รักครั้งนี้ ข้าขอเป็นผู้เลือก

รักครั้งนี้ ข้าขอเป็นผู้เลือก

last updateHuling Na-update : 2026-04-25
By:  LycDinOngoing
Language: Thai
goodnovel16goodnovel
Hindi Sapat ang Ratings
12Mga Kabanata
519views
Basahin
Idagdag sa library

Share:  

Iulat
Buod
katalogo
I-scan ang code para mabasa sa App

การแต่งงานที่ต้องแลกมาด้วยความเจ็บช้ำ...จากผู้ที่เป็นสามี เมื่อนางตัดสินใจเลือกที่จะเดินออกมาเริ่มต้นชีวิตใหม่ เขาดันดันกลับเข้ามาวนเวียนในชีวิตของนางอีกครั้ง

view more

Kabanata 1

บทนำ/1

Goodbye.

One word with different meanings. It could mean ‘see you later,’ ‘see you tomorrow,’ or ‘see you in a while.’ It can also mean goodbye forever.

For example, when I left my house today and told the housekeeper goodbye I meant it in as a see you after school. Never did I think I’d end up in the situation in which I am now in. You see, I have dealt a lot with that word, goodbye.

Six years ago when I bid my parents adieu on their business trip I was expecting them to come back. I didn’t expect a tall man in uniform to come knocking on the mansion’s door with the unbearable news of my parents’ demise. It was at that time that I secluded myself into a shell of the lively girl I used to be. I mean, I’m still the same person but I don’t let many people in.

In school I’m known as Khloe ‘the nerd’ Mason. Who cares, I certainly don’t pay attention to the comments that run the rumor mill at school. People make fun of you for actually going to school to learn and wanting to educate yourself, okay. Sure, I don’t need a career I have plenty of money that I will inherit in a couple of months when I turn eighteen but my parents loved what they did and I want to find something equally as fulfilling.

In school, I’m not only a nerd but I think you could call me the outcast as well, people take too much time envying what others have that they turn it into hate. You may find this preposterous but yes, I am shunned because I have more money than others.

So, here I was another day and another round of idiotic comments that don’t even make sense because I’m sure calling the nerd ‘stupid’ is very creative, note the sarcasm. I decided that I needed to clear my mind after school, so I went for a walk. There are two parts in this town, the ‘lower class’ and upper class’ which is really stupid no one is extremely poor or extremely rich, well, except for me. I own the only mansion in the neighborhood but my parents chose to live here.

I hadn’t notice my bearings as I walked, I was too lost in thought. I furrow my eyebrows as the street becomes quieter and that’s when I notice dark has completely fallen upon me. People have made their way home and are now enjoying the comfort of their house. I pull my hoodie over my head and hug it closer to my body as the temperature descends with the sun.

After walking for a while I begin to grow weary, I may be the school’s nerd but when it comes to directions I mine as well be a mathlete learning to play football. Utterly confusing. My lungs are practically screaming for much needed air.

I come to a stop in a secluded spot and lean against the wall trying to even my erratic breathing. My head snaps up to my right as a door bangs open in the alley that I apparently was standing in. Two men stagger out throwing punches at the other. I hold my breath trying to remain unseen, invisibility don’t fail me now. Three more men come out to watch the event unravel. Well, I thought they were men, but they are indeed younger. There I say my age. Wow, who knew gangsters came in different shapes and sizes.

As all of this is unraveling I hear a speeding car to my left and I turn to face a black tinted car. They come to a complete stop in the alley that I was standing in. I sink further into the wall if that’s even possible. The three Adonis’s face turn towards our direction but I’m glad to say no one is looking directly at me.

“They came for Lucy!” a man frantically tells the younger guys. That snaps them out of their macho stare down causing them to hurry inside, probably to go check on this Lucy person. For some reason, I scoot down to my right, having the eerie feeling that the people in the car aren’t so nice. Maybe the others know about a thing called mercy.

