หยกโลหิตพลิกชะตา のすべてのチャプター: チャプター 161 - チャプター 170

เรื่องราวในอดีตหลังจากที่จ้าวฮองเฮาสิ้นพระชนม์ไปแล้ว ฮ่องเต้หยางตี๋ทรงถูกหลัวไทเฮาบีบบังคับให้แต่งตั้งสตรีจากตระกูลหลัวขึ้นมาเป็นฮองเฮาแทน ถึงแม้ว่าหลัวฮองเฮาจะได้เป็นสตรีที่มีอำนาจสูงสุดในวังหลังรองลงมาจากหลัวไทเฮา แต่พระนางก็ไม่อาจจะกุมพระทัยของฮองเต้หยางตี๋ได้ พระสนมเฉินกุ้ยเฟยจึงได้รับความโปรดปรานและได้รับการสนับสนุนอย่างใส่พระทัยจากฝ่าบาทเพียงคนเดียวในวังหลังมานานเกือบสิบปีจนกระทั่งฮ่องเต้หยางตี๋ทรงรับพระสนมคนใหม่ที่มีอายุน้อยจากตระกูลลู่เข้าวังหลวง หลังจากนั้นความโปรดปรานของฝ่าบาทก็เปลี่ยนไป คนใหม่มีรอยยิ้ม คนเก่ามีน้ำตา แต่ทว่าความโปรดปรานของฝ่าบาทที่มีต่อพระสนมเฉินกุ้ยเฟยในช่วงสิบปีที่ผ่านมานี้ได้ทำให้ตระกูลเฉินที่เคยเป็นเพียงตระกูลเล็กๆ ผงาดขึ้นมากลายเป็นตระกูลใหญ่ของแคว้นจื่อหยวนไปแล้ว เมื่อถูกแย่งชิงความโปรดปรานของฝ่าบาทไป ดังนั้นพระสนมเฉินกุ้ยเฟยจึงทรงเกลียดชังพระสนมลู่เฟยเป็นอย่างมากหยางเฟิ่งเจี๋ยพูดกับเมิ่งเถียนซีว่าถ้าหากฮ่องเต้หยางตี๋ทรงโปรดปรานพระสนมเฉินกุ้ยเฟยจากใจจริง จะต้องไม่ยินยอมให้สตรีจากตระกูลเฉินเป็นเพียงแค่พระชายารองในยามที่ยังทรงเป็นองค์รัชทายาท และเมื่อจ

เมิ่งเถียนซีมองเห็นสีหน้าเสียดายของฉินเซี่ยอวี้แล้ว นางยกยิ้มมุมปากเล็กน้อยแล้วจึงพูดว่า “คุณหนูห้าฉินเซี่ยอวี้คงจะตกใจมาก อยากจะให้ข้าช่วยประคองคุณหนูห้าเดินกลับไปพักผ่อนที่พระตำหนักจินหยางก่อนหรือไม่เจ้าคะ เพราะถ้าหากคุณหนูห้าตระกูลฉินเสียขวัญจนเดินตกสระน้ำไปก็คงจะเป็นเรื่องที่ร้ายแรงมากยิ่งกว่านี้”ดวงตาคู่สวยดูโฉบเฉี่ยวของฉินเซี่ยอวี้เป็นประกายเจ้าเล่ห์ปรากฏขึ้นวูบหนึ่งก่อนจะจางหายไปอย่างรวดเร็ว นางแสร้งพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงอ่อนแอว่า “เช่นนั้นข้าคงจะต้องรบกวนคุณหนูสี่ตระกูลเมิ่งมาช่วยประคองข้าเดินกลับไปที่พระตำหนักจิ่นหยางแล้วเจ้าค่ะ ในยามนี้ขาของข้ารู้สึกอ่อนแรงมาก คงจะเป็นเพราะว่าข้ารู้สึกตกใจมากที่มีคนร้ายมาหลบซ่อนตัวอยู่ในพระตำหนักจิ่นหยาง คนร้ายเหล่านี้คิดจะมาลอบทำร้ายคนที่สวนดอกไม้ได้อย่างไร”เมิ่งเถียนซีอมยิ้มแล้วเดินเข้าไปช่วยประคองแขนของฉินเซี่ยอวี้ด้วยท่าทางเป็นห่วงและพูดด้วยน้ำเสียงกังวลใจว่า “นั่นสิเจ้าคะ ไม่รู้ว่าคนร้ายเมื่อครู่นี้มีจุดประสงค์ต้องการจะมาสังหารใครกันแน่ แต่ยังโชคดีมากนะเจ้าคะที่คนร้ายมีฝีมือกระจอกมาก แค่การขว้างมีดบินของข้าก็สามารถกำจัดคนร้ายสี่คนนั้นได้

