บทที่1 สระน้ำมรณาสายลมหนาวพัดโบกสะบัดทำให้อากาศรอบสระบัวภายในจวนสกุลหลินเย็นยะเยือกจนบาดผิว หลินซูเซียนยืนจ้องมองผิวน้ำที่นิ่งสงบ ดวงตาคู่สวยสั่นระริกเมื่อภาพความทรงจำในวันที่มารดาของนางสิ้นใจตรงนี้ผุดขึ้นมา"ซูเซียนเจ้ามายืนทำอะไรตรงนี้หรือ?" น้ำเสียงอ่อนหวานที่เคลือบด้วยพิษร้ายดังขึ้นจากด้านหลัง หวังลี่อิน หรือหลินฮูหยินรองเดินนวยนาดเข้ามาพร้อมรอยยิ้ม"ข้าแค่มาเยี่ยมท่านแม่ ท่านแม่ที่จากไปในสระน้ำแห่งนี้" ซูเซียนเอ่ยเสียงเรียบโดยไม่หันไปมอง"หึ...แม่ของเจ้าน่ะหรือ? นางมันวาสนาน้อย แบกรับตำแหน่งฮูหยินใหญ่ไม่ไหวก็เลยต้องจากไปเร็วเช่นนั้น" หวังลี่อินขยับเข้าไปใกล้ขึ้นเรื่อยๆ แววตาเริ่มฉายความอำมหิต "และตอนนี้ เจ้าเองก็เริ่มจะขวางหูขวางตาข้าเหมือนแม่ของเจ้าไม่มีผิด""ท่านหมายความว่าอย่างไร?""หมายความว่าเจ้าควรจะลงไปอยู่เป็นเพื่อนนางอย่างไรเล่า!"สิ้นคำพูดนั้น ฝ่ามือเรียวของแม่เลี้ยงใจยักษ์ก็ผลักเข้าที่แผ่นหลังของหลินซูเซียนอย่างแรง ร่างบางถลาตกลงสู่ผิวน้ำที่เย็นเฉียบทันที!ตู้ม!ความเย็นจัดกัดกินไปถึงกระดูก หลินซูเซียนพยายามตะเกียกตะกายขึ้นมาเหนือผิวน้ำแต่นางว่ายน้ำไม่เป็น ปอดเริ่มแสบ
Read more