Tous les chapitres de : Chapitre 51 - Chapitre 60

รถแล่นเข้าสู่คฤหาสน์วราธิปเพลงผ้าก้าวลงจากรถอย่างช้าๆ เธอรู้สึกเหมือนร่างกายหมดแรง ดวงตาของเธอฉายแววสิ้นหวังอคินเดินเข้าไปใกล้ โน้มตัวลงกระซิบที่ข้างหูเธออีกครั้ง“คืนนี้… หลับให้สบาย”เขายิ้มมุมปาก ก่อนจะเอื้อมมือไปแตะที่แก้มของเธอเบาๆ“เพราะพรุ่งนี้… เธอจะได้เข้าสู่โลกของฉันจริงๆ”เสียงของเขาต่ำและเต็มไปด้วยอำนาจ เพลงผ้าสะบัดหน้าหนี เธอไม่อยากให้เขาเห็นดวงตาของเธอที่เริ่มสั่นระริกเธอรู้ดี…ต่อจากนี้ไป… เธอไม่มีทางหนีจากเงื้อมมือของเขาได้อีกแล้วคฤหาสน์วราธิปเช้าวันใหม่ที่ควรจะเต็มไปด้วยแสงแดดอันอบอุ่น กลับมืดมนสำหรับเพลงผ้าเธอลุกจากเตียงด้วยหัวใจที่หนักอึ้ง ขณะที่แสงแดดยามเช้าสาดส่องผ่านผ้าม่านสีขาวบางๆ ของห้องเธอไม่ได้ฝัน… ทุกอย่างเป็นความจริงเธอกำลังจะถูกบังคับให้ไปทำงานเป็น ‘ผู้ช่วย’ ของอคิน วราธิปเสียงเคาะประตูดังขึ้น ก่อนที่เสียงของ ลุงสมชาย พ่อบ้านของคฤหาสน์จะดังตามมา“คุณเพลงผ้าครับ คุณอคินให้ผมพาคุณไปที่บริษัท”เพลงผ้าสูดลมหายใจลึก ก่อนจะพยักหน้ากับตัวเอง เธอไม่มีทางเลือก…เธอต้องไปบริษัท วราธิปกรุ๊ปรถยนต์แล่นมาหยุดที่หน้าตึกกระจกสูงเสียดฟ้า โลโก้ “W Grouเด่นชัดอยู่ที

08:30 น. – บริษัท วราธิป กรุ๊ป ยามเช้าของวันที่สองในบริษัท วราธิป กรุ๊ป อากาศภายในตึกกระจกสูงตระหง่านดูเย็นเฉียบกว่าปกติ หรืออาจเป็นเพราะความกดดันที่แผ่ซ่านจากเจ้าของอำนาจสูงสุดของที่นี่เพลงผ้าเดินเข้ามาพร้อมกับความรู้สึกหนักอึ้ง เธอรู้ว่าเธอกำลังก้าวเข้าสู่สนามรบที่อคินเป็นผู้ควบคุม และเขาจะไม่ปล่อยให้เธอทำงานง่าย ๆ แน่ และก็เป็นไปตามคาด...แอนนาเดินตรงเข้ามาหาเธอ ก่อนจะวางเอกสารกองโตลงตรงหน้า สีหน้าเรียบนิ่ง แต่สายตาที่ใช้มองเธอมีแววลังเล"บอสสั่งให้คุณจัดการเอกสารพวกนี้ และต้องสรุปรายงานให้เสร็จก่อนเที่ยงค่ะ"เพลงผ้ามองกองเอกสารที่สูงเกือบถึงอก เธอไม่เคยทำงานด้านนี้มาก่อน สัญญาธุรกิจที่เต็มไปด้วยศัพท์เฉพาะทางแทบทุกหน้า ทำให้เธอตระหนักว่ามันไม่ใช่งานธรรมดา"แต่ฉันไม่เคยทำงานพวกนี้…" เธอพูดช้า ๆ ด้วยน้ำเสียงที่พยายามควบคุมให้มั่นคง"งั้นก็ถือว่าถึงเวลาที่คุณต้องเรียนรู้" แอนนาตอบกลับเสียงเรียบเพลงผ้าสูดลมหายใจเข้าแรง ๆ เธอไม่ต้องเสียเวลาเดาว่าใครอยู่เบื้องหลังเรื่องนี้เธอเงยหน้าขึ้นมองกระจกด้านบนของห้องประชุม ดวงตาคมกริบที่ทอดมองลงมาอย่างพึงพอใจทำให้เธอแน่ใจอคิน วราธิป กำลังจับต

