Tous les chapitres de : Chapitre 51 - Chapitre 60

ในที่สุดนางก็เข้าใจ ที่แท้องค์รัชทายาททรงทราบว่าฟางอวี้จะถูกเล่นงานมาก่อนแล้วแต่ว่า... ลี่ชิวเป็นเพียงทหารที่ประจำอยู่คนละค่ายกับฟางอวี้ที่อยู่ไกลถึงชายแดน คงเป็นการยากที่เขาจะให้ข่าวสารที่เป็นประโยชน์ต่อรูปคดี การที่ทรงเขียนจดหมายด้วยพระองค์เองย่อมหมายความว่า...ทรงให้ความสำคัญกับลี่ชิวมากองค์รัชทายาททรงประสงค์ที่จะใช้ประโยชน์อันใดจากพี่ชายของนางกันแน่“เนื้อความในจดหมายยังบอกอีกว่า เจ้าสามารถช่วยให้ท่านโหวฟางพ้นโทษได้”คราวนี้ผู้ที่กำลังจมอยู่ในห้วงคิดหันขวับ ทวนเสียงแหลมสูง “ข้า?!” “ข้าเองก็ไม่รู้รายละเอียดมากนัก” ลี่ชิวส่ายหน้าไปมาราวกับเขาเองก็จนปัญญา “หากเจ้าได้เข้าเฝ้าองค์รัชทายาทเมื่อไรก็คงจะทราบเอง” วันนี้ลี่หยวนไม่ได้มีคนสนิทอย่างชิงช่ายตามมาด้วย ดังนั้นนางจึงต้องทำหน้าที่สอดส่องดูลาดเลาด้วยตนเอง นัยน์ตากลมโตเหลือบไปทางประตูใหญ่ซึ่งเป็นทางเข้าออกตามสัญชาตญาณ ในเมื่อมาเหยียบถึงถ้ำเสือ หากจะกลับออกไปเฉยๆ โดยที่ยังไม่ได้เข้าเฝ้า เห็นทีทหารองครักษ์ที่เฝ้าอยู่ตรงประตูใหญ่คงไม่มีทางยอมปล่อยตัวพวกนางไปอยู่ดี ไวเท่าความคิด

วันที่นางออกไปเดินเล่นนอกจวนแล้วถูกซุนโม่เฉินเชิญไปยังโรงน้ำชา! ฝ่ายซุนจื่อหมิงพิจารณาสตรีตรงหน้าอย่างใจเย็น หากนี่ถือเป็นการแสดงที่แสร้งทำ ก็ถือว่าเป็นนักแสดงที่ยอดเยี่ยม ลี่หยวน “องค์รัชทายาท หากทรงคิดว่าหม่อมฉันจะมิให้ความช่วยเหลือ หมายความว่าการที่พี่รองอยู่ที่นี่ด้วยก็เพื่อใช้ในการต่อรองกระมัง” “หยวนเอ๋อร์!” ลี่ชิวร้องขึ้นมาด้วยใบหน้าถอดสี เด็กสาวยิ้มเย็น ซุนจื่อหมิงยังคงปักใจเชื่อว่านางเป็นพวกเดียวกับวายร้ายในเรื่องเพราะนางอยู่กับซุนโม่เฉินที่ร้านน้ำชา และเขาก็เลือกที่จะเอาพี่ชายบุญธรรมมาเป็นตัวประกันเพื่อบีบคั้นนาง ให้ตายสิ! ทำไมเขาถึงไม่ตาบอด เลือกจับเจ้าตัวไร้ประโยชน์อย่างลี่เผิงมาเป็นตัวประกันแทนกันนะ! เขายกยิ้มมุมปาก สะบัดชายเสื้อเดินกลับขึ้นไปยังที่ประทับตามเดิม “ท่านโหวฟางถูกใส่ความ ผู้ที่ฉ้อโกงคือฉินเหมิน อดีตทหารในสังกัดของท่านโหวฟาง เขาลักลอบนำสินแร่ในเหมืองหลวงออกไปขายในตลาดมืด เดิมทีท่านโหวฟางคิดจะจับตัวคนกระทำผิดมาเพื่อสืบเรื่องราวให้กระจ่างแล้วค่อยแจ้งแก่ทางการ

นางพุ่งตัวออกจากหน้าต่างทันทีที่เห็นเจ้าของร่างสูงโปร่งขวบม้าเข้ามาในระยะสายตา ผู้ที่เป็นสตั๊นแมนมาก่อนสามารถกะจังหวะได้อย่างดีเยี่ยม เอื้อมคว้ามือแกร่งที่ยื่นเข้ามารับได้อย่างพอเหมาะ ตงฟางฉีถือโอกาสนั้นดึงร่างบางให้นั่งซ้อนอยู่ด้านหน้า แขนข้างหนึ่งโอบกระชับเพื่อมิให้นางร่วงหล่น อีกข้างก็กระชากดึงบังเหียนหมุนตัวม้าให้วิ่งไปอีกทางฮี้!เสียงร้องจากแรงกระชากดังขึ้นจากด้านหน้ารถม้า ชายร่างใหญ่ปลดสายคล้องเข้ากับรถม้าออกจากอาชาพร้อมกับกระโดดขึ้นซ้อน ลี่หยวนซึ่งหันหลังมองภาพที่เกิดขึ้นก็มีสีหน้าย่ำแย่กว่าเดิม เขากำลังตามมา!“ไม่ต้องห่วง”ตงฟางฉีซึ่งให้การช่วยเหลือบอกกับนางแบบนั้นความใกล้ชิดส่งผลให้เสียงของเขาดังอยู่ข้างใบหู ใบหน้าหล่อเหลาที่ประชิดจนนางสามารถเห็นขนตายาวงอนส่งผลให้ลี่หยวนกดหัวคิ้วเข้าหากันมากกว่าเดิมในสถานการณ์เช่นนี้ นางไม่ควรมานั่งชื่นชมประติมากรรมชิ้นเอกตรงหน้า หัวใจเจ้ากรรมก็ดันเต้นแรงจนไม่สามารถแยกแยะได้ว่าเป็นเพราะหวาดกลัวหรือเพราะตื่นเต้นจากเข้าใกล้ผู้ที่มีความหล่อรุนแรงกันแน่ขณะที่กำลังตีกับความคิดของตนเองอยู่ในหัว ตงฟางฉีที่กำลังควบอาชาหนีจากการตามล่าก็ตะโกนกลับไป

