปบีบแขนทั้งสองข้างของนางอย่างแรง “รวมถึงเรื่องของซานเอ๋อร์ด้วย!”“พะ…พี่จือเฉิง ข้าเจ็บ” นางร้องออกมาด้วยความเจ็บ ด้วยคิดไม่ถึงว่าเขาจะกล้าทำรุนแรงกับนางถึงเพียงนี้“หึ!!” เขาพ่นลมหายใจออกมา พลางผลักนางอย่างแรงหญิงสาวลูบแขนของตนเพื่อบรรเทาความเจ็บที่เกิดขึ้น พลางหวนคิดเรื่องเขาที่เอ่ยเมื่อครู่“เรื่องของพี่รอง? ท่านหมายความว่าอย่างไร” นางถามอย่างไม่เข้าใจ พี่รองมาเกี่ยวอันใดกับเรื่องนี้“เจ้าเป็นคนทำให้พี่สาวตัวเองต้องตาย เพื่อให้ได้แต่งงานกับข้า!!” ตอนนี้เขาได้ตัดสินไปแล้วว่า นางนี่แหละคือคนที่ทำให้คนรักของเขาต้องตาย“ท่านพูดเช่นนี้ได้อย่างไร ข้าจะทำแบบนั้นไปเพื่ออันใด” นางไม่อยากจะเชื่อในสิ่งที่ได้ยินเขาคิดได้อย่างไรว่านางเป็นคนทำให้พี่รองต้องตาย“เพราะเหตุใดนะหรือ” เขาเว้นวรรคไปครู่หนึ่ง “ก็เพื่อให้เจ้าได้แต่งงานกับข้าอย่างไรเล่า” เขาแสดงออกมาชัดเจน ว่ารังเกียจสตรีที่อยู่ตรงหน้าเป็นอย

หญิงสาวยืนชมทิวทัศน์เงียบ ๆ คนเดียว รอได้ไม่นานคนที่นางรอคอยก็มาถึง“คุณหนูหลง” เขาเอ่ยเรียกนาง“คุณชายมู่” นางเอ่ยทักทายเขา แม้จะมาที่นี่หลายครั้ง แต่เขาก็ไม่ได้มีทีท่าว่าจะเปลี่ยนคำเรียกชื่อของนางเลยสักครั้ง เขายังวางตัวเหินห่างกับนางเสมอมา ยิ่งคิดก็ยิ่งช้ำใจ“มาหาข้ามีอันใดหรือ”“ข้าได้ข่าวเรื่องงานแต่งของท่านกับจางไป่ฉี” นางไม่รอช้า พูดเปิดประเด็นขึ้นมาทันที ตีเหล็กต้องตียามร้อน ตอนนี้เขาคงกำลังโมโหเรื่องนี้อยู่ นางจะทำให้เขาเกลียดจางไป่ฉียิ่งขึ้นไปอีกมู่จือเฉิงเงียบ ไม่ได้เอ่ยหรือพูดอะไรออกมา หลงเจียงลี่จึงถือโอกาสใส่ไฟอีกครั้ง“ข้าบอกท่านแล้ว ว่าทุกอย่างที่เกิดขึ้นเป็นแผนการของนาง นางคงไปร้องไห้อ้อนวอนบิดามารดา หรือไม่นางก็เอาเรื่องสัญญาระหว่างสองตระกูลมาเป็นข้ออ้าง เพื่อให้ได้แต่งงานกับท่าน” นางเหลือบมองท่าทีของเขาแวบหนึ่ง เมื่อเห็นว่าหน้าตาของเขาเริ่มมีโทสะมากขึ้น นางจึงยกเรื่องของจางชิงซานมาพูด“เรื่องการตายของซานเอ๋อร์ นางต้องมีส่วนเกี่ยวข้องแบบที่ข้าคิดเอาไว้อย่างแน่นอน เพราะปกตินางจะทำดีกับพี่สาวเฉพาะตอนที่มีท่านอยู่ด้วยเท่านั้น”“เจ้าพูดจริงหรือ” แม้ปากจะถามออกไปแบบนั้น