I am now so thankful for that flickering street light because it’s helping in keeping me concealed. In what seems like seconds later the three guys come out with guns and one holding some sort of package and that’s when the ones in the black car decide to come out. Is this like the door to Hogwarts and I didn’t get memo? I shake my head from my thoughts and focus in on the action once again.

It looks like it’s all happening in slow motion when in reality everything is going so fast. The guys that came from inside begin to chase the other ones down but the leader seems to be looking around frantically. I wish I could say what he looks like but it’s too dark to make out any features. As the streetlight flickers on again he takes notice of my figure trying to remain concealed.

He seems to debate with himself on something but makes a quick decision, a decision that may have changed my life forever. He runs towards me and I back myself further into the wall.

“Here hold this,” I can’t see his eyes, all I know is that he is very tall. I look down at the bundle he put in my arms and immediately shake my head assuming it’s some sort of drug package.

“You will take this,” his voice leaves no room for argument. It’s as if he has authority and a shiver runs down my spine. I will never forget that voice.

“Come on!” I hear the others’ screams. He looks back and turns one last time bending down to the package in my hand.

“I love you, goodbye Lucy,” I tilt my head in confusion but he’s already gone. What kind of drug lord names their drug packages?

I look down at ‘Lucy’ and move the blankets a bit to the side. My eyes widen at the not so little package, it’s not even a thing.

When he said goodbye I didn’t know if he meant it as in ‘I’ll be right back’ or ‘I’ll see you tomorrow’. I stood there holding the blanket close to me.

“Go!” he turns back screaming and I ran, well as much running as one can do.

This is how I was stuck with the bad boy’s…..what?

Drugs?

Gun?

No, this is how I ended up with the bad boy’s baby. I hold the little girl closer to me, shielding her from the cold weather.

“Don’t worry Lucy, I’ll keep you safe,” I place a kiss on her forehead and she giggles. As if she understood, a bond is formed.

