All Chapters of Huwag Mo Akong Balikan, Atty: Chapter 1 - Chapter 7

Hindi pa man tuluyang nakakapasok si Mara sa loob ng kanilang inuupahang kwarto ay agad na siyang sinalubong ng kaba.Bukas ang pinto.At hindi iyon normal.“Mara!”Napalingon siya sa boses ng kanyang tiyahin na nagmumula sa loob. Mabilis siyang pumasok at doon niya nakita ang magulong sitwasyon—nakakalat ang ilang gamit, at ang kanyang pinsan na si Jessa ay nakaupo sa gilid, umiiyak.“Ano pong nangyari?” agad niyang tanong, nanginginig ang boses.Lumapit ang kanyang tiyahin, halatang balisa.“Yung tatay mo…” nangingilid ang luha nito. “Na-ospital.”Parang biglang huminto ang mundo ni Mara.“Ano po?” halos pabulong niyang tanong.“Bigla raw hinimatay sa bukid,” dagdag pa nito. “Wala silang sapat na pera doon, Mara. Kailangan natin ng tulong.”Nanghina ang kanyang katawan at napaupo siya sa lumang silya.Sunod-sunod na pumasok sa isip niya ang mga problema—ang tuition niya, ang renta, ang mga bayarin sa bahay… at ngayon, hospital bills pa.“Magkano po ang kailangan?” pilit niyang tanon

Hindi inakala ni Mara na ganito kabilis magsisimula ang lahat.Dalawang araw pa lang ang lumipas mula nang pirmahan niya ang kontrata, ngunit heto siya ngayon—nakatayo sa harap ng isang salamin, suot ang isang mamahaling gown na hindi niya kailanman inakalang maisusuot niya.“Ma’am, konting ayos na lang po,” sabi ng stylist habang inaayos ang buhok niya.Tahimik lang si Mara.Hindi pa rin siya sanay.Hindi sa lugar.Hindi sa mga taong nakapaligid sa kanya.At lalong hindi sa papel na kailangan niyang gampanan.“Ready na po siya, sir.”Napalingon si Mara sa salitang iyon.At doon niya nakita si Rafael.Nakatayo sa may pintuan, suot ang isang itim na suit na perpektong bumagay sa kanyang tindig. Tulad ng dati, seryoso ang mukha nito—parang walang kahit anong emosyon.Ngunit nang magtagpo ang kanilang mga mata—sandaling tumigil ang oras.Tinitigan siya nito.Mula ulo hanggang paa.Parang sinusuri kung pasado ba siya sa pamantayan nito.“Let’s go,” maikli nitong sabi.Walang kahit anong

Hindi nagtagal ay bumalik ang gulo sa buhay ni Mara.At nagsimula iyon sa isang pangalan—Isabella Reyes.Hindi niya inaasahan na muling makikita ang babaeng iyon, lalo na sa loob mismo ng condo ni Rafael.“Raf, you didn’t tell me you have a visitor,” matamis ngunit may halong panunukso ang sabi ni Isabella habang nakasandal sa pinto. Isang ngiti ang lumambot sa labi nito, ngunit may bahid ng pang-uuyam na parang alam niyang may kinokontrol siya sa sitwasyon.Nanigas si Mara. Hindi siya komportable. Hindi sa presensya ng babae—kundi sa paraan ng pagtingin nito sa kanya. Parang isa siyang bagay na kailangang suriin at husgahan.“Hindi kita kailangang i-update,” malamig na sagot ni Rafael, tahimik na nakatingin kay Mara. Wala siyang kaakibat na damdamin sa ngiti ni Isabella, ngunit malinaw ang warning: huwag kang gagawa ng kahit ano.Ngunit hindi natinag si Isabella. Lumapit ito kay Mara, pinapanatili ang ngiti, halos nakakalat ang confidence sa bawat kilos.“Hi,” sabi nito, nakangiti. “