“มิอาจเรียกได้ว่าลักพาตัว เพราะถือว่าข้าสมยอม”“นั่นไม่ยิ่งดีเข้าไปใหญ่หรือ” ตงฟางฉียิ้มกว้างอย่างนึกครึ้มใจที่ตนเหนือกว่าองค์ชายแปด“ท่านวางใจเถิด หากเทียบระหว่างท่านกับองค์ชายแปดที่หม่อมฉันไม่รู้จัก ท่านย่อมเป็นตัวเลือกที่ดีกว่าอยู่แล้ว” ลี่หยวนเว้นจังหวะเล็กน้อย เคลื่อนสายตาจากใบหน้าหล่อเหลามายังกาน้ำชาเบื้องหน้า “แต่เรื่องวิธีการเค้นความจริง เห็นทีคงมิได้ง่ายดายอย่างที่คิดกระมัง”การท้าทายดูเหมือนจะกลายเป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัวของลี่หยวนไปเสียแล้ว กับผู้อื่นนางไม่กล้า แต่กับตงฟางฉีนั้นไม่เหมือนกัน ต่อให้ไม่อยากยอมรับ แต่การต่อล้อต่อเถียงกับเขามานานหลายวันดูจะสร้างความสนิทสนมให้พวกนางมากพอสมควรโดยเฉพาะอย่างยิ่ง การที่เขาเลือกท้าทายองค์ชายแปด ตัดหน้าชิงตัวนางมาไต่สวนเสียเองลี่หยวนยอมรับว่าตนรู้สึกขอบคุณและนับถือความเด็ดเดี่ยวที่กล้าตัดหน้าแย่งความดีความชอบอย่างไม่สนใจเลยว่าอีกฝ่ายจะเป็นทายาทสืบเชื้อสายจากฮ่องเต้โดยตรงในใต้หล้าแห่งนี้ ผู้ที่กล้าลงมือทำแบบเขาได้จะมีสักกี่คน!หากมิใช่ว่าก่อนหน้านี้เขาให้ลี่หยวนดื่มยาพิษร้ายและคิดหลอกใช้ ไม่แน่ว่านางอาจอยากได้เขามาเป็นสหาย แต่ว่าช่างน่าเ

ลี่หยวนรีบก้าวถอยหลังไปสองก้าว เมื่อได้ระยะห่างที่น่าพอใจจึงกลับมาหายใจได้เหมือนปกติอีกครั้ง“เพื่อเป็นการตอบแทนพระกรุณาธิคุณของท่านอ๋องน้อย หม่อมฉันสัญญาว่าจะค่อยๆ ไตร่ตรองดูเพคะ”นี่เป็นคำตอบที่นางคิดได้ตงฟางฉีพยักหน้าเล็กน้อย มันไม่ใช่คำตอบที่น่าพอใจ แต่เขาก็ไม่อยากกดดันมากจนเกินไป “อีกเรื่องหนึ่ง ด้วยฐานะของเจ้า ด้วยฐานะบุตรีของเสนาบดีฝ่ายซ้ายของแคว้นหนาน ต่อให้เจ้าสามารถหลีกเลี่ยงการแต่งงานเข้าวังหลวง แต่ถ้าไม่แสดงออกว่าจุดยืนของเจ้าอยู่ข้างใดอย่างชัดเจน นั่นก็เท่ากับว่าเจ้ากำลังดึงให้ทุกฝ่ายหวาดระแวงในตัวเจ้ากันหมด และนั่น... คือการชักนำตนเองไปอยู่ในจุดที่อันตรายที่สุด เหมือนที่พี่ชายของเจ้าโดน”ความจริงจากปากหมอปีศาจตอกย้ำให้รู้ว่านางไม่สามารถก้าวออกจากวังวนนี้ได้อย่างงดงามหมดจด ทุกย่างก้าวคือการเดิมพัน แม้จะเป็นการพนันที่นางไม่อยากเล่น แต่สุดท้ายก็ต้องถูกกดดันให้เลือกข้างใดข้างหนึ่งอยู่ดีมิเช่นนั้นสิ่งที่ต้องสูญเสียก็คือชีวิตเพราะแบบนี้... ตงฟางฉีจึงได้ย้ำกับนางว่าเขาอยู่ฝ่ายเดียวกับฮ่องเต้ที่แท้สาเหตุที่ท่านอ๋องน้อยในนิยาย บางครั้งก็เหมือนจะช่วยฝ่ายพระเอก บางครั้งก็แอบสนั