Palawakin
Susunod na Kabanata
I-download

Pinakabagong kabanata

Higit pang Kabanata
Walang Komento
12 Kabanata
บทนำ/1
บทนำเสียงเฮฮาของเด็กน้อยสี่คนที่กำลังวิ่งเล่นกันอย่างสนุกสนาน อยู่ในสวนดอกไม้ของจวนสกุลจาง“พี่ใหญ่!! รอข้าด้วย” จางไป่ฉี ดรุณีน้อยวัยสิบสองขวบปี ร้องเรียกพี่ชายคนโตเสียงดัง พลางวิ่งไล่ตามเขาอย่างสนุกสนาน“น้องสาม วิ่งตามพี่มาให้ทันสิ” จางเทียนซื่อหันมาตะโกนบอกน้องสาว ในขณะที่กำลังวิ่งอยู่ขณะที่ทุกคนกำลังวิ่งเล่นกันอย่างสนุกสนาน แต่ก็ต้องหยุดชะงัก เมื่อเสียงไออย่างเหนื่อยหอบของดรุณีน้อยอีกคนดังขึ้น พร้อมกับพากันวิ่งเข้าไปหานางด้วยความห่วงใย“ซานเอ๋อร์ เป็นอันใดหรือไม่”มู่จือเฉิง ถามคู่หมั้นของนางถามขึ้นด้วยน้ำเสียงห่วงใย พลางประคองนางเดินไปนั่งพักใต้ร่มไม้ที่อยู่ไม่ไกล“ข้ามิเป็นอันใดเจ้าค่ะ” จางชิงซานตอบด้วยน้ำเสียงอ่อนแรง ปล่อยให้เขาประคองไปนั่งพักจางไป่ฉียืนมองทั้งสองคนด้วยใบหน้าเศร้าสร้อย มองพี่สาวและคู่หมั้นเดินไปด้วยกัน เขามักจะคอยดูแลพี่สาวของนางเช่นนี้เสมอมาทั้งสองหมั้นหมายกันตั้งแต่ยังเล็ก เพราะสัญญาหมั้นหมายระหว่างตระกูล แต่เมื่อเวลาผ่านไป ทั้งสองกลับรักมั่นกันด้วยใจจริง นางได้แต่คิดถึงในอดีตแล้วถอนหายใจออกมา“น้องสาม เราไปพักกันเถิด” จางเทียนซื่อหันไปพูดกับน้องสาวด้วยใ
Magbasa pa
บทนำ/2
“ยาเจ้าค่ะ พี่รองจะได้หายไว ๆ” นางยังคงทำตัวเองให้สดใส แม้ว่าความสดใสจะลดลงไปมากจากเมื่อครู่ก็ตาม“ขอบใจเจ้ามาก” นางส่งยิ้มไปให้น้องสาว พลางยื่นมือไปหยิบถ้วยยามาดื่ม“ข้าขอตัวก่อนนะเจ้าคะ” เมื่อเห็นว่าพี่สาวดื่มยาเสร็จแล้ว นางก็รีบออกไปจากตรงนี้ ไม่อยากรบกวนการสนทนาระหว่างทั้งสองจางชิงซานเมื่อเห็นว่าน้องสาวรีบออกไปก็ไม่ได้ว่าอะไร มองนางเดินออกไปด้วยแววตาเอ็นดูต่างจากมู่จือเฉิง ที่เอาแต่นั่งเงียบตั้งแต่ที่นางเดินเข้ามาเขารู้ว่านางมีความรู้สึกดี ๆ ให้กับเขา แต่เขาไม่สามารถรับมันเอาไว้ได้ เพราะเขาเป็นคู่หมั้นกับพี่สาวของนางจึงทำได้เพียงนิ่งเฉยต่อนาง ไม่ให้นางมีความหวังเกี่ยวกับตัวเขานับวันอาการของจางชิงซานยิ่งแย่ลงเรื่อย ๆ จนไม่สามารถลุกออกจากเตียงได้ทุกคนต่างหาวิธีมารักษานาง แต่ก็ไม่เป็นผล เถียนเวยเซียนจึงตัดสินใจไปไหว้พระขอพร พี่ให้สุขภาพของบุตรสาวดีขึ้นเมื่อกลับมาถึงจวน ก็ตรงไปที่เรือนของบุตรคนรองทันที“ซานเอ๋อร์ เป็นอย่างไรบ้าง”“ข้ามิเป็นอันใดเจ้าค่ะ” หญิงสาวพยายามฝืนตัวเองให้ลุกขึ้นนั่ง พลางไอออกมาเบา ๆ“นอนลงเถิด ไม่ต้องลุกขึ้น” เมื่อเห็นว่าบุตรสาวทำทีท่าว่าจะลุก ก็รีบเดินเ