ข่าวลือที่น่าอับอายของอี้อ๋องกระจายไปทั่วเมืองหลวงภายในเย็นวันนั้น แน่นอนว่าคราวนี้เมิ่งเถียนซีไม่ได้มีส่วนร่วมในการกระจายข่าว เพราะกว่านางจะเดินทางออกจากวังหลวงได้ก็เป็นเวลามืดค่ำแล้ว เรื่องข่าวลือที่เสียหายของอี้อ๋องน่าจะมาจากฝีมือของคนในตระกูลหลัวที่คอยสนับสนุนลี่อ๋องอยู่อย่างลับๆวันนี้ผ่านเหตุการณ์หลายอย่างมาค่อนข้างมากเมิ่งเถียนซีจึงใช้ข้ออ้างว่ารู้สึกอ่อนเพลียก่อนจะรีบขอตัวกลับไปพักผ่อน ถึงแม้ทุกคนจะรู้ว่าเมิ่งเถียนซีพยายามหลบเลี่ยงคำถามจากทุกคนแต่ก็ยอมปล่อยนางให้กลับไปพัก โดยรั้งตัวสาวใช้คนสนิทของนางอย่างไฉ่เฉินและไฉ่เสียนเอาไว้ที่เรือนหลักเพื่อซักถามเรื่องราวที่เกิดขึ้นในสวนดอกไม้ของพระตำหนักจิ่นหยางต่อเมิ่งเถียนซีเดินกลับมาถึงห้องนอนของตนเองในเรือนรับอรุณแล้วจึงรีบไล่ทุกคนให้ออกไป เพื่อที่นางจะได้รีบเข้ามาในห้วงมิติเศษของหยกโลหิต และก็เป็นอย่างที่นางคิดเอาไว้ หยางเฟิ่งเจี๋ยมานั่งรอนางอยู่ที่นี่นานแล้ว นางจึงรีบเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นในพระตำหนักจิ่นหยางให้เขาฟังอย่างละเอียดแต่โดยดี“พูดไปแล้วก็น่าสงสารคนของตระกูลหลัวนะเพคะที่ในยามนี้พวกเขายังไม่รู้เลยว่าลี่อ๋องไม่ได้มีชีวิตอยู

งานเลี้ยงในวังหลวงถูกจัดขึ้นอย่างยิ่งใหญ่ที่พระตำหนักฝูหยางโดยมีฮ่องเต้หยางตี๋ ฮองเฮาหลัวซินนั่งเป็นประธานคู่ในพิธีจัดเลี้ยงเฉลิมฉลองในชัยชนะสงครามของแคว้นจื่อหยวนที่มีต่อแคว้นเทียนหนาน โดยมีองค์ชายสองพระองค์ องค์หญิงสามพระองค์และพระสนมอีกสองนางนั่งอยู่ในตำแหน่งลดหลั่นกันลงมาแน่นอนว่าองค์ชายใหญ่หยางเหยียนเฉิงผู้มีตำแหน่งอี้อ๋อง องค์ชายรองหยางเฟยหรงผู้มีตำแหน่งลี่อ๋องและองค์ชายสามหยางเฟิ่งเจี๋ยผู้มีตำแหน่งซานอ๋องไม่ได้มาร่วมงานเลี้ยง มีเพียงองค์ชายสี่หยางฟ่านอวี้ผู้มีตำแหน่งฉืออ๋องและองค์ชายห้าหยางเฟินอันผู้มีตำแหน่งเป็นอู่อ๋องมานั่งอยู่ในงานเลี้ยงเท่านั้น ส่วนองค์หญิงทั้งสามพระองค์นั้นเป็นพระธิดาที่ถือกำเนิดจากพระสนมเฉินกุ้ยเฟยสองพระองค์และถือกำเนิดจากหลัวฮองเฮาหนึ่งพระองค์ ทางฝั่งสะใภ้หลวงมีเพียงพระชายาเอกของอี้อ๋องและพระชายาเอกของลี่อ๋องเท่านั้นเพราะซานอ๋องยังไม่แต่งงานและท่านอ๋องอีกสองพระองค์ยังอ่อนเยาว์เกินไปที่จะมีพระชายาเมิ่งเถียนซีมองเชื้อพระวงค์ที่นั่งอยู่ในตำแหน่งสูงกว่าตนเองพลางเหยียดมุมปากยิ้ม นี่คือข้อยืนยันว่าบุรุษแม้จะมีสตรียอดดวงใจแล้ว แต่ก็ยังสามารถแสดงความรักใคร่และ

หยางเฟิ่งเจี๋ยเข้ามารอเมิ่งเถียนซีอยู่ในห้วงมิติพิเศษของหยกโลหิต แต่เขามารออยู่นานแล้วนางก็ยังคงไม่เข้ามาด้านในห้วงมิติพิเศษแห่งนี้เสียที เขาจึงตัดสินใจเดินไปที่ห้องน้ำเพื่ออาบน้ำชำระล้างร่างกายให้สะอาดเสียก่อนแล้วจึงเดินกลับไปล้มตัวลงนอนพักผ่อนบนเตียงนุ่มของนาง วันนี้เขาเร่งขี่ม้าออกเดินทางมุ่งหน้ากลับเมืองหลวงมาทั้งวันร่างกายจึงรู้สึกอ่อนล้าอยู่ไม่น้อย ดังนั้นเมื่อร่างกายรู้สึกผ่อนคลายลงเขาจึงนอนหลับไปอย่างรวดเร็วเป็นยามดึกมากแล้วกว่าที่เมิ่งเถียนซีจะได้อยู่ในห้องนอนของเรือนรับอรุณตามลำพัง นางรอจนแน่ใจว่าจะไม่มีผู้ใดกล้ามารบกวนนางแน่นอนแล้ว เมิ่งเถียนซีจึงได้เข้ามาในห้วงมิติพิเศษของหยกโลหิต เมื่อนางเข้ามาด้านในห้วงมิติพิเศษของหยกโลหิตแล้วนางจึงมองเห็นเงาร่างสูงของบุรุษรูปงามผู้หนึ่งนอนหลับสนิทอยู่บนเตียงนอนของนางเซี่ยหยุนเหอผู้เป็นคู่หมั้นของเมิ่งซูเหวินคือบุรุษรูปงามที่สตรีทุกคนในเมืองหลวงยกย่องให้เขาเป็นบุรุษรูปงามอันดับหนึ่งของแคว้นจื่อหยวน แต่ในสายตาของเมิ่งเถียนซีนั้นบุรุษรูปงามที่รู้ดีว่าตนเองมีรูปลักษณ์หล่อเหลากลับขาดเสน่ห์บางอย่างไป ไม่เหมือนกับบุรุษรูปงามที่ไม่มีใครกล้าเอ