10:30 น. – ห้องทำงานของอคินภายในห้องทำงานกว้างขวางบรรยากาศเย็นเฉียบ อคิน วราธิป นั่งอยู่หลังโต๊ะทำงาน ดวงตาคมกริบของเขาจับจ้องไปที่เอกสารในมือ สีหน้าเรียบนิ่ง แต่แววตากลับเย็นชาจนน่าขนลุกเพลงผ้ายืนอยู่ตรงหน้าของเขา มือของเธอกำแน่น ดวงตาสั่นไหวเล็กน้อย เธอรู้ว่า วันนี้จะเป็นอีกวันที่เลวร้ายเสียงกระดาษกระทบโต๊ะดังขึ้น อคินวางแฟ้มเอกสารลง ดวงตาของเขาตวัดขึ้นมองเธอ ก่อนจะพูดเสียงเย็นเฉียบ“นี่มันอะไร?”เพลงผ้าชะงัก หัวใจเต้นผิดจังหวะ เธอไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น“คะ?”เอกสารถูกผลักไปตรงหน้าเธอ ก่อนที่เสียงของเขาจะดังขึ้นอีกครั้ง“เธอส่งเอกสารผิดไปให้ลูกค้า ดีที่เขาอ่านรายละเอียดก่อนเซ็น”หัวใจของเพลงผ้าหล่นวูบ เธอรีบหยิบเอกสารขึ้นมาดู และพบว่ามันไม่ใช่เวอร์ชันล่าสุด แต่เป็นเวอร์ชันเก่าที่เธอเข้าใจผิดว่ายังใช้งานได้หากลูกค้าเซ็นเอกสารฉบับนี้ มันจะทำให้บริษัทต้องรับผิดชอบความเสียหายหลายล้านบาทเสียงซุบซิบของพนักงานที่อยู่นอกห้องดังขึ้น แอนนากับเชษฐยืนอยู่หน้าห้อง มองเหตุการณ์ผ่านประตูตรงหน้าด้วยความกังวล“ฉันจะรีบแก้ไขเดี๋ยวนี้ค่ะ”“ไม่ต้อง”เสียงของอคินเฉียบขาด ไม่เปิดโอกาสให้เธอได้พูดต

อคินนิ่งไปชั่วขณะ ก่อนที่รอยยิ้มบาง ๆ จะผุดขึ้นที่มุมปาก"งั้นเธอก็คงต้องทนอยู่กับฉันไปอีกนาน" เขาเอนหลังพิงเก้าอี้ น้ำเสียงเย็นชาแต่แฝงความเจ้าเล่ห์ "เพราะฉันคิดว่าผู้หญิงอย่างเธอ ไม่มีวันทำงานที่ฉันสั่งได้สำเร็จ อย่างแน่นอน"เพลงผ้ากำมือแน่น เธอรู้ดีว่าเกมนี้ยังไม่จบ…แต่เธอพร้อมสู้ และสัญญาซาตานนี้ เธอจะเอาไปลลิตาดู08:00 น. บริษัท วราธิป กรุ๊ปภายในห้องประชุมขนาดใหญ่ บรรยากาศเต็มไปด้วยความกดดัน พนักงานหลายคนจับจ้องไปที่ชายหนุ่มที่นั่งอยู่หัวโต๊ะอย่างระแวดระวัง อคิน วราธิป นั่งเอนหลังพิงเก้าอี้หนังสีดำหรู ไขว้ขาอย่างผ่อนคลาย มือข้างหนึ่งเคาะลงบนโต๊ะเป็นจังหวะเบา ๆ ราวกับกำลังใช้ความคิดแต่ในความสงบนั้น กลับแฝงไปด้วยแรงกดดันที่หนักหน่วง ดวงตาคมกริบของเขาจับจ้องไปยังหญิงสาวที่ยืนอยู่กลางห้องเพลงผ้า…เธอยืนตัวตรง แม้ว่าหัวใจของเธอจะเต้นแรงจากแรงกดดันที่ถูกส่งมาให้ รู้ดีว่าเขาต้องการอะไรกันแน่“เธอจะเป็นคนจัดงานเลี้ยงต้อนรับคณะผู้บริหารจากต่างประเทศ แขกประมาณ 200 คน”เสียงของอคินเฉียบขาด เย็นเยียบ ไม่มีช่องว่างให้เธอปฏิเสธเพลงผ้าขมวดคิ้วด้วยความประหลาดใจ เธอไม่คิดว่

นี่อาจเป็นโอกาสของเธอ08.45 น. – หน้าบริษัทวราธิปกรุ๊ปรถยนต์อีกคันแล่นมาจอดที่อาคารสูงระฟ้าใจกลางเมือง เพลงผ้าก้าวลงจากรถ พลางสูดหายใจเข้าลึก ๆเธอเดินผ่านพนักงานต้อนรับ พร้อมทักทายพวกเขาตามมารยาท แม้ภายในใจจะไม่ได้รู้สึกเป็นส่วนหนึ่งของที่นี่เลยแม้แต่น้อยเมื่อเธอเดินไปถึงห้องทำงานของอคิน เธออดไม่ได้ที่จะเหลือบตามอง แต่กลับพบว่ามันว่างเปล่าเธอขมวดคิ้ว หันไปถาม แอนนาเลขาส่วนตัวของอคิน“คุณอคินล่ะคะ?”แอนนาเงยหน้าขึ้นจากคอมพิวเตอร์ เลิกคิ้วเล็กน้อย“เจ้านายออกไปติดต่องาน คงไม่ได้เข้าออฟฟิศค่ะ”เพลงผ้าเม้มปากแน่น ก่อนจะหลุบตาลง นี่เป็นโอกาสของเธอสำนักงานกฎหมายเอกชนขนาดกลางตั้งอยู่ใจกลางย่านธุรกิจของเมือง อาคารกระจกสะท้อนแสงแดดยามบ่าย โถงทางเดินเงียบสงบเต็มไปด้วยบรรยากาศของความเป็นมืออาชีพ พนักงานในชุดสูทเดินขวักไขว่ เสียงโทรศัพท์ดังเป็นระยะอคิน วราธิป ก้าวเข้ามาในอาคารแห่งนั้นอย่างสง่างาม เขาสวมสูทสั่งตัดสีดำ ผมถูกเซ็ตอย่างเรียบร้อย ทุกอิริยาบถของเขาสะท้อนถึงอำนาจและความเด็ดขาดพนักงานต้อนรับเงยหน้าขึ้นทันทีที่เห็นเขา รอยยิ้มของเธอเจือไปด้วยความตื่นเต้น