Magbasa pa
บทที่ 1/1
บทที่ 1วันเวลาผ่านไปจางไป่ฉี ดรุณีน้อยในวันนั้นก็เติบโตขึ้นเป็นสาวงามในวัยสิบสี่ขวบปีแม้เวลาจะผ่านไปนานแค่ไหนก็ตาม แต่จางไป่ฉีก็ยังไม่สามารถตัดใจจากคนผู้นั้นไปได้ หญิงสาวยังคงเฝ้าคิดถึงเขาอยู่ทุกวัน แม้เขาจะไม่ได้มาที่จวนบ่อยเท่าตอนที่พี่สาวของนางยังมีชีวิตอยู่ แต่ก็ยังมีแวะเวียนมาพูดคุยสนทนากับพี่ชายของนางอยู่บ้างเป็นครั้งคราวและนางก็มักจะแอบไปเฝ้ามองดูเขาอยู่ห่าง ๆ ไม่กล้าที่จะเข้าไปพูดคุยด้วย เพราะตลอดเวลาที่ผ่านมา เขาก็ไม่ได้แสดงท่าทีออกว่าอยากจะสนทนากับนางสักเท่าใดนางจึงเลือกที่จะแอบมองเขาอยู่ด้านนอกแบบนี้“คุณหนู” อันเล่อสาวใช้ข้างกายเอ่ยเรียกเสียงแผ่วเบา เพราะคุณหนูมักจะแอบมายืนดูคุณชายมู่แบบนี้เสมอ แม้จะรู้สึกสงสารอย่างจับใจก็แต่ไม่สามารถช่วยเหลืออะไรได้ นอกจากคอยอยู่ข้าง ๆ เท่านั้น“กลับกันเถิด” หญิงสาวเอ่ยออกมาเบา ๆ ก่อนจะเดินกลับไปที่เรือนของตนเองนางจะต้องตัดใจจากเขาให้ได้ ไม่ว่าจะต้องใช้เวลานานเพียงใดก็ตามหนึ่งปีต่อมาในที่สุดก็ถึงวันปักปิ่นของนาง งานเลี้ยงถูกจัดขึ้นอย่างยิ่งใหญ่ ไม่แตกต่างจากงานของพี่สาวเลยแม้แต่น้อยเมื่อพิธีปักปิ่นผ่านไป ก็ถึงเวลาที่สองสกุลจะต้องเจ
Magbasa pa
บทที่ 1/2
“ข้าเปล่านะเจ้าค่ะ” นางตอบอย่างกล้า ๆ กลัว ๆ เรื่องแต่งงานกับเขา นางก็ได้รู้ในวันนี้เช่นกัน ไม่มีทางเป็นนางไปได้อย่างแน่นอน“ทั้งหมดเป็นแผนการของเจ้าใช่หรือไม่!!” เขาตะคอกอย่างมีโทสะ พร้อมกับยื่นมือไปบีบแขนทั้งสองข้างของนางอย่างแรง “รวมถึงเรื่องของซานเอ๋อร์ด้วย!”“พะ…พี่จือเฉิง ข้าเจ็บ” นางร้องออกมาด้วยความเจ็บ ด้วยคิดไม่ถึงว่าเขาจะกล้าทำรุนแรงกับนางถึงเพียงนี้“หึ!!” เขาพ่นลมหายใจออกมา พลางผลักนางอย่างแรงหญิงสาวลูบแขนของตนเพื่อบรรเทาความเจ็บที่เกิดขึ้น พลางหวนคิดเรื่องเขาที่เอ่ยเมื่อครู่“เรื่องของพี่รอง? ท่านหมายความว่าอย่างไร” นางถามอย่างไม่เข้าใจ พี่รองมาเกี่ยวอันใดกับเรื่องนี้“เจ้าเป็นคนทำให้พี่สาวตัวเองต้องตาย เพื่อให้ได้แต่งงานกับข้า!!” ตอนนี้เขาได้ตัดสินไปแล้วว่า นางนี่แหละคือคนที่ทำให้คนรักของเขาต้องตาย“ท่านพูดเช่นนี้ได้อย่างไร ข้าจะทำแบบนั้นไปเพื่ออันใด” นางไม่อยากจะเชื่อในสิ่งที่ได้ยินเขาคิดได้อย่างไรว่านางเป็นคนทำให้พี่รองต้องตาย“เพราะเหตุใดนะหรือ” เขาเว้นวรรคไปครู่หนึ่ง “ก็เพื่อให้เจ้าได้แต่งงานกับข้าอย่างไรเล่า” เขาแสดงออกมาชัดเจน ว่ารังเกียจสตรีที่อยู่ตรงหน้าเป็นอย