นางถูกพาตัวไปนั่งที่เตียง เพื่อรอเจ้าบ่าว โดยมีอันเล่อคอยอยู่เป็นเพื่อน“ฮูหยิน หิวหรือไม่เจ้าคะ” อันเล่อถามด้วยความเป็นห่วง เพราะเจ้านายของนางยังไม่ได้กินอะไรตั้งแต่เช้า“ไม่ รอท่านพี่ก่อน” แม้จะรู้สึกเขินอายที่ต้องเปลี่ยนคำเรียกขาน แต่อย่างไรนางก็ต้องเรียกเขาว่าท่านพี่ มิสู้เรียกตั้งแต่ตอนนี้ดีกว่า“แต่อีกนานนะเจ้าคะ กว่าคุณชายจะมา”“ข้ารอได้”หญิงสาวนั่งนิ่งไม่ได้ขยับตัวไปไหน แม้แต่จะชา นางก็ยังไม่คิดที่จะดื่มนางนั่งรออยู่นาน กว่าเสียงดนตรีด้านนอกจะเงียบลง“ดนตรีด้านนอกเงียบแล้ว อีกไม่นานคุณชายใหญ่คงจะมา” อันเล่อพูดขึ้นอย่างตื่นเต้นหญิงสาวไม่ได้พูดอะไร แต่ใบหน้าภายใต้ผ้าคลุมของนางนั้น ก็ซ่อนความตื่นเต้นไว้ไม่มิดเหมือนกันแต่รอจนแล้วจนรอด ก็ไม่เห็นคนที่พวกนางรอมาปรากฏกายอยู่ตรงหน้าเสียที จนอันเล่อต้องเอ่ยปาก“เหตุใดคุณชายใหญ่ไม่มาเสียที” นางพึมพำอยู่ตนเดียว แต่ก็พอที่จะให้หญิงสาวอีกคนที่อยู่ในห้องได้ยิน“ประเดี๋ยวคงมา” น

มู่จือเฉิง หลังสาวใช้ของจางไป่ฉีไปได้ไม่นาน เขาก็เดินไปล้มตัวลงนอนที่ตั่งยาว ไม่คิดที่จะเปิดปากกับคนที่อยู่ร่วมห้องเลยแม้แต่น้อยวันนี้เขาเหนื่อยมากแล้ว อยากจะพักผ่อน หากไม่เพื่อหักหน้าของจางไป่ฉี เขาคงไปนอนที่ห้องหนังสือแล้วหลงเจียงลี่มองชายหนุ่มด้วยใบหน้าผิดหวังเล็กน้อย นางคิดว่าเขาจะนอนร่วมเตียงกับนางเสียอีกแต่ไม่เป็นไร นางยังมีโอกาสอีกมากที่จะทำให้เขาหันมาสนใจนาง ตอนนี้ขอเพียงกำจัดจางไป่ฉีออกไปให้พ้นทาง ตำแหน่งภรรยาเอก อย่างไรก็ต้องตกเป็นของนางเมื่อเห็นว่าเขาไม่มีทีท่าว่าจะลุกมาสนทนากับนาง นางก็เดินไปล้มตัวนอนที่เตียงอย่างมีความสุข พรุ่งนี้เรื่องนี้จะต้องถูกพูดถึงอย่างแน่นอน นางอยากเห็นว่าจางไป่ฉีจะทำหน้าเช่นไรในวันพรุ่งนี้  เข้าวันรุ่งขึ้น เรื่องที่คุณชายใหญ่แต่งงานรับฮูหยินรองเข้ามาในวันเดียวกันก็ถูกพูดถึงในหมู่ของบ่าวไพร่ แต่ที่มากกว่านั้นคือเขาเลือกที่จะไปอยู่กับฮูหยินรองมากกว่าที่จะอยู่กับฮูหยินใหญ่ เพียงเท่านี้ก็รู้แล้วว่าผู้ใดได้รับความโปรดปรานมากกว่ากัน ทั้งยังเรื่องของฮูหยินคนใหม่จุดไฟรอสามีจนถึงเจ้าก็ถูกพ