Tous les chapitres de : Chapitre 61 - Chapitre 65

บ่ายคล้อย รถหรูสีดำเคลื่อนตัวไปอย่างช้า ๆ ท่ามกลางการจราจรที่หนาแน่นยามบ่าย เพลงผ้านั่งนิ่งอยู่ที่เบาะข้างคนขับ สายตาของเธอทอดมองออกไปนอกหน้าต่างรถขณะที่รถแล่นผ่านถนนเส้นเก่าที่เธอคุ้นเคย ภาพของตึกแถวสองคูหาหน้าร้านทองแห่งหนึ่งก็ปรากฏขึ้นในสายตาเธอไม่ได้ผ่านมาแถวนี้นานแค่ไหนแล้วนะ...ร้านข้าวมันไก่ลุงชิตเปิดมานานหลายสิบปีตั้งอยู่บนฟุตบาทแคบ ๆ หน้าร้านทอง เป็นร้านข้าวมันไก่ที่ไม่ได้หรูหรา เป็นเพียงร้านรถเข็นธรรมดาที่มีโต๊ะนั่งอยู่ริมถนนแต่ถึงอย่างนั้น... กลับมีลูกค้าต่อคิวยาวไม่ขาดสาย เสียงสับไก่ดังเป็นจังหวะสม่ำเสมอกลิ่นหอมของข้าวมันที่หุงด้วยน้ำซุปลอยอบอวลไปทั่วบริเวณแม้จะเป็นเพียงร้านข้างถนน แต่ก็ขายดีจนคนแน่นทุกวัน โต๊ะสแตนเลสไม่กี่ตัว ตั้งเรียงกันบนฟุตบาท มีเก้าอี้พลาสติกสีแดงกับสีน้ำเงินให้ลูกค้านั่ง มีไก่ต้มตัวใหญ่แขวนเรียงกันอยู่ในตู้กระจกใส ข้าง ๆ รถเข็น มีหม้อข้าวใบใหญ่ที่ยังอุ่นอยู่ เมื่อเปิดฝาออกมา ไอร้อนจากข้าวมันหอม ๆ ก็โชยขึ้นมาลูกค้าหลากหลายวัย ทั้งนักศึกษา พนักงานออฟฟิศ คนทำงาน ผู้สูงอายุ ต่างนั่งกินกันอย่างเอร็ดอร่อยเสียงพูดคุยจอแจ สลับกับเสียงช้อนกระทบจาน เสียง

19:30 น. – คฤหาสน์วราธิป เสียงล้อรถแล่นเข้ามาในเขตรั้วคฤหาสน์วราธิป ร่างสูงโปร่งของ ดาด้า ก้าวลงจากรถสปอร์ตหรู ชุดเดรสสีดำขับเน้นรูปร่างอันเย้ายวนของเธอ รองเท้าส้นสูงสีแดงกระทบพื้นกระเบื้องหินอ่อนเป็นจังหวะมั่นใจเธอสวมแว่นกันแดด แม้ว่าฟ้ายามค่ำคืนจะไม่มีแสงแดดแม้แต่นิดเดียว…เธอถอดมันออกช้า ๆ … เผยดวงตาคมกริบราวนักล่า เธอไม่ได้มาเพราะคิดถึงอคิน…แต่มา ‘ดู’ ผู้หญิงที่อยู่ในบ้านของเขา“คุณดาด้า” เสียงของสมชาย พ่อบ้านของอคินดังขึ้น เมื่อเห็นเธอก้าวเข้ามาโดยไม่บอกกล่าว“คุณอคินอยู่ที่ไหน?” ดาด้าถามทันที น้ำเสียงแข็งกร้าว แสดงให้เห็นถึงอารมณ์ที่ถูกกดดันมาตลอดวันสมชายอ้ำอึ้งไปเล็กน้อย “เอ่อ… คุณอคิน”แต่ก่อนที่เขาจะได้พูดจบ ประตูบ้านก็ถูกผลักเปิดออก และ ภาพที่เธอเห็นก็ทำให้เธอแทบระเบิดเป็นเสี่ยงๆเพลงผ้า…ผู้หญิงคนนั้น… ในบ้านของอคินเพลงผ้าเดินลงมาจากชั้นสองของคฤหาสน์ เสียงส้นสูงที่ดังขึ้นในห้องโถงทำให้เธอชะงัก เธอเงยหน้าขึ้น… และพบว่ามีหญิงสาวคนหนึ่งยืนอยู่ตรงนั้นเธอรู้จักผู้หญิงคนนี้…ดาด้า ดาราสาวที่เป็นข่าวกับอคินแต่เธอไม่เคยคิดว่าจะต