Magbasa pa
บทที่ 2/1
บทที่ 2รุ่งเช้า มู่จือเฉิงไปขอเข้าพบบิดาที่ห้องหนังสือเพื่อถามถึงเรื่องงานแต่งงาน ว่าเหตุใดจึงไม่ถามความเห็นจากเขาก่อน ว่าเต็มใจจะแต่งงานหรือไม่“ข้ามาพบท่านพ่อ” เขาบอกบ่าวที่เฝ้าอยู่หน้าห้องด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง“นายท่าน คุณชายใหญ่มาขอพบขอรับ”“ให้เข้ามา”ชายหนุ่มเดินเข้าไปในห้องโดยมีบ่าวรับใช้เปิดและปิดประตูให้“คารวะท่านพ่อ” เขาเอ่ยทำความเคารพบิดาที่นั่งก้มหน้าทำงานอยู่“มีอันใดหรือ” เขาเอ่ยถามในขณะที่กำลังก้มหน้าทำงานอยู่ เพราะรู้ดีว่าบุตรชายคนนี้จะเข้ามาพูดเรื่องอะไร“เหตุใดท่านพ่อจึงไม่ปรึกษาเรื่องแต่งงานกับข้าก่อน” เขาเข้าประเด็นทันที“เหตุใดต้องถาม” เขาละสายตาจากงานที่ทำอยู่ แล้วเงยหน้าขึ้นมาจ้องบุตรชายตรง ๆ“ข้ามิได้อยากแต่งงานกับนาง ข้ายังลืมซานเอ๋อร์ไม่ได้” เขาเลือกที่จะใช้เหตุผลคุยกับบิดา ได้แต่หวังว่าท่านจะเห็นใจเขาบ้าง“คนก็ตายไปนานแล้ว เจ้าก็ควรจะเริ่มต้นใหม่เสียที” เขามองบุตรชายด้วยแววตาห่วงใย ก่อนจะเอ่ยต่อ “ข้าอยากเห็นเจ้ามีความสุขจริง ๆ เสียที พ่อเชื่อว่าหากเจ้าได้ใช้ชีวิตร่วมกับฉีเอ๋อร์ ชีวิตของเจ้าก็จะมีแต่ความสุข”ตั้งแต่คู่หมั้นของจือเฉิงจากไป เขาก็เอาแต่เก็บตัวเง
Magbasa pa
บทที่ 2/1
หญิงสาวยืนชมทิวทัศน์เงียบ ๆ คนเดียว รอได้ไม่นานคนที่นางรอคอยก็มาถึง“คุณหนูหลง” เขาเอ่ยเรียกนาง“คุณชายมู่” นางเอ่ยทักทายเขา แม้จะมาที่นี่หลายครั้ง แต่เขาก็ไม่ได้มีทีท่าว่าจะเปลี่ยนคำเรียกชื่อของนางเลยสักครั้ง เขายังวางตัวเหินห่างกับนางเสมอมา ยิ่งคิดก็ยิ่งช้ำใจ“มาหาข้ามีอันใดหรือ”“ข้าได้ข่าวเรื่องงานแต่งของท่านกับจางไป่ฉี” นางไม่รอช้า พูดเปิดประเด็นขึ้นมาทันที ตีเหล็กต้องตียามร้อน ตอนนี้เขาคงกำลังโมโหเรื่องนี้อยู่ นางจะทำให้เขาเกลียดจางไป่ฉียิ่งขึ้นไปอีกมู่จือเฉิงเงียบ ไม่ได้เอ่ยหรือพูดอะไรออกมา หลงเจียงลี่จึงถือโอกาสใส่ไฟอีกครั้ง“ข้าบอกท่านแล้ว ว่าทุกอย่างที่เกิดขึ้นเป็นแผนการของนาง นางคงไปร้องไห้อ้อนวอนบิดามารดา หรือไม่นางก็เอาเรื่องสัญญาระหว่างสองตระกูลมาเป็นข้ออ้าง เพื่อให้ได้แต่งงานกับท่าน” นางเหลือบมองท่าทีของเขาแวบหนึ่ง เมื่อเห็นว่าหน้าตาของเขาเริ่มมีโทสะมากขึ้น นางจึงยกเรื่องของจางชิงซานมาพูด“เรื่องการตายของซานเอ๋อร์ นางต้องมีส่วนเกี่ยวข้องแบบที่ข้าคิดเอาไว้อย่างแน่นอน เพราะปกตินางจะทำดีกับพี่สาวเฉพาะตอนที่มีท่านอยู่ด้วยเท่านั้น”“เจ้าพูดจริงหรือ” แม้ปากจะถามออกไปแบบนั้น
Magbasa pa
บทที่ 3/1
บทที่ 3เมื่อวันแต่งงานมาถึง จางไป่ฉีตื่นขึ้นมาเตรียมตัวตั้งแต่เช้า เพื่อรอขบวนเจ้าบ่าวมารับตัวที่จวนหญิงสาวนั่งรออยู่ภายในห้องอยู่กับสาวใช้เพียงแค่สามคนเท่านั้น เพราะนางเป็นคนที่ไม่ค่อยสุงสิงกับใคร ทำให้ไม่ค่อยมีสหายมากนัก ส่วนสหายคนที่นางสนิทมากที่สุดในตอนนี้ก็ไม่ได้อยู่ในเมืองหลวง“คุณหนู หิวหรือไม่เจ้าคะ”“ไม่ล่ะ” นางตอบสาวใช้ พลางใช้สายตามองสำรวจตัวเองในกระจก พร้อมกับยิ้มเศร้าเพราะตั้งแต่วันนั้นมานางก็ไม่เคยได้พบเขาอีกเลย นางไม่รู้ว่าจะต้องทำอย่างไรถึงจะแก้ไขความใจผิดของเขาได้สุดท้ายนางก็ได้แต่หวังว่าเมื่อแต่งงานเป็นสามีภรรยากันแล้ว เขาจะรับฟังความจริงจากนางในสักวัน“ใกล้ถึงเวลาแล้วหรือยัง” หญิงสาวหันไปถามสาวใช้ ด้วยใบหน้าที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความสุข อีกไม่นานนางและเขาก็จะได้ใช้ชีวิตคู่ร่วมกันแม้จะโดนเขาพูดจาร้ายกาจใส่ไปบ้าง หากแต่ในใจของนางก็ยังคงรักมั่นต่อเขา มิอาจตัดใจได้ในตอนนี้“ใกล้จะได้เวลาแล้วเจ้าค่ะ” อันเล่อตอบด้วยใบหน้าตื่นเต้นไม่แพ้กัน นางดีใจกับคุณหนูยิ่งนักที่ได้แต่งงานกับบุรุษที่นางรัก ก็ได้แต่หวังว่าคุณหนูของนางจะได้ใช้ชีวิตคู่อย่างมีความสุข“อืม” นางตอบรับเบา ๆ สี
Magbasa pa
บทที่ 3/2
นางถูกพาตัวไปนั่งที่เตียง เพื่อรอเจ้าบ่าว โดยมีอันเล่อคอยอยู่เป็นเพื่อน“ฮูหยิน หิวหรือไม่เจ้าคะ” อันเล่อถามด้วยความเป็นห่วง เพราะเจ้านายของนางยังไม่ได้กินอะไรตั้งแต่เช้า“ไม่ รอท่านพี่ก่อน” แม้จะรู้สึกเขินอายที่ต้องเปลี่ยนคำเรียกขาน แต่อย่างไรนางก็ต้องเรียกเขาว่าท่านพี่ มิสู้เรียกตั้งแต่ตอนนี้ดีกว่า“แต่อีกนานนะเจ้าคะ กว่าคุณชายจะมา”“ข้ารอได้”หญิงสาวนั่งนิ่งไม่ได้ขยับตัวไปไหน แม้แต่จะชา นางก็ยังไม่คิดที่จะดื่มนางนั่งรออยู่นาน กว่าเสียงดนตรีด้านนอกจะเงียบลง“ดนตรีด้านนอกเงียบแล้ว อีกไม่นานคุณชายใหญ่คงจะมา” อันเล่อพูดขึ้นอย่างตื่นเต้นหญิงสาวไม่ได้พูดอะไร แต่ใบหน้าภายใต้ผ้าคลุมของนางนั้น ก็ซ่อนความตื่นเต้นไว้ไม่มิดเหมือนกันแต่รอจนแล้วจนรอด ก็ไม่เห็นคนที่พวกนางรอมาปรากฏกายอยู่ตรงหน้าเสียที จนอันเล่อต้องเอ่ยปาก“เหตุใดคุณชายใหญ่ไม่มาเสียที” นางพึมพำอยู่ตนเดียว แต่ก็พอที่จะให้หญิงสาวอีกคนที่อยู่ในห้องได้ยิน“ประเดี๋ยวคงมา” น
Magbasa pa
บทที่ 4/1
  บทที่ 4  อันเล่อเดินกลับเรือนด้วยความโมโห สกุลมู่ทำกับคุณหนูของพวกเราแบบนี้ได้อย่างไร ไม่ไว้หน้ากันเลยสักนิดเรื่องนี้นางต้องแจ้งให้สกุลจางได้รู้ ว่าสกุลมู่ทำอะไรเอาไว้บ้างแต่เมื่อเดินมาถึงเรือนหอ ความโมโหนั้นก็ได้หายไปทันที เหลือเพียงแค่ความสงสาร เหตุใดเจ้านายของนางต้องมาเจอเรื่องอะไรแบบนี้ด้วยสามีแต่งฮูหยินรองเข้ามาวันเดียวกัน ซ้ำยังหนีไปนอนที่เรือนของฮูหยินรองอีก นางจะบอกเรื่องนี้กับคุณหนูอย่างไรดี ยิ่งคิดก็ยิ่งสงสาร“ฮูหยินเจ้าคะ” อันเล่อเอ่ยเรียกนายสาว ก่อนจะเปิดประตูห้องเข้าไปเบา ๆ“มีอันใดหรือ”“เอ่อ… คือ” นางลังเลใจว่าจะบอกเรื่องนี้ดีหรือไม่ เพราะไม่อยากให้เจ้านายต้องทนรับความเจ็บปวดอีก เพราะตลอดเวลาที่ผ่านมา เจ้านายของนางก็ทนรับความเจ็บช้ำมามากพอแล้ววันนี้ที่ควรจะเป็นวันที่มีความสุขที่สุด แต่กลับต้องพังลงเพราะสามีเลือกที่จะไปอยู่กับสตรีอื่นเมื่อเห็นว่าสาวใช้เงียบไปนาน นางจึงเอ่ยถามย้ำอีกครั้ง“มีเรื
Magbasa pa
บทที่ 4/2
มู่จือเฉิง หลังสาวใช้ของจางไป่ฉีไปได้ไม่นาน เขาก็เดินไปล้มตัวลงนอนที่ตั่งยาว ไม่คิดที่จะเปิดปากกับคนที่อยู่ร่วมห้องเลยแม้แต่น้อยวันนี้เขาเหนื่อยมากแล้ว อยากจะพักผ่อน หากไม่เพื่อหักหน้าของจางไป่ฉี เขาคงไปนอนที่ห้องหนังสือแล้วหลงเจียงลี่มองชายหนุ่มด้วยใบหน้าผิดหวังเล็กน้อย นางคิดว่าเขาจะนอนร่วมเตียงกับนางเสียอีกแต่ไม่เป็นไร นางยังมีโอกาสอีกมากที่จะทำให้เขาหันมาสนใจนาง ตอนนี้ขอเพียงกำจัดจางไป่ฉีออกไปให้พ้นทาง ตำแหน่งภรรยาเอก อย่างไรก็ต้องตกเป็นของนางเมื่อเห็นว่าเขาไม่มีทีท่าว่าจะลุกมาสนทนากับนาง นางก็เดินไปล้มตัวนอนที่เตียงอย่างมีความสุข พรุ่งนี้เรื่องนี้จะต้องถูกพูดถึงอย่างแน่นอน นางอยากเห็นว่าจางไป่ฉีจะทำหน้าเช่นไรในวันพรุ่งนี้  เข้าวันรุ่งขึ้น เรื่องที่คุณชายใหญ่แต่งงานรับฮูหยินรองเข้ามาในวันเดียวกันก็ถูกพูดถึงในหมู่ของบ่าวไพร่ แต่ที่มากกว่านั้นคือเขาเลือกที่จะไปอยู่กับฮูหยินรองมากกว่าที่จะอยู่กับฮูหยินใหญ่ เพียงเท่านี้ก็รู้แล้วว่าผู้ใดได้รับความโปรดปรานมากกว่ากัน ทั้งยังเรื่องของฮูหยินคนใหม่จุดไฟรอสามีจนถึงเจ้าก็ถูกพ
Magbasa pa
Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status